" ဥဩသံ နဲ႕ တိုင္၀က္အလံ "

တကယ့္ အဆိုးဆံုးေတြနဲ႕

အဲဒီ ဆယ့္ကိုးဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္မုန္းတယ္။

အာဇာနည္တဲ့

စာေတြသာ စီခဲ့ၾကတာ

ဘယ္တုန္းက ဆံုးခဲ့လို႕လဲ။

တစ္ခါပဲ လုပ္ႀကံတာ

သူတို႕က ေသၿပီလို႕သာ ထင္တာ

ကၽြန္ေတာ္တို႕ရင္မွာ အခါခါ ျပန္ေမြးဖြားခဲ့တာၾကာေပါ့။

တခ်ဳိ႕ကလည္း ေမ့ေစခ်င္လို႕

ေမ့ေစဖို႕ ႀကိဳးစားတယ္

ဒါေပမဲ့..........

အဲဒီဆယ့္ကိုးမွာမွ ကၽြန္ေတာ္တို႕က ႏိုးၾကားေနခဲ့တာ။

ဥဩမဆြဲဘူးတဲ့လား

အျပင္မွာ အသံမၾကားလည္း

ရင္ထဲမွာ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲသံေတြ မစဲတာၾကာေပါ့

ႏွစ္ေတြလည္း မနည္းပါဘူး

ဒါေပမဲ့....

အခ်စ္ေတြမစဲတဲ့ၾကားက မ်က္ရည္ေတြ ၀ဲေနခဲ့ရတာ။

ကမၻာ.....

အာဇာနည္ေတြ ခြဲခြာသြားတာ

ေနာက္ထပ္ အာဇာနည္ေတြ ေရာက္လာေစဖို႕လား

ခါးသီးတဲ့ ေန႕ရက္ေတြၾကား

ျပည္သူမ်ားရဲ႕ ၀မ္းနည္းျခင္း ဥဩသံမ်ားစြာ

တစ္ကမၻာလံုး ၾကားသိေစခ်င္တယ္။

ကဗ်ာဆရာ မာနေတြ အလံတိုင္ထိပ္ တက္ခ်င္တက္မယ္

ဒါေပမဲ့.....

အဲဒီ ဇူလိုင္ဆယ့္ကိုးေန႕မွာ

အျပင္ဘက္က အလံ၊ ရင္ထဲက အလံ

( အားလံုး......)

တိုင္၀က္မွာပဲ ၀ဲပ်ံေစရမယ္။          ။

သားလတ္

၂၃း၁၀ နာရီ

၁၈.၇.၂၀၁၃

" Facebook ေပၚက ကၽြန္ေတာ့္ Status မ်ား " ( ၁၁ )

+ သည္ေန႕ အလုပ္ကအျပန္ အိမ္ေအာက္အေရာက္မွာ ဓာတ္ေလွကားေရွ႕မွာ လူေတြတစ္ၿပံဳႀကီး ေစာင့္ေနသည္ကို ခပ္လွမ္းလွမ္းက လွမ္းျမင္လိုက္သည္။ ေနာက္ေတာ့ ဓာတ္ေလွကားထဲက ထြက္လာသည္က လူတစ္ေယာက္တည္း။ အေ၀းကျမင္လိုက္ရေသာ ထိုျမင္ကြင္းသည္ ကၽြန္ေတာ့္အဖို႕ ရယ္ခ်င္စရာ ေကာင္းေနသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ လူတစ္ေယာက္ အေပၚကဆင္းလာသည္ကို က်န္လူမ်ားက ေစာင့္ကာ ႀကိဳေနသည့္ႏွယ္။ အမွန္က အေပၚတက္ဖို႕ ဓာတ္ေလွကားေအာက္မွာ ေစာင့္ေနၾကတာသာျဖစ္၏။ ထိုဓာတ္ေလွကားထဲက ထြက္လာေသာ သူကေတာ့ ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး။ ၾကည့္ရတာ သူလည္း သူ႕ဘာသာ ေတြးေနပံုရသည္။ အမယ္-ငါ ဓာတ္ေလွကားထဲက ထြက္လာတာကို လူေတြ အမ်ားႀကီး ႀကိဳေနပါလားဟု ေတြးမ်ားေနမလားမသိ။ ေလာကမွာ တစ္ခါတစ္ခါ သည္လိုကိစၥမ်ား ကလည္းျဖစ္တတ္သည္။ လူတခ်ဳိ႕က သူတို႕ကို မႀကိဳဘဲလည္း ႀကိဳသည္ဟု ထင္တတ္တာမ်ဳိး ရွိမွာျဖစ္သည္။ အေျခာက္တိုက္ မာန္တက္ၾကမွာ မလြဲ။ သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ့္လို အေ၀းက လွမ္းျမင္ရသူမ်ားကေတာ့ ရယ္စရာႀကီးသာျဖစ္ေန တတ္သည္ကို ထိုသူမ်ားက သိမွာမဟုတ္ဟု ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိပါသည္။  (စက္တင္ဘာလ ၆ ရက္၊ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ )

+    သည္တစ္ခါ ပိတ္ရက္တစ္ရက္ ရသည္က ေက်နပ္စရာေကာင္းသည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ အင္တာနက္မွာျပန္ဆံုေနၾက၏။ စရင္းေနာက္ရင္း အခ်ိန္တို႕ကုန္သည္။ ရယ္ရသည္။ ေပ်ာ္ရ၏။ စက္မႈတကၠသိုလ္ထဲ ျပန္ေရာက္ေနသည့္ႏွယ္။ (စက္တင္ဘာလ ၉ ရက္၊ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ )

+         တစ္ေန႕က ျမန္မာထမင္းဆိုင္ေရွ႕ေရာက္ၿပီး ထမင္းမွာခါနီး တန္းစီေနတုန္း ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕မွာ အတြဲတစ္တြဲရွိတာ သတိထားျဖစ္သည္။ ပထမေတာ့ သူလိုကိုယ္လို သတိမထားမိ။ ေနာက္ေတာ့မွေကာင္ေလးက စလံုးေလသံႏွင့္ အဂၤလိပ္လိုေျပာေတာ့ စလံုးဆိုသည္ကို သတိျပဳမိသည္။ သို႕ေသာ္ေကာင္မေလး ထမင္းဟင္း မွာေပးေနသည္က ျမန္မာလို။ သည္လိုလားဟုေတြးေနတုန္းမွာပင္ စလံုးေကာင္ေလးက သူတို႕ထံုးစံ လူျမင္ကြင္းမွာ ေကာင္မေလး၏ ခါးကိုကိုင္လိုက္၊ တင္ကိုကိုင္လို္က္ လုပ္ေနသည့္အခါ ေနာက္မွာရပ္ေနေသာ ျမန္မာမေလးမ်ားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေယာက်ာ္းေလးမ်ား၏ မ်က္ႏွာမ်ားက မေကာင္းၾကေတာ့။ ေျပာရတာေတာ့ခြက်သည္။ ထိုေန႕က ကၽြန္ေတာ္ထမင္းစားရသည္မွာ သိပ္မေကာင္းလွ။ ဆိုင္ထမင္း၊ ဆိုင္ဟင္းေၾကာင့္သာဟု ကိုယ့္ဘာသာ စိတ္ေျဖရေတာ့သည္။ တစ္ခါ တစ္ခါေတာ့လည္း ေတြးပါသည္။ ႏိုင္ငံဆင္းရဲသည္ဆိုသည့္ ေနာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘာေတြေပးဆပ္ခဲ့ရၿပီလဲဆိုသည္ကိုပါ။ (စက္တင္ဘာလ ၉ ရက္၊ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ )

+             စင္ကာပူမွာ ဘတ္စ္ကားစီးတိုင္း.......ကေလး တစ္ၿပံဳတစ္မႀကီးပါေသာ ကားႏွင့္ မတိုးပါရပါေစႏွင့္။ ဖုန္းေျပာလွ်င္ အက်ယ္ႀကီးေျပာတတ္ေသာ တရုတ္အဘုိုးႀကီးမ်ားပါေသာ ကားႏွင့္ မတိုးပါရပါေစႏွင့္။ ဘာမွ်မဟုတ္ဘဲ အေၾကာင္းမဲ့ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ရယ္တတ္ေသာ ေကာင္မေလး ငယ္ငယ္ တစ္အုပ္ပါေသာ ကားႏွင့္ မတိုးပါရပါေစႏွင့္။ ေဒါက္ဖိနပ္ႀကီးႀကီး စီးသူမ်ား ပါေသာကားႏွင့္ မတိုးပါရပါေစႏွင့္။ ေဂါက္ေၾကာင္ ပါေသာကားႏွင့္ မတိုးပါရပါေစႏွင့္။ ေနရင္းထိုင္ရင္း ကိုယ့္ေျခေထာက္ လာလာနင္းတတ္သူမ်ား ပါေသာ ကားနွင့္ မတုိးပါရပါေစႏွင့္။ (စက္တင္ဘာလ ၁၀ ရက္၊ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ )

+          နယ္ခ်ဲ႕သည္ဆိုေသာ စကားကို ၾကားခဲ့ဖူးၾကသည္။ စစ္တိုက္၍နယ္ခ်ဲ႕ျခင္း၊ ကုန္သြယ္၍နယ္ခ်ဲ႕ျခင္း၊ ဘာသာေရးျဖင့္နယ္ခ်ဲ႕ျခင္း စသည္ျဖင့္ သံုးမ်ဳိးရွိေၾကာင္း စာထဲမွာ ဖတ္ထားခဲ့ဖူးသည္။ နယ္ခ်ဲ႕သည့္ေနာက္မွာ ရႈံးေသာနယ္ေျမရွိ လူမ်ားက ကၽြန္ျဖစ္လာၾက၏။ စစ္၏ကၽြန္။ ဒါက တစ္ခ်ိန္က ျဖစ္မည္။ ယခု သည္ဘက္ေခတ္မွာ ထိုသို႕မဟုတ္ေတာ့ဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္သည္။ ႏိုင္ငံမ်ားကတိုးတက္ႀကီးပြားခ်မ္းသာေအာင္ ႀကိဳးစားၾကသည္။ အျပင္မွာမဟုတ္။ သူပိုင္နယ္နိမိတ္ထဲမွာ။ ထိုအခါ ေဒသတစ္ခု၀န္းက်င္က ဆင္းရဲေသာႏိုင္ငံမ်ားက လူမ်ား လာေရာက္ အလုပ္လုပ္ၾကရသည္။ ေငြေၾကးစနစ္က ကြာဟလြန္းၿပီး ထိုသို႕လုပ္မွ အျမန္ခ်မ္းသာမည္ကိုသိ၍ပင္။ သို႕ေသာ္ အႏွီခ်မ္းသာေသာႏိုင္ငံက လူမ်ား မလုပ္ခ်င္ေသာအလုပ္ကို လုပ္ရၿပီး သူတို႕ဇိမ္က်ေနခ်ိန္မွာ ဆင္းရဲေသာႏိုင္ငံက လူမ်ားက ပင္ပင္ပန္းပန္း လုပ္ရျခင္း၊ လစာမွာလည္း အဆမတန္ ကြာျခားျခင္းတို႕ ရွိေနေသာအခါ နယ္ခ်ဲ႕ခံရမွ ကၽြန္ျဖစ္လာသည္မဟုတ္။ စစ္မျဖစ္၊ ကုန္မသြယ္၊ ဘာသာေရး မႏီွးႏြယ္ဘဲ တိုင္းျပည္ဆင္းရဲရံုႏွင့္ပင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕သည္ ေခတ္သစ္ကၽြန္မ်ား ျဖစ္လာခဲ့ၾကရေတာ့သည္။ (စက္တင္ဘာလ ၁၂ ရက္၊ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ )

+         မေန႕ညက City Hall ကိုေရာက္သည္။ City Hall နားမွာ လမ္းေဘး၌ လမ္းမကူးရန္ အကာမ်ား တပ္ဆင္ထားသည္ကို ေတြ႕သည္။ တေလာကမွ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ခင္ေသာ ညီေလးတစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္ကို Message လွမ္းပို႕တာ သတိရသည္။ ကားလမ္းကူးလွ်င္ မ်ဥ္းၾကားကသာ ကူးရန္ႏွင့္ မကူးလွ်င္ရဲဖမ္းေနေၾကာင္း သတိေပးတာျဖစ္သည္။ ခုေတာ့ သည္ကိစၥက ႀကီးသြားတာျဖစ္မည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာမ်ား စည္းကမ္းလိုက္နာဖို႕ လိုေနတာ ေတြ႕ရျခင္းပင္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ထိုလမ္းေဘးက အကာမ်ားကိုၾကည့္ရင္း ျမန္မာတစ္ေယာက္အေနႏွင့္ ရွက္ေနမိပါသည္။ (စက္တင္ဘာလ ၁၆ ရက္၊ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ )

ဆူးသစ္

၂၃း၃၆ နာရီ

၆.၇.၂၀၁၃

" လူမိုက္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေကာင္းကင္ "

ဒီလိုပဲ......

တိမ္ေတြလည္း ၿပိဳခ်င္ၿပိဳမယ္

ေကာင္းကင္လည္း ညိဳခ်င္ညိဳမယ္

ေသခ်ာတာက......

ဇူလိုင္လ တစ္ရက္ေန႕ရဲ႕ နံနက္ခင္းအစမွာ

အေမဟာ အံႀကိတ္ရင္း

ေလာကတြင္းကို သားတစ္ေယာက္ ပို႕ေပးခဲ့တယ္။

အေမအသက္နဲ႕ရင္းထားတဲ့သား

အေဖေခၽြးနဲ႕ ေကၽြးထားတဲ့အား

လူလားေျမာက္ မွတ္တိုင္ေတြေက်ာ္

ၾကည့္ပါဦး........

လူငယ္ဘ၀ကို ေက်ာ္သြားခဲ့ၿပီေနာ္။

တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္ တစ္သက္ၿပီးတစ္သက္

တစ္လၿပီးတစ္လ တစ္ျပၿပီးတစ္ျပ

တစ္ႏွစ္ၿပီးတစ္ႏွစ္ တစ္ျဖစ္ၿပီးတစ္ျဖစ္

အသစ္အသစ္ေတြကိုႀကံဳလည္း

ဆံုတာေတြက မေဟာင္းတာလား

ေဟာင္းၿပီးသားေတြက မေျပာင္းတာလားမသိ

ငါစြဲနဲ႕ၾကည့္ၾကည့္ၿပီး

ဒုကၡအတိနဲ႕ပင္လယ္ထဲ

ပက္လက္၊ ေမွာက္ခံု၊ ၀ဲခ်ာလည္လွည့္

ၿပီးမွ.....

မေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္၊ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္

သံသရာကို ကၽြန္ေတာ္မေၾကာက္ေသးတာေလ။

မေန႕ကထက္ ဒီေန႕ သာရမယ္

ဒီေန႕ထက္ မနက္ျဖန္ သာရမယ္

အရင္လထက္ အခုလ သာရမယ္

အခုလထက္ ေနာက္လ သာရမယ္

အရင္ႏွစ္ထက္ အခုႏွစ္ သာရမယ္

အခုႏွစ္ထက္ ေနာက္ႏွစ္ သာရမယ္

အဲဒီလို ခပ္တည္တည္ ေႂကြးေၾကာ္ပစ္ခဲ့တာက

လူလားေျမာက္ကတည္းကေန ယေန႕အထိ

ဒါေပမဲ့......

အေတြ႕အထိကိုလည္း မတင္းတိမ္

ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ အိမ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕

တစ္ေန႕တစ္ေန႕ ေက်ာ္နင္း

ဒီလိုနဲ႕......

ေလာကတြင္းက နာမည္မရွိတဲ့ လူမိုက္ျဖစ္ေနတာၾကာေပါ့။

စာကေလးေတြ ေရးမယ္

ကဗ်ာကေလးေတြ ေဆးျခယ္

သီခ်င္းကေလးေတြ ဆိုမယ္

နံနက္ခင္းကေလးေတြ ႀကိဳမယ္

ဒီလိုေပါ့ေပါ့ပါးပါး ျဖတ္သန္းခ်င္တဲ့ လူ႕ဘ၀

သမုဒယနဲ႕ မိုးလင္း

ၿပီးေတာ့ ၀ိပႆနာနဲ႕ ထိုးခြင္းခ်င္တယ္လို႕လည္း ေအာ္ခဲ့

( ဒါေပမဲ့...)

အရွက္မရွိတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႕ပဲ ေပ်ာ္ခဲ့တာ

ေလးဆယ္နားေတာင္ ကပ္လာပါေရာလား။

ေသခ်ာတာက

ေငြရွာရမယ္

ေသရြာကို မသိခင္မွာ

ဒုကၡအထုပ္အပိုးေတြ ေက်ာမွာဆင္ရင္း

သမုဒယငုပ္ဆိုးနဲ႕ ၿငိေနခဲ့ရတာ

ကမၻာလင္းလည္း ကၽြန္ေတာ္ေမွာင္တယ္

ကမၻာေမွာင္လည္း ကၽြန္ေတာ္ေမွာင္တယ္။

အ၀ိဇၹာသမား

သစၥာေလးပါးမသိ

ေဒၚလာေတြေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္

ခြင့္လႊတ္ႏိုင္မယ္ဆို ခြင့္လႊတ္ၾကပါဗ်ာ

မွားေနတာက အခါတစ္ရာမက

တည္ၿငိမ္ရမယ့္ အရြယ္မွာ တည္ၿငိမ္မႈမရွိခ်င္သူ

အပူေတြနဲ႕ ေမြ႕ေပ်ာ္ရင္း

သက္ျပင္းေတြကို ကိုယ့္ဘာသာလွည့္စား

အထီးက်န္ျခင္းၾကားမွာ မာယာလည္း မ်ားတတ္သူပါ။

ဘာေတြ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္

ခ်စ္သူကို ခ်စ္တယ္

မိဘေတြကို ခ်စ္တယ္

ညီအစ္ကိုေတြကို ခ်စ္တယ္

သူငယ္ခ်င္းေတြကို ခ်စ္တယ္

ျမန္မာျပည္ကို ခ်စ္တယ္

ကမၻာေျမကို ခ်စ္တယ္

အားလံုးကို ခ်စ္တယ္

ဘယ္ေတာ့မွ မပစ္ပယ္တတ္တဲ့ ႏွလံုးသား

အညစ္ေတြကို ဖယ္ရပ္လို႕ အမုန္းမပြားဘူး

သကၠရာဇ္ေတြဆံုးသြားေတာင္ ေနေပ်ာ္ခ်င္သူတစ္ေယာက္

ျဖဴစင္တဲ့ မိုးေကာင္းကင္ေအာက္မွာ လမ္းေလွ်ာက္မယ္

ပန္းကေလးေတြ တစ္ေထာက္ႀကိဳပါ

ငွက္ကေလးေတြ သီခ်င္းတစ္ေခါက္ ဆိုပါ

ေလျပည္ကေလးေတြ ခပ္ညင္းညင္း တစ္ေခါက္ၿပိဳပါ

( ေဟာဒီမွာ....)

လူမိုက္တစ္ေယာက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အသက္ဆက္ခ်င္လို႕ပါ။          ။

သားလတ္

၁၉း၅၆ နာရီ

၃၀.၆.၂၀၁၃

[ ဇူလိုင္လ တစ္ရက္ေန႕တြင္ က်ေရာက္ေသာ ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႕အတြက္ အမွတ္တရ ခံစား ေရးပါသည္။]

" အေ၀းေရာက္ ထြန္းေတာက္ျမန္မာ "

ညီေလးေရ........

အစ္ကို အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ စင္ကာပူက Site ထဲကို အစ္ကို႕သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ တေလာက ေရာက္လာပါတယ္။ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ တစ္ေန႕မွာ အစ္ကိုက ဘဂၤလားေဘးကင္းေရး ႀကီးၾကပ္ေရးမႉး Safety Supervisor တစ္ေယာက္နဲ႕ စကားလက္ဆံုက်ေနတုန္း အစ္ကိုတို႕ရဲ႕ Main Contractor ကုမၸဏီက ႀကီးၾကပ္ေရးမႉးတစ္ေယာက္က လွမ္းေခၚလို႕ လွည့္ၾကည့္ေတာ့ သူ႕ေဘးမွာ တရုတ္တစ္ေယာက္က အစ္ကို႕ကို ၿပံဳးၿပံဳးႀကီးၾကည့္ၿပီး လွမ္းေခၚေနျပန္ေရာ။ အဲဒါနဲ႕ ဘာမ်ားပါလိမ့္ဆိုၿပီး သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ဆီ ေရာက္သြားေတာ့မွ အမယ္-အစ္ကို႕ကို ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး ၾကည့္ေနတဲ့ တရုတ္ႀကီးက အစ္ကို႕သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ေနပါေရာလား။

သူက အျပာေရာင္ ယူနီေဖာင္းႀကီးနဲ႕။ ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းပဲ " နင့္ကို ငါျမင္တာၾကာၿပီ။ နင့္ကို စကားေျပာမလို႕ လွမ္းေခၚတာ မၾကားတာနဲ႕။ ေဘးက ဖား(ဖိလစ္ပိုင္) ကိုလွမ္းေခၚခိုင္းရတာ " တဲ့။ သူက ကရင္လူမ်ဳိးပါ။ အရင္ကတည္းက ေယာက်ာ္းေလးခ်င္း ' နင္ ' ' ငါ ' ေျပာေနက်။ အစ္ကိုလည္း အားရ၀မ္းသာ ႏႈတ္ဆက္မိ တာေပါ့။ စကားေသေသခ်ာခ်ာ မေျပာရခင္မွာပဲ သူတို႕ကို လာႀကိဳတဲ့ ကား ေရာက္လာလို႕ ေန႕ခင္း မွ ေတြ႕မယ္ဆိုၿပီး လမ္းခြဲခဲ့ၾကတယ္။

သူက ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသိုလ္မွာ အစ္ကိုနဲ႕အတူတူ။ စက္မႈအင္ဂ်င္နီယာ ဘာသာရပ္မွာလည္း အတူတူပဲ။ ရန္ကုန္နည္းပညာတကၠသိုလ္ ျဖစ္ေတာ့ သူက ' ျပည္ ' ေရာက္၊ အစ္ကိုက ' လိႈင္သာယာ ' ေရာက္ေပါ့။ အတူတူ မတြဲျဖစ္ေပမယ့္ အစ္ကိုတို႕တက္ခ့ဲရတဲ့ ေျခာက္ႏွစ္မွာ ငါးႏွစ္ကေမဂ်ာ အတူတူ ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းရဲ႕ထံုးစံ မတြဲလည္း ခင္ခဲ့ၾကတာပါပဲ။

ေက်ာင္းၿပီးခါစ ကိုးရီးယားကုမၸဏီတစ္ခုမွာ ၀င္လုပ္ေတာ့ သူလည္း ပါတယ္။ ဒါနဲ႕ သူနဲ႕ပိုရင္းႏွီးသြားတယ္။ တစ္ေက်ာင္းတည္းဆင္းေတြ ဆိုေတာ့ လာသမွ် ျပႆနာ အတူတူရင္ဆိုင္ၿပီး ရွင္းၾကတာေပ့ါ။ ခံစားခ်က္ခ်င္းတူေတာ့ အလုပ္ကထြက္ၿပီး လမ္းခြဲ၊ မေတြ႕တာ ေလးငါးႏွစ္ၾကာမွ အစ္ကို႕အေမရတဲ့ အလုပ္က တိုက္ခန္းေတြမွာ သူနဲ႕ျပန္ဆံုခဲ့ရတယ္။

သူ႕ေယာကၡမႀကီးက အစ္ကိုတို႕အေမရဲ႕ ေဆးရံုမွာ ၀န္ထမ္းပဲ။ အဲဒီတုန္းက သူ မေလးရွားက ျပန္လာ တာလို႕ သိရတယ္။ အစ္ကိုကေတာ့ ျပည္သူ႕၀န္ထမ္း ဦးစီးအရာရွိ လုပ္ေနဆဲကာလ၊ ေနာက္ေတာ့ စင္ကာပူထြက္သြားတယ္လို႕ ၾကားလိုက္ရတယ္။ သူ႕အမ်ဳိးသမီးက ' ကရင္ႏွစ္သစ္ကူး ' ဆို မုန္႕ေတြ လာေ၀ေနက်။ ဒီေတာ့ သူ႕အေၾကာင္းလည္း သိေနရေသးတယ္။

ဒါေပမဲ့ ေနာက္ေတာ့ သူ႕မိန္းမပါ လိုက္သြားတယ္လို႕ သိရတယ္။ စင္ကာပူမွာ ေတာ္ေတာ္ အဆင္ေျပေနေလာက္ၿပီလို႕ေတာ့ ေတြးမိတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အစ္ကို စင္ကာပူေရာက္ေတာ့ သူနဲ႕ တစ္ႏွစ္ေလာက္ေနမွ ဘူတာရံုမွာ တစ္ခါဆံုတယ္။ အခုႏွစ္ႏွစ္ျပည့္ခါနီးမွာ တစ္ခါျပန္ေတြ႕ရတာ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ အလုပ္ခြင္မွာ။

ညီေလးေရ........

ေန႕ခင္းဘက္က်ေတာ့ အစ္ကိုနဲ႕ သူငယ္ခ်င္း လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ ျပန္ေတြ႕ၾကပါတယ္။ အစ္ကိုလည္း အလုပ္နည္းနည္းရွိ၊ သူလည္း အလုပ္ရႈပ္ေနတာနဲ႕ အလုပ္ပါးခ်ိန္မွာ ခဏ စကားထိုင္ေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီမွာပဲ သူျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ ဘ၀တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းကို ျမင္ရသိရေတာ့တာပါပဲ။

သူက မေလးရွားမွာ Designer ဒီဇိုင္နာ လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ Quality Control ( QC ) အရည္အေသြး ထိန္းခ်ဳပ္ေရးက အဓိကလူႏွစ္ေယာက္ အလုပ္ထြက္သြားတယ္။ ဒီေတာ့ သူေ႒းက သူ႕ကို ခဏတြဲကိုင္ခိုင္းတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူက အဲဒီအလုပ္ကို အာရံုစိုက္လုပ္လိုက္တာ သူေ႒းက အင္ဂ်င္နီယာနဲ႕ ပိုဆိုင္တဲ့ ဒီဇိုင္နာဘက္ကို သူျပန္ေျပာင္းခ်င္ပါတယ္ ဆိုတာေတာင္ ေျပာင္းမေပးေတာ့ဘူး။

ေနာက္ေတာ့ ေလးႏွစ္အၾကာမွာ ျမန္မာျပည္ျပန္လာ၊ QC အလုပ္နဲ႕ စင္ကာပူျပန္ေရာက္ၿပီး တစ္ႏွစ္ေက်ာ္မွာ သူ႕ကုမၸဏီက သူ႕ကို လုပ္ငန္းခြင္တစ္ခုလံုးရဲ႕ QC အရာရွိအေနနဲ႕ ခန္႕လိုက္တာ တာ၀န္ေတြ ပိုလာခဲ့ေတာ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ လစာတိုးမေပးလို႕ အၿမဲတမ္းေနထိုင္ခြင့္ PR ရၿပီးခ်ိန္မွာ အလုပ္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ကုမၸဏီမွာေတာ့ သူ႕ကို QC ခန္႕ၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာ စင္ကာပူက MOM ( Ministry of Manpower ) ( အစ္ကိုတို႕ဆီက အလုပ္သမား၀န္ႀကီး႒ာနနဲ႕တူ ) မွာ အဲဒီ၀န္ႀကီး႒ာနကေန သေဘာတူ ခန္႕အပ္တဲ့ စစ္ေဆးေရး အရာရွိ ( Approved Inspector ) ျဖစ္ေအာင္ ကုမၸဏီက ေလွ်ာက္ေပးခဲ့တယ္။ ႏွစ္ရက္ပဲ ၾကာတယ္။ သူဟာ အရာရွိလုပ္ခြင့္ ရခဲ့တယ္။

ဒီေနရာမွာ MOM ရဲ႕ အရွိန္အ၀ါကို အစ္ကိုေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ေဘးအႏၱရာယ္ကင္းရွင္းေရးလို႕ေျပာရင္ စက္ရံု၊ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းခြင္ အားလံုးဟာ MOM နဲ႕ ေရွာင္လႊဲလို႕ မရပါဘူး။ MOM ကထုတ္တဲ့ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒေတြကို ဆန္႕က်င္လို႕မိရင္ ဒဏ္ေငြနဲ႕ ေထာင္ပါပဲ။ အဲဒီအတြက္ MOM ကို စင္ကာပူမွာလုပ္တဲ့ ကုမၸဏီတိုင္း ေၾကာက္ပါတယ္။ MOM က လာစစ္မယ္သာေျပာလိုက္၊ အားလံုး ဖိန္႕ဖိန္႕ တုန္ေနတာပါပဲ။

အဲဒီလို MOM က တရား၀င္ သေဘာတူ ခန္႕အပ္တဲ့ စစ္ေဆးေရး အရာရွိဆိုတာ ဘယ္ေလာက္ အရွိန္အ၀ါ ႀကီးလိုက္မလဲ။ စဥ္းစားသာ ၾကည့္ပါေတာ့ ညီေလးေရ။ အစ္ကိုတို႕ လုပ္ငန္းခြင္ကို MOM လာမယ္ ဆိုတုန္းကလည္း ႀကိဳၿပီး ျပင္ရဆင္ရတာ မလာခင္ေန႕ေတြ ကတည္းကေပါ့။

သူငယ္ခ်င္းကို MOM က သေဘာတူ ခန္႕အပ္တဲ့ လက္မွတ္သက္တမ္းက (  ၆၅ ) ႏွစ္တဲ့ ညီေလးေရ။ လုပ္သာ စားေပေတာ့ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ေပးထားတဲ့ ရာထူးနဲ႕ညီေအာင္ ယူရတဲ့ တာ၀န္ကလည္း ႀကီးပါတယ္။ အဲဒီအရာရွိက Pass ဆို အလုပ္ဆက္လုပ္ခြင့္ရေပမယ့္ အဲဒီလိုလုပ္ေနရင္း တစ္ခုခုျပႆနာ တက္ၿပီဆိုရင္ Pass ေပးတဲ့ အရာရွိက အရင္ရွင္း၊ အခန္႕မသင့္ရင္ ေထာင္ပါ က်ႏိုင္ေသးတယ္။

သူငယ္ခ်င္းဟာ သူ႕ကိုခန္႕ထားတဲ့ ကုမၸဏီက လစာကို စားေပမယ့္ သူဟာ MOM ရဲ႕ အသိအမွတ္ျပဳ စစ္ေဆးေရး အရာရွိပါ။ QC အရာရွိပါ။ သူတို႕ကုမၸဏီကို အျပင္က ကုမၸဏီကငွားရင္ သူက MOM ကိုယ္စား၊ သူ႕ကုမၸဏီကိုယ္စား သြားစစ္ရတယ္။ သူစစ္လို႕ Pass ျဖစ္ရင္ အလုပ္ဆက္လုပ္လို႕ ရၿပီေပါ့။

အစ္ကိုနဲ႕ ျပန္ေတြ႕တဲ့ေန႕က သူဟာ အစ္ကိုတို႕နဲ႕ တြဲလုပ္ေနတဲ့ ကုမၸဏီႀကီးက ေရေႏြးေငြ႕ပိုက္လိုင္းကုိ လာစစ္တာပါ။ အဲဒီကုမၸဏီဟာ အစ္ကိုတို႕ Site မွာ Sub Contractor ( Sub Con ) ပါ။ အစ္ကိုတို႕ ကုမၸဏီလို လက္ေအာက္ခံ ကုမၸဏီပါ။ အစ္ကိုတို႕ ကုမၸဏီေတြအထက္က Main Contractor ဆိုတဲ့ အဓိက ကုမၸဏီတစ္ခုရွိတယ္။ Main Con လို႕ေခၚတယ္။ Sub Con  ေတြရဲ႕ အလုပ္မွန္သမွ် Main Con က ရွင္းရ၊ တာ၀န္ယူရ၊ ညႊန္ၾကားရတယ္။ Main Con  က ငွားထားတဲ့ Sub Con ကိုး။

ဒီေတာ့ Sub Con က ပိုက္လိုင္းကုိ အစစ္ခံဖို႕ Main Con က စစ္ေဆးေရး အရာရွိကို စီစဥ္ေပးရတယ္။ စစ္ေဆးေပးသူက MOM က သေဘာတူခန္႕အပ္တဲ့ အစ္ကို႕သူငယ္ခ်င္း။

ညီေလးေရ.......

အစ္ကို႕သူငယ္ခ်င္းကို Main Con က သူလာမယ့္ေနရာအထိ ကားလႊတ္ႀကိဳပါတယ္။ ျပန္ပို႕ေပးပါတယ္။ သူစစ္ေဆးမယ့္ေနရာမွာ Main Con က ၀န္ထမ္းေတြ၊ Sub Con က အင္ဂ်င္နီယာေတြ၊ ႀကီးၾကပ္ေရးမႉးေတြ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္လို႕။

သူငယ္ခ်င္းက အဲဒီေရေႏြးေငြ႕ပိုက္လိုင္းရဲ႕ ဖိအား အတက္အက်ကို ဂရပ္ဖ္နဲ႕ စစ္တယ္။ လိုသလို မရေသးရင္ သူ႕ခံုမွာ ျပန္ထိုင္ၿပီး Main Con, Sub Con က ဖိအားကို ညိွေနတာကို ေအးေအးေဆးေဆး ထိုင္ေစာင့္တယ္။ အဲဒါကို သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ စကားေျပာရင္း သိခဲ့ရၿပီး အစ္ကိုတို႕ ကုမၸဏီက ျမန္မာ အလုပ္သမားေလးေတြကို ေျပာျပေတာ့ သူတို႕ သေဘာက်လိုက္ၾကတာ ညီေလးေရ။

သေဘာမက် ခံႏိုင္ရိုးလား။ ျမန္မာတစ္ေယာက္ရဲ႕ စစ္ေဆးမႈကိုခံၿပီး သူ႕လက္မွတ္ရဖို႕ အဆင္မေျပေျပေအာင္ ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ တီးတိုးတိုင္ပင္၊ အလုပ္ရႈပ္ေနၾကတာ အိႏၵိယ၊ တရုတ္၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ ဂ်ပန္၊ ဘဂၤလား စတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားေတြေလ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အစ္ကို႕သူငယ္ခ်င္း ျမန္မာကေတာ့ သူ႕ထိုင္ခံုမွာ သူထိုင္၊ စစ္ေဆးမႈက်တဲ့ ဂရပ္ဖ္စာရြက္လိပ္ကို ကိုင္ၿပီး ထိုင္ေစာင့္ေနတာ။ ဒါကိုျမင္ရတဲ့ သူမ်ား ႏိုင္ငံမွာ ေအာက္က်ဳိ႕ လုပ္ေနရတဲ့ ျမန္မာအလုပ္သမားေလးေတြ အားရပါးရ ရွိလိုက္တာကြာ။ သူတို႕ကို ေျပာျပရတဲ့ အစ္ကိုလည္း သူငယ္ခ်င္းအတြက္ ဂုဏ္ယူမဆံုးေပါ့ကြာ။

အလုပ္သမား ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကေတာင္ ေျပာတယ္။ " ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာေတြထဲမွာ အဲဒီလို ရွိတာ သိပ္ေကာင္းတာပဲဗ်ာ " တဲ့။ တခ်ဳိ႕ဆို သူငယ္ခ်င္း အဲဒီလိုဘ၀ ဘယ္လိုေရာက္သြားလဲေတာင္ေမးလို႕ အစ္ကို ရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။

ပိုၿပီး ေက်နပ္စရာ ေကာင္းတာက သူငယ္ခ်င္း သြားစစ္ၿပီးတဲ့ တခ်ဳိ႕ကုမၸဏီေတြဆို သူ႕ေၾကာင့္ ျမန္မာေတြကို ပိုၿပီး ခန္႕လာတယ္တဲ့။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းလာရင္ ျမန္မာေတြရွိတဲ့ ကုမၸဏီမို႕ ျမန္မာခ်င္း ေျပာရင္ ပိုအဆင္ေျပမယ္လို႕ ယူဆလို႕ေလ။

ညီေလးေရ.....

သစ္တစ္ပင္ေကာင္းရင္ ငွက္တစ္ေသာင္း နားႏိုင္တယ္တဲ့။ ကရင္လူမ်ဳိး၊ ျမန္မာတစ္ေယာက္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ထြန္းေတာက္ေနတာ အစ္ကိုတို႕ ျမန္မာေတြအတြက္ အားတက္စရာေပါ့ကြာ။ ဟိုတုန္းက ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ရာထူးအထိ တက္ယူခဲ့တာလည္း ဦးသန္႕ဆိုတဲ့ ျမန္မာတစ္ေယာက္ ပါပဲ။ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ဂုဏ္ယူစရာ၊ စံနမူနာယူစရာ ပညာရွင္ေတြ ထြန္းကားပြားမ်ားေနၾကတာ ေျမာက္ျမားစြာ ရွိပါတယ္။

ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အစ္ကိုတို႕လို ျမန္မာေတြအတြက္ ျမန္မာတစ္ေယာက္ လူမ်ဳိးျခားေတြၾကားမွာ ထြန္းေတာက္ေနတာဟာ တကယ့္ကို ဂုဏ္ယူစရာပါပဲကြာ။

ကိုယ့္ႏိုင္ငံထဲမွာ ေနရင္းနဲ႕ ေတာ္ေအာင္၊ ထြန္းေတာက္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ ျမန္မာေတြရွိသလို၊ ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ႕ အေ၀းကို ေရာက္ေတာ့လည္း ထြန္းေတာက္ေနတဲ့ ျမန္မာေတြ ဒုနဲ႕ေဒး ရွိေနပါေသးတယ္ဆိုတာ မီးေမာင္းထိုးျပခ်င္လို႕ ဒီေဆာင္းပါးကို ေရးလိုက္ရတာပါပဲကြာ။

ညီေလးလည္း ဘယ္မွာပဲေနေန၊ ဘယ္ကိုပဲေရာက္ေရာက္၊ ဘယ္ေရပဲေသာက္ေသာက္ ထြန္းေတာက္တဲ့ ျမန္မာတစ္ေယာက္ အၿမဲျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားႏိုင္ပါေစကြာ။           ။

ဆူးသစ္

၁၉.၉.၂၀၁၀

[ မႈခင္းရႈေထာင့္ ရသစံု မဂၢဇင္း၊ ဒီဇင္ဘာလ၊ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ]

"ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ရဲ႕ၿမိဳ႕"

ျခေသၤ့ေခါင္းနဲ႕ ငါးကိုယ္လံုးၿမိဳ႕ကေလးေရ........

မ်က္ႏွာသစ္ သြားတိုက္

ေရမိုးခ်ဳိး အလွျပင္

ကမၻာကိုရင္ဆိုင္လိုက္ေတာ့။

East Coast မွာေလသန္႕ေတြခင္း

Sentosa မွာေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြက်င္းပ

West Coast မွာ ပသာဒေတြျပလို႕

အသက္၀င္စၿမိဳ႕ကေလးလို

မ်က္ႏွာဖံုးေတြကိုခြာခ်

လြတ္လပ္ျခင္းရဲ႕အႏွစ္သာရကိုခံစားရေအာင္။

ျပန္မေမွာင္ပါနဲ႕ေတာ့

အလင္းကိုေဆာင္

ပိတ္ေလွာင္ျခင္းေတြကိုေက်ာ္ျဖတ္

မတ္မတ္ရပ္ရင္းေလျပည္ေတြကိုတစ္၀ရွဴမယ္

ညမနက္ေတြရဲ႕လွပျခင္းမွာ

မင္းခႏၶာကိုယ္ကိုသယ္ထားေပါ့။

သဘာ၀ကိုပဲစားသံုးခဲ့ၾကတာ

တစ္ခါတစ္ခါသဘာ၀က မင္းအလွေတြကိုဖ်က္စီး

ငါးအက်ည္းေတြကြာမွာစိုးသလို

ျခေသၤ့ႀကီးေခါင္းကိုက္မွာလည္း စိုးမိပါရဲ႕။

ငါကဧည့္သည္ပါ ၿမိဳ႕ကေလးေရ

ဒါေပမဲ့.....

ၿမိဳ႕ကေလးကိုေတာ့ သံေယာဇဥ္ရွိပါရဲ႕

သဘာ၀နဲ႕ၿမိဳ႕ကေလးၾကားကတိုက္ပြဲ

ၿမိဳ႕ကေလးကိုပဲႏိုင္ေစခ်င္မိခဲ့ပါရဲ႕
အဲဒီၿမိဳ႕ကေလးမွာ
မိသားစုမ်ားစြာရွိေနတာမဟုတ္လား။

ရင္ၾကပ္သြားသလားၿမိဳ႕ကေလးေရ
ႏွလံုးခုန္သံေတြေရာမွန္ရဲ႕လား
ငွက္ကေလးေတြေတာ့အသက္မဲ့သြားေသးသတဲ့
မိႈင္းအုပ္ေနတ့ဲေကာင္းကင္ရဲ႕ေတးအသစ္မွာ
အေဆြးေတြျဖစ္ျဖစ္သြားေသးလား
သခၤါရတရားလို႕ေျဖေပါ့
မနက္ျဖန္ဆိုေနေရာင္ေတြေၾကာ့ေၾကာ့ေမာ့ေမာ့၀င္လာေတာ့မယ္
ၿပီးမွ.......
မင္းရဲ႕အိမ္ရွင္ေတြရယ္၊ငါရယ္၊မင္းရယ္
ျဖဴစင္တဲ့ေန႕သစ္ေတြမွာလမ္းေလွ်ာက္ၾကမယ္။ ။

သားလတ္

၁၄း၄၄ နာရီ

၂၃.၆.၂၀၁၃

"ေကာင္းကင္အသစ္"

အသစ္ေျပာင္းသြားတဲ့ေကာင္းကင္ေၾကာင့္
အခ်စ္အေၾကာင္းေလးေတြေတာင္ျပန္ၿပီးေျပာခ်င္တယ္။

 
ေလာကႀကီးေရ....

မိဘေတြကိုခ်စ္တယ္

ခ်စ္သူကိုခ်စ္တယ္

ညီအစ္ကိုေတြကိုခ်စ္တယ္

ေဆြမ်ဳိးေတြကိုခ်စ္တယ္

သူငယ္ခ်င္းေတြကိုခ်စ္တယ္

လူသားေတြကိုခ်စ္တယ္

ကမၻာေျမကိုလည္းခ်စ္တယ္

သူတို႕ကိုမပစ္ပယ္ခ်င္ဘူး။ 

မႈန္ရီေနတဲ့နံနက္ခင္းေတြေနခဲ့

အသက္ရွဴက်ပ္တဲ့ေလာကအေဟာင္းကိုစြန္႕ခြာ

မဂၤလာပါႏႈတ္ဆက္ၿပီး

ေကာင္းကင္အသစ္ကိုလက္ကမ္း

ေလာကရဲ႕အနမ္းသစ္တစ္ခုလိုႀကိဳဆို

ဟိုမွာေလ....ငွက္ေတြအေတာင္ဖြင့္တဲ့စခန္း

မနက္ျဖန္မွာအားလံုးလန္းၾကေတာ့မယ္။

မီးခုိးေတြနဲ႕ပန္းနာက်

ျဖဴကာျပာကာမလွပခဲ့တဲ့ဘ၀ေန႕ေတြမွာ

လာကြာ...အတူတူေသမယ့္ေန႕ေစာင့္မယ္

အဲဒီလိုေႂကြးေၾကာ္ၿပီးမွရင္ဘတ္ခ်င္းဖလွယ္ခဲ့တဲ့ညမ်ား

အိုေဟာင္းသြားေတာင္ေမ့ပါ့မလား

သခၤါရကိုသိသိနဲ႕ကစားၾကည့္ခ်င္မိတာ

အဲဒါကမၻာ.....အဲဒါငါ

ရုပ္ေတြနာမ္ေတြသရုပ္ခြဲ

ညထဲမွာစီးခ်င္းအလဲထိုးရင္း

မနက္မိုးအလင္းကိုမျမင္ရမွာေၾကာက္တဲ့စိတ္ေတြနဲ႕

ေနာက္ဘ၀ဆိုတဲ့အရိပ္ေတြေတာင္ထိုးခဲ့တာ

သတိသာထား

"မနက္ျဖန္ဆိုတာ အေ၀းႀကီး

ေနာက္ဘ၀ဆိုတာနီးနီးေလး" တဲ့

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕တရား

မႈန္မည္းေနတဲ့၀န္းက်င္ၾကားမွာ

ပဲ့တင္သံအလား ခဏခဏၾကားေနခဲ့တာေလ။

အခုေတာ့ၿပီးသြားၿပီ

ေနာက္တစ္ခ်ီလာလည္းလာေပါ့

ေကာင္းကင္သစ္ေရ

ရင္ခုန္ျခင္းအစစ္ေတြနဲ႕ ကမ္းလင့္ေနမယ္

မနက္ျဖန္တိမ္ေရာင္စံုအသစ္ေတြရဲ႕ လမ္းအဖြင့္မွာ။     ။

သားလတ္

၁၉း၂၂ နာရီ

၂၂.၆.၂၀၁၃ 

(စင္ကာပူႏိုင္ငံ၏မြန္းက်ပ္လြန္းလွေသာမီးခိုးမ်ား၏လြင့္ပ်ယ္ျခင္းေန႕တစ္ေန႕သို႕)

" အညာသား "

အေမ.........

တစ္ေျမတည္းကဖြား

တစ္ဆန္တည္းကိုပဲစားလို႕

တစ္ေရကိုပဲ ေသာက္ခဲ့ၾကသူေတြမို႕

ေသြးမရင္းေပမယ့္

ေမြးခ်င္းေတြလိုသူတို႕က

ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ညီအစ္ကိုလိုေပါ့ အေမ။

လူဆိုးေလးေတြ အေမ

ျမာေပြခ်င္ ေပြတယ္

အရက္ေသာက္ ေမွာက္ခ်င္ေမွာက္တယ္

ကြမ္းစား ေထြးခ်င္ရာေထြးတယ္

အလုပ္ လာခ်င္တဲ့အခါ လာတယ္

ဒါေပမဲ့......

သူတို႕ကို ကၽြန္ေတာ္ ခင္ပါတယ္အေမ။

ေနပူႀကီးထဲမွာေလ

ေခၽြးေတြထြက္ အားကုန္ေဖ်ာ

ၿပီးရင္ ရယ္ရယ္ေမာေမာနဲ႕

အေတာမသတ္တဲ့ အၿပံဳးေတြလွစ္

ဖုန္းအသစ္ေတြ ဟိုကလိ သည္ကလိ

(ဘယ္လိုပဲေနေန)

သူတို႕ရင္ထဲမွာေတာ့ ျမန္မာျပည္ကိုပဲ သိတယ္အေမ။

လစာထြက္တဲ့အခါ

စုမိတာေလး အိမ္ျပန္ပို႕

အေမ့ဖို႕ အေဖ့ဖို႕

ညီေလးဖို႕ ညီမေလးဖို႕

.......ဖို႕........ဖို႕.........ဖို႕နဲ႕

သူတို႕ဖို႕က စင္ကာပူမွာပဲရွိ

ဘာလဲသိလား အေမ

ပူေနတဲ့ ေနရယ္

က်ေနတဲ့ ေခၽြးရယ္

ျမန္မာျပည္ကို လြမ္းတဲ့စိတ္ရယ္

အေဖအေမနဲ႕ မိသားစုကို သတိရမႈရယ္

အဲဒါေတြပဲ သူတို႕ဖို႕ပါ အေမ။

လူေတြကထင္တယ္

စင္ကာပူမွာ အလုပ္ရေငြ၀င္

ၾကည့္စမ္း....သူတို႕ အဆင္ေျပေနလိုက္တာမ်ား

အိမ္မွာ ပစၥည္းေတြပြားတက္လို႕

ေရစက္နဲ႕ ဆိုင္ကယ္

ဒီထက္ပို အဆင္ေျပတယ္ဆို

အိမ္ကေလး  ကားကေလးေတြ ၀ယ္လို႕။

အဆင္ေျပလားလို႕ အေမက ေမးတဲ့အခါ

သားအဆင္ေျပတယ္ အေမ၊ စိတ္မပူနဲ႕လို႕ေျပာ

( ဒါေပမဲ့...)

သူတို႕ ဘယ္ေလာက္ေမာတယ္ဆိုတာ

ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ခံစားသိတယ္ အေမ

ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီလိုပဲ ေျပာခဲ့ဖူးတာပဲေလ။

ေနပူထဲမွာ လုပ္ရလည္း

အဲကြန္းခန္းထဲမွာ လုပ္ရသလို သေဘာထား

အေမစိတ္မေကာင္း ျဖစ္သြားမွာ ေတြးပူလို႕

ေဖးကူသူမရွိတဲ့ ဘ၀ေတြၾကား

ေခၽြးအတူတူက်ခဲ့ရတာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ သူတို႕ေပါ့အေမ။

အဆင္ေျပလားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြ အပ္ေၾကာင္းထပ္ေအာင္လာေတာ့

အဆင္မေျပတာလည္း အဆင္ေျပပါတယ္ သေဘာထား

အဆင္ေျပတာလည္း အဆင္ေျပသလို ခံစားရင္း

ျမန္မာျပည္က မိသားစုေတြေပ်ာ္ရင္

မွန္မွန္မွားမွား ညာခ်င္ညာမယ္

( အေမရယ္.....ႏိုင္ငံျခားမွာ.......)

လူညာေလးေတြ အၿမဲအဆင္ေျပေနၾကပါတယ္။           ။

သားလတ္

၂၁း၀၄ နာရီ

၁၈.၅.၂၀၁၃

[ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အလုပ္အတူ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ညီအစ္ကိုမ်ားသို႕]

" Facebook ေပၚက ကၽြန္ေတာ့္ Status မ်ား " ( ၁၀ )

+         သခၤါရက ပညာျပတဲ့အခါ လူ႕ေလာကထဲက ထြက္ခြာသြားရတယ္။ ရွစ္ႏွစ္ဆိုတာ ကိုငွက္နဲ႕ ပတ္သက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕အတြက္ ဘာမွ် မၾကာေသးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ ထူးအိမ္သင္ရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားမွာ သူ႕အႏုပညာေတြရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္နားမွာ သူ႕သီခ်င္းသံေတြ ၾကားေနတုန္းပဲ။ ဆုေတာင္းတိုင္းသာ ျပည့္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ ကိုငွက္ကို လူ႕ေလာကထဲ တစ္ခါျပန္လာခိုင္းခ်င္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကိုငွက္ကို ဂစ္တာတီးခိုင္းၿပီး ကၽြန္ေတာ္က သူ႕သီခ်င္းေတြကို သူ႕ေရွ႕မွာဆိုျပခ်င္တယ္။
အခုေတာ့.....
အစ္ကို႕ရဲ႕ ကြယ္လြန္ျခင္း ရွစ္ႏွစ္ျပည့္မွာ အစ္ကိုနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ ပို႕စ္တစ္ပုဒ္ ေကာင္းေကာင္း တင္ႏိုင္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳးစားၾကည့္ခ်င္တယ္။ ေနာက္က်ေပမယ့္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေရးၾကည့္ခ်င္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ထူးအိမ္သင္အတြက္ပါ။ ( ဩဂုတ္လ ၁၄ ရက္၊ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္)

+    လူေတြအားလံုးက ေငြေနာက္လိုက္ေနၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္းပါသည္။ ဘယ္ေတာ့ရပ္သြားမလဲ မသိ။ ရပ္လို႕လည္းမရ။ ကိုယ္ကရပ္လိုက္သည္ႏွင့္ ကိုယ့္ေနာက္ကို ဒုကၡတခ်ဳိ႕ကလည္း ကပ္လိုက္လာ လိမ့္မည္ကို သိေနသည္။ ခက္သည္က ေငြေနာက္လိုက္ေနရင္း ေပးဆပ္လိုက္ရသည္က မ်ားေနသည္။ အေ၀းက ဇနီးသည္ႏွင့္ မိဘမ်ား၊ ညီအစ္ကိုမ်ားႏွင့္အေ၀းမွာ ကၽြန္ေတာ္ေငြရွာေနရသည္က ပိုခက္သည္။ သည္ေန႕ ဘာသာေရးေန႕မို႕ စင္ကာပူမွာ အလုပ္ေတြပိတ္ၾကသည္။ တနဂၤေႏြကို အမ်ားျပည္သူ ပိတ္ရက္ သြားထပ္၍ မနက္ျဖန္ တနလၤာကိုပါ ဆက္ပိတ္ေပးသည္။ သို႕ေသာ္ အေ၀းက ေငြလာရွာရေသာ ကၽြန္ေတာ္က ကံေကာင္းသည္လား၊ ကံမေကာင္းသည္လားမသိ။ ႏွစ္ရက္တိတိ နားမည္အားခဲကာမွ ထိုႏွစ္ရက္စလံုး အလုပ္ဆင္းရေတာ့သည္။ တာ၀န္အရကို မသြားလို႕ကိုမျဖစ္ေတာ့။ သည္ေတာ့ သည္ေန႕ တနဂၤေႏြညေနမွာ စက္မႈတကၠသိုလ္က အရင္းႏွီးဆံုးသူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္၏ေမြးေန႕ ဖိတ္ထားမႈကိုလည္း မသြားႏိုင္။ ညီအစ္ကိုလိုခင္ခဲ့သူမ်ားက ဂစ္တာစုတီးမည္ဆိုေသာ ေနရာကိုလည္း ေျခဦး မလွည့္ႏိုင္။ ကိုယ့္က်န္းမာေရးအတြက္ အားကိုေႁခြတာရဦးမည္မဟုတ္လား။ တစ္ဖက္ ကလည္း ေငြေနာက္ကို လိုက္ရျခင္းအတြက္ လူမႈေရးေတြ၊ အားလပ္ခ်ိန္ေတြ ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္မ်ား ဆံုးရံႈးခဲ့ၿပီလဲမသိဟုသာ ျပန္စဥ္းစား ေနမိသည္။ ( ဩဂုတ္လ ၁၉ ရက္၊ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္)

+      တစ္ေန႕က လက္ကမ္းေၾကာ္ျငာ စာရြက္ေလးတစ္ရြက္ ရပါတယ္။ Your pain checklist တဲ့။ အမယ္။ သူ႕စာေတြဖတ္ၾကည့္မွ ကိုယ့္ဘာသာ အဲဒီေလာက္ နာရေကာင္းမွန္းေတာင္ မသိဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ၾကည့္ဦးေလ။ လည္ပင္းနာ၊ ပုခံုးနာ၊ ေက်ာေအာက္ပိုင္းနာ၊ ဒူးနာ၊ လက္ေကာက္၀တ္နာ၊ ေက်ာအေပၚပိုင္းနာ၊ ခါးဆစ္နာ၊ ကေလးေက်ာရိုးနာ၊ တင္ပါးဆံုနာ၊ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ခါးနာ၊ တံေတာင္ဆစ္နာ၊ အဆစ္နာ၊ ႂကြက္သားနာ၊ ေျခဖ၀ါးနဲ႕ ဖေနာင့္နာ၊ ေျခက်င္း၀တ္နာ၊ ဦးေခါင္းကိုက္ခဲနာ။ စံုလို႕ဗ်ာ။ အဲဒါကို စစ္ေပးတာတဲ့။ Checklist ေတာင္ပါေသး။ ကၽြန္ေတာ္က ေဘးကင္းေရး စစ္ေနေတာ့ လုပ္ကြက္ထဲ စစ္ေနက်Checklist ေတြထဲ ဒီလိုChecklist မပါလို႕ ေတာ္ပါေသးလားလို႕ ေတာင္ထင္မိတယ္။ သူ႕ေၾကာ္ျငာ ဖတ္ၿပီးမွ ကို္ယ္ေတာင္ ဟုိနားနာခ်င္သလိုလို၊ ဒီနားနာခ်င္သလိုလို ျဖစ္မိေသး။ ( ဩဂုတ္လ ၂၆ ရက္၊ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္)

+       ေရွ႕ကႏွစ္ပြဲမွာ အသင္းငယ္ေတြႏွင္ ့ကစားသြားပံုကိုၾကည့္ၿပီး နာမည္ႀကီးဂ်ာနယ္ႀကီးကလည္း သူတို႕မန္ယူသာ သည္တစ္ပတ္ႏိုင္မည္။ လီဗာပူးကိုျဖင့္ အာဆင္နယ္မႏိုင္ႏိုင္ဟု ဆိုထားသည္။ ယခုလိုက်ေတာ့လည္း ကိုယ့္အသင္းကေကာင္းသားဟု အာႀကီးကို စိတ္ပူမိသည့္ၾကားက ႀကံဖန္ ဂုဏ္ယူခ်င္ေသးသည္။ ဂ်ာနယ္ဆိုေတာ့လည္း ပရိသတ္မ်ားသည့္ဘက္ကို ဘက္လိုက္ေရးမွ ေရာင္းေကာင္းမွာျဖစ္၍ သူတို႕ စကားကို ေဗြယူလို႕မရ ဆိုသည္ကို သေဘာေတာ့ေပါက္ထားသည္။ တကယ္ေတာ့ ဂ်ာနယ္မွာခန္႕မွန္းေရးျခင္းသည္ မွန္မွန္မမွန္မွန္ ရမ္း၍တုတ္ခြင့္ရွိသည္ဆိုေသာ မူ၀ါဒကိုလက္ကိုင္ ထား၍ ေရးေနျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း ကိုယ့္ဂ်ာနယ္ဖတ္ပရိသတ္ အႀကိဳက္မ်ားေသာအသင္းသာ ႏိုင္ရမည္ ဟူေသာ အေတြးမ်ဳိးရွိေနလွ်င္ ခန္႕မွန္းမေရးသင့္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ထိုခန္႕မွန္းမ်ားကို ၾကည့္ၿပီး ေလာင္းေနၾကတာ ျဖစ္သည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သည္ညမွာ အာဆင္နယ္က လီဗာပူးကိုႏိုင္သြားသည္။ ကိုယ့္ဂိုးမပြင့္ေသးေသာ္ျငား သူမ်ားဂိုးထဲကို သည္ပြဲက်မွ ႏွစ္ဂိုးေတာင္ သြင္းႏိုင္ျခင္းက ပိုၿပီးေက်နပ္စရာ ေကာင္းသည္။ သြင္းသြားသူမ်ားကလည္း အသစ္စက္စက္ ၀ယ္ထားသူမ်ား။ ကိုယ္သာဂ်ာနယ္သမားဆို " ႀကိဳးၾကာနီအေတာင္က်ဳိးေအာင္ ပစ္လိုက္ေသာ အေျမွာက္တပ္သားမ်ား " ဆိုေသာ စာသားမ်ားတင္ၿပီး ဂ်ာနယ္ဖတ္သူအႀကိဳက္ လုပ္ပစ္လိုက္မွာ ေသခ်ာသည္။ ( စက္တင္ဘာလ ၂ ရက္၊ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္)

+          စင္ကာပူက သူငယ္ခ်င္းေတြ။ တကယ္လို႕Construction Site ေတြမွာ အလုပ္လုပ္ရင္ သတိထားဖို႕ႏွစ္ခု ေျပာခ်င္ပါတယ္။ တစ္ခုက စလံုးဟာ သူငယ္ခ်င္းတို႕သိတဲ့အတိုင္း ပူရင္အရမ္းပူပါတယ္။ တေလာက MOMကေန ကၽြန္ေတာ္တို႕ Main Contractor ဆီကိုစာပို႕ပါတယ္။ Heat Stress အတြက္ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ဖို႕ နည္းလမ္းေတြပါ။ ဒီေတာ့ အပူတအားျမင့္တာ သိသာပါတယ္။ Siteမွာလုပ္သူေတြ ေရမ်ားမ်ားေသာက္၊ အရိပ္မွာနား၊ အိမ္မွာေကာင္းေကာင္းအနားယူဖို႕လိုပါမယ္။
ေနာက္တစ္ခုက မိုးႀကိဳးပါ။ ေနအရမ္းပူၿပီးရင္ စလံုးမွာ မိုးရြာရင္ မိုးႀကိဳးက အရမ္းၾကမ္းပါတယ္။ Main Land လို႕ေခၚတဲ့ စင္ကာပူကၽြန္းေပၚမွာေတာ့ မသိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္အလုပ္လုပ္တဲ့ ဘူကုန္းမွာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေသာၾကာေန႕က မိုးႀကိဳးေတြ မတရားပစ္ပါတယ္။ ႏွစ္ခ်က္ထိပါတယ္။ တစ္ခ်က္က Training Centre ကိုထိၿပီး ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ ဓာတ္တိုင္ကိုပါ။ ဒီေတာ့ Lightning Alert ဆိုရင္ အဲဒီစသိတဲ့အခ်ိန္ကစလို႕ အျပင္ကိုလံုး၀မထြက္ဘဲ မိမိေရာက္ေနတဲ့ Shelter သို႕မဟုတ္ အမိုးရွိရာမွာ ခိုေနပါ။ Siteထဲမွာဆို မိုးႀကိဳးက ပိုပစ္လြယ္ပါတယ္။ ကြင္းျပင္ေတြမ်ားရင္ ပိုဆိုးပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ ေျပာတဲ့ Lightning Protection System ကေန ၄၀ဒီဂရီ၊ ဒါမွမဟုတ္ ၄၅ဒီဂရီအကြာအတြင္း အႏၱရာယ္ကင္းတယ္ဆိုတာ မေသခ်ာပါဘူးလို႕ Shell Safety တစ္ေယာက္က ေျပာထားပါတယ္။ စလံုးမွာ Lightning Alert ကို အေကာင္းဆံုးစနစ္ရွိတာExxon Mobileပါ။ Shell က အခုသံုးေပမယ့္ နည္းနည္းေနာက္က်ပါတယ္။ အျပင္ Construction Site ေတြကေတာ့ မရွိေလာက္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့ေနရာက ကြင္းျပင္ျဖစ္ၿပီး မိုးရိပ္ရွိလာၿပီဆို သတိသာထားပါေတာ့။ စလံုးမွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ စလံုးရာသီဥတုနဲ႕ ျဖစ္တတ္တဲ့အႏၱရာယ္ေတြကို သတိေပးလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြက အင္ဂ်င္နီယာေတြမ်ားလို႔ပါ။ (စက္တင္ဘာလ ၃ ရက္၊ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္)

+             တစ္ေန႕က ဘတ္စ္ကားစီးၿပီးအျပန္မွာ ကားေပၚမွာ မိသားစုတစ္စုကို ေတြ႕သည္။ ေတာ္ရံုဆို သည္မိသားစုအေၾကာင္း ေျပာစရာမရွိ။ ယခုက ေယာက်္ားျဖစ္သူက ဘာစီလိုနာဂ်ာစီ၀တ္ထားခ်ိန္မွာ မိန္းမျဖစ္သူက အာဆင္နယ္ဂ်ာစီကို ၀တ္ထားသည္။ ဆိုင္လားမဆိုင္လားေတာ့ မသိ။ အာဆင္နယ္ ကစားသမား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို သည္ဘက္ေခတ္မွာ ဘာစီလိုနာကို ခ်ေရာင္းေနမႈသည္၊ သည္လင္မယားလို တစ္ခုခု ဆက္ႏြယ္ပတ္သက္ေန၍လား မဆိုႏိုင္။ ေျပာ၍မရ။ အာဆင္နယ္ႏွင့္ ဘာစီ လိုနာသည္ ကစားပံုခ်င္းက ခပ္ဆင္ဆင္။ ေဘာလံုးကို ေျမမွာသာေစစား၍ ကစားၾကေသာ အသင္းမ်ား။ ေဘာလံုးကိုင္ကစားၾကသည္။ ၿပီးေတာ့ အေပးအယူက ေကာင္း၏။ သည္လင္မယားကိုၾကည့္ေတာ့လည္း အေပးအယူမွ်မည့္ပံု။ အာဆင္နယ္ႏွင့္ ဘာစီလိုနာကို ႀကိဳက္သလို သည္လင္မယား အားကစားအက်ၤီ ၀တ္ထားတာၾကည့္ၿပီး သေဘာက်မိပါေသးသည္။ (စက္တင္ဘာလ ၄ ရက္၊ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္)

ဆူးသစ္

၂၃း၁၀ နာရီ

၁၀.၅.၂၀၁၃

" လူသစ္ပင္ "

 မ်ဳိးေစ့

ရွင္သန္ႀကီးထြားလာတဲ့ ေန႕တစ္ေန႕မွာ

ပ်ဳိးေထာင္သူေတြရင္ထဲ ၀မ္းသာရ

အဲဒီမွာ သစ္ပင္ရဲ႕ဘ၀စတယ္။

အစို႕အေညွာင့္ကေလးပဲဆိုဆို

ႏုပ်ဳိလို႕ေကာင္းဆဲအခ်ိန္

အေရာင္ကသစ္ထိန္စိမ္း

ေလတိုက္ရာလိုက္ပါယိမ္းႏြဲ႕

(အဲဒီအခ်ိန္) အျမစ္က လမ္းခ်ဲ႕တယ္။

ေရေလာင္းခ်င္ေလာင္း

ေနေပါင္းခ်င္ေပါင္း

ေျမေကာင္းခ်င္ေကာင္း

ရသေရြ႕တိုးထြက္

အေပၚဘက္ ေအာက္ဘက္

စိမ္းလို႕ရတဲ့ဘက္ စိမ္း

ယိမ္းလို႕ရတဲ့ဘက္ ယိမ္း

တိမ္းမူးဖြယ္ရာသဘာ၀

သစ္ပင္ရဲ႕အလွလို႕ဆိုမလား။

ႏုထြားသန္မာ

ေ၀ျဖာခက္ပြင့္

ထုဆစ္ရင့္မွန္

ရာသီဒဏ္ကိုေက်ာ္ျဖတ္

သစ္တစ္ပင္မားမားရပ္တဲ့အခါ..........။

' သစ္တစ္ပင္ေကာင္း

ငွက္တစ္ေသာင္းနားရ' သတဲ့

ငွက္ေတြ အေတာင္ေညာင္းရင္

သစ္ပင္ကရင္ဖြင့္ႀကိဳတယ္။

လူေတြ ေမာပန္းတဲ့အခါ

အရိပ္ျဖာလို႕ႀကိဳတယ္။

ယံုၾကည္မႈေတြလြန္ကဲလာရင္

နတ္စင္လည္း ေပးေဆာက္တယ္။

သဒၶါတရားေတြ ထက္သန္လာရင္

ေရအိုးစင္လည္း တည္ႏိုင္ေသးတယ္။

ေနာက္ဆံုး.....

သံုးစရာထင္းမရွိရင္ေတာင္

သစ္ပင္က သူ႕အသားကိုခ်ဳိင္ခြင့္ေပးတယ္။

တစ္ပင္လံုးခုတ္

အျမစ္ထုတ္ယူ

သစ္ပင္လိုလူသား

ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားကရွင္သန္

မျမင္ရတဲ့မနက္ျဖန္မွာေတာင္

အရိပ္ျဖာစိမ္းလန္းေနဦးမယ္

စိတ္မွာၿငိမ္းခ်မ္းေနဦးမယ္။             ။

သားလတ္

၂၃း၂၈ နာရီ

၃.၄.၂၀၁၃

" ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အင္တာနက္ အလန္းမ်ား " (၄)

" ေမ်ာေနတဲ့ ေလျပည္ၾကားမွာ.........မတ္တတ္ရပ္ရင္း အေပါ့ေတြသြား......

မိုးတိမ္ကို ေမာ့ၾကည့္ေတာ့.........စာကေလးက ခ်ီးပါခ်

ကမ္းေျခက အမိႈက္ေတြပြ........အမိႈက္ကားကို လြမ္းေနရ

အနံ႕ဆိုးမ်ား ခုန္ေပါက္ေျပးေဆာ့........ပတ္၀န္းက်င္မွာ အက်ည္းတန္သြား

အရင္ကဆို ဒီညလို......မီးက ခဏခဏ မပ်က္ပါဘူး

သိပ္၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းတာတစ္ခုက......ငါ့မွာ ဖေယာင္းတိုင္ မရွိေတာ့ဘူး

မလာေတာ့ဘူး ဆိုရင္လည္း မင္းစိတ္ႀကိဳက္သာ လုပ္ပါ လုပ္ပါ

ဒီလိုနဲ႕ ညေတြအားလံုး လြတ္ခဲ့ရတဲ့ တရုတ္ကား မ်ားစြာ........"

ကၽြန္ေတာ္ သည္သီခ်င္းကို ၾကားဖူးသည္။ ေတာ္ေတာ္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ရွိေနသည္။ ေနာက္မွ သတိရသည္။ စိုင္းစိုင္းခမ္းလႈိင္၏ 'အခ်စ္သို႕ရႈံးနိမ့္ျခင္း' ဆိုေသာသီခ်င္း။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ႀကိဳက္သည္။ ယခုက စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္ မဟုတ္။ စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္ကို တုၿပီး ဆိုေနသည့္ သာဂိ။ ကၽြန္ေတာ့္ အခ်စ္ေတာ္ သာဂိ။

ရြာက ရြာဦးေစတီ ထီးေတာ္တင္ပြဲမွာ သာဂိ မိုက္ကိုင္ၿပီး မိုက္ခဲလုပ္ေနသည္ကို ဗြီဒီယိုမွတ္တမ္း တင္ထားၿပီး Facebook မွာ ျပန္တင္ထားတာ ျဖစ္သည္။ သူက Rapper ေတြလို စတိုင္က်က် ၀တ္ထားေသးသည္။ ၿပီးေတာ့ ေဘာင္းဘီခြကိုလည္း တကိုင္ကိုင္ လုပ္ေနေသး၏။ ေမာလွ်င္ ေရဘူးႀကီး အႀကီးႀကီး တစ္ဘူးကို ကိုင္ကာ ေရေသာက္ေသးသည္။ ေအာက္က ရြာသူရြာသားမ်ားက သူ႕ကို ၾကည့္ၿပီး ၿပံဳးၾကသည္။

" မဟုတ္ပါဘူး.....မရႈပ္ပါဘူး......မယုတ္မာဘူး........မင္းထင္သလို မလုပ္ပါဘူး.......ရွိတာတစ္ခုကို ထုတ္ကာျပမယ္.........ေျခာက္လက္မေလာက္ မကပါဘူး......"

စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္ ၾကားလွ်င္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသ သြားႏိုင္သည္။ " ေကာင္မေလး ႀကိဳက္တယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ " သီခ်င္းထဲက စာသားသည္ သာဂိႏွင့္ အေတြ႕မွာ အဓိပၸါယ္ေတြက လြဲကုန္သည္။ " ေျခာက္လက္မေလာက္ မကပါဘူး " ဆိုၿပီး ႀကံေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းကို ထုတ္ျပသည္။ ရြာသားမ်ား လက္ခုပ္တီးၾက၏။

ၿပီးေတာ့ စိုင္းစိုင္းခမ္းလႈိင္၏ နာမည္ႀကီး သီခ်င္း " ၀မ္းနည္းမွတ္တမ္း " ကို ဆိုထားပံုက လန္းသည္။

" အဲဒီေန႕က မိုးမရြာ........ငါ့မွာလည္း ပုဆိုးမပါ " တဲ့။

ကၽြန္ေတာ္ မေနႏိုင္ေတာ့။ သာဂိ အြန္လိုင္းတက္လာလွ်င္ ေတြ႕လွ်င္ေခၚပါဟု မွာထားလိုက္သည္။ သိပ္မၾကာလိုက္။ သာဂိ ကၽြန္ေတာ့္ကို အြန္လိုင္းကေန ေတြ႕ခ်င္ေၾကာင္း စာျပန္လာသည္။ သည္လိုႏွင့္ G-talk မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆံုၾက၏။

" အစ္ကို-ဘာေျပာစရာရွိလို႕လဲဟင္ "

" မင္း သီခ်င္းဆိုတာ သေဘာက်လို႕ပါ။ အဲဒါ စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္ သီခ်င္းေတြ မဟုတ္လား။ မင္းျပန္ခံစား တာလား "

" ဟုတ္တယ္ အစ္ကို။ ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳက္လို႕။ ဘာလဲ။ မေကာင္းလို႕လား "

" မဟုတ္ပါဘူးကြာ။ မင္းထည့္ထားတဲ့ စာသားေတြ လန္းလြန္းလို႕ပါ "

" ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အစ္ကိုရာ။ အစ္ကိုကသာ လန္းတယ္ ေျပာေနတာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဆိုေနတုန္း ကၽြန္ေတာ့္ရြာက လူေတြက စင္ေအာက္ကေန ေသာက္ေရအိုးႀကီး ထိုးေပးလိုေပးနဲ႕ "

ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္။

" ဘာျဖစ္လို႕လဲ "

" ကၽြန္ေတာ္က Rapper ေတြလို ေရဘူးနဲ႕ ေရေသာက္တာ။ အဲဒီေန႕က ဘူးေသး၀ယ္တာ ကုန္ေနလုိ႕ မထူးဘူး ဆိုၿပီး ႏွစ္ဆယ္လီတာ ဘူးကို ေရေလွ်ာ့ၿပီး စင္ေပၚတင္ထားတာ။ အဲဒါ ရြာသူရြာသားေတြက ေရ အဲဒီေလာက္ ဆာေနရင္ ဒီမွာေဟ့ ဆိုၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ေသာက္ေရအိုး၊ သဲအိုးဗ်ာ။ အဲဒါႀကီး စင္ေအာက္ကေန လွမ္းေပးလို႕။ သီခ်င္း ျမန္ျမန္ ရပ္လိုက္ရတယ္ "

ကၽြန္ေတာ္ ရယ္ေနမိ၏။ သာဂိလည္း လိုက္ရယ္သည္။ မင္းကေတာ့ လုပ္ေတာ့မယ္ ဟု ကၽြန္ေတာ္ေျပာေတာ့ သူဆက္ရယ္ေနသည္။

" ဒါနဲ႕ မင္းက သီခ်င္း စာသားထည့္တာေတာ့ ရသားပဲ။ မင္း အဆိုေတာ္ပိုး ၀င္ေနၿပီလား "

" ဒီဘက္ေခတ္က ပိုက္ဆံရွိရင္ အကုန္လုပ္လို႕ ရတဲ့ေခတ္ကို အစ္ကိုရ။ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားေနတာ။ ေခြထုတ္ မလားလို႕ "

ဒါေတာ့ သာဂိ အတင့္ရဲလြန္းသည္ ထင္သည္။ သည္ဘက္ေခတ္မွာ စီးရီး အေခြတစ္ေခြ ထြက္ဖို႕ ဆိုသည္မွာ ေတာ္ရံု သတၱိႏွင့္ မရ။ ခိုးကူးေတြက ေပါမွေပါ။ သီခ်င္းကလည္း ေပါက္ဦးမွ။

" မင္းတကယ္ ၀ါသနာပါရင္ေတာ့ မတားပါဘူးကြာ။ မင္းအိမ္ကေရာ၊ ဘာေျပာလဲ "

" အိမ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္၀ါသနာ ပါရင္ လုပ္တဲ့။ ေငြက သူတို႕ရွာႏိုင္တယ္ေလ "

သာဂိ ကံေကာင္းေလစြ ဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္သည္။ ဘာမွ်ေတာ့ မေ၀ဖန္ျဖစ္။

" ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ျဖစ္ရင္ အစ္ကို႕ကို သတင္းေပးမယ္ေလ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အစ္ကိုက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေကာင္းတာေလးေတြ ေထာက္ျပေနက် ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မသင့္ေတာ္တာ လုပ္ရင္လည္း ေျပာျပေပးေနာ္ အစ္ကို "

" ေအးပါကြာ။ စိတ္ခ်ပါ သာဂိရာ။ ငါလည္း မင္းကို ခင္ေနေတာ့ မင္းကို မေကာင္းတာေတြ မျဖစ္ေစခ်င္လို႕ပါ"

" ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ပါတယ္ အစ္ကို "

သည္လိုႏွင့္ သာဂိႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ စကားစျဖတ္ကာ ရပ္ခဲ့ၾက၏။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

" လင္းတ အေတာင္က်ဳိး "

ဟိုက္-ဘာႀကီးလဲဟ ဟုေတြးၿပီး Facebook ေပၚက သီခ်င္းေခြ ေၾကာ္ျငာကို ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္မိသည္။ အဆိုေတာ္ နာမည္ၾကည့္ေတာ့ ဖန္ေဂၚလီ တဲ့။ သီခ်င္းအေခြႏွင့္ သီခ်င္းဆိုသူ နာမည္မ်ားက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဆန္းလြန္းေနသည္။ ေတာ္ေတာ္ကို ဆန္းသည္ဟုကို ဆိုရမည္။ တစ္ခါမွကို မၾကားဖူးေသာ နာမည္မ်ား။

" အစ္ကို-ကၽြန္ေတာ္ သီခ်င္းေခြထြက္ၿပီ။ အေခြနာမည္က 'လင္းတ အေတာင္က်ဳိး' တဲ့။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အဆိုေတာ္ နာမည္က 'ဖန္ေဂၚလီ' ပါ။ အစ္ကို နားေထာင္ၿပီး ေ၀ဖန္ေပးပါဦး။ ကၽြန္ေတာ္ လူႀကံဳရွိရင္ စင္ကာပူကို စီဒီ လွမ္းပို႕လိုက္မယ္ေနာ္ "

ကၽြန္ေတာ့္ G-talk မွာ မက္ေဆ့ခ်္ လာထားသြားသည္က သာဂိ။ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္လံုးျပဴးသြားသည္။ ဘာေတြမွန္းကို မသိ။ စေတြ႕စက အံ့အားသင့္ခဲ့ရေသာ အေခြႏွင့္ အဆိုေတာ္ နာမည္သည္ကား ကၽြန္ေတာ့္ညီငယ္လို ခင္သည့္ သာဂိ ျဖစ္ေနပါတကား။

" လင္းစမ္းပါဦး မင္းနာမည္ နဲ႕ အေခြ "

အြန္လိုင္းမွာ တစ္ရက္ဆံုေတာ့ သာဂိကို ကၽြန္ေတာ္ ေမးရသည္။

" ကၽြန္ေတာ္ ထင္ပါတယ္။ အစ္ကို ေမးေတာ့မယ္ ဆိုတာ။ ကၽြန္ေတာ္ စာနယ္ဇင္း ရွင္းလင္းပြဲ လုပ္မလို႕ အစ္ကို။ အဲဒီက်ရင္ အကုန္ ထုတ္ေျပာပါမယ္ "

သာဂိသည္ကား ကၽြန္ေတာ့္ကိုပင္ အေခြ လွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္ ေျပာခ်င္ပံုမရ။ စာနယ္ဇင္းကို ေပးသိၿပီးမွ သိေစဆိုေသာ သေဘာႏွင့္ ထိန္ခ်န္ထားသည္။ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ပါသည္။ သူက ေငြႏွင့္ ရင္းထားရသည္ကိုး။

သည္လိုႏွင့္ သာဂိ၏ အေခြ စာနယ္ဇင္း ရွင္းလင္းပြဲ လုပ္ပါေတာ့သည္။

" ကၽြန္ေတာ္တို႕က ေမာ္ဒန္ေခတ္ထဲမွာေတာင္ မကေတာ့ပါဘူး။ ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ေခတ္ကို ေရာက္လာပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဂီတအမ်ဳိးအစားေတြကလည္း ေျပာင္းလဲလာၿပီဆိုေတာ့ အေခြနာမည္နဲ႕ အဆိုေတာ္ နာမည္ေတြကို ဆန္းသစ္ေအာင္ ေပးခဲ့တာပါ။ အေခြနာမည္ကို အရင္ ရွင္းျပပါမယ္။ လင္းတ ဆိုတာ လူေသမွ စားဖို႕ေစာင့္တဲ့ငွက္မ်ဳိးေတြပါ။ အဲဒီလိုပဲ ခ်စ္သူဆီက အခ်စ္ကို သူေသတဲ့အထိ မရမခ်င္း ေစာင့္မယ္၊ အဲဒီလို ေစာင့္ေနရင္းမွာေတာင္ သူ႕ဘ၀က ေသတဲ့အထိ ခ်စ္သူရဲ႕ အၾကင္နာကို မရလိုက္ဘူး ဆိုတဲ့ သေဘာကို အေတာင္က်ဳိးတယ္လို႕ တင္စားရင္း အဲဒီ အေၾကာင္းေတြကို ေရးဖြဲ႕ထားတဲ့ သီခ်င္းကို ' လင္းတ အေတာင္က်ဳိး ' လို႕ ေပးထားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ ေရးထားတာပါ ခင္ဗ်ာ "

စာနယ္ဇင္းမ်ားက သေဘာက်သြားဟန္ျဖင့္ လက္ခုပ္တီးၾကသည္။

" အဆိုေတာ္ နာမည္ကိုေရာ ဘယ္လိုေရြးပါသလဲခင္ဗ်ာ "

" ဒါက ဒီလိုပါ။ ဖန္ေဂၚလီ ဆိုေတာ့ လိမ့္တယ္ေပါ့ခင္ဗ်ာ။ ဘယ္ကို လိမ့္မွာလဲ ဆိုေတာ့ လူၾကားထဲကို လိမ့္မယ္ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေပါ့ ခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္သီခ်င္းေခြကို ေပါက္ေစခ်င္တဲ့ သေဘာနဲ႕ ေပးထားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရြာဦးေက်ာင္းက ဆရာေတာ္ ေသေသခ်ာခ်ာ တြက္ခ်က္ၿပီးကို ေပးထားတာပါ ခင္ဗ်ာ "

သာဂိကား သေဘာရိုးလွ၏။ သူေျပာခ်င္တာ စြတ္ရြတ္ေျပာေနေတာ့သည္။ လူေရွ႕သူေရွ႕ ဟန္ေဆာင္ ဖံုးကြယ္ရျခင္းကို သာဂိ မသိ။

သည္လိုႏွင့္ သာဂိ အေခြထြက္လို႕လာ၏။ သီခ်င္းက စံုသည္။ ျမဴးသည္။ လင္းတ အေတာင္က်ဳိး သီခ်င္းက ေတာ္ေတာ္ ေပါက္သည္။ ဟစ္ထေန၏။ ဖန္ေဂၚလီ သည္ ပရိသတ္ၾကားသို႕ တကယ္လိမ့္ေခ်ၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းသာမိသည္။ အင္တာနက္မွာ သူ႕သီခ်င္းမ်ားက ပ်ံ႕ႏွံ႕လြန္းေနသည္။ သာဂိတို႕ တကယ္လန္းေခ်ၿပီ။

သို႕ေသာ္ တစ္ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိသည္။ သာဂိ သီခ်င္းမ်ားကို အမ်ဳိးအစား ခြဲျခားရခက္သည္။ သူက ျမန္မာ့ဆိုင္းလို အသံေတြကို ေရာခ်င္ေရာသည္။ ရက္ပ္ပါေတြလို ရက္ပ္စစ္စစ္ေတြလည္း မဟုတ္။ ေပါ့ပ္လား ဆိုလည္း ေပါ့ပ္စစ္စစ္ေတြ မဟုတ္ျပန္။ သည္ၾကားထဲ သူ႕သီခ်င္းမ်ားကို ေနာက္ကေန ၾကားျဖတ္ လိုက္ဆိုေပးသည့္ ခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္က တစ္မ်ဳိး။ သူတို႕အေခၚ Featuring ဟု ဆိုသည္။

ထိုခ်ာတိတ္က အဆိုေတာ္ ထူးအိမ္သင္ကိုပင္ လံုး၀ သံုးမရသည့္ အဆိုေတာ္လို စာနယ္ဇင္းေတြ ေရွ႕မွာ ေျပာေသးသည္။ ဒါကို သာဂိ မသိသည္ပဲလား။ သိသိႏွင့္ တမင္လႊတ္ေပး သည္ပဲလား မေျပာတတ္။ သို႕ေသာ္ ဖန္ေဂၚလီကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ေအာင္ျမင္၏။

ဗြီစီဒီ ထြက္လာေတာ့ သာဂိကို ကၽြန္ေတာ္ မ်က္စိေနာက္ေအာင္ ျမင္ရသည္။ သာဂိသည္ကား တခ်ဳိ႕သီခ်င္းမ်ားမွာ မလိုအပ္ဘဲ ေကာင္မေလးမ်ားႏွင့္ တြဲကာ ႏိုင္ငံျခားက လိင္ေဖာ္ျပမႈ အသားေပးကားမ်ားလို သရုပ္ေဆာင္ေသးသည္။ သာဂိ၏ ခႏၶာကိုယ္မွာ နဂိုကပင္ ပုကြကြႏွင့္ ျဖစ္ကာ လူက ပိုလည္း ပိန္လာရာ ၾကည့္ရသည္မွာ ဖန္ေဂၚလီသည္ ဖန္ေဂၚလီႏွင့္ မတူ။ ေခြးပစ္သည့္ တုတ္ပံု ေပါက္ေနသည္ဟု သူ႕အေခြၾကည့္ဖူးသူမ်ားက ဆိုၾက၏။ ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံျခား ပံုစံ အကမ်ဳိးႏွင့္ သာဂိက ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္၊ ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ ကသည္။ အုပ္စုလိုက္ ကသည္။

သာဂိက ရံဖန္ရံခါ၌ ပဲမ်ားေသးသည္။ သူက စိုင္းစိုင္းခမ္းလႈိင္ကိုလည္း သေဘာက်သည္ ထင္သည္။ စိုင္းစိုင္းခမ္းလႈိင္က " စိတ္ကူးယဥ္ အနမ္းမ်ားနဲ႕"  သီခ်င္းကို ရႈိးဆိုသည့္အခါ မဆိုခင္ " ကၽြန္ေတာ္ ......ကၽြန္ေတာ္....ကၽြန္ေတာ္....ေက်ာင္း...ေက်ာင္း...ဟို...ကၽြန္ေတာ္ UFLဆိုတဲ့ ေက်ာင္းကို သြားတက္တယ္။ အဲဒီတုန္းက အတန္းထဲမွာ ေရးထားတဲ့ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ဆိုျပခ်င္ပါတယ္" ဆိုၿပီး ပရိသတ္ကို ေျပာသည္။ ဒါကို သာဂိက အတုခိုးကာ ေျပာသည္က ၾကည့္ဦး။

"ကၽြန္ေတာ္......ကၽြန္ေတာ္......ကၽြန္ေတာ္.....ေက်ာင္း....ေက်ာင္း........ဟို.....ကၽြန္ေတာ္........ေခမာသီ၀ံဆိုတဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို သြားတက္တယ္။ အဲဒီတုန္းက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းထဲက ငွက္ေပ်ာပင္ေတြ ၾကားမွာ ေရးထားတဲ့ သီခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ဆိုျပခ်င္ပါတယ္ " ဆိုၿပီး စင္ေပၚကေန ဆိုပါေတာ့သည္။ သူ႕ပရိသတ္ကလည္း လက္ခုပ္တီး၏။ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္သည္။ သာဂိက UFL ကို သိတာမွ မဟုတ္တာ။ ရြာက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသာ သိသည္ေလ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စင္ေအာက္ က ေကာင္မေလးမ်ားက ေဟးဆိုၿပီး လက္ခုပ္တီးသည္။ ၿပီးေရာ။

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကိုယ္ႏွင့္ ခင္သူတစ္ဦး ေအာင္ျမင္ေနသည္ကို ၀မ္းသာမိသည္။ အခ်ိန္တန္လွ်င္ ပရိသတ္က အဆံုးအျဖတ္ ေပးသြားလိမ့္မည္ဟုသာ တြက္ထားလိုက္၏။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

" ေစာက္ရမ္း မိုက္တယ္ဗ်ာ "

ဟာ-ခနဲ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္က လႊတ္ခနဲ ထြက္သြားသည္။ မထြက္ခံႏိုင္ရုိးလား။ သာဂိတစ္ေယာက္ စင္ေပၚမွာ ပရိသတ္ကို ေဖ်ာ္ေျဖေနစဥ္ ပရိသတ္ကို ေျပာလိုက္သည့္ စကားက စလံုးႀကီး ထည့္သံုးထားသည့္ စကား။ ကၽြန္ေတာ္တို႕တစ္ေတြ သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္းၾကားေျပာလွ်င္ အရမ္းမိုက္တယ္၊ နည္းနည္း ၾကမ္းမွ ေသာက္ရမ္းမိုက္တယ္ စသည္ျဖင့္ ေျပာေလ့ ရွိသည့္ စကားကို သာဂိက စင္ေပၚတက္တက္ခ်င္း ပရိသတ္က သူ႕နာမည္ေအာ္သည္ႏွင့္ ထိုသို႕ ေျပာခ်လိုက္တာျဖစ္သည္။

ေအာင္ျမင္မႈမွာ သာဂိ ယစ္မူးသြားသည္လား။ သူကိုယ္တိုင္ အမွန္ႏွင့္ အမွားကို မသိေလသလား။ ထို ေစာက္ရမ္း မိုက္တယ္ ဆိုေသာ စကားကို သာဂိ ခဏခဏ သံုးေနေလေတာ့သည္။ သူ႕ အေခြကို ၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို အႀကံျပဳသင့္သည္ဟု ေတြးမိလာေစသည္။

သာဂိက သႀကၤန္မွာလည္း တစ္ႏိုင္ငံလံုး လႊင့္ေနသည့္ ရုပ္သံလိုင္းေပၚမွာ ပရိသတ္ကို ေဖ်ာ္ေျဖေနသည့္ စတိတ္ရႈိးတြင္ အားရပါးရႏွင့္ ' ေစာက္ရမ္းမိုက္တယ္ '  ဆိုေသာ စကားကို ပရိသတ္ထံ တရေဟာ လႊတ္ေနျပန္သည္။ ၿပီးေတာ့ လက္ခုပ္သံေလး ၾကားခ်င္တယ္ဗ်ာ ဆိုကာ ပရိသတ္ဆီက လက္ခုပ္သံကို ေတာင္းယူေလသည္။ ပရိသတ္ကလည္း သာဂိ လုပ္သမွ် ေလာေလာဆယ္မွာ အေကာင္းခ်ည္းသာ။ စန္းေပကုိး။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အင္တာနက္ကေန သာဂိ၏ လႈပ္ရွားမႈ မွန္သမွ် သိေန၊ ျမင္ေန၊ ၾကားေနရေပသည္။

" မင္းအားတဲ့ အခ်ိန္ ငါနဲ႕ စကားေျပာရေအာင္ အြန္လိုင္းမွာ ခ်ိန္းလိုက္ကြာ "

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို မက္ေဆ့ခ်္ ၀င္ေရးထားခဲ့ၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာ သာဂိ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆက္သြယ္လာေလသည္။

" အစ္ကို႕မွာ ေျပာစရာ ရွိလာၿပီထင္တယ္ "

" သိပ္ရွိတာေပါ့ကြာ။ မင္း စင္ေပၚမွာ ေအာင္ျမင္ေနတာ ငါေတာ္ေတာ္ ၀မ္းသာတယ္ သာဂိ။ ဒါေပမဲ့ မင္းေျပာဆိုေနတဲ့ တခ်ဳိ႕စကားလံုးေတြက လူေရွ႕သူေရွ႕မွာဆို အရမ္းရိုင္းေနလို႕ မင္းျပင္ရေအာင္ ငါေျပာျပ ခ်င္လို႕ပါ "

" ခင္ဗ်ာ- ကၽြန္ေတာ္ ေျပာတဲ့အထဲမွာ။ ဟုတ္လို႕လား အစ္ကို။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမ်ား မွားေျပာမိလို႕လဲဟင္။ ၿပီးေတာ့ ဘယ္စကားလံုးက ရိုင္းတာလဲ အစ္ကို "

သြားၿပီ။ သာဂိ တကယ္မသိေသာ စကားလံုး တစ္လံုးကို သံုးေနေလၿပီ။ သူ႕ဘာသာ ခင္ရာမင္ရာလူမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားေရွ႕ သံုးသည္က ျပႆနာ မရွိေသာ္လည္း ယခု သာဂိသံုးေနသည္က သူ႕ကို ထမင္းေကၽြးေနေသာ ပရိသတ္ေရွ႕မွာ။

" အစ္ကို မင္းကို အျပစ္တင္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေျပာသင့္တာေတာ့ ေျပာရမယ္။ နာေတာ့ မနာနဲ႕ကြာ။ မင္းတို႕ ဒီဘက္ေခတ္ လူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လုပ္ခ်င္တာေတာ့ လုပ္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ မေလ့လာဘူး။ နာမည္ႀကီးဖို႕ပဲ စိတ္၀င္စားတယ္။ စာမဖတ္ဘူး။ ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာကို နားမလည္ဘူး။ လူ႕စည္းကမ္းဆိုတာကို မသိဘူး "

" အစ္ကို ေျပာရင္လည္း ခံရမွာပါပဲ အစ္ကိုရာ။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလည္း သီခ်င္းဆိုၿပီး နာမည္ႀကီးခ်င္တာပဲ သိတာ။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွားေနတာလဲ အစ္ကို "

သာဂိကို ကၽြန္ေတာ္ခင္ပါသည္။ သူသည္ အရိုးခံ ျဖစ္သည္။ သူေပ်ာ္ခ်င္တာ၊ သူလုပ္ခ်င္တာပဲ သိသည္။ မွားသည္၊ မွန္သည္ကို မသိ။ သာဂိသည္ ယေန႕ေခတ္ လူငယ္မ်ား၏ ပံုရိပ္တစ္ခုလို ျဖစ္ေနသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိသည္။

" မင္း ယဥ္ေက်းမႈ ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို သိလား "

" ကၽြန္ေတာ္ ၾကားရံုပဲ ၾကားဖူးတာေလ အစ္ကိုရာ။ အဓိပၸါယ္ေတာ့ အတိအက်ႀကီး မသိပါဘူး "

"အစ္ကို ဖတ္ဖူးတာ ေျပာျပမယ္။ ျမန္မာ အဘိဓာန္မွာပါတာပါ။ ယဥ္ေက်းမႈ ဆိုတာ သိမ္ေမြ႕ေျပျပစ္ေသာ တတ္သိလိမၼာမႈ၊ တိုးတက္ထြန္းကားလာေသာ လူမႈ အဆင့္အတန္း၊ အစဥ္အလာအားျဖင့္ ထိန္းသိမ္း တည္ရွိလာေသာ ဓေလ့ထံုးတမ္း လို႕ ဆိုထားတယ္။ အဲဒီေတာ့ အစ္ကိုတို႕ ျမန္မာေတြ အစဥ္အဆက္ ထိန္းသိမ္းခဲ့တဲ့ ဓေလ့ထံုးတမ္းကို အစ္ကိုတို႕ ဆက္ထိန္းမွ ယဥ္ေက်းမႈ ေျမာက္တယ္ "

" ဟုတ္ကဲ့ အစ္ကို။ အခုမွ ယဥ္ေက်းမႈဆုိတာ ဘာလဲ သိေတာ့တယ္။ ဟဲ........ဟဲ "

" ဆိုလိုတာကကြာ၊ တို႕ျမန္မာလူမ်ဳိးဆိုတာ လံုလံုၿခံဳၿခံဳ ၀တ္တတ္တယ္။ ေမာင္နဲ႕ႏွမ၊ သားနဲ႕ အမိ သင့္ေတာ္ၿပီး ၾကည့္ေကာင္းတာမ်ဳိး ၀တ္တတ္၊ ေနတတ္၊ စားတတ္ၾကတယ္။ အဲဒီလို ထိန္းသိမ္းလာရာကေန ၀တ္ခ်င္တာ၀တ္၊ လုပ္ခ်င္တာလုပ္၊ မိဘေမာင္ႏွမခ်င္းေတာင္ မ်က္စိရွက္စရာ လုပ္လာၿပီဆို အဲဒါ ယဥ္ေက်းမႈ ပ်က္လာတာပဲကြ "

သာဂိ ၿငိမ္၍ နားေထာင္ေနသည္။

" ၿပီးေတာ့ သူမ်ား ထမင္းစားတဲ့နားမွာ အိမ္သာတက္တာ၊ အေပါ့သြားတာ အဲဒီစကားမ်ဳိးေတြ ခဏခဏ မေျပာမိဖို႕ လိုတယ္။ အဲဒါလည္း ယဥ္ေက်းမႈပဲ။ အဲဒါနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ဆရာႀကီး ပီမိုးနင္း ေျပာထားတာ မွတ္သားစရာ ေကာင္းတယ္ "

" ဘာေျပာထားတာလဲ အစ္ကို "

" လူေရွ႕သူေရွ႕ ကုန္းသြားတာ၊ ကြသြားတာ၊ လက္အုပ္ခ်ီတာ၊ ဖိနပ္ခၽြတ္တာ အဲဒါေတြက ယဥ္ေက်းတယ္လို႕ မဆိုလိုပါဘူးတဲ့။ လူအခ်င္းခ်င္း စိတ္မခ်မ္းသာေအာင္၊ မခံခ်ိေအာင္၊ အခံသာေအာင္ မလုပ္တာ၊ မိမိအတြက္ တစ္ပါးသူမွာ ၀န္ေလးမႈ မျဖစ္ေစတာ၊ သူတစ္ပါးကို အေႏွာင့္အယွက္ မျပဳတာ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ရွိတာကိုပဲ ယဥ္ေက်းျခင္းလို႕ ေခၚတာတဲ့။ ဘယ္ေလာက္ မွတ္သားဖို႕ေကာင္းလဲ "

" ဟာ-အဲဒါေတာ့ မွန္တယ္ဗ်။ ေနာ္-အစ္ကို "

" ေအးေလ-မင္းစဥ္းစားၾကည့္။ ကိုယ္ထင္တာ ကိုယ္လုပ္ၿပီး ပတ္၀န္းက်င္ စိတ္ဆင္းရဲေနရင္ အဲဒီလူကို မယဥ္ေက်းဘူးလို႕ လူေတြ ေျပာတတ္ၾကတယ္။ အဲဒီ အဓိပၸါယ္ပဲ "

" အစ္ကို။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမ်ား မွားေနသလဲဗ်ာ။ ရင္ထိတ္လိုက္တာ "

ဒါေတြေၾကာင့္ သာဂိကို ကၽြန္ေတာ္ မဆိုးဘူးဟု သိေနတာ ျဖစ္သည္။ သာဂိမွာ နား၀င္ လြယ္ေသာစိတ္၊ ေကာင္းတာကို ယူလိုေသာစိတ္၊ အမွားကို အမွားဟု ျမင္ေသာစိတ္၊ ျပင္လိုေသာစိတ္ မ်ား ရွိေနသည္ကို ကၽြန္ေတာ္ သိသည္။

" မင္းက ပရိသတ္ကို စင္ေပၚကေန ဘယ္လိုေျပာလဲ။ သူတို႕ မင္းသီခ်င္းကို လိုက္ဆို၊ အားေပး၊ လက္ခုပ္တီးၾကရင္ေလ "

သာဂိ စဥ္းစားေနသည္။ ၿပီးမွ တစ္လံုးခ်င္းေျပာ၏။

" ဟား......ကၽြန္ေတာ္ သိၿပီ။ ေစာက္ရမ္းမိုက္တယ္ လို႕ေျပာတာ။ အဲဒါ မွားလား အစ္ကို "

" ရိုင္းတာ။ မွားရံုတင္ မကဘူး။ ရိုင္းတာ။ မင္းနားလည္လား။ ေစာက္ ဆိုတာ ဘာလဲလို႕။ မင္းသိလား "

" မသိဘူး အစ္ကို။ ကၽြန္ေတာ့္လို အဆိုေတာ္ တခ်ဳိ႕လည္း သံုးေနတာပဲ။ မိန္းကေလး အဆိုေတာ္ေတြေတာင္ သံုးၾကတယ္ "

" ေအးေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ မင္းတို႕ ေနာက္လူငယ္ေတြ စာမဖတ္ဘူးေျပာတာ။ မနာနဲ႕ဦး။ မင္းတို႕၊ သူတို႕ရဲ႕ မိဘေတြကလည္း မဆံုးမၾကတာလား၊ မင္းတို႕ကပဲ ငါထင္သလို ေျပာရင္ရတယ္လို႕ ထင္ေနတာလားေတာ့ မသိဘူး "

" ကၽြန္ေတာ္က မသိတာပါ အစ္ကိုရာ။ အစ္ကိုေျပာမွ ကၽြန္ေတာ့္ မိဘေတြေတာင္ အားနာသြားပါၿပီ "

" အမွန္က မင္းတို႕ ေလ့လာသင့္တယ္။ မသိရင္ မသံုးနဲ႕ေပါ့။ ဘာျဖစ္လဲ။ ပရိသတ္ ခ်စ္ေအာင္ ေျပာတာလည္း ဒီပါးစပ္ပဲ။ မုန္းေအာင္ ေျပာတာလည္း ဒီပါးစပ္ပဲ။ အခုဟာက ပရိသတ္က ဘယ္လိုျဖစ္ေနသလဲဆိုေတာ့ မင္းတို႕ကို အားလည္းေပးရေသး။ မင္းတို႕ ေျပာသမွ်၊ ဆိုသမွ်လည္း ခံရေသး။ အဲဒါၾကာရင္ မင္းတို႕ က်ရႈံးတဲ့ေန႕ အျမန္ေရာက္လာမွာပဲ "

" ကၽြန္ေတာ္ ျပင္ပါ့မယ္ အစ္ကို။ အဲဒီ ေစာက္က ဘာကိုေျပာတာလဲ အစ္ကို "

" မေသမခ်င္း မွတ္ထား။ ေစာက္ ဆိုတာ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ မအပ္မရာကို ေခၚတာ "

" ဟာဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ တကယ္မသိလို႕ပါ။ သြားပါၿပီဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ ပရိသတ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေတာင္းပန္ ပါ့မယ္ "

" မင္းစဥ္းစားၾကည့္ သာဂိ။ မင္းတို႕က စင္ေပၚတက္ၿပီး ေစာက္ရမ္းမိုက္တယ္၊ ေစာက္ရမ္းမိုက္တယ္နဲ႕။ ပရိသတ္ကို ဆဲေနသလိုပဲ။ ဒီၾကားထဲ အဆိုေတာ္ ေကာင္မေလးေတြကပါ ပါးစပ္အရသာခံ သံုးေနတယ္။ စဥ္းစားဦး။ သူတို႕ဆို ပိုဆိုးသြားၿပီ။ စင္ေပၚတက္ၿပီး ကၽြန္မကေတာ့ ဒီလိုပါ။ ကၽြန္မအေနအထားက ဒီလိုရွိပါတယ္လို႕ ဘယ္သူမွ မေမးဘဲ တက္ေၾကညာေနသလိုပဲ "

" ဟုတ္ပ အစ္ကိုရာ။ အစ္ကိုေျပာမွ သူတို႕က ပိုဆိုးတာေပါ့ေနာ္။ ဟဲ.......ဟဲ "

သာဂိက သူ႕အျပစ္သူ ကာသလို ေျပာေနေသးသည္။ ေနာက္က ရယ္သံက ခပ္အဲ့အဲ့ ပါလာေသး၏။

" ဟုိ နယ္လွည့္ကေနတဲ့ လူရႊင္ေတာ္တခ်ဳိ႕လည္း ပါေသးတယ္။ သူတို႕ ဗြီစီဒီထြက္လာေတာ့ ၾကည့္လိုက္တာ ေစာက္က်ဳိးနည္းတို႕၊ ေစာက္ရူးတို႕ကို တြင္တြင္သံုးတာ။ အခုဟာက အဲဒီလို ေျပာရတာကိုပဲ ေတာ္ေတာ္ အားရတယ္၊ ေကာင္းတယ္လို႕ ထင္ေနၾကတာကိုး။ တကယ္ေတာ့ အရမ္း ဆိုတဲ့ စကားလံုးကိုေတာင္ သံုးတဲ့ေနရာမွာ အဓိပၸါယ္ရွိတယ္ "

" ဟာ-အဲဒီလိုလား။ ဘယ္လို အဓိပၸါယ္လဲ အစ္ကို "

" အရမ္း ဆိုတာ ေနာက္က မင္းေျပာခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာက မေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္းအရာျဖစ္ရမယ္။ အဲဒီလို ေနရာမွာ သံုးတာလို႕ သံဃာေတာ္တစ္ပါး ေရးထားတာ ငါဖတ္ဖူးတယ္။ ဥပမာကြာ-ထမင္းက အရမ္းသိုးေနၿပီတို႕၊ အရမ္း ညစ္ပတ္တာပဲတို႕။ အဲဒါမ်ဳိးမွာ သံုးတာ။ စြတ္ရြတ္ မသံုးရဘူး။ တို႕ျမန္မာစကားက တခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာ အဓိပၸါယ္က ေတာ္ေတာ္ ေလးနက္တယ္ "

" ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ၿပီအစ္ကို။ ဆင္ျခင္ပါ့မယ္ဗ်ာ "

" မင္းစဥ္းစားၾကည့္။ တစ္ခါက ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ လုပ္တဲ့ စတိတ္ရႈိးပြဲ တစ္ပြဲမွာ Guns and Roses အဖြဲ႕လို႕ အစ္ကိုထင္တယ္။ တိုက်ဳိမွာ လုပ္တဲ့ စတိတ္ရႈိးမွာ စစခ်င္း Fuck You Tokyo လို႕ ေအာ္ၿပီး ႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္။ ဘာလဲေတာ့ မသိဘူး။ သူတို႕ကေတာ့ ဆန္းေအာင္ လုပ္တာေနမွာ။ ဒါေပမဲ့ ပရိသတ္က ေၾကာင္သြားတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ။ အေရွ႕တိုင္းနဲ႕ အေနာက္တိုင္း တူမွမတူတာ။ အဲဒါက ႏႈတ္ဆက္တာ ဆိုရင္ေတာင္ ပရိသတ္ကို ႏႈတ္ဆက္တဲ့ အဲဒီႏႈတ္ဆက္ပံုမ်ဳိးကေတာ့ ဆင္ျခင္သင့္တယ္။ အစ္ကိုတို႕ဆီမွာဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္လိုျဖစ္မယ္ မေျပာတတ္ဘူး။ အစ္ကို ေျပာခ်င္တာက စကားဆိုတာ လူေရွ႕သူေရွ႕ေျပာရင္ ဆင္ျခင္သင့္တယ္ ဆိုတာပါ။ Rocker ႀကီးေတြဆို ဗန္းစကားေလာက္ပဲ သံုးတယ္။ မင္း သတိထားၾကည့္။ ေရေရလည္လည္ မိုက္တယ္ဗ်ာတို႕၊ ဘာတို႕ ေလာက္ပဲ။ ေသာက္ရမ္း မိုက္တယ္လို႕ေတာင္ မေျပာဘူး။ အစ္ကိုတို႕ စာေရးသူေတြ ဆိုလည္း စလံုးေနရာမွာ ေသာက္ပဲ ထည့္ေရးၾကရတာ။ အဲဒီေလာက္အထိကို အဲဒီစကားလံုးက ၾကမ္းတမ္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီဘက္ေခတ္ ေကာင္မေလးတခ်ဳိ႕ပါ အဲဒီ စလံုးကို ေျပာရတာ ေတာ္ေတာ္ ႀကိဳက္ေနၿပီေလ။ အစ္ကိုဆို ျဖတ္သြားျဖတ္လာ ေနရာေတြမွာ ေကာင္မေလး ငယ္ငယ္ေလးေတြ ေျပာေနတဲ့ ေစာက္ေရး မပါဘူး ဆိုတာကိုပါ ခဏခဏ ၾကားေနရတယ္။ စိတ္မေကာင္း စရာပဲကြာ။ ယဥ္ေက်းမႈ အဆင့္နိမ့္လာတဲ့ သေဘာပဲ ထင္ပါရဲ႕ "

" ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ သေဘာေပါက္ပါၿပီ အစ္ကိုရယ္။ အစ္ကို ေျပာျပလို႕သာ ဒါေတြက ဒီလို ရွိပါလား သိတာ။ ေနာက္မို႕ဆိုလည္း သိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အစ္ကို႕ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေရွ႕လထဲ ကၽြန္ေတာ္ ရြာျပန္ဦးမယ္ အစ္ကို။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရြာ ဘုရားပြဲမွာ ဆရာေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ကို သီခ်င္းလာဆိုပါ ဆိုလို႕ ကၽြန္ေတာ့္ရြာကို ေက်းဇူးဆပ္တဲ့ အေနနဲ႕ သြားဆိုမလို႕ပါ "

" ေကာင္းတယ္။ ၀မ္းသာတယ္ကြာ။ မင္းတို႕ အႏုပညာသမားဆိုတာ ေနတတ္၊ ထုိင္တတ္ရင္ ေငြရသလို ကုသိုလ္လည္း ရပါတယ္ကြာ။ မေနတတ္၊ မထိုင္တတ္ရင္ေတာ့ ေငြရေပမယ့္ အကုသိုလ္လည္း မ်ားသားလား။ ၾကည့္ေနေပါ့ကြာ။ အစ္ကို ေျပာတာေတြလည္း မင္းႀကိဳက္မွလုပ္၊ လက္ခံမွ လုပ္ပါ။ မင္းလည္း ဆင္ျခင္တတ္တာပဲေလ "

ေျပာၿပီး ကၽြန္ေတာ္ စကားစ ျဖတ္ေတာ့ သာဂိ ကၽြန္ေတာ့္ကို ႏႈတ္ဆက္၍ Log out လုပ္သြားေလသည္။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ေနာက္တစ္လေလာက္ အၾကာတြင္ Facebook ေပၚမွာ သာဂိ၏ ဓာတ္ပံုမ်ားကို သတင္းေထာက္ တစ္ေယာက္ တင္ထားသည္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕လိုက္ရသည္။ မ်က္ႏွာ တစ္ခုလံုး ဖူးေယာင္ေန၏။ ဆရာေတာ္တစ္ပါးက ႀကိမ္လံုး အႀကီးႀကီးျဖင့္ ခ်ိန္ရြယ္ေနပံုလည္း ပါ၏။ ကၽြန္ေတာ္ သာဂိကို အျမန္ဆက္သြယ္ရန္ ႀကိဳးစားရေလေတာ့သည္။

" သာဂိ......မင္း ဘာျဖစ္ေနတာလဲ "

" အစ္ကို။ ကၽြန္ေတာ့္ ပံုေတြ ၾကည့္ၿပီးၿပီထင္တယ္ "

" ေအးေလ။ ၾကည့္မေကာင္းဘူးကြာ။ ဘာေတြလဲ "

" ကၽြန္ေတာ္ ရြာမွာ သီခ်င္း သြားဆိုတယ္ေလ။ ဘုရားပြဲမွာ "

" ဪ-ေအး။ မင္းငါ့ကို ေျပာခဲ့တာေလ "

" အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕အတူ ဆိုဖို႕ အဆိုေတာ္ ေကာင္မေလးေတြလည္း လိုက္လာတယ္။ သူတို႕က စင္ေပၚမွာဗ်ာ။ အစ္ကိုေျပာတဲ့စကားနဲ႕ ေျပာရရင္ ပရိသတ္ေရွ႕ မေျပာသင့္တာေတြ ထုတ္ေျပာတာ "

" ဘာေတြ ေျပာလို႕လဲ "

" သူတို႕ သီခ်င္းထဲမွာကို ပါေနတာ အစ္ကိုရ။ အေမေပးတဲ့ လယ္တစ္ကြက္တို႕။ ျပည့္တန္ဆာမကို အရပ္ထဲမွာ ေခၚတဲ့ အေခၚတို႕။ အဲဒါေတြကို သူတို႕က သီခ်င္းထဲ ထည့္ဆိုတာ။ ပထမ သူတို႕ကေၾကညာတယ္။ သီခ်င္း အသစ္ပါတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္း နားမေထာင္ဖူးေတာ့ အဲဒီ စာသားေတြ ပါမယ္ဆိုတာ မသိဘူးေလ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ သူတို႕ သီခ်င္းမွာ အဲဒီစာသားေတြ ပါလာေရာ။ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရြာက လူေတြက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ဘုရားပြဲမွာ ဒါေတြ ဆိုရမလားဆိုၿပီး တင္းလာေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ထိန္းထားေသးတယ္။ ပိုဆိုးတာက သူတို႕က ဆိုၿပီးေတာ့ သူတို႕ကို ရိုင္းတယ္လို႕ ထင္ခ်င္ထင္ႏိုင္ပါတယ္တဲ့။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါေတြက အမွန္ေတြပါတဲ့။ ပရိသတ္က ပိုၿပီး တင္းေနၿပီ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေနာက္တက္လာတဲ့ အဆိုေတာ္ ေကာင္မေလးေတြက နားမလည္၊ ပါးမလည္နဲ႕ ပရိသတ္ႀကီး ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတယ္ ဆိုၿပီး ခ်ဳပ္ပါေလေရာ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလုိ ခ်ဳပ္တာက ေတာ္ေသးတယ္။ သူတို႕က သူတို႕ အရွိန္ သူတို႕ မရပ္ႏိုင္ဘူး။ ပရိသတ္ႀကီးက ေစာက္ရမ္းမိုက္တယ္လည္း လုပ္ေရာ ခဲနဲ႕ထုတာဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ ထြက္တားေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုပါ မွန္တာေပါ့။ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ့္ အမ်ဳိးေတြ ၀င္တားမွ ရေတာ့တာ "

" ေတာ္ေသးတာေပါ့။ အဲဒီေလာက္နဲ႕ ၿပီးသြားလို႕ "

" မၿပီးဘူး အစ္ကို။ ပြဲက ေနာက္ေန႕မွာ ပိုရႈပ္ကုန္တာ "

" ဟာ-ဘယ္လို ျဖစ္ကုန္တာလဲ "

" ကၽြန္ေတာ့္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ဗြီစီဒီ ရိုက္မယ့္ဟာ ကၽြန္ေတာ္လည္း အရင္ေန႕က ခဲနဲ႕ထုတာ ခံထားရလို႕ မ်က္ႏွာက ဖူးေယာင္ေနၿပီ။ မ်က္ႏွာက မလွေတာ့ မရိုက္ခ်င္ဘူး။ ဒါနဲ႕ ဒါရိုက္တာက အကအဖြဲ႕ပဲ ရိုက္မယ္ဆိုၿပီး ဘုန္းဘုန္းကို ခြင့္ေတာင္းတယ္။ ဘုန္းဘုန္းကလည္း ရိုက္ဆိုၿပီး ခြင့္ျပဳလိုက္တာ ဘယ္ဟုတ္မလဲဗ်ာ။ သူတို႕က Sexy အကေတြကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲ ရိုက္ေတာ့တာကိုး။ အဲဒီေတာ့မွ ဆရာေတာ္လည္း ေဒါကန္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ေခၚ။ မင္း အဖြဲဲ႕ျပန္ေခၚသြား။ မင္းတာ၀န္ မင္းရွင္း ဆိုၿပီး ႀကိမ္နဲ႕ေဆာ္တာဗ်ာ။ ဒီၾကားထဲ ကၽြန္ေတာ့္အေဖကပါ ၀င္ေကၽြးလိုက္တာ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာ ထပ္ၿပီး ဖူးေယာင္ကုန္ေတာ့တာပဲ အစ္ကိုရာ "

" မင္းဟာကလည္းကြာ။ ဆိုးလိုက္တာ "

" ဆိုးတာေတာ့ မေျပာပါနဲ႕ အစ္ကိုရာ။ ကၽြန္ေတာ္ဆို အဆိုေတာ္ ဘ၀ပါ စိတ္ကုန္သြားတာ။ ၿပီးေတာ့ တရားလည္း ရတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ကိုယ္မွန္တယ္ထင္တာ လုပ္ေပမယ့္ လက္ခံႏိုင္သူေတြ လက္ခံၾကသလို လက္မခံႏိုင္ရင္ အခုလို ကြဲပါလားလို႕ သင္ခန္းစာရတယ္ "

" ေနာက္ဆို ဆင္ျခင္ေပါ့ကြာ "

" အခုဆို အြန္လိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္ပံုေတြ ေတာ္ေတာ္ပ်ံ႕ေနၿပီေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သိပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ဆို ဓာတ္ပံုနဲ႕ပို႕စ္တင္တာ ေျမာက္ကိုးရီယားက ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ပံုနဲ႕ေလ။ ဒီပို႕စ္မွာ Like ၁၀၀၀ ျပည့္ရင္ ေျမာက္ကိုးရီးယားက အေမရိကားကို ပစ္မယ့္ ဒံုးက်ည္၊ ေရာ့ကက္အားလံုးကို ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ကို ေျပာင္းလႊတ္မယ္တို႕ ဘာတို႕"

" အႏုပညာရွင္နဲ႕ ပရိသတ္ဆိုတာ လူနဲ႕ ၾကည့္မွန္လိုပဲကြ။ အျပင္ကလူက ၿပံဳးျပရင္ မွန္ထဲကလူကလည္း ၿပံဳးေနမွာပဲ။ အျပင္ကလူက မဲ့ရင္ မွန္ထဲကလူကလည္း မဲ့မွာပဲ။ ေဖ်ာ္ေျဖတာနဲ႕ တန္ဖိုးမထားတာက သတ္သတ္စီပဲ။ ကိုယ့္ဘာသာ ေဖ်ာ္ေျဖတယ္ထင္ၿပီး ပရိသတ္ကို ေစာ္ကားသလို မျဖစ္မိေအာင္ ထိန္းဖို႕က မင္းတို႕ အႏုပညာရွင္ေတြရဲ႕ တာ၀န္ပဲ။ ၿပီးေတာ့ မင္းတို႕ေခတ္က အႏုပညာ အရည္အေသြး က်လာတယ္လို႕ အစ္ကို ထင္တယ္။ အထင္ရွားဆံုး ဥပမာ တစ္ခုေပးမယ္။ မင္းစိတ္ေတာ့ မဆိုးနဲ႕ "

" ဘာမ်ားလဲ အစ္ကို "

" မင္းတို႕ ဒီဘက္ေခတ္ အဆိုေတာ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တျခား အႏုပညာရွင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ပရိသတ္ဆီက လက္ခုပ္သံကို ေတာင္းယူရတယ္။ လက္ခုပ္သံေလး ခ်ီးႁမွင့္ပါဦးတို႕၊ အဆင္ေျပရင္ လက္ခုပ္သံေလး ၾကားခ်င္ပါတယ္တို႕။ အဲဒါဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ မင္းတို႕ကို ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ လက္ခုပ္တီးမယ့္လူ ရွားလာတာကိုး။ တခ်ဳိ႕တကယ္တီးပါတယ္။ တကယ္ေကာင္းရင္၊ တကယ္ ႀကိဳက္ရင္။ တကယ္ အားေပးတာကိုး။ ဒါေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကေတာ့ ဒီေန႕အထိ လက္ခုပ္သံကို ေတာင္းယူေနရတုန္းပဲ။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ။ ပရိသတ္ဆိုတာ အႏုပညာရွင္ ဘာလုပ္လုပ္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေကာင္းတယ္ ထင္တာကိုး။ ဒီေတာ့ မင္းစိတ္မွာ ႏွလံုးသြင္းထားေပါ့ကြာ။ ပရိသတ္ကို ေစတနာ တကယ္ထားၿပီး အေကာင္းဆံုး ေပးဆပ္မယ္လို႕။ ပရိသတ္ကို မေစာ္ကားမိေအာင္ ၀တ္တာ၊ စားတာ၊ ေျပာတာဆိုတာက အစ ဂရုစိုက္ေပါ့ကြာ။ ပရိသတ္ဆိုတာ မင္းတို႕ အႏုပညာ ေျဖေဖ်ာ္မႈကို ႏွစ္သက္လို႕ အားေပးေနေပမယ့္ မင္းတို႕ လုပ္သမွ်ကို အေကာင္းထင္ၿပီး ၾကည့္ေနသူေတြ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကိုေတာ့ အၿမဲ ႏွလံုး သြင္းထားေပါ့။ အစ္ကိုကေတာ့ ဒီေလာက္ပဲ ေျပာခ်င္တယ္ကြာ "

ကၽြန္ေတာ့္စကားအဆံုး သာဂိ တစ္ေယာက္ ၿငိမ္က်သြားေလသည္။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ထိုကာလကေလးမ်ား၏ ေနာက္ပိုင္းတြင္ေတာ့ ျပည္သူ႕အခ်စ္ေတာ္ အဆိုေတာ္ ဖန္ေဂၚလီ ( သုိ႕မဟုတ္ ) ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ေသာ သာဂိ၏ သီခ်င္း အလန္းမ်ားႏွင့္ ေဖ်ာ္ေျဖေနမႈ၊ ပရိသတ္ကို ေလးစားစြာ စကားဆိုမႈႏွင့္ ေခတ္ကို ထင္ဟပ္ေသာ္လည္း မရိုင္းသည့္ အလန္းမ်ားကို အင္တာနက္ေပၚတြင္ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္လက္ ေတြ႕ျမင္လာရသည့္အတြက္ သာဂိတစ္ေယာက္ ျပည္သူခ်စ္ေသာ အႏုပညာရွင္ တစ္ဦးအျဖစ္ ဆက္လက္ ရပ္တည္ႏိုင္သြားၿပီဟု ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္ေနမိပါေတာ့သည္။          ။

သားလတ္

၁၃း၀၃ နာရီ

၁.၅.၂၀၁၃

[ ကၽြန္ေတာ့္စာ၏ ဆိုလိုရင္း ထင္ရွားေစရန္ မူရင္းစကားလံုး စလံုးႏွင့္ သံုးသည့္အတုိင္းသံုးရသည္ကို ေလးစားစြာျဖင့္ အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။]