" သက္သတ္လြတ္စားတဲ့က်ား "

တစ္ခါတုန္းကက်ားတစ္ေကာင္မ်က္စိလည္လမ္းမွားၿပီးျမန္မာျပည္နယ္စပ္ကိုေရာက္လာသတဲ့။ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ က်ားေလာကမွာသတင္းတစ္ခုထြက္ေန တယ္။

တေလာကပဲက်ားတစ္ေကာင္ေသနတ္ပစ္ခံရၿပီးေသသြားတယ္။ဒါေပမဲ့ျမန္မာျပည္ကလူေတြဟာအင္မတန္ သနားၾကင္နာတတ္ၿပီးက်ားကိုေတာင္မသတ္ဖို႕ေျပာဆိုေနသံေတြFacebookေပၚမွာသတင္းထြက္ေနတဲ့ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းပါ။

ဒီေတာ့အဲဒီက်ားကသူတို႕အခ်င္းခ်င္းေမးရတယ္။တကယ္လားေပါ့။သူ႕ မိတ္ေဆြက်ားေတာင္ေသသြားၿပီ။လူေတြကသူတို႕က်ားေတြဟာရွားပါး မ်ဳိးရိုးေတြမို႕အခုအခ်ိန္မွာသတ္ဖို႕ထက္ေမ့ေဆးေပးၿပီးဖမ္းသင့္တယ္ လို႕ေျပာေနတာဟုတ္ပါ့မလားေပါ့။က်ားအခ်င္းခ်င္းကလည္းျပန္ေျဖပါတယ္။သိခ်င္ရင္ Facebookဖတ္တဲ့။

ဒါနဲ႕အဲဒီက်ားကသူတို႕႒ာနခ်ဳပ္ကိုလွမ္းေမးၿပီးAccountဖြင့္ခိုင္းတယ္။႒ာနခ်ဳပ္ကသူ႕ကိုစာျပန္တယ္။

" မင္းၾကားဖူးတယ္မဟုတ္လား။ေသခ်င္တဲ့က်ားေတာေျပာင္းဆိုတာ။ေအး-အဲဒါလူေတြေျပာတာ။ မင္းလည္းေသခ်င္လို႕လား။ငါတို႕က်ားေလာက မွာေတာ့ေသခ်င္တဲ့က်ားFacebookသံုးလို႕ဆိုၾကတယ္။ အဲဒီFacebookဆိုတာႀကီးထဲမွာမဟုတ္တမ္းတရားေတြမ်ားတယ္။ထင္ရာျမင္ရာေတြေရးတယ္။အင္ထုတယ္။ တူရာတူရာပင္းတယ္။သူတို႕အခ်င္းခ်င္းေျပာတာေတာ့ ဘာမတယ္ဆိုလား။ငါတို႕ေတာ့နားမလည္ဘူး။ ဒီေတာ့အဲဒါႀကီးကလူေတြသံုးတာ။ငါတို႕နဲ႕မအပ္စပ္ဘူး။တကယ္လို႕မင္းဆႏၵရွိရင္ေတာ့Accountဖြင့္ေပး မယ္။ကတိတစ္ခုေပးရမယ္။မင္းဟာအဲဒီAccountရတဲ့ေန႕ကစၿပီးငါတို႕က်ားေလာကရဲ႕ေကာင္းေၾကာင္း ကိုပဲေရးရမယ္။ငါတို႕က်ားေတြဟာလူသား မစားေၾကာင္းမင္းေျပာရမယ္။ငါတို႕ကိုအေသမသတ္ သင့္ဘူး။ေမ့ေဆးေပးၿပီးဖမ္းရင္မ်ဳိးရိုးထိန္းသိမ္းရာေရာက္လို႕ငါတို႕ကိုအရွင္ဖမ္းမယ္ဆို အသာတၾကည္လက္ခံတတ္တဲ့သေဘာရွိတယ္ဆိုတဲ့၀ါဒကိုမ်ားမ်ားျဖန္႕ရမယ္။က်ား၀ါဒေပါ့ကြာ။ တစ္နည္းအားျဖင့္က်ားတို႕၏မာယာလို႕လည္းေျပာလို႕ရ တယ္။အဲဒါေတြကိုမင္းလက္ခံမယ္ဆိုရင္ မင္းအတြက္Accountတစ္ခုဖြင့္ေပးမယ္။အဲဒီကတိနဲ႕အလုပ္လုပ္ေနတဲ့က်ားေလာကကAccountေတြရွိတယ္။ အဲဒီေကာင္ေတြကိုမင္းသိစရာမလုိဘူး။သူတို႕ဟာငါတို႕႒ာနခ်ဳပ္ကလုပ္သမွ်ဘာမွမသိလည္းအားလံုးေထာက္ ခံေနတဲ့ေကာင္ေတြ။သူတို႕ကိုသိပ္ျမန္ျမန္ရွာစရာလည္းမလိုဘူး။အခုလူေတြေျပာေနတဲ့ဆီသည္ဆိုလားစီလီ ဆိုလားျဖစ္ေနၿပီ။မင္းမသံုးတတ္ရင္သူတို႕ဘာေရးလဲၾကည့္ၿပီးမွီးၿပီးလိုက္ေရး။ မင္းေနာက္မွာငါတို႕ရွိတယ္။တစ္ခုခုျဖစ္ရင္မင္းကိုငါတို႕လိုက္ရွာမယ္"

ဒီေတာ့Facebookသံုးခ်င္တဲ့က်ားလည္းေတြေ၀သြားတယ္။ဒါေပမဲ့လူေတြရဲ႕သတင္းအခ်က္အလက္ကို လိုက္ဖို႕ကဒီတစ္နည္းပဲရွိေတာ့သံုးမယ္ဆိုၿပီးလက္ခံလိုက္တယ္။႒ာနခ်ဳပ္ကFacebookသံုးနည္းစာရြက္ စာတမ္းေတြပို႕တယ္။အနီးဆံုး႒ာနကေနဖုန္းတစ္လံုးနဲ႕လက္ပ္ေတာ့ပ္တစ္လံုးလာယူခိုင္းတယ္။
သူ႕Accountကို႒ာနခ်ဳပ္ကေရြးေပးတယ္။

"သက္သတ္လြတ္"တဲ့။

ေတာ္ေတာ္ေလးမိုက္တယ္။Accountဖြင့္တဲ့ေန႕ကတည္းကသူဟာအသားမစားသူပါလို႕တင္လိုက္တာ လာAddတာတစ္ရာေက်ာ္တယ္။
တျဖည္းျဖည္းနဲ႕Friend Listထဲမွာလူေတြမ်ားလာေတာ့သတင္းေတြ လုိက္ၾကည့္တာေနာက္ဆံုးသူ႕မိတ္ေဆြနာေရးကိုဖတ္လိုက္ရတယ္။

လူေတြဟာေတာ္ေတာ္ခက္လြန္းတယ္လို႕ေတြးတယ္။သူ႕မိတ္ေဆြအသားရွာမလို႕ထြက္တုန္းလူႏွစ္ေယာက္ ငါးေဖာ္ေနတာေတြ႕လို႕စားမလို႕လုပ္တယ္။အဲဒီလူႏွစ္ေယာက္လြတ္သြားတယ္။လူစုၿပီးသူ႕မိတ္ေဆြကိုျပန္လာ ရွာတယ္။ ၿပီးေတာ့သတ္ပစ္လိုက္တယ္။ဒါဟာသူတို႕က်ားေလာကရဲ႕ထူးဆန္းတဲ့ကိစၥေတာ့မဟုတ္ဘူး။

သူတို႕ဟာသားေကာင္ရွာမယ္။ဒီလိုပဲတစ္ခ်ိန္မွာသူတို႕ဟာသားေကာင္ျဖစ္ မယ္။မုဆိုးနဲ႕ေတြ႕ ရင္ေတြ႕မယ္။ေတာဆင္ရိုင္းေတြ၊ေတာ၀က္ေတြ၊၀က္၀ံေတြ၊ေႁမြေတြနဲ႕ေတြ႕မယ္။အဲဒီအခါသူတို႕ ခံရတဲ့အလွည့္ေတြအမ်ားႀကီးပဲ။

ထူးဆန္းတာကသူ႕မိတ္ေဆြကိုသတ္ၿပီးရြာမွာက်က်နနျပထားတယ္။အေရခြံခြာတယ္။Facebookတင္တယ္။ စမိၿပီဆိုကတည္းကသနားလိုက္တဲ့လူေတြ။ၾကင္နာတတ္ၾကတယ္။ရွားပါးမ်ဳးိရိုးမို႕မသတ္သင့္တဲ့အေၾကာင္း ကမၻာနဲ႕ ခ်ီၿပီးေျပာတယ္။ေမ့ေဆးနဲ႕ပစ္သင့္တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေျပာတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္းလူ႕အသက္နဲ႕ေမ့ေဆး။အဲဒီအခ်ိန္ဘယ္လိုလုပ္မလဲေျပာတယ္။စံုေနတာပါပဲ။

ပိုၿပီးထူးဆန္းတာကအင္ထုတဲ့သတင္းလို႕ေျပာရမယ့္ကေလးတစ္ေယာက္ကိုသူ႕မိတ္ေဆြက်ားက ၀င္ပူးတယ္ဆိုၿပီးက်ားအတြက္ေနရာေတာင္းတယ္တဲ့။ဒီလူေတြသူ႕မိတ္ေဆြက်ားကိုခုတုံးလုပ္ၿပီလို႕ သိလိုက္တယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္လူေတြရဲ႕သေဘာကိုေသေသခ်ာခ်ာသိၿပီမို႕လူေတြနဲ႕အနီးဆံုးကိုသြားဖို႕သူဆံုးျဖတ္လုိက္တယ္။

ဒီလိုနဲ႕ရြာတစ္ရြာအနားမွာသားေကာင္ေလးေတြရလိုရျငားရွာၾကည့္တယ္။႒ာနခ်ဳပ္ကသတင္းေရာက္လာတယ္။ "တံတားေတြနားမွာအေပါ့မသြားရ"တဲ့။က်ားနားမလည္ျဖစ္သြားတယ္။အေပါ့မသြားရဆိုတဲ့အမိန္႕ကိုလြန္ဆန္ရင္ ႒ာနျပန္ေရာက္ရင္ငယ္ပါကိုအျဖတ္ခံရမယ္တဲ့။စတြန္႕သြားတယ္။စမံုတံုးမယ့္ကိန္းဆိုေတာ့ဒီညႊန္ၾကားခ်က္ကို အတိအက်လိုက္နာပါမယ္လို႕ျပန္လိုက္တယ္။ေနာက္မွတျခားေဘာ္ဒါေတြဆီေမးၾကည့္ေတာ့တံတားေတြ ပ်က္တာ ဆီးေၾကာင့္လို႕လူေတြသံသယ၀င္ေနတာကိုက်ားေၾကာင့္အထင္မခံႏိုင္လို႕
တဲ့။ရွင္းသြားတယ္။က်ားေတြရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာက်မယ့္ကိစၥသူဘယ္ေတာ့မွမလုပ္ဘူး။

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ရြာကေနလမ္းမွားေရာက္လာတဲ့လူႏွစ္ေယာက္နဲ႕ေတာအုပ္အလယ္မွာဆံုတယ္။ သူ႕ကိုလည္းျမင္ေရာသူတို႕မွာပါတဲ့လက္နက္ေတြထုတ္ တယ္။ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ေတာ့ တစ္ေယာက္ကေသနတ္၊တစ္ေယာက္ကဖုန္းကိုင္ထားတယ္။

" ငါတို႕ကိုစားေတာ့မယ္။မင္းပစ္မလား"

သူတို႕ခ်င္းၾကည့္ၿပီးလူႏွစ္ေယာက္ေျပာတယ္။က်ားကနားမလည္ဘူးလို႕ထင္ပံုရတယ္။Google Translate မွာသူတို႕ဘာသာစကားကိုေလ့လာထားတာ အဲဒီလူေတြမသိဘူး။မတိက်ေပမယ့္အနီးစပ္ဆံုးဘာသာ
ျပန္လို႕ရတယ္ဆိုတာ႒ာနခ်ဳပ္ကေျပာထားတာ။

ပစ္မယ္ဆိုတဲ့လူကလက္တုန္ေနတယ္။က်ားကၿငိမ္ေနေတာ့ဘာလုပ္မလဲ လို႕ေစာင့္ၾကည့္ေနပံုပဲ။က်ားကလည္းစဥ္းစားတယ္။ငါလည္းဗိုက္ဆာေနၿပီ။ ဒီေတာ့ႏွစ္ေယာက္စလံုးကိုစားမယ္။ဒါေပမဲ့ေသနတ္နဲ႕ေကာင္
ကငါ့ကိုပစ္ႏိုင္တယ္။ႀကံစမ္းဆိုၿပီးဥာဏ္စိမ္း၊ဥာဏ္နက္ေတြထုတ္တယ္။

သူတို႕ေလာကမွာအသားစိမ္းပဲစားလို႕ဥာဏ္စိမ္းလို႕ေခၚတယ္။ဥာဏ္နက္ဆိုတာတရားမ၀င္ရလာတဲ့အမဲ၊ သားေကာင္မ်ဳိးကိုတိုက္ခိုက္ဖို႕စဥ္းစားရတာကိုေခၚတာ။တမင္ေခ်ာင္းၿပီးစားတာမဟုတ္ဘူးေပါ့။ဥာဏ္နီ က်ေတာ့ေခ်ာင္းၿပီးစားတာ။က်ားဆိုတာသားေကာင္ကိုေခ်ာင္းၿပီးပဲစားတယ္။ဒါဟာရိုးသားတယ္။ သတၱိရွိတဲ့လုပ္ရပ္ျဖစ္တယ္။ေသြးရဲတယ္။ဒါေၾကာင့္ဥာဏ္နီလို႕သတ္မွတ္ တယ္။

အခုကသြားရင္းလာရင္းဖ်တ္ခနဲေတြ႕တာ။တိုက္ရေတာ့မယ္။ဒါေၾကာင့္ဥာဏ္နက္ကိုထုတ္တယ္။ဒါေပမဲ့က်ား ကံေကာင္းေနတာကေသနတ္သမားဟာခ်ိန္သာထားတယ္သူ႕အေျခအေနကိုၾကည့္ရင္းေတြေ၀ေနပံုပဲ။ေဘးက လူက လည္းပြားေနတာပါတယ္ထင္ပါရဲ႕။ဟိုလူကဖုန္းကိုပြတ္ေနတယ္။

"ေဟ့ေကာင္။ရွားပါးမ်ဳိး။က်ည္နဲ႕ပစ္မလား။ေမ့ေဆးနဲ႕ပစ္မလား"

ဖုန္းထဲကအခ်က္ေတြၾကည့္ၿပီးတတြတ္တြတ္ေျပာေနတယ္။ဟိုလူကျပန္ေျပာတယ္။

" ေတာထဲကိုလာတာ။မင္းႀကီးေဒၚေမ့ေဆးကပါမလား"

" ဒါဆိုသစ္ေတာတို႕၊ေတာရိုင္းတိရိစၦာန္ထိန္းသိမ္းေရးတို႕ေခၚမလား"

"မင္းေနခဲ့ေလ။ငါသြားေခၚလိုက္မယ္။မင္းအေမလင္ကအဲဒီျပန္ေခၚေနတာကိုေစာင့္မလား။ငါျပန္လာရင္ မင္းအရိုးေတာင္ဘယ္ကရွာရမွန္းမသိျဖစ္ေန မယ္"

ဖုန္းပြတ္ေနတဲ့လူမ်က္လံုးျပဴ းသြားတယ္။

"ဒါဆိုလည္းပစ္ကြာ"

ဖုန္းပြတ္တဲ့လူေျပာသလိုပဲေသနတ္ကိုင္ထားတဲ့လူကေမာင္းတင္တယ္။

သိလိုက္ၿပီ။ဒီလူတကယ္ပစ္ေတာ့မယ္။ဒါနဲ႕က်ားတို႕ရဲ႕မာယာသံုးၿပီး လက္ကာျပလိုက္တယ္။

" ေနပါဦး။ က်ုပ္ရွင္းျပပါမယ္"

လူႏွစ္ေယာက္မ်က္လံုးတင္မဟုတ္။အကုန္ျပဴ းသြားပံုရတယ္။က်ားက လူစကားေျပာပါလားဆိုၿပီး။

"က်ဳပ္ကအသားမစားပါဘူး"

" ဘာ။ရူးေၾကာင္မူးေၾကာင္လာေျပာေနတယ္။ပစ္ထည့္လိုက္ရ"

"တကယ္ပါ။ကၽဳပ္ရဲ႕Facebook Accountမွာ၀င္ၾကည့္ပါ။ သက္သတ္လြတ္ဆိုတာက်ဳပ္Accountပါ"

ဖုန္းကိုင္ထားတဲ့လူကခ်က္ခ်င္းအလုပ္လုပ္တယ္။ပြတ္တာမွစိမ္ေျပနေျပပဲ။ ခဏေနေတာ့ေသနတ္နဲ႕လူကိုရွင္းျပတယ္။

"သူတို႕ကေမ့ေဆးနဲ႕ဖမ္းတာတို႕၊အရွင္ဖမ္းရင္တို႕ဆိုလက္ခံတယ္တဲ့။ရွားပါးမ်ဳိးေတြပါတဲ့။တိရိစာၦန္ထိန္းသိမ္းေရးေတြ၊သစ္ေတာထိန္းသိမ္းေရးေတြကို အေၾကာင္းၾကားသင့္တယ္ထင္တယ္။လူသားမစားဘူးတဲ့ကြ။ေတာ္ေသး တာေပါ့"

" ေဟ့ေကာင္။ေသာက္ရူး။က်ားကလူသားမစားဘူးရွိလား"

" ဟ-ဒီေကာင့္Accountထဲမွာေျပာထားတာေလ"

"ဟုတ္ပါတယ္။က်ဳပ္ကလူသားမစားပါဘူး"

ေသနတ္နဲ႕လူနည္းနည္းေတြေ၀သြားတယ္။

"ေကာင္းၿပီ။ဒါဆိုမင္းထြက္သြားေတာ့။ငါေသနတ္နဲ႕ခ်ိန္ထားမယ္။လွည့္လာ ရင္ပစ္ၿပီပဲ"

က်ားလည္းနည္းနည္းေတာ့ေတြေ၀သြားတယ္။

"တစ္ခုေတာ့ရွိပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက်ားေသသြားတဲ့ျဖစ္စဥ္ကို သိရင္ေျပာျပေပးပါလား။ အဲဒါသိခ်င္လို႕ဒီနားကိုလာတာပါ"

လူႏွစ္ေယာက္နည္းနညး္ေတြေ၀သြားတယ္။မင္းေျပာလိုက္ဆိုၿပီးဖုန္းကိုင္ထားတဲ့လူကိုေမးေငါ့ျပတယ္။ေျပာတာ ကေတာ့သူသိထားတဲ့သတင္းေတြအတုိင္းပဲ။ေနာက္ဆံုးသူ႕မိတ္ေဆြကိုေသေသခ်ာခ်ာသၿဂႌဳဟ္ေပးတာကအစ ရွင္းျပတယ္။အဲဒီအခ်ိန္က်ားသတိထားမိတာကေသနတ္သမားရဲ႕ လက္ကေအာက္က်သြားတယ္။

တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာပဲသူလ်င္လ်င္ျမန္ျမန္နဲ႕ခုန္အုပ္လိုက္တယ္။ေသနတ္သမားလက္ကေသနတ္လြတ္က်ၿပီး လည္ၿမိဳကိုတစ္ခ်က္ခဲလိုက္တာနဲ႕ေသနတ္သမားေသြးေတြထြက္လာတယ္။ေသခ်ာေအာင္ေသနတ္သမားရဲ႕ လက္ကို တစ္ခ်က္ထပ္ကိုက္လိုက္တယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာဖုန္းသမားကေျပးဖုိ႕ျပင္ေနၿပီ။ဒါနဲ႕တစ္ပတ္လွည့္ၿပီးခုန္အုပ္ လိုက္တယ္။မိတယ္။ေက်ာကုန္းကို တစ္ခ်က္ကိုက္ၿပီးလက္သည္းနဲ႕ျခစ္လိုက္တယ္။သူ႕လက္ထဲကဖုန္းကိုခပ္ေ၀းေ၀းေရာက္ေအာင္ပုတ္ထုတ္ လိုက္တယ္ ။ၿပီးမွကိုက္မယ္လုပ္ေတာ့ဖုနး္သမားက၀ူး၀ူး၀ါး၀ါးနဲ႕ေအာ္တယ္။

"မင္းေျပာေတာ့လူသားမစားဘူးဆို။ၿပီးေတာ့ငါကမင္းကိုသတ္ဖို႕လုပ္တဲ့လူ မဟုတ္ဘူး။ဟိုေသနတ္သမားကသာသတ္မွာေလ။ငါ့ကိုလႊတ္ေပးပါ"

သူ႕မ်က္ႏွာၾကည့္ၿပီးတည့္တည့္ေျပာလိုက္တယ္။

" မင္းသူငယ္ခ်င္းေျပာတ့ဲေသာက္ရူးဆိုတာဘာလဲ"

ဖုန္းသမားေၾကာင္သြားတယ္။

"သံုးမရတဲ့ေကာင္ေပါ့ကြာ။ပံုမွန္စိတ္မရွိဘူးေျပာတာ။ဘာျဖစ္လို႕လဲ"

" ေအး-အဲဒီအတိုင္းပဲ။ေသာက္ရူး။က်ားဆိုတာအသားစားတယ္။မင္းဘာသာ Facebookသံုးၿပီးရူးခ်င္ရူး။ ငါ့ခြင္ကိုမဖ်က္နဲ႕။ၿပီးေတာ့မင္းကိုငါအရင္စားကိုစားရမယ္။ဘာလို႕လဲသိလား။ေသနတ္သမားက တစ္ခါပစ္ရံုနဲ႕ေသမယ္။မင္းတို႕ကအြန္လိုင္းဆိုတာကေနအႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာပစ္တယ္။ငါတို႕က်ားကို အရွင္ဖမ္းဖို႕ေလး၊ဘာေလး။ေလွ်ာက္ေျပာေနတယ္။ၿပီးေတာ့ဖမ္းၿပီးေလွာင္ အိမ္ထဲထည့္၊ဟိုဆပ္ကပ္ထဲပို႕ၿပီး လူေတြေရွ႕ကစားခိုင္းလိုကစားခိုင္း၊ ငါ့မိတ္ေဆြဆိုအသတ္ခံရတဲ့အျပင္ နတ္စိမ္းျဖစ္ၿပီးေနရာေတာင္းတယ္ ဘာညာအေျပာခံလိုခံရ။ဒီေတာ့ငါတို႕က်ားသိကၡာက်တယ္။အဲဒီအတြက္မင္းတုိ႕လိုအြန္လိုင္းေလက်ယ္ Facebookသံုးဖုန္းပြတ္တဲ့ေကာင္ေတြနဲ႕ေတြ႕ရင္အရင္ရွင္းရမယ္လို႕ငါတို႕႒ာနခ်ဳပ္ကမွာထားတယ္။ ဒီေတာ့ေနာက္ဘ၀မွဆက္ၿပီး ပံုေတြဆက္တင္။မင္းတို႕ဘာလုပ္လဲသိလို႕မင္းဖုန္းေတာင္ ငါေ၀းေ၀းပို႕ထားတာၾကည့္။ငါတို႕ကိုက္တာေတာင္မင္းတုိ႕ပံုတင္ခ်င္တင္မွာေလ။ဒီက်ားေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုကိုက္ပါတယ္ဆိုၿပီးပံုႀကီးခ်ဲ႕မွာ။က်ားကိုဖမ္းေတာ့သဘာ၀ ၀နး္က်င္ထိန္းသိမ္းတယ္။ေတာရိုင္း တိရိစၦာန္ေစာင့္ေရွာက္တယ္တဲ့။ က်ားကိုက္ေတာ့က်ားဆိုးတယ္တဲ့။သြားေတာ့။ဆီးယူေနာက္ဘ၀"

ေျပာၿပီးတစ္ကိုယ္လံုးကိုက္စားပစ္လိုက္တယ္။အဲဒီအခ်ိန္ေသနတ္သမားဟာသူ႕ေသနတ္ကိုျပန္ေကာက္ ဖို႕ႀကိဳးစားေနတယ္။ဒါေပမဲ့မမီေတာ့ဘူး။ သူ႕ေသနတ္ကိုက်ားကနဂိုကတည္းကေ၀းေ၀းပို႕ထားတာ။

"မင္းငါ့ကိုျပန္လႊတ္ေပးပါ။မင္းရဲ႕ေကာင္းေၾကာင္းေတြကိုပဲငါသတင္းလႊင့္ေပးပါမယ္"

"လာျပန္ၿပီ။ေနာက္တစ္ေကာင္။ေသာက္ရူး။မင္းကိုလႊတ္ေပးလိုက္ေတာ့မင္းတို႕ေျပာတဲ့ဘာထိန္းသိမ္းေရး၊ ညာထိန္းသိမ္းေရးေတြကငါ့ကိုေတာေျခာက္သလိုေမာင္းထုတ္မယ္ေလ။ဒါမွမဟုတ္ဖမ္းမယ္ေလ။
ၿပီးေတာ့မင္းတုိ႕လူေတြၾကည့္ဖုိ႕ငါတို႕ကေလွာင္အိမ္ထဲမွာဆင္းရဲဒုကၡခံၿပီးမသဒၶါေရစာစားၿပီးေနရဦးမယ္ေလ။ အခန္႕မသင့္ရင္ကၽြမ္းဘားပါကစားျပရဦးမယ္ေလ။မင္းေကာင္းေၾကာင္းေလာက္သတင္းလႊင့္တာလာမေျပာနဲ႕။ ငါ့လိုပဲကိုယ့္ဘာသာေကာင္းေၾကာင္းလႊင့္ေနတဲ့ေကာင္ေတြမင္းတို႕ Facebookေလာကမွာ အမ်ားႀကီးပဲ။မင္းတို႕လူေတြကမင္းတို႕သာအေကာင္း၊မင္းတို႕သာဆရာေတြ။ဘာတဲ့။စဆရကတို႕၊ဘာတို႕ဆိုတာ ငါအဘိဓာန္ မွာေတာင္ရွာလို႕မရဘူး။ၿပီးေတာ့ကြီးတို႕၊ေညးတို႕၊ေခးတို႕ရွိေသးတယ္။
မင္းတုိ႕Facebookေလာကဆိုတာမင္းပစ္တဲ့ေသနတ္ထက္ေတာင္ေၾကာက္ ဖို႕ေကာင္းတယ္။မဟုတ္တာ အဟုတ္လုပ္ေနၾကတာ။အခုမင္းကိုလႊတ္ေပးလိုက္ရင္ငါ့႒ာနခ်ဳပ္ကငါ့ကိုအေရးယူမွာ။မင္းကလည္း သတင္းမွားေတြတင္ေတာ့မွာ။ငါကပဲကူလီကူမာလုပ္လို႕မင္းကခုခံရတာမ်ဳိးလုပ္မွာေလ။ေနရင္းထုိင္ရင္း ငါ့အမ်ဳိးေတြပါေတာေျပာင္းေနရဦးမယ္။မင္းတုိ႕လူေတြကလြယ္တာမဟုတ္ဘူး။လူအခ်င္းခ်င္းေနတဲ့အိမ္ေတာင္ ဖ်က္ဆီးေနၾကတာ။ဒီေတာ့မင္းကိုလႊတ္မေပးေတာ့ဘူး။ဖုန္းနဲ႕ေကာင္ကအႏၱရာယ္မ်ားလို႕အရင္စားလိုက္တာ။ မင္းကိုေတာ့ငါ့အမ်ဳိးေတြစားဖို႕ယူသြားမယ္"

ေျပာေျပာဆိုဆိုေသနတ္သမားကိုကိုက္ခ်ီယူၿပီးေတာထဲကို၀င္တိုးသြားေတာ့တယ္။

ေနာက္ေန႕မွာေတာ့က်ားတစ္ေကာင္လူႏွစ္ေယာက္ကိုသတ္ျဖတ္လိုက္တဲ့ အေၾကာင္းFacebookေပၚမွာ သတင္းေတြျပန္႕ေနျပန္တယ္။အဲဒီအခ်ိန္သက္သတ္လြတ္ဆိုတဲ့Accountပိုင္ရွင္ကက်ားမ်ဳိးစိတ္ေတြနည္းလာလို႕ က်ားေတြကိုေတြ႕ရင္မသတ္ဖို႕၊အရွင္ဖမ္းဖို႕တဖြဖြေျပာေနေသးရဲ႕။ ။

ဆူးသစ္
၁၄း၂၃ နာရီ ( စင္ကာပူစံေတာ္ခ်ိန္ )
၂၈.၀၂.၂၀၁၆

" အဖံုးလွပ္မိတဲ့ည၊ ေနာက္တစ္သီးစိုက္မယ့္ေန႕" ( သို႕မဟုတ္ ) " ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္အင္တာနက္အလန္းမ်ား " ( ၆ )

တကယ္ေတာ့သာဂိဆိုသည့္လူငယ္ေလးသည္ျပႆ     နာေကာင္ မဟုတ္မွန္းကၽြန္ေတာ္သိသည္။သို႕ေသာ္ယခုေတာ့သူ႕ျပႆ     နာေတြကိုၾကားလာရသည္။

" အစ္ကို႕ေကာင္သာဂိေတာ့ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္မွာေတာင္နာမည္ႀကီးေနၿပီ "

သာဂိတို႕ရြာနားကအလုပ္သမားေလးတစ္ေယာက္ခြင့္ႏွင့္အိမ္ျပန္ၿပီးျပန္လာစဥ္ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာသည္။

" ေဟ-ဘာျဖစ္လို႕တုန္း။ ဒီေကာင္သီခ်င္းေခြလည္းထုတ္တယ္။ ဘေလာ့လည္းေရးမယ္ဆိုၿပီးဟုတ္တိပတ္တိေတာ့မလုပ္ပါဘူး။ဟိုတေလာကသူတို႕ရြာကစင္တင္ျပဇာတ္ က လို႕ငါ့ကိုေတာင္စီဒီေပးလိုက္ေသးတယ္။ "

" အဲဒါေတြေၾကာင့္မဟုတ္ဘူးအစ္ကို။ အခုနာမည္ႀကီးတာကထူးဆန္းတယ္။ ေနာက္တစ္မ်ဳိး "

" တစ္မ်ဳိးပါလားဟ။ ကဲ-လင္းစမ္းပါဦးကြာ။ ဒီေကာင္နဲ႕မေတြ႕တာၾကာေတာ့သူ႕အေၾကာင္းစိတ္၀င္စားတယ္။ "

ထိုသို႕ေျပာၿပီးသကာလသာဂိအေၾကာင္းကိုေဖာက္သည္ခ်သည့္အလုပ္သမားေလးေၾကာင့္သာဂိအေၾကာင္းကို ရုပ္ရွင္အလားျပန္ၾကားရေလေတာ့ သည္။

x x x x x x x x x x x x x x x x x

" လိုက္ေဟ့.......လုိက္ဟ။ ကတံုး......ကတံုး "

ေရႊပန္းေတာရြာ၏ညအေမွာင္မိုက္မွာဆူညံပြက္ေလာရိုက္သံမာ်းထြက္က်လာသည္။ရြာသူရြာသားမ်ားႏိုး ကုန္၍တခ်ဳိ႕ကလည္းတုတ္ေတြ၊ဓားေတြ၊လွံေတြဆြဲကိုင္လာၾကသည္။

ျပည္ဘက္မွာၾကားဖူးေသာကတံုးသည္ေရႊပန္းေတာရြာကို၀င္ေလၿပီဟု အထင္ရွိ၏။သိပ္ေတာ့မလြယ္။ထိုကတံုးဆိုလည္းဖမ္းဖို႕မလြယ္ေခ်။ၿပီးေတာ့ထိုကတံုးသည္အပ်ဳိမ်ားအိမ္ကိုသာ လာတတ္သည္ဟုသတင္းေတြကဆိုထားသည္မဟုတ္လား။

" ဘယ္နားမွာေတြ႕တာလဲ။ ဘယ္သူေတြ႕တာလဲ။ "

 တခ်ိဳ႕လည္းဗီြဒီယိုရံုအျဖဳတ္မို႕မအိပ္ၾကေသး။ စိတ္၀င္စားစြာေမးၾကသည္။

" အရီးေလးေအးရီတို႕အိမ္နားမွာ "

" ဟာ-ဒါဆိုျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အရီးေလးမွာသမီးအပ်ဳိေတြသံုးေယာက္ေတာင္ ရွိတာဆိုေတာ့ဒီကတံုး လာေခ်ာင္းတာျဖစ္မယ္။"

တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္သံမ်ားၾကားရသည္။ရြာလူႀကီးသည္လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးတ၀င္း၀င္းျဖင့္ေရာက္လာ၏။

" အရီးေလးတို႕အိမ္မွာေခြးရွိပါတယ္ကြာ။ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး "

" ဘာလို႕မျဖစ္ႏိုင္ရမွာလဲ။ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္စိနဲ႕ျမင္တာ။ စြပ္က်ယ္ေတာင္၀တ္ထားေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဗြီဒီယုိရံုက အျပန္လူရိပ္ေတြ႕လို႕အရီးေလးတို႕အိမ္ကလားလို႕ထင္ေနတာ။အရီးေလးသားေမာင္လတ္ကကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ဗီြဒီယိုၾကည့္ၿပီးလမ္းမွာသူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕က်န္ခဲ့တာေလ။အိမ္မွာေယာက်ာ္းေလးမွမရွိတာကို။ "

" ဒါဆိုဘယ္ဘက္ကိုထြက္သြားလဲ "

" ေနာက္ေဖးႏြားတင္းကုပ္နားမွာရိပ္ခနဲေပ်ာက္သြားတာ။ ရိုးထဲဘက္ဆင္းေျပးတယ္ထင္တာပဲ။ "

" အားလံုးသတိရွိၾက။ ငါတို႕ရိုးထဲဘက္နဲ႕ၿခံထဲကိုရွာမယ္။ မင္းတုိ႕အိမ္ေရွ႕နားကေစာင့္ၾကည့္ေန။ ေခြးကဘယ္ေရာက္ေနပါလိမ့္ "

ေျပာသူေျပာ၊ရွာသူရွာျဖင့္အားလံုးအလုပ္ရႈပ္သြားၾကသည္။အရီးေလးလည္းသူ႕သမီးမ်ားကိုႏိႈးကာ စိုးရိမ္စိတ္ျဖင့္လိုက္ၾကည့္ေန၏။အရီးေလး၏ေယာက်ာ္းကားဆံုးသြားသည္မွာတစ္ႏွစ္ခန္႕ရွိၿပီျဖစ္၍ သမီးေလးေယာက္၊သား တစ္ေယာက္ႏွင့္အရီးေလးမွာအားကိုးေယာက္်ားေလးဆို၍ သူ႕သားပင္ရွိ၏။သူ႕သားကလည္းညဘက္ဗီြဒီယိုရံုျဖဳတ္မွအိမ္ျပန္လာတတ္ရာအလြန္ေမွာင္မွ အိမ္ကိုေရာက္၏။ဒါေတာင္ရံဖန္ရံခါလမ္းမွာသူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ေလကန္ေနလွ်င္ေတာ္ေတာ္ႏွင့္အိမ္မေရာက္။

" ဟာ-ၾကက္ၿခံတံခါးပြင့္ေနတယ္ေဟ့။ ဒီေကာင္ၾကက္လာခိုးတာျဖစ္မယ္။"

" ဒါဆို ကတံုးဘယ္ဟုတ္ေတာ့မလဲ။ ၾကက္သူခိုးေပါ့။ "

" အဲဒါဆိုရွာစမ္း။ ဒီေကာင္ေ၀းေ၀းမေျပးႏိုင္ပါဘူး။ ဒီနားတင္၀ပ္ေနတာေနမွာ။ "

သည္သုိ႕ျဖင့္တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ေျပာၾက၊ရွာၾကျဖင့္ရွာေလရာေနာက္ဆံုးေကာက္ရိုးပံုေထာင့္တြင္ေမွာင္ ရိပ္ခိုေနေသာစြပ္က်ယ္ခ်ဳိင္းျပတ္ျဖင့္ကတံုးပံုလူတစ္ေယာက္ကိုဓာတ္မီးေရာင္ေအာက္တြင္ျမင္ရေလေတာ့ သည္။

" ဟာ-ဟိုမွာ။ ဟိုမွာ။ "

" ၀ိုင္းေဟ့။ ခ်ဟ။ ေဆာ္ကြာ။ ေတာ္ေတာ္အလုပ္ရႈပ္ေအာင္လုပ္တဲ့ေကာင္ "

" ေအးကြာ။ အိပ္ေရးပ်က္ေအာင္လည္းလုပ္ေသး "

" ဟ-ေနၾကပါဦး။ ဘယ္သူမ်ားလဲၾကည့္ပါဦး "

ရြာလူႀကီးကသတိေပးမွအားလံုးဓာတ္မီးႏွင့္၀ိုင္းထိုးေလေသာအခါရြာသူရြာသားမ်ားအံ့အားသင့္ ရေလေတာ့သည္။မအံ့ဩလွ်င္ေနႏိုင္ရိုးလား။သူတို႕ မီးေရာင္ေအာက္တြင္မိေနသူကား။တျခားသူမဟုတ္။

တစ္ရြာလံုး၏အသည္းေက်ာ္၊ ျပဇာတ္အေကာင္းဆံုးဆုရ၊ အဆိုေတာ္ဖန္ေဂၚလီ၊ ဘေလာ့ဂါစာေရးဆရာၾကယ္စင္သာဂိပင္တည္း။

x x x x x x x x x x x x x x x x x x

" ေဟ့ေကာင္သာဂိ။ ေသေသခ်ာခ်ာေျဖစမ္း။ ဒါေနာက္စရာမဟုတ္ဘူးေနာ္ "

ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္သည္သေဘာေကာင္းသလိုစည္းစနစ္လည္းႀကီး၏။လက္ထဲကႀကိမ္လံုးသည္လည္း အစြမ္းထက္၏။ေခတ္စနစ္ တို႕ေျပာင္းေသာ္ျငားဆရာေတာ္၏ႀကိမ္လံုးသည္ေခတ္ အဆက္ဆက္ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္တို႕၏လက္စြဲအျဖစ္ဤေရႊပန္းေတာရြာကိုထိန္းေက်ာင္းလာခဲ့ရာ ဆရာေတာ္ကိုရိုေသေလးစားသည္ကတစ္ပိုင္း၊ႀကိမ္လံုးကိုေၾကာက္သည္ကတစ္ပိုင္းျဖစ္၏။

သာဂိသည္မ်က္ႏွာကိုမေမာ့ရဲ။လက္အုပ္ကေလးခ်ီထား၏။ညကဖမ္းၿပီးဆရာေတာ္ေက်ာင္းကိုပို႕သည္။ ဆရာေတာ္ကမနက္မွရွင္းမည္ဆို၍ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာရြာသားမ်ားကသာဂိကိုအပ္ထားခဲ့သည္။တခ်ဳိ႕သာ ဆရာေတာ္ႏွင့္သာဂိကိုေစာင့္အိပ္ၾက၏။

" တပည့္ေတာ္ညကဗီြဒီယုိသြားၾကည့္ပါတယ္ဘုရား။ အဲဒါအျပန္မွာဗိုက္ဆာေနတုန္းအရီးေလးသားေမာင္လတ္ နဲ႕ေတြ႕ေတာ့ေမာင္လတ္ကသူတို႕အိမ္ေအာက္ထပ္က၀င္ရလြယ္တယ္။ခ်က္ကိုလက္လွ်ဳိၿပီးႏိႈက္လို႕ရတယ္။ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာထမင္းနဲ႕ဟင္းရွိတယ္။အိမ္ကေခြးကသူသြားေလရာလိုက္လို႕သူ႕နားမွာေခၚထားတယ္တဲ့။ သူ႕အေမနဲ႕ညီမေတြမႏိုးေအာင္၀င္စားပါဆိုၿပီးေျပာလို႕အိမ္ထဲ၀င္၊မီးဖုိေခ်ာင္မွာဟိုရွာဒီရွာ နဲ႕အိုးေတြ႕လို႕အဖံုးလွပ္ေနတုန္းျဗဳန္းဆိုကို၀င္းေမာင္ရယ္ထေအာ္တာနဲ႕ လန္႕ၿပီးေနာက္ေဖးကို၀င္ေျပးတာပါဘုရား။ တပည့္ေတာ္မညာပါဘူး။ "

" ဒါဆိုေမာင္လတ္ကသက္ေသေပါ့။ ေခၚစမ္းေမာင္လတ္ "

" ညကတည္းကဗီြဒီယိုသြားၾကည့္တာေပၚမလာေသးပါဘူးဘုရား။ တျခားရြာကသူ႕သူငယ္ခ်င္းအလႉရွိတာပါသြားလားမသိပါဘူး။ဒီေန႕ သြားမယ္ေျပာထားတာ "

အရီးေလးက၀င္ေျဖေတာ့သာဂိမ်က္ႏွာပ်က္ေလၿပီ။

" အရီးရယ္။ အရီးလည္းကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းသိသားနဲ႕။ ခိုးဖို႕မွမဟုတ္တာ။ ဗိုက္ဆာလို႕၀င္တာပါ။ ေမာင္လတ္သာရေအာင္ေခၚေပးပါေတာ့ဗ်ာ။ "

ရြာသားမ်ား်လည္းလႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္ေနေလၿပီ။သာဂိအေၾကာင္းကိုသူတို႕သိသည္။ေပ်ာ္တတ္၊ေနာက္တတ္ တာကလြဲလွ်င္ဘာမွမရိုးသားတာ မလုပ္။ၿပီးေတာ့ပစၥည္းခိုးရေအာင္ကလည္း သူ႕မိဘမ်ားကခ်မ္းသာလြန္း၍ႏိုင္ငံျခားေတာင္ထြက္အလုပ္ လုပ္ခိုင္းထားတာသာၾကည့္။

သို႕ေသာ္မည္သို႕ျဖစ္ျဖစ္သူမ်ားအိမ္ထဲညဘက္အခ်ိန္မေတာ္ႀကီးေရာက္ေနသည္။မိန္းမပ်ဳိေလးမ်ားလည္းရွိ သည္။သဃၤန္းစီးထားသည္မွာ မၾကာေသးေသာသာဂိသည္ကတံုးႏွင့္မို႕ျပည္ကကတံုးႏွင့္လည္း ပံုမွားခံထားရေသးသည္။ျပစ္မႈမ်ားကားမနည္း။ေမာင္လတ္မွမေရာက္လွ်င္သာဂိကုိၿမိဳ႕မွရဲသို႕အပ္ ရေတာ့မည္။

" ဒီလိုလုပ္ကြာ။ သာဂိအေၾကာင္းလည္းမင္းတုိ႕သိသားပဲ။ ငါလည္းဒီရြာမွာေနလာတာၾကာၿပီ။ ဘယ္သူဘာလုပ္လဲကအစငါသိေနတာပဲ။ ဒီေတာ့မင္းတို႕လည္းေက်နပ္ေအာင္၊ ဒကာမႀကီးေဒၚေအးရီလည္းစိတ္ရွင္းေအာင္ဘုန္းႀကီးတစ္ခုဆံုးျဖတ္ေပးမယ္"

" ေကာင္းပါတယ္ဘုရား "

အားလံုးကေထာက္ခံသည္။သာဂိလည္းအားတက္လာ၏။

" မင္းတို႕ကိုမဲေပးခိုင္းမယ္ "

" ဟင္.....ဘယ္လိုႀကီးလဲ။ ဒါကႏိုင္ငံေရးမွမဟုတ္တာ "

" မင္းတုိ႕ကသာဂိကိုယံုတယ္ဆိုရင္၊ၿမိဳ႕မပို႕ရဘူးဆိုရင္ အမွန္ျခစ္ေလးေတြျခစ္ၿပီးငါခ်ထားတဲ့မွန္ပံုးထဲကိုထည့္ရမယ္။ သာဂိကိုမယံုဘူး။ ရဲလက္အပ္ဆိုရင္အမွားျခစ္ၿပီး သစ္သားပံုးထဲကိုထည့္ရမယ္ "

" အဲဒီမဲေပၚမွာမူတည္ၿပီးသာဂိကိုရဲလက္အပ္မအပ္ဆံုးျဖတ္မယ္။ ဘယ္လိုသေဘာရလဲဒကာမႀကီး "

" ေကာင္းလွပါၿပီဆရာေတာ္ဘုရား "

အရီးေလးကားဆရာေတာ္၏စကားကိုလိုက္နာေလၿပီ။

x x x x x x x x x x x x x

သည္သုိ႕ျဖင့္ေရႊပန္းေတာရြာတြင္သာဂိႏွင့္ပတ္သက္၍သူခုိးလား၊လူေကာင္းလားဆိုသည့္၀ိ၀ါဒကြဲျပားေစရန္ မဲေပးပြဲကိုရြာဦးဆရာေတာ္ေက်ာင္းမွာ စတင္ေလေတာ့သည္။

ဆရာေတာ္ကမတူညီေသာမဲပံုးႏွစ္ပံုးကိုအခန္းလြတ္တစ္ခန္းထဲသို႕ထည့္ေစ၏။ၿပီးမွတစ္ေယာက္ခ်င္း ၀င္ကာမဲေပးရသည္။

ထိုသို႕မဲေပးေသာအခါတခ်ိဳ႕ကလည္းအမနာပတုတ္၏။သူတို႕မွမေပးလွ်င္သာဂိအဖို႕ေခြးလံုးလံုးျဖစ္ၿပီ ဆိုသူကတစ္မ်ဳိး၊သူတို႕မဲသည္သူတို႕အသည္းၾကားမွလာသည္ျဖစ္၍သာဂိသာမကသူ႕ေဆြမ်ဳိးမ်ားပါမ်က္ႏွာ ရေစႏိုင္သည္ဟုဆိုသူကတစ္ဖံု၊ေပးၾကည့္ေလ၊သာဂိသူခိုးကိုတမင္လႊတ္ေပးသလိုျဖစ္မွာေပါ့ဟုသာဂိမိဘမ်ား စီးပြားေရးေကာင္းေနသည္ကိုမနာလိုသူတို႕ကတစ္မ်ဳိး၊ထိုမဲေၾကာင့္သာဂိဘ၀တစ္ခုလံုးေျပာင္းသြားႏိုင္သည္ ဟုအာေပါင္အာရင္း သန္သန္ျဖင့္ေျပာဆိုေနၾကသည္ကတခ်ဳိ႕စသည္ျဖင့္စံုလင္လွေတာ့၏။

ရြာရွိလူကုန္မဲေပးၿပီးၿပီဆုိေသာအခါဆရာေတာ္ကရြာလူႀကီးကိုသက္ေသထား၍မဲပံုးမ်ားကိုေရတြက္ေစ၏။

သာဂိကားမ်က္ႏွာငယ္ေလးႏွင့္မဲမ်ားကိုၾကည့္ေနေလသည္။ၿပီးေတာ့ပါးစပ္မွလည္းတတ္သေလာက္၊ မွတ္သေလာက္ဆီမန္းမန္းကာဂါထာေတြြရြတ္ေသး ၏။

သည္သို႕ျဖင့္မဲေရတြက္သည္ကုိေစာင့္ၾက၏။ဆရာေတာ္ကားေမာင္လတ္ အျပန္ကိုေစာင့္ခ်င္ေသး၍ရွိထားသည့္မဲမ်ားကိုရြာလူႀကီးအားျဖည္းျဖည္းေရတြက္ခိုင္း၏။

ထိုအခါရြာလူႀကီးသည္မဲေရတြက္ပံုကိုစလိုးမိုးရွင္းပံုစံျဖင့္ေရတြက္ေတာ့၏။ရြာလူႀကီးအတြက္ထိုခြင္ကို မိသြားေစေသာအခ်က္လည္းရွိ၏။တခ်ိဳ႕မဲမာ်းသည္ကားမွန္သလိုလို၊မွားသလိုလိုျခစ္ထားသည္လည္းပါရာ မရွင္းဟုဆို၍ေဘး ဖယ္ထား၏။ၿပီးမွျပန္ေရမည္ဟုေျပာ၏။

ထိုသို႕မဲေရတြက္ေနသည့္ၾကားထဲဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလာလည္ေသာဧည့္သည္မ်ားရွိကဘုန္းဘုန္းကလက္ခံ စကားေျပာေန၍ရြာလူႀကီးမွာေစာင့္ရေသး၏။ ထို႕အျပင္ၿမိဳ႕ေရာက္ေနကုန္ေသာရြာမွေျပာင္းသြား သူမ်ားလာေသာအခါမွာလည္းသူတို႕ပါထည့္ခ်င္၍ဆိုေသာအခါဘုန္းႀကီးကခ်င့္ခ်ိန္ၿပီးမွခြင့္ျပဳသင့္သူကို ခြင့္ျပဳေလရာအခ်ိန္ကပိုၾကာလာ၏။

" လူႀကီးရယ္။ ဆရာေတာ္ကျဖည္းျဖည္းေရဆိုလို႕ေရတာ လည္းေရေပါ့။တို႕လည္းအိမ္မွာအလုပ္ေတြနဲ႕ဟ။ တလင္းထဲမလည္းစပါးေတြနဲ႕။ မိုးေကာက္ရြာခ်ရင္ဒုကၡကေရာက္ဦးမယ္။"

" ခင္ဗ်ားတို႕ကလည္းဗ်ာ။ ဆရာေတာ္ကမွားမွာစိုးလို႕ပါဗ်ာ။"

ရြာသားမ်ားလည္းဆရာေတာ္ႏွင့္လူႀကီးမ်က္ႏွာေၾကာင့္ေအာင့္ကာေနရေလ၏။သည္သို႕ျဖင့္မဲေရတြက္ သည္မွာေနာက္ထပ္သီးထပ္သီးႏွံမ်ားစိုက္ပ်ဳိး၍ ရေအာင္ၾကာသည္ဟု ရြာသားမ်ားကေရရြတ္ျမည္တမ္းေတာ့မွပင္အဆံုးသတ္ဖို႕ကိုေရာက္ေလ၏။

" ကဲ-အားလံုးပဲခင္ဗ်ာ။ မဲေရပါေတာ့မယ္ "

ရြာသားမ်ားကားအားလံုးၿငိမ္သက္သြားေတာ့သည္။သာဂိကားဘုရားစာကို စိတ္ထဲကက်ိတ္ရြတ္ေန၏။မွန္ပံုးထဲမွာကားအမွန္ျခစ္ပါသည့္မဲမ်ားကိုျမင္ေနရသည္။ပံုးအျပည့္နီးပါး။

သစ္သားပံုးကားမျမင္ရ။ထို႕ေၾကာင့္မွန္းရခက္လွသည္။

ရွိသမွ်မဲအားလံုးကိုေရတြက္၍ၿပီးေသာအခါ.......

" ဟုတ္ကဲ့။ အမွန္ျခစ္ဘက္ကမဲအျပတ္အသတ္နဲ႕ႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ "

" ေဟး "

သာဂိကိုရြာသူရြာသားမ်ား၀ိုင္း၍ေျပးဖက္ၾက၏။ အရီးေလးတို႕မိသားစုကလည္းေပ်ာ္ၾကေလသည္။ရိုးသားသူမ်ားမို႕အျပစ္မရွိသူကိုဒုကၡမေရာက္ေစခ်င္ၾက။

ထိုစဥ္မွာပင္ေက်ာင္းအ၀ကိုလူတစ္ေယာက္ေရာက္လာေလသည္။

" ေမာင္လတ္ "

ဆရာေတာ္၏အသံကိုၾကားမွအားလံုးကလွည့္ၾကည့္ၾက၏။

" ဟာ-ေဟ့ေကာင္ေမာင္လတ္။ လုပ္ဦးဟ။ ဒီမွာငါဒုကၡေရာက္ေနတာ။ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ မဲကလည္းႏိုင္၊ မင္းလည္းျပန္လာလို႕ "

ေမာင္လတ္သည္မဲကိစၥကိုနားမလည္။ဘာေတြျဖစ္ေနမွန္းပင္မသိ။သည္ သုိ႕ႏွင့္ဆရာေတာ္ႏွင့္ရြာသားမ်ားကအကုန္၀ိုင္းရွင္းျပမွသူပါကူရေတာ့သည္။

" ဟာ-သာဂိကရြာကငယ္ေမြးၿခံေပါက္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕နဲ႕ေဆြမ်ဳိးလိုေနတာ။ကၽြန္ေတာ့္ႏွမေတြဆိုလည္းသူ႕ႏွမေတြလိုမို႕ဒီေကာင္ဗိုက္ဆာတာကို သြားစားလို႕လႊတ္လိုက္တာပါဗ်ာ။ကၽြန္ေတာ့္အမွားပါ။ကၽြန္ေတာ္ပါလိုက္သြားရမွာ။ၿပီးေတာ့ဗီြဒီယိုၾကည့္ၿပီး အျပန္အေရွ႕ပိုင္းကဖိုးခၽြန္တို႕အိမ္ဘက္ပါသြားတာ။မနက္က်ေတာ့ႏိုးေတာ့ဟိုဘက္ရြာအလႉရွိတာနဲ႕ ထလိုက္သြားတာေလ။အေမတို႕ကိုေျပာၿပီးသားဆိုေတာ့ညေနျပန္လာမွ  ပဲေျပာေတာ့မယ္ဆိုၿပီးပါသြားတာ။ထင္ေတာ့ထင္သား။ရြာမွာညကသူခိုးဖမ္းတယ္လို႕ဟိုဘက္ရြာက လူေတြေျပာေတာ့ငါေတာင္ညကဗီြဒီယိုၾကည့္ခဲ့ပါေသးတယ္လို႕ေျပာခဲ့တာ "

ေမာင္လတ္စကားအဆံုးမွာအားလံုးနားလည္လာေတာ့သည္။

" ေအးေလကြာ။မင္းတုိ႕လူငယ္ခ်င္းကယံုေပမယ့္အေျခအေနကရွိေသးတာကိုးကြ။ငါလည္းသာဂိကို ယံုေပမယ့္အမ်ားယံုေအာင္ေတာ့ျပရေသးတာ။ဒါနဲ႕သာဂိ။ မင္းညကဘာစားလိုက္ရေသးလဲ "

" ဘုန္းဘုန္းရယ္။ ဟင္းအိုးကေလးကိုအဖံုးကေလးလွပ္ၾကည့္ရံုေလးပါ။ စားေတာင္မစားရေသးပါဘူး။ လက္နဲ႕လည္းႏိႈက္တာမဟုတ္ပါဘူး။ခိုးလည္းမခိုးပါဘူး။ တကယ့္ကိုလွပ္ၾကည့္ရံုကေလးပဲလွပ္ၾကည့္တာပါ။ ေနာက္ကေအာ္သံၾကားလို႕ေျပးရတာပါပဲ "

သာဂိစကားအဆံုးဆရာေတာ္ႏွင့္ရြာသားမ်ားရယ္ၾက၏။

" ကဲ...ကဲ။ ေမာင္သာဂိသည္ဟင္းအိုးကိုအဖံုးလွပ္ရံု လွပ္၍ႏိႈက္လည္းမစားခဲ့ရေပ။ ထို႕ျပင္အမ်ား၏ယံုၾကည္မႈမွာလည္းေမာင္သာဂိသည္သူမ်ားပစၥည္းကို အေခ်ာင္ခိုးယူလိုေသာသေဘာမပါဘဲဗိုက္ဆာေသာေၾကာင့္သာပိုင္ရွင္၏သားျဖစ္သူေမာင္လတ္ကို ခြင့္ေတာင္း၍သြားေရာက္ စားေသာက္ျခင္းေၾကာင့္.."

" အဖံုးလွပ္ရံုကေလးပါဗ်ာ။ ခိုးမစားရေသးပါဘူး "

သာဂိျဖတ္ေျပာ၍ရြာလူႀကီးကမ်က္ေစာင္းလွမ္းထိုး၏။

" သြားရာက္မစားေသာက္မီအဖံုးကိုလွပ္မိေသာေၾကာင့္ ယခုကဲ့သို႕ျဖစ္ရျခင္းျဖစ္ရာေမာင္သာဂိတြင္အျပစ္မရွိဟု ယံုၾကည္ေသာေၾကာင့္ဤကိစၥကိုဤေနရာတြင္ပင္အၿပီးသတ္လိုက္ပါသည္။ အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္းခင္ဗ်ား။"

ေရႊပန္းေတာရြာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ထိုေန႕ကလက္ခုပ္သံမ်ားစည္ကားေန၏။

အမွားကိုအမွန္ကႏိုင္ေသာေန႕ဟုလည္းဆိုၾက၏။

အဖံုးကိုလွပ္ေသာညဟုလည္းယခင္ညကအျဖစ္အပ်က္ကိုဆိုၾက၏။

ႏွစ္သီးစားစပါးစိုက္၍ရေသာမဲေရတြက္သည့္ေန႕ဟုလည္းဆိုၾက၏။

မည္သို႕ဆိုေစထိုအျဖစ္အပ်က္၏ေနာက္မွာေတာ့ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္ေတာ္သာဂိကားေရႊပန္းေတာရြာတင္ သာမကရြာနီးခ်ဳပ္စပ္အထိနာမည္ေတာ္ေတာ္ေပါက္၍နာမည္ႀကီးေလေတာ့သတည္း။              ။

 သားလတ္
 ၂၂း၄၀ နာရီ( စင္ကာပူစံေတာ္ခ်ိန္ )
 ၁၃.၁၁.၂၀၁၅

" ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အင္တာနက္အလန္းမ်ား " ( ၅ )

" အစ္ကို စင္ကာပူကိုလူႀကံဳ ရွိတုန္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ရြာမွာ ဘုရားထီးတင္ပြဲရွိလုိ႕ ျပဇာတ္ကတာ ဗြီဒီယုိရိုက္ထားတာထည့္ေပး လိုက္တယ္။ အစ္ကိုအလုပ္အားရင္ အပ်င္းေျပၾကည့္ဖို႕ေပါ့ "

ကၽြန္ေတာ့္အိမ္က လူႀကံဳလာ၍ ပစၥည္းသြားယူၿပီး အိမ္ေရာက္မွေဖာက္ၾကည့္စဥ္ ဗြီစီဒီတစ္ခ်ပ္ႏွင့္ စာတစ္ေစာင္ကိုေတြ႕သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုခင္ေသာ၊ ကၽြန္ေတာ္ကခင္ေသာ သာဂိ။

သည္သုိ႕ႏွင့္ အခ်ိန္အားရသည့္အခ်ိန္မွာ သူေပးေသာ ဗြီစီဒီကို ကၽြန္ေတာ္ဖြင့္ၾကည့္မိသည္။ ရြာျပဇာတ္ဆိုသည့္အတိုင္း ဇာတ္စင္ကေတာ့ ၀ါးတိုင္ႏွင့္ ထရံကာကိုျမင္ရသည္။ လိုက္ကာစမ်ားကေတာ့ ဘယ္ကငွားထားသည္မသိ။ ေတာ္ေတာ္ေျပာင္ေျပာင္လက္လက္ႏွင့္။ ေန႕ဘက္သာဆိုမ်က္လံုးပါက်ိန္းမည္။

သည္လိုႏွင့္ ျပဇာတ္ကသည္။ သာဂိကအဓိကဇာတ္လိုက္ ေနရာ။ ျပဇာတ္က အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္၍ သာဂိကို နယ္ကႏွင္ထုတ္ခန္း။ သာဂိက ရြာမွာငယ္ရည္းစားရွိသည္။ ငယ္ရည္းစားကိုထားခဲ့ၿပီးၿမိဳ႕မွာ သြားအလုပ္လုပ္သည္။ သာဂိကၿမိဳ႕မွာရည္းစား အသစ္ရသည္။ ငယ္ရည္းစားကိုေမ့သည္။ သို႕ေသာ္ရြာကိုခဏ ျပန္စဥ္မွာ ငယ္ရည္းစားကိုျပန္ျမင္ၿပီး ၿမိဳ႕က ရည္းစားကိုေမ့ျပန္သည္။ ငယ္ရည္းစားႏွင့္ လက္ထပ္သည္။ သို႕ေသာ္ ၿမိဳ႕ကိုအလုပ္ျပန္လုပ္ေတာ့ ၿမိဳ႕က ရည္းစားကို အိမ္ေထာင္က်ၿပီးၿပီဟု မေျပာဘဲ တြဲသည္။ သာဂိသူငယ္ခ်င္းက ဆံုးမသည္။ သို႕ေသာ္ သာဂိကို တားမရ။ သည္သို႕ႏွင့္ ရြာက အမ်ဳိးတစ္ေယာက္က ျပန္ျမင္ၿပီး သူ႕မိန္းမကို ျပန္သတင္းပို႕သည္။ သာဂိ ဟက္တက္ကြဲကာ နယ္ကိုျပန္လာ ေတာင္းပန္စဥ္ ရြာကလက္မခံဘဲ ႏွင္ထုတ္ခံရသည္။ ပညာေပး ပါသည္။ ဇာတ္လမ္းက မဆိုး။ ရြာျပဇာတ္ကို ရြာသူရြာသားမ်ားႏွင့္ က၍ သူ႕အရပ္ႏွင့္ သူ႕ဇာတ္ကေတာ့ အံက်ေနသည္။

ကၽြန္ေတာ္က ျပဇာတ္ၿပီးလွ်င္ သရုပ္ေဆာင္သူမ်ား နာမည္ကိုထိုးမွာ ျဖစ္၍ စီဒီဆံုးေအာင္ ေစာင့္ၾကည့္ စဥ္မွာ ျပဇာတ္ကသူမ်ားကို ဆုေပးပြဲပါ ပါလာသည္။ စိတ္၀င္စားသြား၏။ သာဂိ ရထိုက္သည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ျမင္သည္။

သည္လိုႏွင့္ သူတို႕ဆုေပးပြဲ ေၾကညာသည္။ ဆုေပးပြဲမွာ ေၾကညာသူက ႏွစ္ေယာက္။ တစ္ေယာက္က အမ်ဳိးသား၊ ေနာက္တစ္ေယာက္က အမ်ဳိးသမီး။ ၀တ္ထားတာေတာ့ က်က်နန။ မိတ္ကပ္မ်ားကိုလည္း အထင္းသား ျမင္ရသည္။

" ဟုတ္ကဲ့ပါရွင္။ ကၽြန္မတို႕ ႏွစ္စဥ္က်င္းပေနက် ........"

" ဟဲ့ ခင္မႈန္။ ထီးတင္တာ ႏွစ္တိုင္းမတင္ဘူးဟ။ ဘာေတြေျပာေနတာလဲ "

ဘုရားလူႀကီးျဖစ္ဟန္တူေသာ အဘုိးႀကီးတစ္ေယာက္က စင္ေရွ႕ကေနထေျပာေတာ့ အားလံုး၀ါးခနဲ ရယ္သည္။ အသံႀကီးက ကင္မရာနားကပ္ေန၍ ဗီြစီဒီထဲပါလာသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၿပံဳးမိ၏။

" ဪ-ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မက ႏွစ္တိုင္းဒီလိုပြဲမ်ဳိး ပံုမွန္လုပ္ေစခ်င္တာရွင့္ "

ခင္မႈန္သည္ ပါးနပ္ပံုရသည္။ ေခ်ာ္လဲေရာထိုင္ လုပ္လိုက္သည္။

" ဟုတ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဒီႏွစ္ ဘုရားထီးတင္ပြဲမွာ......."

"ကြယ္-ေက်ာ္ေသာင္း။ မင္းႏွယ္ ။ ခက္ျပန္ၿပီ။ ဘုရားမွန္းမသိ။ ေစတီမွန္းမသိ။ ေစတီထီးတင္တာကြာ။ ဟုတ္ၿပီလား "

" ဪ-ကိုေက်ာ္ေသာင္းက အခုမွ စင္ေပၚတက္တာဆိုေတာ့ အမွားမကင္းဘူးေပါ့ အဘရယ္။ အဲဒါ ဘုရားပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေစတီပဲျဖစ္ျဖစ္ ထီးတင္တာကိုပဲ သူကသိတာကိုး။ ဒါကခြင့္လႊတ္လို႕ရတဲ့အမွားေလးပါ အဘရယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္ "

လူပ် ဳိ ႀကီးကိုေက်ာ္ေသာင္းကို အပ်ဳိကေလး ခင္မႈန္က ေစာင္းပါးရိပ္ျခည္ ေျပာေသာအခါ ကိုေက်ာ္ေသာင္းက ၿပံဳး၏။ ခင္မႈန္ကလွသည္။ အစီအစဥ္တင္ဆက္သူေနရာ ေရြးထားကတည္းက ကၽြန္ေတာ့္အထင္ ရြာမွာကြမ္းေတာင္၊ ပန္းေတာင္ကိုင္ေလာက္ျဖစ္မည္။ ပရိသတ္ကေတာ့ လက္ခုပ္ေတြတီးေန၏။ ရြာမွာက အသားက်ေနသလား မဆိုႏိုင္။ ဘာေျပာေျပာ၊ ဘာလုပ္လုပ္ လက္ခုပ္တီးၾက၏။ ေကာင္းေလစြ။

" အခု ပထမဆံုး ဆုခ်မွာကေတာ့ ေတးဂီတဆုပါ ခင္ဗ်ာ "

" ဟုတ္ပါတယ္ရွင္။ ဒီဆုဟာ ဒီျပဇာတ္ရဲ႕ အဓိက ေက်ာရိုးမွာပါေနတဲ့ ေနာက္ခံတီးလံုးေတြကိုဖန္တီး ေပးသူ အတြက္ပါ။ "

တကယ္ေတာ့ ကိုေက်ာ္ေသာင္း ေျပာရမွာကို ခင္မႈန္က လုေျပာေနတာျဖစ္သည္။ ခင္မႈန္သည္ သူအာသြက္လွ်ာသြက္ ျဖစ္ေၾကာင္းကို ကိုေက်ာ္ေသာင္းေရွ႕မွာ ျပေနေလသည္။

" အဲဒီဆုအတြက္ ေၾကညာပါမယ္။ ဟုတ္ကဲ့။ 'ကိုယ့္မိန္းမကို ေသေအာင္ေမ့၊ တစ္ေန႕ေတြ႕မယ္' ဆိုတဲ့ ျပဇာတ္ႀကီးမွာ ေနာက္ခံတီးလံုးမ်ားကို အားတက္သေရာ တီးေပးသြားတဲ့ ေရႊပန္းေတာ အုန္းေမာင္ ၾကြပါရွင္ "

" ေျဖာင္း.......ေျဖာင္း.......ေျဖာင္း.......ရႊီ......ရႊီ.......ရႊီ "

ပရိသတ္ကား ေသာေသာညံလွသည္။ ကိုအုန္းေမာင္သည္ ေခၽြးမ်ားရႊဲကာ ဆိုင္း၀ိုင္းထဲက ထလာသည္။ ၿပီးေတာ့ ရြာလူႀကီးေပးေသာ ဆုကိုယူသည္။ ျပန္ဆင္းမည္ႀကံကာမွ ခင္မႈန္က တားသည္။

" ကိုအုန္းေမာင္ႀကီး။ ေက်းဇူးတင္စကားေလး ဘာေလးေျပာဦးေလ "

" ငါမေျပာတတ္ဘူးဟ "

" နည္းနည္းေတာ့ ေျပာရွင္ "

ကုိအုန္းေမာင္ ေတြေ၀သြားသည္။ ၿပီးေတာ့ မိုက္ကိုလွမ္းယူသည္။

" ကၽြန္ေတာ္ တိုတိုနဲ႕ ထိေအာင္ေျပာပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဆိုင္းတီးလာတာ ၾကာပါၿပီ။ ဒီေရႊပန္းေတာရြာမွာသာ ကၽြန္ေတာ့္ကို မသိတာ။ ဟိုဘက္ အလယ္ကုန္း၊ လယ္ဦးစု၊ ေက်ာင္းကုန္း၊ ဗြက္ရိုး တစ္ေၾကာမွာေတာ့ အားလံုး အုန္းေမာင္ ဆိုရင္ သိေနၾကပါၿပီ။ ရြာကလူေတြ မ်က္စိလွ်မ္းေနတာေပါ့ခင္ဗ်ာ "

ထိုသုိ႕ေျပာေတာ့ ရြာလူႀကီးမ်ားက မ်က္ေစာင္းထိုးသည္။ ကင္မရာမင္းကလည္း လ်င္လွ၏။ လူႀကီးမ်ား၏ မ်က္ေစာင္းကို မိေအာင္ ရိုက္ထားေသးသည္။

" အဲဒါ အခုႀကံဳတုန္း လက္စြမ္းျပတာပါ။ ဒါဘာမွမဟုတ္ေသးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ စင္ကာပူ ေရာက္တုန္းကဆို..."

" အမယ္-ကိုအုန္းေမာင္ႀကီးက ဘယ္တုန္းက စင္ကာပူေရာက္တာလဲ "

" ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ကေလ။ ရန္ကုန္က ပုဇြန္ေတာင္မွာ စင္ကာပူ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေရာက္တုန္းက..."

" အာ.........."

ပရိသတ္၏ အာ........ဆိုသည့္ အသံႀကီးက ထြက္လာသည္။ ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးမိ၏။

" အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္စာေတြဖတ္တာေပါ့။ အမ်ားႀကီးပဲဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္က ေငြလည္းသံုးႏိုင္ေတာ့ အိုင္စီ ကိုပါသြားေတြ႕တာ "

" ဟင္-အိုင္စီဆိုတာ Iron Cross မဟုတ္လား။ ကိုအုန္းေမာင္က ဆိုင္းတီးတာေလ။ ဘာဆိုင္လို႕လဲ "

" သိပ္ဆိုင္တယ္ ခင္မႈန္။ ခ်စ္စမ္းေမာင္ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးက ေျခာက္ႀကိဳးကေ၀ဆိုလို႕ ငါ့ေျခာက္လံုးပတ္နဲ႕ တီးလံုးခ်င္း၊ အသံခ်င္းကိုက္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ သြားညွိတာ "

" ဪ-ဟုတ္လား။ အဲဒီေတာ့....."

" သူကေျပာပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ မအားေသးလို႕တဲ့။ ေျခာက္ရက္ေန႕ ညေနေျခာက္နာရီ လာမယ္ ေျပာတာပဲ။ အစ္ကို႕ေျခာက္လံုးပတ္ကိုစမ္းေနပါတဲ့။ "

" အစ္ကို ကိုအုန္းေမာင္။ ေက်းဇူးတင္စကားေလးျပန္ဆက္ဦးေလ "

ကိုေက်ာ္ေသာင္းက စကားျပန္ေထာက္ေပးသည္။ ထိုသို႕မွမဟုတ္လွ်င္ ကိုအုန္းေမာင္၏ ေက်းဇူးတင္ စကားသည္ စီဒီေနာက္တစ္ခ်ပ္ ကူးေတာ့မည္။

" အဲဒါပဲ ေျပာမလို႕ေလဗ်ာ။ ဟိုဘက္ရြာက သိန္းဦးတို႕၊ လွေငြတို႕ကို သူတို႕ရြာကလူေတြက တီးခိုင္းတာ ကၽြန္ေတာ္သြားမတီးခင္က။ အခုကၽြန္ေတာ္သြားတီးၿပီးေနာက္ပိုင္း သူတို႕လူေတာင္ သူတို႕မသံုးေတာ့ဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ေခၚ တီးတာ။ အဲဒါ သု၀ဏၰသာမဇာတ္ကိုသိတယ္မဟုတ္လား "

ကိုေက်ာ္ေသာင္းႏွင့္ ခင္မႈန္တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္သည္။ သူဆုရတာ ဘယ္က ဘုရားအေလာင္း ဇာတ္ထုပ္က ပါလာသည္မသိ။ ျပဇာတ္ကေတာ့ သာဂိ၏ မိန္းမေပြဇာတ္ထုပ္။ 

" သားေရႊအိုးထမ္းလာတဲ့ကိန္းဗ်ာ။ ရြာေတြမွာတီးရသလို ကိုယ့္ရြာမွာတီးရရင္း အခုလိုဆုလည္းရ။ ဒါကိုေျပာခ်င္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို မတတ္ဘူးမထင္နဲ႕။ အားရင္ တစ္ခုခုတီးေနရမွ ေက်နပ္တာ။ အဲဒီေတာ့..."

ကိုအုန္းေမာင္ ေျပာေနတုန္း ျဗဳန္းဆို လူတစ္ေယာက္စင္ေပၚတက္လာၿပီး ေသာက္ေရထည့္ထားသည့္ သဲအိုး၊ ေရအိုးတစ္အိုးထိုးေပးသည္။ ကိုအုန္းေမာင္ ျပဴ းေၾကာင္ေၾကာင္ၾကည့္ကာ ေသာက္ေရတစ္ခြက္ ခပ္ေသာက္၏။ အားလံုးက ရယ္သည္။ ကိုေက်ာ္ေသာင္းႏွင့္ ခင္မႈန္ကား မ်က္ႏွာပ်က္ေနေလ၏။

" အဲဒါ ရြာလူႀကီး မေကာင္းလို႕ ကၽြန္ေတာ္ဆုမရတာ။ ၾကာၿပီ။ ဒီလိုဘုရားပြဲလုပ္ရင္ ႏွစ္တိုင္းကၽြန္ေတာ္ခ်ည္း ရမွာေပါ့။ တျခားရြာကေကာင္ ေခၚတီးခိုင္းေလ။ လက္ေတာင္ ယွဥ္လို႕ရတယ္ "

" ဟုတ္ကဲ့။ အခုလို ေက်းဇူးတင္စကား ေျပာၾကားေပးတဲ့ ဆိုင္းဆရာ ေရႊပန္းေတာ ကိုအုန္းေမာင္ကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္ "

ကိုေက်ာ္ေသာင္းသည္ ကိုအုန္းေမာင္လက္က မိုက္ကို ဆြဲလုၿပီး ထိုစကားကိုေျပာလိုက္ရာ ကိုအုန္းေမာင္ခမ်ာ ဆန္႕ ငင္ဆန္႕ငင္ႏွင့္ စင္ေပၚမွ ဆင္းသြားရေလသည္။

" အခုဆက္လက္ၿပီး ျပဇာတ္အတြက္ အေရးႀကီး ဆုတစ္ဆုကို ေၾကညာပါဦးမယ္။ 'ကိုယ့္မိန္းမကို ေသေအာင္ေမ့၊ တစ္ေန႕ေတြ႕မယ္' ျပဇာတ္မွာ အမ်ဳိးသမီးဇာတ္ပို႕ေနရာက တကယ္ကို အေရးပါပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျပဇာတ္ေတြၾကည့္လာတာ ၾကာပါၿပီ။ "

" ေဟ့ေကာင္ ေက်ာ္ေသာင္း။ မရႊီးနဲ႕။ ျပဇာတ္က ဒီႏွစ္မွ စကတာ။ ခြီးတဲ့မွ။ မင္းၾကည့္ဖူးတဲ့ ျပဇာတ္က အရင္ဘ၀က ျပဇာတ္လား "

လူႀကီးတစ္ေယာက္က ကိုေက်ာ္ေသာင္းကို စင္ေရွ႕ကေန ထေဟာက္ျပန္သည္။ အားလံုး ၀ါးခနဲရယ္၏။ ကိုေက်ာ္ေသာင္း ေခါင္းကုတ္ေနသည္။

" သူက အႏုပညာ၀ါသနာ တအားပါသူပါ။ စိုးမိုးေမတၱာတို႕၊ ေထြးညိဳ တို႕ကိုေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္ခဲ့ဖူးသလို ဘီးအီးဒီေအာင္သိုက္ရဲ႕ ျပဇာတ္ေတြကိုလည္း ေက်ညက္ေနပါၿပီ။ စိတ္လႈပ္ရွားလြန္းလို႕ စကားေတြ မွားရင္ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ဒါမ်ဳိးေလးေတြက ျဖစ္တတ္ပါတယ္ "

ခင္မႈန္သည္ ကိုေက်ာ္ေသာင္းအစား ေရွ႕ေနလုိက္ေန၏။ ပရိသတ္ကားေၾကညာပါ ဟု သာ ေအာ္ေနသည္။

" ဟုတ္ကဲ့ပါရွင္။ ဒီႏွစ္အတြက္ 'ကိုယ့္မိန္းမကို ေသေအာင္ေမ့၊ တစ္ေန႕ေတြ႕မယ္' ျပဇာတ္မွာ အေကာင္းဆံုးဇာတ္ပို႕ ဆုကို ၿပိဳင္ဘက္မရွိတစ္ေယာက္တည္း ယူသြားႏိုင္သူကေတာ့...."

" ေထြးေထြးရီ.........ေထြးေထြးရီ....ေထြးေထြးရီ "

ပရိသတ္ကား ေအာ္ဟစ္အားေပးေနေလသည္။

" ဟုတ္ပါတယ္ရွင္။ ေထြးေထြးရီပါ။ မေထြးေထြးရီ။ ဆုလက္ခံယူေပးဖို႕ စင္ေပၚကို ႂကြပါရွင္ "

ခင္မႈန္၏စကားအဆံုး ေထြးေထြးရီသည္ တက္ႂကြေသာ ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ စင္ေပၚကိုေရာက္လာေလသည္။ ရြာလူႀကီးသည္ ေထြးေထြးရီလက္ကိုကိုင္ကာ စကားအနည္းငယ္ေျပာသည္။ ထို႕ေနာက္ ကိုေက်ာ္ေသာင္းသည္ မိုက္ကို ေထြးေထြးရီကို ထိုးေပးသည္။

" ကၽြန္မ အခုလို ဆုရတာမွာ တကယ္ေက်းဇူးတင္ရမွာက ရြာထဲကလူေတြပါ "

" ေဟး "

ရြာသူ၊ ရြာသားမ်ား ထေအာ္သည္။ ေထြးေထြးရီသည္ ရည္းစားအၿပိဳင္အခန္းက ပါရေသာ္လည္း ရြာသူရြာသားတို႕၏ ေမတၱာကို ရထားပံုရသည္။ သူကလည္း ေျပာတတ္သည္။

" ကၽြန္မတို႕ ရြာသူရြာသားေတြက ကၽြန္မကို လမ္းမွာေတြ႕ရင္တစ္မ်ဳိး၊ လယ္ထဲမွာေတြ႕ရင္တစ္ဖံု၊ အမ်ဳိးမ်ဳိး ကၽြန္မကို ေမးၾကပါတယ္။ ဇာတ္ကရင္ ပါဖို႕။ ကၽြန္မကလည္း ငယ္ငယ္ကတည္းက ပိုးထိုးေနတာ။ "

" ေဟး "

ရြာသူ၊ ရြာသားမ်ား ေအာ္ၾကျပန္သည္။ အထူးသျဖင့္ ကာလသားမ်ား။ ဘာပိုးလဲဟု ေအာ္ၾကေသး၏။

" ဟုတ္ပါတယ္။ အႏုပညာကို၀ါသနာပါလို႕ အခြင့္အေရးကို ေစာင့္ေနတာ။ ကိုယ့္ရြာသူ၊ ရြာသားမ်ားကလည္း အားေပးၾကတာရွင္။ ကၽြန္မ သူတို႕ေၾကာင့္ ကျပျဖစ္တာပါ။ ေနာက္မို႕ဆို ကၽြန္မဘာသာ ကၽြန္မေကာက္စိုက္၊ ပ်ဳိးႏုတ္ပဲေနမွာ။ အဲဒီအတြက္ သူတို႕ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ သူတို႕အတြက္ ေနာက္ႏွစ္ေတြ ထပ္ကပါမယ္။ အိုရွင္-အၿမဲကပါမယ္ "

" ေအး.ေအး။ နင္တို႕ကလို႕ရေအာင္ ရြာမွာ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ထီးတင္မယ္ေဟ့။ သိၿပီလား "

ရြာလူႀကီးကား ေထြးေထြးရီကို ရြဲ႕ေလၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးမိျပန္၏။ ေထြးေထြးရီက သူ႕သေဘာႏွင့္မဟုတ္ဘဲ ပရိသတ္ေၾကာင့္ ကရသည္ဟု အေျပာက မ်ားေနေလသည္။ ဒါေၾကာင့္ပင္ျဖစ္မည္ဟု ေကာက္ခ်က္ ခ်၏။ ေထြးေထြးရီကား ရွက္ရွက္ႏွင့္ ဆင္းေျပးေလသည္။

" ဟုတ္ကဲ့ပါ ခင္ဗ်ာ။ 'ကိုယ့္မိန္းမကို ေသေအာင္ေမ့၊ တစ္ေန႕ေတြ႕မယ္' ျပဇာတ္ႀကီးရဲ႕အဓိက ဇာတ္ပို႕ အမ်ဳိးသားဆုကို ေၾကညာပါမယ္။ ဒီျပဇာတ္မွာ တကယ့္ အရုပ္မွန္........အဲ......သရုပ္မွန္ေပၚေအာင္ လုပ္ျပသြားႏိုင္တဲ့ ဇာတ္လိုက္မင္းသားရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ ကျပသြားတဲ့ ကိုေအာင္ေထြး ကိုဖိတ္ေခၚပါတယ္ခင္ဗ်ား "

ကိုေအာင္ေထြးကား ၿပံဳးၿပံဳး ၿပံဳးၿပံဳးႏွင့္။ ဆုယူအၿပီး ေက်းဇူးတင္စကား ေျပာသည္။

" ကၽြန္ေတာ္..........ဒီဆုကိုရတာ............အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.................ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မိဘႏွစ္ပါးလည္း ၾကည့္ရင္း ၾကည္ႏူးေနမွာပါ...............ကၽြန္ေတာ္ဆက္လက္ ႀကိဳးစားပါမယ္ "

ကိုေအာင္ေထြးသည္ စကားကို တိုတုိပဲ ေျပာသည္။ ကိုအုန္းေမာင္လို တိုတုိပဲ ေျပာမည္ဆိုၿပီး ရွည္မေန။ သို႕ေသာ္ ကိုေအာင္ေထြးမွာေျပာစရာ တစ္ခုပဲ ရွိသည္။ ဘာျဖစ္လို႕မွန္းမသိ။ သူ႕အသံက ေတာ္ေတာ္ေမာေနသည္။ စိတ္လႈပ္ရွားသည္ထင္၏။ ဒါကို ခင္မႈန္တို႕ မရိပ္မိ။ ရိပ္မိလည္း ေျပာမွာမဟုတ္။ သို႕ေသာ္ ရြာလူႀကီးတစ္ဦးက ရိပ္မိသည္။

" ေဟ့ေကာင္ ေက်ာ္ေသာင္းနဲ႕ ေအာင္ေထြး။ မင္းတို႕ဒီပြဲၿပီးရင္ ငါ့ဆီလာခဲ့။ ထန္းရည္လက္က်န္ေလးဆြဲရေအာင္။ ခြီးတဲ့မွ က်ားေတြျဖစ္ၿပီး စင္ေပၚေရာက္ေတာ့ စကားထစ္တဲ့ေကာင္နဲ႕။ အေမာေဖာက္ေနတဲ့ေကာင္နဲ႕ "

ထိုသို႕ေျပာလိုက္မွ ပရိသတ္ကား တ၀ါး၀ါးႏွင့္ ရယ္ေတာ့သည္။ ကိုေအာင္ေထြးသည္ စင္ေပၚကိုလွည့္မၾကည့္ဘဲ လစ္ေလေတာ့သည္။

" အခုဆက္လက္ၿပီး 'ကိုယ့္မိန္းမကို ေသေအာင္ေမ့၊ တစ္ေန႕ေတြ႕မယ္' ျပဇာတ္အတြက္ အဓိကဇာတ္ေဆာင္ အမ်ဳိးသမီးဆုကို ေၾကညာပါမယ္။ "

ပရိသတ္ကား ေဟး ဟုေအာ္ၾကေလသည္။ တကယ္ေတာ့တစ္ဇာတ္တည္းေသာျပဇာတ္မွာ ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္သူအားလံုး ရမွာကက်ိန္းေသေနသည္မဟုတ္လား။

" ဟုတ္ကဲ့ပါရွင္။ 'ကိုယ့္မိန္းမကို ေသေအာင္ေမ့၊ တစ္ေန႕ေတြ႕မယ္'  ျပဇာတ္ရဲ႕ အဓိက အမ်ဳိးသမီးဇာတ္ေဆာင္ဆုကို ခင္ခင္ေအး ကရသြားပါတယ္ရွင္ "

ေဟး ဟု ပရိသတ္ႀကီးေအာ္လိုက္စဥ္မွာပင္ ခင္ခင္ေအးဆိုေသာအမ်ဳိးသမီးသရုပ္ေဆာင္ကိုရွာသည္။ စင္ေပၚတက္ရန္ ေစာင့္ေနၾက၏။ မေတြ႕။

" ဪ-ဟိုမွာ ဟိုမွာ။ ဟဲ့-ခင္ခင္ေအး။ ဘယ္သြားေနတာလဲ။ စင္ေပၚလာေလ။ ဪ-ငါသိၿပီ။ ခ် ဳံတိုးေနတာမဟုတ္လား "

ကိုေက်ာ္ေသာင္းကား လူပါးမလည္။ စင္ေပၚကေနေအာ္ခ်င္တိုင္း ေအာ္ေန၏။ သူ႕မိုက္သံကား က်ယ္ေလာင္လွကာ တစ္ရြာလံုး ၾကားရမည္ထင္သည္။ သည္မွာပဲ ကာလသားမ်ား စခ်င္စိတ္ကေပၚလာေလရာ ျပဇာတ္သရုပ္ေဆာင္ ခင္ခင္ေအးမွာ ခ်က္ခ်င္း နာမည္သစ္ရလာေလသည္။

" ခ် ဳံတိုးခင္.....ခ် ဳံတိုးခင္.......ခ် ဳံတိုးခင္ "

ကၽြန္ေတာ့္မွာ သူတို႕ဆုေပးပြဲကို စိတ္၀င္စားေနရင္းမွပင္ ရယ္လည္းရယ္ေနရ၏။ ခင္ခင္ေအးသည္ စင္ေပၚကိုရွက္ရွက္ႏွင့္တက္ၿပီး ဆုတက္ယူသည္။ ၿပီးေတာ့ ေက်းဇူးတင္စကားကို ေျပာ၏။

" သမီး အရမ္း၀မ္းသာပါတယ္။ အရမ္း၀မ္းသာလို႕ ဘာေျပာရမွန္းမသိေတာ့ပါဘူး။ အဟင့္.....အဟင့္ "

ခင္ခင္ေအးႏွင့္ ကိုေအာင္ေထြး သည္ အမ်ဳိးေတာ္သည္ဟု ယူဆရမလားမသိ။ ယခုခင္ခင္ေအးေျပာစဥ္မွာ အေမာေဖာက္သံက ပါေနျပန္သည္။ ငိုလည္းငိုေနေသး၏။ ၀မ္းသာ၍ ငိုေလသလား၊ ခ်ဳံတိုးခင္ဟူေသာ နာမည္အသစ္ေၾကာင့္ ငိုေလသလားေတာ့ မေျပာတတ္။ ခင္ခင္ေအးကား ခ် ဳံတိုးခင္ဟူေသာ ဘြဲ႕ကို ကိုေက်ာ္ေသာင္းေၾကာင့္ ရၿပီး သကာလ စင္ေပၚမွာ သိပ္အၾကာၾကီးမေနေတာ့။ ျမန္ျမန္ျပန္ဆင္းေလသည္။

" ဟုတ္ကဲ့။ အခုတစ္ခါ ျပဇာတ္အတြက္ အေရးႀကီးဆုတစ္ဆုကို ဆက္ေၾကညာပါမယ္ "

ပရိသတ္ကား စိတ္၀င္စားစြာ ေစာင့္ေန၏။ တစ္ခုတည္းေသာျပဇာတ္မွ ဘာေတြမ်ား ဆက္ေပးဦး မည္နည္းဟု သိခ်င္ေနပံုပင္။ သူတို႕မေျပာႏွင့္။ ကၽြန္ေတာ္ပင္ သည္တစ္ခါကဘာဆုလဲဟု ေတြးေနမိ၏။

" ျပဇာတ္ ဒါရိုက္တာဆုပါခင္ဗ်ား။ 'ကိုယ့္မိန္းမကို ေသေအာင္ေမ့၊ တစ္ေန႕ေတြ႕မယ္' ျပဇာတ္ႀကီးရဲ႕ ျပဇာတ္ ဒါရုိက္တာ လူငယ္ဒါရိုက္တာ ကိုျပည့္၀င္း .....................ဆုယူရန္ႂကြပါခင္ဗ်ား "

ေဟး ဟုအသံႀကီးၾကားၿပီး ကိုျပည့္၀င္းသည္ အားမာန္အျပည့္ႏွင့္ စင္ေပၚကိုတက္လာေလသည္။ ဆုယူၿပီး မိုက္ကို ကိုေက်ာ္ေသာင္းဆီက လွမ္းယူသည္။

" ဟုတ္ကဲ့။ ကၽြန္ေတာ္အႏွစ္ႏွစ္အလလက ႀကိဳးစားခဲ့သမွ် အခုလိုရတာ ၀မ္းသာပါတယ္။ ရြာဦးေက်ာင္းက ဆရာေတာ္ေျပာသလို ေျပာရရင္ ကိုယ္ေကာင္းရင္ ေခါင္းဘယ္ေတာ့မွ မေရြ႕ပါဘူး။ 'ကိုယ့္မိန္းမကို ေသေအာင္ေမ့၊ တစ္ေန႕ေတြ႕မယ္' ျပဇာတ္ဟာ အိမ္ေထာင္ေရး ပညာေပးပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မူလတန္းျပ ဆရာေျပာသလို ကႀကီးကေနအအထိေသေသခ်ာခ်ာေလ့လာရပါမယ္။ အိမ္ေထာင္ေရးဟာ အဲဒီလိုပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အထက္တန္းျပဆရာေျပာသလိုေျပာရရင္ သက္ေရာက္မႈတိုင္းမွာ တန္ျပန္ သက္ေရာက္မႈရွိပါတယ္။ အခုကၽြန္ေတာ့္ ႀကိဳးစားမႈ အရာထင္ပါၿပီ။ အားလံုးကို ေက်းဇူးပါ "

ကိုျပည့္၀င္းကား သူ႕စကားဟုတ္တိပတ္တိမပါ။ ရွိသမွ်ဆရာအားလံုး၏ စကားမ်ားကိုေျပာကာ ေက်းဇူးတင္ သြားသည္။

" ဒီတစ္ခါ အလွည့္က်သူကေတာ့ 'ကိုယ့္မိန္းမကို ေသေအာင္ေမ့၊ တစ္ေန႕ေတြ႕မယ္' ျပဇာတ္တစ္ခုလံုးရဲ႕ အဓိက အမ်ဳးိသားဇာတ္ေဆာင္ပါ။ အဲဒီဆုကိုေတာ့.........."

" သာဂိ.........သာဂိ........သာဂိ "

ပရိသတ္ကား ႀကိဳသိႏွင့္ေန၍ သာဂိနာမည္ကို ကုန္းေအာ္ေနေလၿပီ။ သာဂိကား စင္ကာပူကေပးလိုက္ေသာ နာမည္ႏွင့္ ေအာင္ျမင္ေနေလရာ သူ႕သူငယ္ခ်င္းမ်ားကလည္း သာဂိ၊ သူ႕ရြာသားမ်ားကလည္း သာဂိႏွင့္။ ေအာင္ျမင္ေနေတာ့၏။

" ဟုတ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ သာဂိပါ။ ကိုသာဂိ ဆုယူေပးပါခင္ဗ်ာ "

" ေဟ့ေကာင္ ေက်ာ္ေသာင္း။ သာဂိက ဆုလက္ခံယူရမွာ။ ဆုက မင္းတို႕ကယူၿပီး လူႀကီးလက္ထဲထည့္ ေပးရမွာ။ ငတံုးရဲ႕ "

လူႀကီးတစ္ဦးကား ကိုေက်ာ္ေသာင္းကို ဖုေနေလရာ ဘုသာေတာေနေတာ့၏။ ကိုေက်ာ္ေသာင္းမွာ မ်က္ႏွာငယ္ေလးႏွင့္ ျပန္ၾကည့္၏။

သာဂိကား တိုက္ပံုကို သားသားနားနား ၀တ္ကာ စင္ေပၚတက္လာ၏။ သူ႕သီခ်င္းေခြတုန္းက ျပႆ      နာတက္ခဲ့ဖူးေသာ သာဂိသည္ ယခုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ၿငိမ္သားက်ေန၏။ ဆုယူၿပီး သာဂိေက်းဇူးတင္စကား ေျပာသည္။

" ကၽြန္ေတာ္ အခုလို 'ကိုယ့္မိန္းမကို ေသေအာင္ေမ့၊ တစ္ေန႕ေတြ႕မယ္' ျပဇာတ္မွာ အဓိကဇာတ္ေဆာင္ေနရာက ပါ၀င္ခြင့္ ရတဲ့အတြက္ ပြင့္ေတာ္မူၿပီး ျဖစ္တဲ့ဘုရားအဆူဆူနဲ႕တကြ ပေစၥကဗုဒၶါ၊ ရဟႏၱာအေပါင္းနဲ႕ သံဃာအေပါင္း၊ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမြးဖြားေပးတဲ့ မိဘႏွစ္ပါး၊ ကၽြန္ေတာ့္အေမကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္၀န္ရွိစဥ္ကတည္းက စၿပီး စမ္းေပးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ေရႊပန္းေတာရြာက လက္သည္ ေဒၚစိန္ၾကည္ "

" ေဟ့ေကာင္ သာဂိ။ ငါ့အေမ ေဒၚစိန္ၾကည္ဆံုးတာၾကာပဟ။ ငါပဲ ရွိေတာ့တယ္ "

" ဪ-ေအး........ေအး။ ေဒၚစိန္ၾကည္ရဲ႕ သား။ ငပြ။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အႏွီးကို ကူေလွ်ာ္ေပးခဲ့ၾကတဲ့ ရြာက အမ်ဳိးအားလံုး၊ ငယ္ငယ္ကတည္းက ထိန္းေက်ာင္းေပးလာတဲ့ အေဒၚမ်ား၊ ရြာဦးေက်ာင္းက ဆရာေတာ္ဘုရား၊ မူလတန္း၊ အလယ္တန္းနဲ႕ အထက္တန္းေက်ာင္းက ဆရာမ်ား "

" ေဟ့ေကာင္ သာဂိ။ အပိုေတြ မလုပ္နဲ႕။ မင္းျပဇာတ္ကတာဆုရတာ မင္းေက်ာင္းက ဆရာေတြနဲ႕ ဆုိင္လုိ႕လား။ မင္းလည္း အျပန္ ထန္းရည္လာေသာက္ "

" ဟား.......ဟား "

ကိုေက်ာ္ေသာင္း ႏွင့္ ကိုေအာင္ေထြးကို ထန္းရည္ေခၚတိုက္ေနေသာ လူႀကီးပင္ ထေအာ္ေလရာ ရြာကကာလသားတို႕မွာ ပြဲက်ေလ၏။ သာဂိကား အၿပံဳး မပ်က္။ အရင္က အထိုးအႀကိတ္ပင္ ခံထားရေလရာ ထိုမွ်ကေတာ့ အေပ်ာ့ဟု ဆိုေလမည္လား မသိ။

" ကၽြန္ေတာ္ေညွာ္မိၿပီး အနာရင္းတုန္းက အိမ္ကရွိသမွ်ေဆးနဲ႕ ေဆးရြက္ေတြရွာၿပီး လာကုေပးတဲ့ အဘြားေလး ေဒၚတင္ၾကည္။ ကၽြန္ေတာ္ေဖ့စ္ဘြတ္မွာ ဓာတ္ပံုတင္ဖို႕ အရိုက္ခံေနတုန္း ေခြးလိုက္ဆြဲတုန္းက ၀င္ကယ္ေပးတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ညီ၀မ္းကြဲ ေကာက္ရိုး၊ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ဆိုးေဖာ္ဆိုးဖက္၊ ေတေဖာ္ေတဖက္ ရြာကကာလသားမ်ား "

" ေဟး "

" ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အႏြံအတာကို ခံခဲ့တဲ့........."

သာဂိက စကားကုိ ခဏနားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ပင္ သာဂိေတာင္ ရည္းစားေတြ၊ ဘာေတြရၿပီပဲဟု ေတြးေနခိုက္ သာဂိေျပာတာ ၾကည့္ပါဦး။

" ရြာက ႏြားႏွစ္ရွဥ္း။ သူတို႕က ကၽြန္ေတာ္ဆဲဆဲ၊ ရိုက္ရိုက္ခံတယ္ဗ်။ "

" ေဟး "

" ၿပီးေတာ့ ရြာက လူႀကီးမင္းမ်ား "

" သာဂိ။ မင္းက ႏြားေတြကို ေက်းဇူးတင္ၿပီး ငါတို႕ကို ေက်းဇူးတင္တယ္။ မင္းကေတာ့ေလ။
လုပ္ခ် လိုက္ျပန္ၿပီ "

အားလံုးရယ္ၾကျပန္သည္။ သာဂိကား ၿပံဳးေနျပန္၏။

" ၿပီးေတာ့ စင္ကာပူက ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ကိုညီအရင္းလို ဆံုးမတတ္တဲ့ အစ္ကိုတစ္ေယာက္။ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ က်န္ခဲ့ရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ "

" ေဟး "

သာဂိကား အေပါင္းအသင္းမ်ားရကား သူ႕ေက်းဇူးတင္စကားမွာ တေဟးေဟးႏွင့္ ပြဲက်ေနေတာ့သည္။ သာဂိကား ေျပာၿပီး စင္ေပၚမွ ဆင္းေျပးေလသည္။

" ဟုတ္ကဲ့။ အခု ဆုေပးပြဲ အၿပီးမွာ ေဖ်ာ္ေျဖေရး ရွိပါေသးတယ္။ မျပန္ပါနဲ႕ဦး ခင္ဗ်ာ "

" ေဟ့ေကာင္ ေက်ာ္ေသာင္း။ ေတာ္ေတာ္ ဟိုဟာရွည္တဲ့ေကာင္။ ငါတုိ႕က ျပဇာတ္ၾကည့္ဖို႕လာတာ။ မင္းတို႕ ဆုေပးၿပီး ၿပီးၿပီ။ ေက်းဇူးတင္စကားေတာင္ မလႊဲသာလို႕ နားေထာင္ေနတာ။ ငါဟုိအေမာေဖာက္ေနတဲ့ ေကာင္ေတြကို ထန္းရည္တိုက္ ဂုဏ္ျပဳ လိုက္ဦးမယ္။ မၾကည့္ေတာ့ဘူး "

" ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေကာက္စိုက္အက၊ ဒန္႕သလြန္သီး အကတို႕၊ ပန္းဦးဆြတ္ေႁခြ လမိုက္ေႂကြ အကတို႕ ကမွာ အဘ။ အားေပးပါဦး "

" မင္းနဲ႕ ခင္မႈန္ပဲ ၾကည့္က်န္ခဲ့ေတာ့ေဟ့။ သြားၿပီ "

အားလံုးကား ရုတ္ရုတ္၊ ရုတ္ရုတ္ႏွင့္ ထျပန္ေလေသာအခါ ကိုေက်ာ္ေသာင္းႏွင့္ ခင္မႈန္မွာ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘဲ ပြဲကို သိမ္းရေလေတာ့၏။ ထိုအခ်ိန္မွာပဲ အသံတစ္သံက ေပၚလာျပန္ေလသည္။

" ေဟ့ေကာင္ သာဂိ။ ယီးတဲ့မွပဲ။ မင္းရတဲ့ဆုက ငါရရမွာကြ။ ဟဲ......ဟဲ "

သာဂိ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ဟန္တူေသာ လူတစ္ေယာက္က သာဂိကို လွမ္းဆဲၿပီး ပုခံုးလွမ္းဖက္ေနသည္။ ဗြီဒီယို ရိုက္ေနသည္ကို မသိဘူးထင္၏။

ေနာက္ဆံုးပြဲသိမ္းမွာ ေရႊမန္းတင္ေမာင္၏ ေအာင္ပါေစ ကို ဟြန္းႀကီးႏွင့္ဖြင့္ကာ သိမ္း၏။ ေကာင္းေလစြ။

ကၽြန္ေတာ္ကား သာဂိတို႕ေရႊပန္းေတာရြာက ကျပေသာ 'ကိုယ့္မိန္းမကို ေသေအာင္ေမ့၊ တစ္ေန႕ေတြ႕မယ္' ျပဇာတ္ကို ၾကည့္ကာ ရယ္ေမာၿပံဳးရႊင္လွ်က္ စိတ္လက္ေပါ့ပါးသြားေလရာ ဗြီစီဒီကိုထုတ္ကာ တစိမ့္စိမ့္ျပန္ေတြးေနမိေသးေတာ့သည္။              ။

သားလတ္

၂၁း၂၇ နာရီ ( စင္ကာပူစံေတာ္ခ်ိန္ )

၁.၁.၂၀၁၅

Photo Reference: art.phillipmartin.info

" ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အင္တာနက္ အလန္းမ်ား " (၄)

" ေမ်ာေနတဲ့ ေလျပည္ၾကားမွာ.........မတ္တတ္ရပ္ရင္း အေပါ့ေတြသြား......

မိုးတိမ္ကို ေမာ့ၾကည့္ေတာ့.........စာကေလးက ခ်ီးပါခ်

ကမ္းေျခက အမိႈက္ေတြပြ........အမိႈက္ကားကို လြမ္းေနရ

အနံ႕ဆိုးမ်ား ခုန္ေပါက္ေျပးေဆာ့........ပတ္၀န္းက်င္မွာ အက်ည္းတန္သြား

အရင္ကဆို ဒီညလို......မီးက ခဏခဏ မပ်က္ပါဘူး

သိပ္၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းတာတစ္ခုက......ငါ့မွာ ဖေယာင္းတိုင္ မရွိေတာ့ဘူး

မလာေတာ့ဘူး ဆိုရင္လည္း မင္းစိတ္ႀကိဳက္သာ လုပ္ပါ လုပ္ပါ

ဒီလိုနဲ႕ ညေတြအားလံုး လြတ္ခဲ့ရတဲ့ တရုတ္ကား မ်ားစြာ........"

ကၽြန္ေတာ္ သည္သီခ်င္းကို ၾကားဖူးသည္။ ေတာ္ေတာ္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ရွိေနသည္။ ေနာက္မွ သတိရသည္။ စိုင္းစိုင္းခမ္းလႈိင္၏ 'အခ်စ္သို႕ရႈံးနိမ့္ျခင္း' ဆိုေသာသီခ်င္း။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ႀကိဳက္သည္။ ယခုက စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္ မဟုတ္။ စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္ကို တုၿပီး ဆိုေနသည့္ သာဂိ။ ကၽြန္ေတာ့္ အခ်စ္ေတာ္ သာဂိ။

ရြာက ရြာဦးေစတီ ထီးေတာ္တင္ပြဲမွာ သာဂိ မိုက္ကိုင္ၿပီး မိုက္ခဲလုပ္ေနသည္ကို ဗြီဒီယိုမွတ္တမ္း တင္ထားၿပီး Facebook မွာ ျပန္တင္ထားတာ ျဖစ္သည္။ သူက Rapper ေတြလို စတိုင္က်က် ၀တ္ထားေသးသည္။ ၿပီးေတာ့ ေဘာင္းဘီခြကိုလည္း တကိုင္ကိုင္ လုပ္ေနေသး၏။ ေမာလွ်င္ ေရဘူးႀကီး အႀကီးႀကီး တစ္ဘူးကို ကိုင္ကာ ေရေသာက္ေသးသည္။ ေအာက္က ရြာသူရြာသားမ်ားက သူ႕ကို ၾကည့္ၿပီး ၿပံဳးၾကသည္။

" မဟုတ္ပါဘူး.....မရႈပ္ပါဘူး......မယုတ္မာဘူး........မင္းထင္သလို မလုပ္ပါဘူး.......ရွိတာတစ္ခုကို ထုတ္ကာျပမယ္.........ေျခာက္လက္မေလာက္ မကပါဘူး......"

စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္ ၾကားလွ်င္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသ သြားႏိုင္သည္။ " ေကာင္မေလး ႀကိဳက္တယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ " သီခ်င္းထဲက စာသားသည္ သာဂိႏွင့္ အေတြ႕မွာ အဓိပၸါယ္ေတြက လြဲကုန္သည္။ " ေျခာက္လက္မေလာက္ မကပါဘူး " ဆိုၿပီး ႀကံေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းကို ထုတ္ျပသည္။ ရြာသားမ်ား လက္ခုပ္တီးၾက၏။

ၿပီးေတာ့ စိုင္းစိုင္းခမ္းလႈိင္၏ နာမည္ႀကီး သီခ်င္း " ၀မ္းနည္းမွတ္တမ္း " ကို ဆိုထားပံုက လန္းသည္။

" အဲဒီေန႕က မိုးမရြာ........ငါ့မွာလည္း ပုဆိုးမပါ " တဲ့။

ကၽြန္ေတာ္ မေနႏိုင္ေတာ့။ သာဂိ အြန္လိုင္းတက္လာလွ်င္ ေတြ႕လွ်င္ေခၚပါဟု မွာထားလိုက္သည္။ သိပ္မၾကာလိုက္။ သာဂိ ကၽြန္ေတာ့္ကို အြန္လိုင္းကေန ေတြ႕ခ်င္ေၾကာင္း စာျပန္လာသည္။ သည္လိုႏွင့္ G-talk မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆံုၾက၏။

" အစ္ကို-ဘာေျပာစရာရွိလို႕လဲဟင္ "

" မင္း သီခ်င္းဆိုတာ သေဘာက်လို႕ပါ။ အဲဒါ စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္ သီခ်င္းေတြ မဟုတ္လား။ မင္းျပန္ခံစား တာလား "

" ဟုတ္တယ္ အစ္ကို။ ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳက္လို႕။ ဘာလဲ။ မေကာင္းလို႕လား "

" မဟုတ္ပါဘူးကြာ။ မင္းထည့္ထားတဲ့ စာသားေတြ လန္းလြန္းလို႕ပါ "

" ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အစ္ကိုရာ။ အစ္ကိုကသာ လန္းတယ္ ေျပာေနတာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဆိုေနတုန္း ကၽြန္ေတာ့္ရြာက လူေတြက စင္ေအာက္ကေန ေသာက္ေရအိုးႀကီး ထိုးေပးလိုေပးနဲ႕ "

ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္။

" ဘာျဖစ္လို႕လဲ "

" ကၽြန္ေတာ္က Rapper ေတြလို ေရဘူးနဲ႕ ေရေသာက္တာ။ အဲဒီေန႕က ဘူးေသး၀ယ္တာ ကုန္ေနလုိ႕ မထူးဘူး ဆိုၿပီး ႏွစ္ဆယ္လီတာ ဘူးကို ေရေလွ်ာ့ၿပီး စင္ေပၚတင္ထားတာ။ အဲဒါ ရြာသူရြာသားေတြက ေရ အဲဒီေလာက္ ဆာေနရင္ ဒီမွာေဟ့ ဆိုၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ေသာက္ေရအိုး၊ သဲအိုးဗ်ာ။ အဲဒါႀကီး စင္ေအာက္ကေန လွမ္းေပးလို႕။ သီခ်င္း ျမန္ျမန္ ရပ္လိုက္ရတယ္ "

ကၽြန္ေတာ္ ရယ္ေနမိ၏။ သာဂိလည္း လိုက္ရယ္သည္။ မင္းကေတာ့ လုပ္ေတာ့မယ္ ဟု ကၽြန္ေတာ္ေျပာေတာ့ သူဆက္ရယ္ေနသည္။

" ဒါနဲ႕ မင္းက သီခ်င္း စာသားထည့္တာေတာ့ ရသားပဲ။ မင္း အဆိုေတာ္ပိုး ၀င္ေနၿပီလား "

" ဒီဘက္ေခတ္က ပိုက္ဆံရွိရင္ အကုန္လုပ္လို႕ ရတဲ့ေခတ္ကို အစ္ကိုရ။ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားေနတာ။ ေခြထုတ္ မလားလို႕ "

ဒါေတာ့ သာဂိ အတင့္ရဲလြန္းသည္ ထင္သည္။ သည္ဘက္ေခတ္မွာ စီးရီး အေခြတစ္ေခြ ထြက္ဖို႕ ဆိုသည္မွာ ေတာ္ရံု သတၱိႏွင့္ မရ။ ခိုးကူးေတြက ေပါမွေပါ။ သီခ်င္းကလည္း ေပါက္ဦးမွ။

" မင္းတကယ္ ၀ါသနာပါရင္ေတာ့ မတားပါဘူးကြာ။ မင္းအိမ္ကေရာ၊ ဘာေျပာလဲ "

" အိမ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္၀ါသနာ ပါရင္ လုပ္တဲ့။ ေငြက သူတို႕ရွာႏိုင္တယ္ေလ "

သာဂိ ကံေကာင္းေလစြ ဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္သည္။ ဘာမွ်ေတာ့ မေ၀ဖန္ျဖစ္။

" ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ျဖစ္ရင္ အစ္ကို႕ကို သတင္းေပးမယ္ေလ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အစ္ကိုက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေကာင္းတာေလးေတြ ေထာက္ျပေနက် ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မသင့္ေတာ္တာ လုပ္ရင္လည္း ေျပာျပေပးေနာ္ အစ္ကို "

" ေအးပါကြာ။ စိတ္ခ်ပါ သာဂိရာ။ ငါလည္း မင္းကို ခင္ေနေတာ့ မင္းကို မေကာင္းတာေတြ မျဖစ္ေစခ်င္လို႕ပါ"

" ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ပါတယ္ အစ္ကို "

သည္လိုႏွင့္ သာဂိႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ စကားစျဖတ္ကာ ရပ္ခဲ့ၾက၏။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

" လင္းတ အေတာင္က်ဳိး "

ဟိုက္-ဘာႀကီးလဲဟ ဟုေတြးၿပီး Facebook ေပၚက သီခ်င္းေခြ ေၾကာ္ျငာကို ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္မိသည္။ အဆိုေတာ္ နာမည္ၾကည့္ေတာ့ ဖန္ေဂၚလီ တဲ့။ သီခ်င္းအေခြႏွင့္ သီခ်င္းဆိုသူ နာမည္မ်ားက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဆန္းလြန္းေနသည္။ ေတာ္ေတာ္ကို ဆန္းသည္ဟုကို ဆိုရမည္။ တစ္ခါမွကို မၾကားဖူးေသာ နာမည္မ်ား။

" အစ္ကို-ကၽြန္ေတာ္ သီခ်င္းေခြထြက္ၿပီ။ အေခြနာမည္က 'လင္းတ အေတာင္က်ဳိး' တဲ့။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အဆိုေတာ္ နာမည္က 'ဖန္ေဂၚလီ' ပါ။ အစ္ကို နားေထာင္ၿပီး ေ၀ဖန္ေပးပါဦး။ ကၽြန္ေတာ္ လူႀကံဳရွိရင္ စင္ကာပူကို စီဒီ လွမ္းပို႕လိုက္မယ္ေနာ္ "

ကၽြန္ေတာ့္ G-talk မွာ မက္ေဆ့ခ်္ လာထားသြားသည္က သာဂိ။ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္လံုးျပဴးသြားသည္။ ဘာေတြမွန္းကို မသိ။ စေတြ႕စက အံ့အားသင့္ခဲ့ရေသာ အေခြႏွင့္ အဆိုေတာ္ နာမည္သည္ကား ကၽြန္ေတာ့္ညီငယ္လို ခင္သည့္ သာဂိ ျဖစ္ေနပါတကား။

" လင္းစမ္းပါဦး မင္းနာမည္ နဲ႕ အေခြ "

အြန္လိုင္းမွာ တစ္ရက္ဆံုေတာ့ သာဂိကို ကၽြန္ေတာ္ ေမးရသည္။

" ကၽြန္ေတာ္ ထင္ပါတယ္။ အစ္ကို ေမးေတာ့မယ္ ဆိုတာ။ ကၽြန္ေတာ္ စာနယ္ဇင္း ရွင္းလင္းပြဲ လုပ္မလို႕ အစ္ကို။ အဲဒီက်ရင္ အကုန္ ထုတ္ေျပာပါမယ္ "

သာဂိသည္ကား ကၽြန္ေတာ့္ကိုပင္ အေခြ လွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္ ေျပာခ်င္ပံုမရ။ စာနယ္ဇင္းကို ေပးသိၿပီးမွ သိေစဆိုေသာ သေဘာႏွင့္ ထိန္ခ်န္ထားသည္။ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ပါသည္။ သူက ေငြႏွင့္ ရင္းထားရသည္ကိုး။

သည္လိုႏွင့္ သာဂိ၏ အေခြ စာနယ္ဇင္း ရွင္းလင္းပြဲ လုပ္ပါေတာ့သည္။

" ကၽြန္ေတာ္တို႕က ေမာ္ဒန္ေခတ္ထဲမွာေတာင္ မကေတာ့ပါဘူး။ ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ေခတ္ကို ေရာက္လာပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဂီတအမ်ဳိးအစားေတြကလည္း ေျပာင္းလဲလာၿပီဆိုေတာ့ အေခြနာမည္နဲ႕ အဆိုေတာ္ နာမည္ေတြကို ဆန္းသစ္ေအာင္ ေပးခဲ့တာပါ။ အေခြနာမည္ကို အရင္ ရွင္းျပပါမယ္။ လင္းတ ဆိုတာ လူေသမွ စားဖို႕ေစာင့္တဲ့ငွက္မ်ဳိးေတြပါ။ အဲဒီလိုပဲ ခ်စ္သူဆီက အခ်စ္ကို သူေသတဲ့အထိ မရမခ်င္း ေစာင့္မယ္၊ အဲဒီလို ေစာင့္ေနရင္းမွာေတာင္ သူ႕ဘ၀က ေသတဲ့အထိ ခ်စ္သူရဲ႕ အၾကင္နာကို မရလိုက္ဘူး ဆိုတဲ့ သေဘာကို အေတာင္က်ဳိးတယ္လို႕ တင္စားရင္း အဲဒီ အေၾကာင္းေတြကို ေရးဖြဲ႕ထားတဲ့ သီခ်င္းကို ' လင္းတ အေတာင္က်ဳိး ' လို႕ ေပးထားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ ေရးထားတာပါ ခင္ဗ်ာ "

စာနယ္ဇင္းမ်ားက သေဘာက်သြားဟန္ျဖင့္ လက္ခုပ္တီးၾကသည္။

" အဆိုေတာ္ နာမည္ကိုေရာ ဘယ္လိုေရြးပါသလဲခင္ဗ်ာ "

" ဒါက ဒီလိုပါ။ ဖန္ေဂၚလီ ဆိုေတာ့ လိမ့္တယ္ေပါ့ခင္ဗ်ာ။ ဘယ္ကို လိမ့္မွာလဲ ဆိုေတာ့ လူၾကားထဲကို လိမ့္မယ္ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေပါ့ ခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္သီခ်င္းေခြကို ေပါက္ေစခ်င္တဲ့ သေဘာနဲ႕ ေပးထားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရြာဦးေက်ာင္းက ဆရာေတာ္ ေသေသခ်ာခ်ာ တြက္ခ်က္ၿပီးကို ေပးထားတာပါ ခင္ဗ်ာ "

သာဂိကား သေဘာရိုးလွ၏။ သူေျပာခ်င္တာ စြတ္ရြတ္ေျပာေနေတာ့သည္။ လူေရွ႕သူေရွ႕ ဟန္ေဆာင္ ဖံုးကြယ္ရျခင္းကို သာဂိ မသိ။

သည္လိုႏွင့္ သာဂိ အေခြထြက္လို႕လာ၏။ သီခ်င္းက စံုသည္။ ျမဴးသည္။ လင္းတ အေတာင္က်ဳိး သီခ်င္းက ေတာ္ေတာ္ ေပါက္သည္။ ဟစ္ထေန၏။ ဖန္ေဂၚလီ သည္ ပရိသတ္ၾကားသို႕ တကယ္လိမ့္ေခ်ၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းသာမိသည္။ အင္တာနက္မွာ သူ႕သီခ်င္းမ်ားက ပ်ံ႕ႏွံ႕လြန္းေနသည္။ သာဂိတို႕ တကယ္လန္းေခ်ၿပီ။

သို႕ေသာ္ တစ္ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သတိထားမိသည္။ သာဂိ သီခ်င္းမ်ားကို အမ်ဳိးအစား ခြဲျခားရခက္သည္။ သူက ျမန္မာ့ဆိုင္းလို အသံေတြကို ေရာခ်င္ေရာသည္။ ရက္ပ္ပါေတြလို ရက္ပ္စစ္စစ္ေတြလည္း မဟုတ္။ ေပါ့ပ္လား ဆိုလည္း ေပါ့ပ္စစ္စစ္ေတြ မဟုတ္ျပန္။ သည္ၾကားထဲ သူ႕သီခ်င္းမ်ားကို ေနာက္ကေန ၾကားျဖတ္ လိုက္ဆိုေပးသည့္ ခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္က တစ္မ်ဳိး။ သူတို႕အေခၚ Featuring ဟု ဆိုသည္။

ထိုခ်ာတိတ္က အဆိုေတာ္ ထူးအိမ္သင္ကိုပင္ လံုး၀ သံုးမရသည့္ အဆိုေတာ္လို စာနယ္ဇင္းေတြ ေရွ႕မွာ ေျပာေသးသည္။ ဒါကို သာဂိ မသိသည္ပဲလား။ သိသိႏွင့္ တမင္လႊတ္ေပး သည္ပဲလား မေျပာတတ္။ သို႕ေသာ္ ဖန္ေဂၚလီကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ေအာင္ျမင္၏။

ဗြီစီဒီ ထြက္လာေတာ့ သာဂိကို ကၽြန္ေတာ္ မ်က္စိေနာက္ေအာင္ ျမင္ရသည္။ သာဂိသည္ကား တခ်ဳိ႕သီခ်င္းမ်ားမွာ မလိုအပ္ဘဲ ေကာင္မေလးမ်ားႏွင့္ တြဲကာ ႏိုင္ငံျခားက လိင္ေဖာ္ျပမႈ အသားေပးကားမ်ားလို သရုပ္ေဆာင္ေသးသည္။ သာဂိ၏ ခႏၶာကိုယ္မွာ နဂိုကပင္ ပုကြကြႏွင့္ ျဖစ္ကာ လူက ပိုလည္း ပိန္လာရာ ၾကည့္ရသည္မွာ ဖန္ေဂၚလီသည္ ဖန္ေဂၚလီႏွင့္ မတူ။ ေခြးပစ္သည့္ တုတ္ပံု ေပါက္ေနသည္ဟု သူ႕အေခြၾကည့္ဖူးသူမ်ားက ဆိုၾက၏။ ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံျခား ပံုစံ အကမ်ဳိးႏွင့္ သာဂိက ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္၊ ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ ကသည္။ အုပ္စုလိုက္ ကသည္။

သာဂိက ရံဖန္ရံခါ၌ ပဲမ်ားေသးသည္။ သူက စိုင္းစိုင္းခမ္းလႈိင္ကိုလည္း သေဘာက်သည္ ထင္သည္။ စိုင္းစိုင္းခမ္းလႈိင္က " စိတ္ကူးယဥ္ အနမ္းမ်ားနဲ႕"  သီခ်င္းကို ရႈိးဆိုသည့္အခါ မဆိုခင္ " ကၽြန္ေတာ္ ......ကၽြန္ေတာ္....ကၽြန္ေတာ္....ေက်ာင္း...ေက်ာင္း...ဟို...ကၽြန္ေတာ္ UFLဆိုတဲ့ ေက်ာင္းကို သြားတက္တယ္။ အဲဒီတုန္းက အတန္းထဲမွာ ေရးထားတဲ့ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ဆိုျပခ်င္ပါတယ္" ဆိုၿပီး ပရိသတ္ကို ေျပာသည္။ ဒါကို သာဂိက အတုခိုးကာ ေျပာသည္က ၾကည့္ဦး။

"ကၽြန္ေတာ္......ကၽြန္ေတာ္......ကၽြန္ေတာ္.....ေက်ာင္း....ေက်ာင္း........ဟို.....ကၽြန္ေတာ္........ေခမာသီ၀ံဆိုတဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို သြားတက္တယ္။ အဲဒီတုန္းက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းထဲက ငွက္ေပ်ာပင္ေတြ ၾကားမွာ ေရးထားတဲ့ သီခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ဆိုျပခ်င္ပါတယ္ " ဆိုၿပီး စင္ေပၚကေန ဆိုပါေတာ့သည္။ သူ႕ပရိသတ္ကလည္း လက္ခုပ္တီး၏။ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္သည္။ သာဂိက UFL ကို သိတာမွ မဟုတ္တာ။ ရြာက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသာ သိသည္ေလ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စင္ေအာက္ က ေကာင္မေလးမ်ားက ေဟးဆိုၿပီး လက္ခုပ္တီးသည္။ ၿပီးေရာ။

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကိုယ္ႏွင့္ ခင္သူတစ္ဦး ေအာင္ျမင္ေနသည္ကို ၀မ္းသာမိသည္။ အခ်ိန္တန္လွ်င္ ပရိသတ္က အဆံုးအျဖတ္ ေပးသြားလိမ့္မည္ဟုသာ တြက္ထားလိုက္၏။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

" ေစာက္ရမ္း မိုက္တယ္ဗ်ာ "

ဟာ-ခနဲ ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္က လႊတ္ခနဲ ထြက္သြားသည္။ မထြက္ခံႏိုင္ရုိးလား။ သာဂိတစ္ေယာက္ စင္ေပၚမွာ ပရိသတ္ကို ေဖ်ာ္ေျဖေနစဥ္ ပရိသတ္ကို ေျပာလိုက္သည့္ စကားက စလံုးႀကီး ထည့္သံုးထားသည့္ စကား။ ကၽြန္ေတာ္တို႕တစ္ေတြ သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္းၾကားေျပာလွ်င္ အရမ္းမိုက္တယ္၊ နည္းနည္း ၾကမ္းမွ ေသာက္ရမ္းမိုက္တယ္ စသည္ျဖင့္ ေျပာေလ့ ရွိသည့္ စကားကို သာဂိက စင္ေပၚတက္တက္ခ်င္း ပရိသတ္က သူ႕နာမည္ေအာ္သည္ႏွင့္ ထိုသို႕ ေျပာခ်လိုက္တာျဖစ္သည္။

ေအာင္ျမင္မႈမွာ သာဂိ ယစ္မူးသြားသည္လား။ သူကိုယ္တိုင္ အမွန္ႏွင့္ အမွားကို မသိေလသလား။ ထို ေစာက္ရမ္း မိုက္တယ္ ဆိုေသာ စကားကို သာဂိ ခဏခဏ သံုးေနေလေတာ့သည္။ သူ႕ အေခြကို ၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို အႀကံျပဳသင့္သည္ဟု ေတြးမိလာေစသည္။

သာဂိက သႀကၤန္မွာလည္း တစ္ႏိုင္ငံလံုး လႊင့္ေနသည့္ ရုပ္သံလိုင္းေပၚမွာ ပရိသတ္ကို ေဖ်ာ္ေျဖေနသည့္ စတိတ္ရႈိးတြင္ အားရပါးရႏွင့္ ' ေစာက္ရမ္းမိုက္တယ္ '  ဆိုေသာ စကားကို ပရိသတ္ထံ တရေဟာ လႊတ္ေနျပန္သည္။ ၿပီးေတာ့ လက္ခုပ္သံေလး ၾကားခ်င္တယ္ဗ်ာ ဆိုကာ ပရိသတ္ဆီက လက္ခုပ္သံကို ေတာင္းယူေလသည္။ ပရိသတ္ကလည္း သာဂိ လုပ္သမွ် ေလာေလာဆယ္မွာ အေကာင္းခ်ည္းသာ။ စန္းေပကုိး။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အင္တာနက္ကေန သာဂိ၏ လႈပ္ရွားမႈ မွန္သမွ် သိေန၊ ျမင္ေန၊ ၾကားေနရေပသည္။

" မင္းအားတဲ့ အခ်ိန္ ငါနဲ႕ စကားေျပာရေအာင္ အြန္လိုင္းမွာ ခ်ိန္းလိုက္ကြာ "

ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို မက္ေဆ့ခ်္ ၀င္ေရးထားခဲ့ၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာ သာဂိ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဆက္သြယ္လာေလသည္။

" အစ္ကို႕မွာ ေျပာစရာ ရွိလာၿပီထင္တယ္ "

" သိပ္ရွိတာေပါ့ကြာ။ မင္း စင္ေပၚမွာ ေအာင္ျမင္ေနတာ ငါေတာ္ေတာ္ ၀မ္းသာတယ္ သာဂိ။ ဒါေပမဲ့ မင္းေျပာဆိုေနတဲ့ တခ်ဳိ႕စကားလံုးေတြက လူေရွ႕သူေရွ႕မွာဆို အရမ္းရိုင္းေနလို႕ မင္းျပင္ရေအာင္ ငါေျပာျပ ခ်င္လို႕ပါ "

" ခင္ဗ်ာ- ကၽြန္ေတာ္ ေျပာတဲ့အထဲမွာ။ ဟုတ္လို႕လား အစ္ကို။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမ်ား မွားေျပာမိလို႕လဲဟင္။ ၿပီးေတာ့ ဘယ္စကားလံုးက ရိုင္းတာလဲ အစ္ကို "

သြားၿပီ။ သာဂိ တကယ္မသိေသာ စကားလံုး တစ္လံုးကို သံုးေနေလၿပီ။ သူ႕ဘာသာ ခင္ရာမင္ရာလူမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားေရွ႕ သံုးသည္က ျပႆနာ မရွိေသာ္လည္း ယခု သာဂိသံုးေနသည္က သူ႕ကို ထမင္းေကၽြးေနေသာ ပရိသတ္ေရွ႕မွာ။

" အစ္ကို မင္းကို အျပစ္တင္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေျပာသင့္တာေတာ့ ေျပာရမယ္။ နာေတာ့ မနာနဲ႕ကြာ။ မင္းတို႕ ဒီဘက္ေခတ္ လူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လုပ္ခ်င္တာေတာ့ လုပ္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ မေလ့လာဘူး။ နာမည္ႀကီးဖို႕ပဲ စိတ္၀င္စားတယ္။ စာမဖတ္ဘူး။ ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာကို နားမလည္ဘူး။ လူ႕စည္းကမ္းဆိုတာကို မသိဘူး "

" အစ္ကို ေျပာရင္လည္း ခံရမွာပါပဲ အစ္ကိုရာ။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလည္း သီခ်င္းဆိုၿပီး နာမည္ႀကီးခ်င္တာပဲ သိတာ။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွားေနတာလဲ အစ္ကို "

သာဂိကို ကၽြန္ေတာ္ခင္ပါသည္။ သူသည္ အရိုးခံ ျဖစ္သည္။ သူေပ်ာ္ခ်င္တာ၊ သူလုပ္ခ်င္တာပဲ သိသည္။ မွားသည္၊ မွန္သည္ကို မသိ။ သာဂိသည္ ယေန႕ေခတ္ လူငယ္မ်ား၏ ပံုရိပ္တစ္ခုလို ျဖစ္ေနသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိသည္။

" မင္း ယဥ္ေက်းမႈ ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို သိလား "

" ကၽြန္ေတာ္ ၾကားရံုပဲ ၾကားဖူးတာေလ အစ္ကိုရာ။ အဓိပၸါယ္ေတာ့ အတိအက်ႀကီး မသိပါဘူး "

"အစ္ကို ဖတ္ဖူးတာ ေျပာျပမယ္။ ျမန္မာ အဘိဓာန္မွာပါတာပါ။ ယဥ္ေက်းမႈ ဆိုတာ သိမ္ေမြ႕ေျပျပစ္ေသာ တတ္သိလိမၼာမႈ၊ တိုးတက္ထြန္းကားလာေသာ လူမႈ အဆင့္အတန္း၊ အစဥ္အလာအားျဖင့္ ထိန္းသိမ္း တည္ရွိလာေသာ ဓေလ့ထံုးတမ္း လို႕ ဆိုထားတယ္။ အဲဒီေတာ့ အစ္ကိုတို႕ ျမန္မာေတြ အစဥ္အဆက္ ထိန္းသိမ္းခဲ့တဲ့ ဓေလ့ထံုးတမ္းကို အစ္ကိုတို႕ ဆက္ထိန္းမွ ယဥ္ေက်းမႈ ေျမာက္တယ္ "

" ဟုတ္ကဲ့ အစ္ကို။ အခုမွ ယဥ္ေက်းမႈဆုိတာ ဘာလဲ သိေတာ့တယ္။ ဟဲ........ဟဲ "

" ဆိုလိုတာကကြာ၊ တို႕ျမန္မာလူမ်ဳိးဆိုတာ လံုလံုၿခံဳၿခံဳ ၀တ္တတ္တယ္။ ေမာင္နဲ႕ႏွမ၊ သားနဲ႕ အမိ သင့္ေတာ္ၿပီး ၾကည့္ေကာင္းတာမ်ဳိး ၀တ္တတ္၊ ေနတတ္၊ စားတတ္ၾကတယ္။ အဲဒီလို ထိန္းသိမ္းလာရာကေန ၀တ္ခ်င္တာ၀တ္၊ လုပ္ခ်င္တာလုပ္၊ မိဘေမာင္ႏွမခ်င္းေတာင္ မ်က္စိရွက္စရာ လုပ္လာၿပီဆို အဲဒါ ယဥ္ေက်းမႈ ပ်က္လာတာပဲကြ "

သာဂိ ၿငိမ္၍ နားေထာင္ေနသည္။

" ၿပီးေတာ့ သူမ်ား ထမင္းစားတဲ့နားမွာ အိမ္သာတက္တာ၊ အေပါ့သြားတာ အဲဒီစကားမ်ဳိးေတြ ခဏခဏ မေျပာမိဖို႕ လိုတယ္။ အဲဒါလည္း ယဥ္ေက်းမႈပဲ။ အဲဒါနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ဆရာႀကီး ပီမိုးနင္း ေျပာထားတာ မွတ္သားစရာ ေကာင္းတယ္ "

" ဘာေျပာထားတာလဲ အစ္ကို "

" လူေရွ႕သူေရွ႕ ကုန္းသြားတာ၊ ကြသြားတာ၊ လက္အုပ္ခ်ီတာ၊ ဖိနပ္ခၽြတ္တာ အဲဒါေတြက ယဥ္ေက်းတယ္လို႕ မဆိုလိုပါဘူးတဲ့။ လူအခ်င္းခ်င္း စိတ္မခ်မ္းသာေအာင္၊ မခံခ်ိေအာင္၊ အခံသာေအာင္ မလုပ္တာ၊ မိမိအတြက္ တစ္ပါးသူမွာ ၀န္ေလးမႈ မျဖစ္ေစတာ၊ သူတစ္ပါးကို အေႏွာင့္အယွက္ မျပဳတာ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ရွိတာကိုပဲ ယဥ္ေက်းျခင္းလို႕ ေခၚတာတဲ့။ ဘယ္ေလာက္ မွတ္သားဖို႕ေကာင္းလဲ "

" ဟာ-အဲဒါေတာ့ မွန္တယ္ဗ်။ ေနာ္-အစ္ကို "

" ေအးေလ-မင္းစဥ္းစားၾကည့္။ ကိုယ္ထင္တာ ကိုယ္လုပ္ၿပီး ပတ္၀န္းက်င္ စိတ္ဆင္းရဲေနရင္ အဲဒီလူကို မယဥ္ေက်းဘူးလို႕ လူေတြ ေျပာတတ္ၾကတယ္။ အဲဒီ အဓိပၸါယ္ပဲ "

" အစ္ကို။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမ်ား မွားေနသလဲဗ်ာ။ ရင္ထိတ္လိုက္တာ "

ဒါေတြေၾကာင့္ သာဂိကို ကၽြန္ေတာ္ မဆိုးဘူးဟု သိေနတာ ျဖစ္သည္။ သာဂိမွာ နား၀င္ လြယ္ေသာစိတ္၊ ေကာင္းတာကို ယူလိုေသာစိတ္၊ အမွားကို အမွားဟု ျမင္ေသာစိတ္၊ ျပင္လိုေသာစိတ္ မ်ား ရွိေနသည္ကို ကၽြန္ေတာ္ သိသည္။

" မင္းက ပရိသတ္ကို စင္ေပၚကေန ဘယ္လိုေျပာလဲ။ သူတို႕ မင္းသီခ်င္းကို လိုက္ဆို၊ အားေပး၊ လက္ခုပ္တီးၾကရင္ေလ "

သာဂိ စဥ္းစားေနသည္။ ၿပီးမွ တစ္လံုးခ်င္းေျပာ၏။

" ဟား......ကၽြန္ေတာ္ သိၿပီ။ ေစာက္ရမ္းမိုက္တယ္ လို႕ေျပာတာ။ အဲဒါ မွားလား အစ္ကို "

" ရိုင္းတာ။ မွားရံုတင္ မကဘူး။ ရိုင္းတာ။ မင္းနားလည္လား။ ေစာက္ ဆိုတာ ဘာလဲလို႕။ မင္းသိလား "

" မသိဘူး အစ္ကို။ ကၽြန္ေတာ့္လို အဆိုေတာ္ တခ်ဳိ႕လည္း သံုးေနတာပဲ။ မိန္းကေလး အဆိုေတာ္ေတြေတာင္ သံုးၾကတယ္ "

" ေအးေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ မင္းတို႕ ေနာက္လူငယ္ေတြ စာမဖတ္ဘူးေျပာတာ။ မနာနဲ႕ဦး။ မင္းတို႕၊ သူတို႕ရဲ႕ မိဘေတြကလည္း မဆံုးမၾကတာလား၊ မင္းတို႕ကပဲ ငါထင္သလို ေျပာရင္ရတယ္လို႕ ထင္ေနတာလားေတာ့ မသိဘူး "

" ကၽြန္ေတာ္က မသိတာပါ အစ္ကိုရာ။ အစ္ကိုေျပာမွ ကၽြန္ေတာ့္ မိဘေတြေတာင္ အားနာသြားပါၿပီ "

" အမွန္က မင္းတို႕ ေလ့လာသင့္တယ္။ မသိရင္ မသံုးနဲ႕ေပါ့။ ဘာျဖစ္လဲ။ ပရိသတ္ ခ်စ္ေအာင္ ေျပာတာလည္း ဒီပါးစပ္ပဲ။ မုန္းေအာင္ ေျပာတာလည္း ဒီပါးစပ္ပဲ။ အခုဟာက ပရိသတ္က ဘယ္လိုျဖစ္ေနသလဲဆိုေတာ့ မင္းတို႕ကို အားလည္းေပးရေသး။ မင္းတို႕ ေျပာသမွ်၊ ဆိုသမွ်လည္း ခံရေသး။ အဲဒါၾကာရင္ မင္းတို႕ က်ရႈံးတဲ့ေန႕ အျမန္ေရာက္လာမွာပဲ "

" ကၽြန္ေတာ္ ျပင္ပါ့မယ္ အစ္ကို။ အဲဒီ ေစာက္က ဘာကိုေျပာတာလဲ အစ္ကို "

" မေသမခ်င္း မွတ္ထား။ ေစာက္ ဆိုတာ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ မအပ္မရာကို ေခၚတာ "

" ဟာဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ တကယ္မသိလို႕ပါ။ သြားပါၿပီဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ ပရိသတ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေတာင္းပန္ ပါ့မယ္ "

" မင္းစဥ္းစားၾကည့္ သာဂိ။ မင္းတို႕က စင္ေပၚတက္ၿပီး ေစာက္ရမ္းမိုက္တယ္၊ ေစာက္ရမ္းမိုက္တယ္နဲ႕။ ပရိသတ္ကို ဆဲေနသလိုပဲ။ ဒီၾကားထဲ အဆိုေတာ္ ေကာင္မေလးေတြကပါ ပါးစပ္အရသာခံ သံုးေနတယ္။ စဥ္းစားဦး။ သူတို႕ဆို ပိုဆိုးသြားၿပီ။ စင္ေပၚတက္ၿပီး ကၽြန္မကေတာ့ ဒီလိုပါ။ ကၽြန္မအေနအထားက ဒီလိုရွိပါတယ္လို႕ ဘယ္သူမွ မေမးဘဲ တက္ေၾကညာေနသလိုပဲ "

" ဟုတ္ပ အစ္ကိုရာ။ အစ္ကိုေျပာမွ သူတို႕က ပိုဆိုးတာေပါ့ေနာ္။ ဟဲ.......ဟဲ "

သာဂိက သူ႕အျပစ္သူ ကာသလို ေျပာေနေသးသည္။ ေနာက္က ရယ္သံက ခပ္အဲ့အဲ့ ပါလာေသး၏။

" ဟုိ နယ္လွည့္ကေနတဲ့ လူရႊင္ေတာ္တခ်ဳိ႕လည္း ပါေသးတယ္။ သူတို႕ ဗြီစီဒီထြက္လာေတာ့ ၾကည့္လိုက္တာ ေစာက္က်ဳိးနည္းတို႕၊ ေစာက္ရူးတို႕ကို တြင္တြင္သံုးတာ။ အခုဟာက အဲဒီလို ေျပာရတာကိုပဲ ေတာ္ေတာ္ အားရတယ္၊ ေကာင္းတယ္လို႕ ထင္ေနၾကတာကိုး။ တကယ္ေတာ့ အရမ္း ဆိုတဲ့ စကားလံုးကိုေတာင္ သံုးတဲ့ေနရာမွာ အဓိပၸါယ္ရွိတယ္ "

" ဟာ-အဲဒီလိုလား။ ဘယ္လို အဓိပၸါယ္လဲ အစ္ကို "

" အရမ္း ဆိုတာ ေနာက္က မင္းေျပာခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာက မေကာင္းတဲ့ အေၾကာင္းအရာျဖစ္ရမယ္။ အဲဒီလို ေနရာမွာ သံုးတာလို႕ သံဃာေတာ္တစ္ပါး ေရးထားတာ ငါဖတ္ဖူးတယ္။ ဥပမာကြာ-ထမင္းက အရမ္းသိုးေနၿပီတို႕၊ အရမ္း ညစ္ပတ္တာပဲတို႕။ အဲဒါမ်ဳိးမွာ သံုးတာ။ စြတ္ရြတ္ မသံုးရဘူး။ တို႕ျမန္မာစကားက တခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာ အဓိပၸါယ္က ေတာ္ေတာ္ ေလးနက္တယ္ "

" ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ၿပီအစ္ကို။ ဆင္ျခင္ပါ့မယ္ဗ်ာ "

" မင္းစဥ္းစားၾကည့္။ တစ္ခါက ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ လုပ္တဲ့ စတိတ္ရႈိးပြဲ တစ္ပြဲမွာ Guns and Roses အဖြဲ႕လို႕ အစ္ကိုထင္တယ္။ တိုက်ဳိမွာ လုပ္တဲ့ စတိတ္ရႈိးမွာ စစခ်င္း Fuck You Tokyo လို႕ ေအာ္ၿပီး ႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္။ ဘာလဲေတာ့ မသိဘူး။ သူတို႕ကေတာ့ ဆန္းေအာင္ လုပ္တာေနမွာ။ ဒါေပမဲ့ ပရိသတ္က ေၾကာင္သြားတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ။ အေရွ႕တိုင္းနဲ႕ အေနာက္တိုင္း တူမွမတူတာ။ အဲဒါက ႏႈတ္ဆက္တာ ဆိုရင္ေတာင္ ပရိသတ္ကို ႏႈတ္ဆက္တဲ့ အဲဒီႏႈတ္ဆက္ပံုမ်ဳိးကေတာ့ ဆင္ျခင္သင့္တယ္။ အစ္ကိုတို႕ဆီမွာဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္လိုျဖစ္မယ္ မေျပာတတ္ဘူး။ အစ္ကို ေျပာခ်င္တာက စကားဆိုတာ လူေရွ႕သူေရွ႕ေျပာရင္ ဆင္ျခင္သင့္တယ္ ဆိုတာပါ။ Rocker ႀကီးေတြဆို ဗန္းစကားေလာက္ပဲ သံုးတယ္။ မင္း သတိထားၾကည့္။ ေရေရလည္လည္ မိုက္တယ္ဗ်ာတို႕၊ ဘာတို႕ ေလာက္ပဲ။ ေသာက္ရမ္း မိုက္တယ္လို႕ေတာင္ မေျပာဘူး။ အစ္ကိုတို႕ စာေရးသူေတြ ဆိုလည္း စလံုးေနရာမွာ ေသာက္ပဲ ထည့္ေရးၾကရတာ။ အဲဒီေလာက္အထိကို အဲဒီစကားလံုးက ၾကမ္းတမ္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီဘက္ေခတ္ ေကာင္မေလးတခ်ဳိ႕ပါ အဲဒီ စလံုးကို ေျပာရတာ ေတာ္ေတာ္ ႀကိဳက္ေနၿပီေလ။ အစ္ကိုဆို ျဖတ္သြားျဖတ္လာ ေနရာေတြမွာ ေကာင္မေလး ငယ္ငယ္ေလးေတြ ေျပာေနတဲ့ ေစာက္ေရး မပါဘူး ဆိုတာကိုပါ ခဏခဏ ၾကားေနရတယ္။ စိတ္မေကာင္း စရာပဲကြာ။ ယဥ္ေက်းမႈ အဆင့္နိမ့္လာတဲ့ သေဘာပဲ ထင္ပါရဲ႕ "

" ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ သေဘာေပါက္ပါၿပီ အစ္ကိုရယ္။ အစ္ကို ေျပာျပလို႕သာ ဒါေတြက ဒီလို ရွိပါလား သိတာ။ ေနာက္မို႕ဆိုလည္း သိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အစ္ကို႕ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေရွ႕လထဲ ကၽြန္ေတာ္ ရြာျပန္ဦးမယ္ အစ္ကို။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရြာ ဘုရားပြဲမွာ ဆရာေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ကို သီခ်င္းလာဆိုပါ ဆိုလို႕ ကၽြန္ေတာ့္ရြာကို ေက်းဇူးဆပ္တဲ့ အေနနဲ႕ သြားဆိုမလို႕ပါ "

" ေကာင္းတယ္။ ၀မ္းသာတယ္ကြာ။ မင္းတို႕ အႏုပညာသမားဆိုတာ ေနတတ္၊ ထုိင္တတ္ရင္ ေငြရသလို ကုသိုလ္လည္း ရပါတယ္ကြာ။ မေနတတ္၊ မထိုင္တတ္ရင္ေတာ့ ေငြရေပမယ့္ အကုသိုလ္လည္း မ်ားသားလား။ ၾကည့္ေနေပါ့ကြာ။ အစ္ကို ေျပာတာေတြလည္း မင္းႀကိဳက္မွလုပ္၊ လက္ခံမွ လုပ္ပါ။ မင္းလည္း ဆင္ျခင္တတ္တာပဲေလ "

ေျပာၿပီး ကၽြန္ေတာ္ စကားစ ျဖတ္ေတာ့ သာဂိ ကၽြန္ေတာ့္ကို ႏႈတ္ဆက္၍ Log out လုပ္သြားေလသည္။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ေနာက္တစ္လေလာက္ အၾကာတြင္ Facebook ေပၚမွာ သာဂိ၏ ဓာတ္ပံုမ်ားကို သတင္းေထာက္ တစ္ေယာက္ တင္ထားသည္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕လိုက္ရသည္။ မ်က္ႏွာ တစ္ခုလံုး ဖူးေယာင္ေန၏။ ဆရာေတာ္တစ္ပါးက ႀကိမ္လံုး အႀကီးႀကီးျဖင့္ ခ်ိန္ရြယ္ေနပံုလည္း ပါ၏။ ကၽြန္ေတာ္ သာဂိကို အျမန္ဆက္သြယ္ရန္ ႀကိဳးစားရေလေတာ့သည္။

" သာဂိ......မင္း ဘာျဖစ္ေနတာလဲ "

" အစ္ကို။ ကၽြန္ေတာ့္ ပံုေတြ ၾကည့္ၿပီးၿပီထင္တယ္ "

" ေအးေလ။ ၾကည့္မေကာင္းဘူးကြာ။ ဘာေတြလဲ "

" ကၽြန္ေတာ္ ရြာမွာ သီခ်င္း သြားဆိုတယ္ေလ။ ဘုရားပြဲမွာ "

" ဪ-ေအး။ မင္းငါ့ကို ေျပာခဲ့တာေလ "

" အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕အတူ ဆိုဖို႕ အဆိုေတာ္ ေကာင္မေလးေတြလည္း လိုက္လာတယ္။ သူတို႕က စင္ေပၚမွာဗ်ာ။ အစ္ကိုေျပာတဲ့စကားနဲ႕ ေျပာရရင္ ပရိသတ္ေရွ႕ မေျပာသင့္တာေတြ ထုတ္ေျပာတာ "

" ဘာေတြ ေျပာလို႕လဲ "

" သူတို႕ သီခ်င္းထဲမွာကို ပါေနတာ အစ္ကိုရ။ အေမေပးတဲ့ လယ္တစ္ကြက္တို႕။ ျပည့္တန္ဆာမကို အရပ္ထဲမွာ ေခၚတဲ့ အေခၚတို႕။ အဲဒါေတြကို သူတို႕က သီခ်င္းထဲ ထည့္ဆိုတာ။ ပထမ သူတို႕ကေၾကညာတယ္။ သီခ်င္း အသစ္ပါတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္း နားမေထာင္ဖူးေတာ့ အဲဒီ စာသားေတြ ပါမယ္ဆိုတာ မသိဘူးေလ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ သူတို႕ သီခ်င္းမွာ အဲဒီစာသားေတြ ပါလာေရာ။ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရြာက လူေတြက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ဘုရားပြဲမွာ ဒါေတြ ဆိုရမလားဆိုၿပီး တင္းလာေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ ထိန္းထားေသးတယ္။ ပိုဆိုးတာက သူတို႕က ဆိုၿပီးေတာ့ သူတို႕ကို ရိုင္းတယ္လို႕ ထင္ခ်င္ထင္ႏိုင္ပါတယ္တဲ့။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါေတြက အမွန္ေတြပါတဲ့။ ပရိသတ္က ပိုၿပီး တင္းေနၿပီ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေနာက္တက္လာတဲ့ အဆိုေတာ္ ေကာင္မေလးေတြက နားမလည္၊ ပါးမလည္နဲ႕ ပရိသတ္ႀကီး ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတယ္ ဆိုၿပီး ခ်ဳပ္ပါေလေရာ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလုိ ခ်ဳပ္တာက ေတာ္ေသးတယ္။ သူတို႕က သူတို႕ အရွိန္ သူတို႕ မရပ္ႏိုင္ဘူး။ ပရိသတ္ႀကီးက ေစာက္ရမ္းမိုက္တယ္လည္း လုပ္ေရာ ခဲနဲ႕ထုတာဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ ထြက္တားေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုပါ မွန္တာေပါ့။ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ့္ အမ်ဳိးေတြ ၀င္တားမွ ရေတာ့တာ "

" ေတာ္ေသးတာေပါ့။ အဲဒီေလာက္နဲ႕ ၿပီးသြားလို႕ "

" မၿပီးဘူး အစ္ကို။ ပြဲက ေနာက္ေန႕မွာ ပိုရႈပ္ကုန္တာ "

" ဟာ-ဘယ္လို ျဖစ္ကုန္တာလဲ "

" ကၽြန္ေတာ့္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ဗြီစီဒီ ရိုက္မယ့္ဟာ ကၽြန္ေတာ္လည္း အရင္ေန႕က ခဲနဲ႕ထုတာ ခံထားရလို႕ မ်က္ႏွာက ဖူးေယာင္ေနၿပီ။ မ်က္ႏွာက မလွေတာ့ မရိုက္ခ်င္ဘူး။ ဒါနဲ႕ ဒါရိုက္တာက အကအဖြဲ႕ပဲ ရိုက္မယ္ဆိုၿပီး ဘုန္းဘုန္းကို ခြင့္ေတာင္းတယ္။ ဘုန္းဘုန္းကလည္း ရိုက္ဆိုၿပီး ခြင့္ျပဳလိုက္တာ ဘယ္ဟုတ္မလဲဗ်ာ။ သူတို႕က Sexy အကေတြကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲ ရိုက္ေတာ့တာကိုး။ အဲဒီေတာ့မွ ဆရာေတာ္လည္း ေဒါကန္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ေခၚ။ မင္း အဖြဲဲ႕ျပန္ေခၚသြား။ မင္းတာ၀န္ မင္းရွင္း ဆိုၿပီး ႀကိမ္နဲ႕ေဆာ္တာဗ်ာ။ ဒီၾကားထဲ ကၽြန္ေတာ့္အေဖကပါ ၀င္ေကၽြးလိုက္တာ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာ ထပ္ၿပီး ဖူးေယာင္ကုန္ေတာ့တာပဲ အစ္ကိုရာ "

" မင္းဟာကလည္းကြာ။ ဆိုးလိုက္တာ "

" ဆိုးတာေတာ့ မေျပာပါနဲ႕ အစ္ကိုရာ။ ကၽြန္ေတာ္ဆို အဆိုေတာ္ ဘ၀ပါ စိတ္ကုန္သြားတာ။ ၿပီးေတာ့ တရားလည္း ရတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ကိုယ္မွန္တယ္ထင္တာ လုပ္ေပမယ့္ လက္ခံႏိုင္သူေတြ လက္ခံၾကသလို လက္မခံႏိုင္ရင္ အခုလို ကြဲပါလားလို႕ သင္ခန္းစာရတယ္ "

" ေနာက္ဆို ဆင္ျခင္ေပါ့ကြာ "

" အခုဆို အြန္လိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္ပံုေတြ ေတာ္ေတာ္ပ်ံ႕ေနၿပီေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သိပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ဆို ဓာတ္ပံုနဲ႕ပို႕စ္တင္တာ ေျမာက္ကိုးရီယားက ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ပံုနဲ႕ေလ။ ဒီပို႕စ္မွာ Like ၁၀၀၀ ျပည့္ရင္ ေျမာက္ကိုးရီးယားက အေမရိကားကို ပစ္မယ့္ ဒံုးက်ည္၊ ေရာ့ကက္အားလံုးကို ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ကို ေျပာင္းလႊတ္မယ္တို႕ ဘာတို႕"

" အႏုပညာရွင္နဲ႕ ပရိသတ္ဆိုတာ လူနဲ႕ ၾကည့္မွန္လိုပဲကြ။ အျပင္ကလူက ၿပံဳးျပရင္ မွန္ထဲကလူကလည္း ၿပံဳးေနမွာပဲ။ အျပင္ကလူက မဲ့ရင္ မွန္ထဲကလူကလည္း မဲ့မွာပဲ။ ေဖ်ာ္ေျဖတာနဲ႕ တန္ဖိုးမထားတာက သတ္သတ္စီပဲ။ ကိုယ့္ဘာသာ ေဖ်ာ္ေျဖတယ္ထင္ၿပီး ပရိသတ္ကို ေစာ္ကားသလို မျဖစ္မိေအာင္ ထိန္းဖို႕က မင္းတို႕ အႏုပညာရွင္ေတြရဲ႕ တာ၀န္ပဲ။ ၿပီးေတာ့ မင္းတို႕ေခတ္က အႏုပညာ အရည္အေသြး က်လာတယ္လို႕ အစ္ကို ထင္တယ္။ အထင္ရွားဆံုး ဥပမာ တစ္ခုေပးမယ္။ မင္းစိတ္ေတာ့ မဆိုးနဲ႕ "

" ဘာမ်ားလဲ အစ္ကို "

" မင္းတို႕ ဒီဘက္ေခတ္ အဆိုေတာ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တျခား အႏုပညာရွင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ပရိသတ္ဆီက လက္ခုပ္သံကို ေတာင္းယူရတယ္။ လက္ခုပ္သံေလး ခ်ီးႁမွင့္ပါဦးတို႕၊ အဆင္ေျပရင္ လက္ခုပ္သံေလး ၾကားခ်င္ပါတယ္တို႕။ အဲဒါဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ မင္းတို႕ကို ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ လက္ခုပ္တီးမယ့္လူ ရွားလာတာကိုး။ တခ်ဳိ႕တကယ္တီးပါတယ္။ တကယ္ေကာင္းရင္၊ တကယ္ ႀကိဳက္ရင္။ တကယ္ အားေပးတာကိုး။ ဒါေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကေတာ့ ဒီေန႕အထိ လက္ခုပ္သံကို ေတာင္းယူေနရတုန္းပဲ။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ။ ပရိသတ္ဆိုတာ အႏုပညာရွင္ ဘာလုပ္လုပ္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေကာင္းတယ္ ထင္တာကိုး။ ဒီေတာ့ မင္းစိတ္မွာ ႏွလံုးသြင္းထားေပါ့ကြာ။ ပရိသတ္ကို ေစတနာ တကယ္ထားၿပီး အေကာင္းဆံုး ေပးဆပ္မယ္လို႕။ ပရိသတ္ကို မေစာ္ကားမိေအာင္ ၀တ္တာ၊ စားတာ၊ ေျပာတာဆိုတာက အစ ဂရုစိုက္ေပါ့ကြာ။ ပရိသတ္ဆိုတာ မင္းတို႕ အႏုပညာ ေျဖေဖ်ာ္မႈကို ႏွစ္သက္လို႕ အားေပးေနေပမယ့္ မင္းတို႕ လုပ္သမွ်ကို အေကာင္းထင္ၿပီး ၾကည့္ေနသူေတြ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကိုေတာ့ အၿမဲ ႏွလံုး သြင္းထားေပါ့။ အစ္ကိုကေတာ့ ဒီေလာက္ပဲ ေျပာခ်င္တယ္ကြာ "

ကၽြန္ေတာ့္စကားအဆံုး သာဂိ တစ္ေယာက္ ၿငိမ္က်သြားေလသည္။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ထိုကာလကေလးမ်ား၏ ေနာက္ပိုင္းတြင္ေတာ့ ျပည္သူ႕အခ်စ္ေတာ္ အဆိုေတာ္ ဖန္ေဂၚလီ ( သုိ႕မဟုတ္ ) ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ေသာ သာဂိ၏ သီခ်င္း အလန္းမ်ားႏွင့္ ေဖ်ာ္ေျဖေနမႈ၊ ပရိသတ္ကို ေလးစားစြာ စကားဆိုမႈႏွင့္ ေခတ္ကို ထင္ဟပ္ေသာ္လည္း မရိုင္းသည့္ အလန္းမ်ားကို အင္တာနက္ေပၚတြင္ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္လက္ ေတြ႕ျမင္လာရသည့္အတြက္ သာဂိတစ္ေယာက္ ျပည္သူခ်စ္ေသာ အႏုပညာရွင္ တစ္ဦးအျဖစ္ ဆက္လက္ ရပ္တည္ႏိုင္သြားၿပီဟု ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္ေနမိပါေတာ့သည္။          ။

သားလတ္

၁၃း၀၃ နာရီ

၁.၅.၂၀၁၃

[ ကၽြန္ေတာ့္စာ၏ ဆိုလိုရင္း ထင္ရွားေစရန္ မူရင္းစကားလံုး စလံုးႏွင့္ သံုးသည့္အတုိင္းသံုးရသည္ကို ေလးစားစြာျဖင့္ အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။]

" ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အင္တာနက္အလန္းမ်ား " ( ၃ ) [ သို႕မဟုတ္] " သာဂိေျပာေသာ Fuck You"

" Fuck You, Fuck You"

ဟ-ဘာလဲဟ ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုး ျပဴးသြားခဲ့သည္။ သာဂိ၏ Facebook Status မွာ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းတက္လာေသာ စာသားမ်ား။

" သာဂိ........သာဂိ "

ကၽြန္ေတာ္ g talk မွာ သာဂိကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေခၚလိုက္သည္။ ဗ်ာ-အစ္ကို ဆိုၿပီး ျပန္တက္လာသည္။ g talk ဖုန္းေခၚလိုက္၏။

" သာဂိ ညီေလး။ မင္းဘာေတြေလွ်ာက္လုပ္ေနတာလဲ "

" ဘာျဖစ္လို႕လဲ အစ္ကို "

" ဘာျဖစ္ရမွာလဲ။ မင္းအခုတင္လိုက္တဲ့ Status ကို မင္းနားလည္လား "

" ဆဲတာေလ အစ္ကို "

" ဟာ-ေျပာင္လွခ်ည္လား။ ဆဲတယ္ဆိုမွေတာ့ လူေရွ႕သူေရွ႕ မင္းက Status တင္မလို႕လား "

" တင္းၿပီးတင္လိုက္တာပါ အစ္ကို။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလးေတြ အဲဒါမ်ဳိးကို အားရပါးရ တင္ေနလို႕ သူတို႕မိန္းကေလးေတြေတာင္ တင္ေသးတာ ငါလည္း ဘာျဖစ္လို႕မတင္ႏိုင္ရမွာလဲ ဆိုၿပီး တင္ခ်လိုက္တာ "

သာဂိကေတာ့ လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ၿပီ ဟု ကၽြန္ေတာ္ေတြးသည္။ ပိုဆိုးသည္က သူ႕သူငယ္ခ်င္းေကာင္မေလး မ်ားက အားရပါးရတင္ေနေသာေၾကာင့္ဟု ဆိုေသာစကားက ကၽြန္ေတာ့္ကို ပိုအံ့အားသင့္ေစသည္။

" မင္းသူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလးေတြက တင္တာ "

" ဟုတ္တယ္ အစ္ကို "

ဘာေတြျဖစ္ကုန္ၿပီလဲဟု ကၽြန္ေတာ္ေတြးသည္။ ေယာက်ာ္းေလးမ်ားပင္ ေတာ္ရံုေျပာမထြက္ေသာ စကားကို မိန္းကေလးမ်ားက အားပါးတရသံုးေနသည္တဲ့လား။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေျပာစရာ စကားမ်ား ရွိလာခဲ့သည္။

" သာဂိ။ မင္းကို ငါ ေျပာျပမယ္။ တစ္ခါက ငါ့သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေျပာတာေလး ျပန္ေျပာျပခ်င္တာပါ "

" ဟုတ္ကဲ့ အစ္ကို "

" တစ္ခါက စင္ကာပူက အလုပ္တစ္ခုမွာ အိႏၵိယလူမ်ဳိးတစ္ေယာက္နဲ႕ မေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ ရန္ျဖစ္ေရာ။ ျဖစ္ေတာ့ ထိုးတာႀကိတ္တာ မျဖစ္ခင္ဘဲ ရံုးကို ေရာက္သြားတယ္တဲ့။ ရံုးက HR က မန္ေနဂ်ာ အမ်ဳိးသမီးဆီမွာ သြားၿပီးရွင္းရတာေပါ့။ အဲဒီမွာ ႏွစ္ဖက္စလံုးက သူမွားတယ္၊ ငါမွန္တယ္ ရွင္းၾကတာေပါ့ကြာ။ အဲဒီမွာပဲ မန္ေနဂ်ာမက မေလးကို ႏွစ္သိမ့္ၿပီး လႊတ္လိုက္တယ္။ ဆံုးမေတာ့ ဆံုးမလိုက္တာေပါ့ကြာ။ ဒါေပမဲ့ အိႏၵိယလူမ်ဳိးက မေက်နပ္ဘူး။ အမွန္က သူက မမွားဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူကစထိုးသလို ျဖစ္သြားတာ။ အဲဒါကို သိတဲ့ မန္ေနဂ်ာမက သူ႕ကိုခ်ည္း လွိမ့္ဆူေတာ့တာေပါ့။ ရန္ျဖစ္ရင္ စင္ကာပူက ျပန္ရတာကိုး။ မင္းလည္း သိတဲ့အတိုင္းပဲ။ စလံုးမွာက ဆူတာဆဲတာကို Fuck You လို႔ပဲ သံုးတာေလ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ဖက္မွာ အဓိပၸါယ္က Fuck ဆိုတာ ခပ္ရိုင္းရိုင္း ေျပာရရင္ ေယာက်ာ္းနဲ႕ မိန္းမ ဟိုဒင္းဟိုဟာလုပ္တာ။ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ေျပာရရင္ေတာ့ သံ၀ါသ ျပဳတာေပါ့ကြာ။ အဲဒါကို အေျခအေနနဲ႕ အခ်ိန္အခါ နားမလည္တဲ့ အိႏၵိယလူမ်ဳိးက မန္ေနဂ်ာ အမ်ဳိးသမီးကို ဘာေျပာလိုက္တယ္ မွတ္လဲ "

" ဘာေျပာလိုက္လို႕လဲ အစ္ကို "

သာဂိကား စိတ္၀င္တစား ေမးရွာသည္။

" နင္က ငါ့ကိုေတာ့ Fuck ၿပီး ဟိုေကာင့္ကိုပါ Fuck ေလတဲ့။ ငါ့ကိုခ်ည္း Fuck တာေတာ့ ဘယ္တရားမလဲ။ ဟိုေကာင္လည္း ငါနဲ႕ျဖစ္တာ။ ဟုိေကာင္စလို႕ ငါက ျပန္လုပ္တာ။ အဲဒါကို ဟိုေကာင့္ကို မ Fuck ဘဲ ငါ့ကို Fuck တယ္ဆိုတာ နင္တို႕ မတရားဘူးတဲ့။ Fuck တယ္ဆိုတာ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္စလံုးက မွ်တမွ ေကာင္းမွာေပါ့ တဲ့။ ဟာ-ဘာေျပာေကာင္းမလဲ သူက ဆက္တိုက္ခ်ည္းပဲ တစ္ Fuck Fuck နဲ႕ ေျပာတာ။ ဟိုဘက္က HR မန္ေနဂ်ာမ ခမ်ာ အမ်ဳိးသမီးဆိုေတာ့ ေနစရာကို မရွိေတာ့ဘူး။ မ်က္ႏွာကို နီရဲၿပီး ထြက္ေျပးရတဲ့ အဆင့္ေရာက္ေရာ။ သူ႕လက္ေအာက္က ဒုမန္ေနဂ်ာေခၚၿပီး ရွင္းခိုင္းလိုက္ရေရာတဲ့။ ဒုမန္ေနဂ်ာက ေယာက်ာ္းေလးေလ "

" ဟား....ဟား....ဟား "

သာဂိကား ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ ရယ္ပါေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္က စကားစကို ခဏရပ္၏။

" တကယ္ေတာ့ အဲဒီ အိႏၵိယလူမ်ဳိးေျပာတာ ဆူတာကို ေျပာတာပါ။ စလံုးမွာ ဆူတာက မင္းလည္း သိတဲ့အတိုင္းပဲ။ Fuck တယ္လို႕ေျပာတာကိုး။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါက ေယာက်ာ္းေလးခ်င္းၾကားမွာေလကြာ။ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေရွ႕မွာ အဲဒီလို သြားေျပာရင္ေတာ့ စဥ္းစားသာၾကည့္ေတာ့။ အဲဒါဆူတယ္ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ထက္ တျခား ဟိုဒင္းဟိုဟာ ျပဳတယ္ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္က ပိုမ်ားေနတယ္။ ဒီေတာ့ စလံုးမ ခမ်ာ အဲဒီ အိႏၵိယလုပ္တာနဲ႕ ထြက္ေျပးရပါေလေရာ။ ဒီ Fuck ဆိုတဲ့ စကားက ေနရာနဲ႕ လူကိုၾကည့္ၿပီး သံုးရတာမ်ဳိးကြ။ တခ်ဳိ႕ကလည္း စိတ္အရမ္းတိုလို႕ ဆဲတာဆိုၿပီး သံုးၾကတာ။ ဒါေပမဲ့ ဒီလိုစကားမ်ဳိးေတြက လူေရွ႕သူေရွ႕ကို သယ္မလာသင့္ဘူး။ အထူးသျဖင့္ အစ္ကိုတို႕လို ေယာက်ာ္းေလးေတြေတာင္ အခ်င္းခ်င္းၾကားမွာပဲ အလုပ္ကိစၥတို႕၊ ဘာတို႕မွာ တင္းၿပီးေျပာမွ သံုးတာ။ လူေရွ႕သူေရွ႕ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ သံုးေလ့မရွိဘူး။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ဆိုးလို႕ သံုးၾကတာ။ အဲဒါကို မိန္းကေလးေတြ သံုးတယ္ဆိုေတာ့ အစ္ကို စဥ္းစားလို႕ေတာင္ မရဘူး "

ကၽြန္ေတာ္ခဏ နားသည္။ ၿပီးေတာ့ ဆက္ေျပာေနမိ၏။

" မင္းမွတ္မိမလားေတာ့ မသိဘူး။ မာေနာ့ပ္ေလ။ Mr. Who Say ေလ" ( သူႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ Mr. Who Say ဆိုေသာ ပို႕စ္တစ္ပုဒ္ ေရးခဲ့ဖူးပါသည္ )

" ဟာ- သိတယ္ အစ္ကို။ ဘာျဖစ္လို႕လဲ "

" အစ္ကိုတို႕ အခုလုပ္ေနတဲ့ ပေရာဂ်က္မွာ မနက္ဖက္မွာ ရြတ္ရတဲ့ Take 5 ဆိုတာရွိတယ္။ Safety နဲ႕ပတ္သက္တာေပါ့ကြာ။ အဲဒါ အလုပ္သမားေတြ အလွည့္က် ရြတ္ရတယ္။ တစ္ရက္ကို တစ္ေယာက္ ဦးေဆာင္ၿပီး ရြတ္ရတာ။ တရုတ္၊ အိႏၵိယ၊ ျမန္မာ စံုေအာင္ေပါ့။ ခက္တာက မင္းသိတဲ့ အတိုင္းပဲ။ မာေနာ့ပ္က ထိုင္း။ နဂိုကတည္းက အဂၤလိပ္စာ သိပ္မရဘူး။ ဒါနဲ႕ မာေနာ့ပ္ကို ရြတ္ခိုင္းရင္ သူက အဂၤလိပ္စာ မေကာင္းလို႕ မရြတ္ပါရေစနဲ႕လို႕ ျငင္းတယ္။ ဒါနဲ႕ တစ္ရက္မွာ အစ္ကို Site ထဲသြားတုန္း ဘကုန္းေလးတစ္ေယာက္က မာေနာ့ပ္နားမွာ အလုပ္လုပ္ေနေတာ့ သူက မာေနာ့ပ္ကို စခ်င္တာနဲ႕ အစ္ကို႕ကို Safety မာေနာ့ပ္ကို Take 5 ရြတ္ခိုင္းေလလည္း ဆိုေရာ မာေနာ့ပ္က ဘာေျပာတယ္ထင္လဲ "

" ဘာေျပာလဲ အစ္ကို "

" သူက အားရပါးရကို ထေျပာတာေနာ္။ အဲဒီ ဘကုန္းေလးကို Fuck You တဲ့။ အက်ယ္ႀကီးပဲ "

သာဂိရယ္သည္။

" အစ္ကိုလည္း မင္းလိုပဲ ရယ္မိတယ္။ သူက တကယ္ကို စိတ္တိုသြားတာကိုးကြ။ သူမႏိုင္တဲ့ အဂၤလိပ္စာကို ေခ်ာက္တြန္းၿပီး ေျပာခိုင္းတယ္လို႕ သူထင္သြားေတာ့ ခၽြန္တဲ့ေကာင္ကို ဆဲတာေပါ့။ အစ္ကို ေျပာခ်င္တာက မာေနာ့ပ္ဟာ အလုပ္သမားေလးပါကြာ။ သူက Site ထဲမွာ ဆဲတာ သူမေက်နပ္တာ ရွိလို႕ေလ။ သူဆဲတာ၊ သူ Fuck You လို႕ေျပာတာ သူ႕အဆင့္နဲ႕ဆို ေျပာစရာ မရွိပါဘူး။ အခုဟာက မင္းသူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလးေတြက ပညာတတ္ေတြ မဟုတ္ဘူးလား "

" ကၽြန္ေတာ္ သေဘာေပါက္ၿပီ အစ္ကို။ အစ္ကို႕ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္ၿပီး ဆံုးမလိုက္ပါမယ္ "

" ဆံုးမတယ္ဆိုတာက နည္းနည္းျပင္းပါတယ္ကြာ။ သူတို႕ အမွန္ျမင္ေအာင္ ကိုယ္က ရွင္းျပတယ္ဆို လံုေလာက္ပါတယ္ကြာ "

" ဟုတ္ကဲ့ အစ္ကို။ ဒါဆို ဒါပဲေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း Status မွာ Fuck You ကိုတင္တာ မလုပ္ေတာ့ပါဘူး "

" ေအးပါကြာ။ မေကာင္းပါဘူး။ မလုပ္ၾကပါနဲ႕။ အားလံုးက ပညာတတ္ေတြပဲ "

ေျပာၿပီး ကၽြန္ေတာ္ g talk ကို ပိတ္လိုက္ပါေတာ့သည္။

xxxxxxxxxxxxxxx

" Fuck You လား။ လံုး၀ မေက်နပ္ဘူး "

သာဂိ သူငယ္ခ်င္းမိန္းကေလး တစ္ေယာက္က Facebook မွာ တင္ထားသည္။ သာဂိက Like ေပးထားတာ ေတြ႕၏။ သည္ေကာင္ ေတာ္ေတာ္ ေျပာင္တဲ့ေကာင္ ဟု ေတြးသည္။ ေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူက သူ႕သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလးမ်ားကို ဆံုးမလိုက္မည္ ဟု ဆိုခဲ့သည့္ေကာင္။ ခုေတာ့ သူက ႀကိဳက္လြန္းမက ႀကိဳက္ေနသည္။ တစ္ေယာက္က Fuck You လုပ္လိုက္ သာဂိက Like လုပ္လိုက္ျဖင့္ Facebook ေပၚမွာ Fuck You ႏွင့္ Like လုပ္သည့္ ပြဲေတာ္ႀကီး ျဖစ္ထြန္းေနေလသည္။

ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ်မေျပာျဖစ္။ ၾကည့္ရံုသာ ၾကည့္ေနသည္။ ခက္တာက ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ခင္ေသာ သာဂိက Like လုပ္တိုင္း ကၽြန္ေတာ့္ Facebook စာမ်က္ႏွာမွာ အႏွီေကာင္မေလးမ်ား၏ Fuck You ႀကီးက လာလာေပၚေနေသာအခါ နည္းနည္းေတာ့ နင္ရ၏။ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ့္ Facebook စာမ်က္ႏွာကို Refresh လုပ္ၿပီး သန္႕စင္လိုက္ခ်င္ေတာ့သည္။

သာဂိ သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလးမ်ားမွာလည္း အဘယ္ကဲ့သို႕ေသာ စိတ္ခံစားခ်က္ေၾကာင့္ မသိ။ အားတိုင္းကို ထိုစကားကို တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ကို သံုးေနေတာ့သည္။

ႏိုင္ငံေရး၊ တိုင္းျပည္ေရးကို သတင္းဖတ္၍ ေ၀ဖန္သည္။ မေက်နပ္လွ်င္ Fuck ျပန္သည္ တစ္ခါ။ သူတို႕ အလုပ္ကိစၥကို ရင္ဖြင့္သည္။ မေက်နပ္လွ်င္ Fuck ျပန္သည္တစ္ခါ။ သူတို႕ သူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလးမ်ားႏွင့္ ေယာက်ာ္းေလးမ်ား အေခ်အတင္ ျငင္းၾက၊ ခံုၾကသည္။ မေက်နပ္လွ်င္ Fuck ျပန္သည္တစ္ခါ။ ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္၊ ဘယ္ႏွစ္ခါမွန္း မသိေအာင္ Fuck ေနသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္ ျမင္ရ၊ ၾကားရၾကာေလ ရင္နာေလ ျဖစ္လာ၏။ စလံုးမမ်ားလို အဂၤလိပ္စကား ယဥ္ပါးေနသူမ်ားပင္ ရိုင္းသည္ထင္၍ ထြက္ေျပးရေသာ စကားလံုးကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာမေလးမ်ား အဘယ္ေၾကာင့္ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ သံုးေနသည္ကို ကၽြန္ေတာ္ အေျဖရွာ၍ပင္ မရ။

ပိုဆိုးသည္က သေကာင့္သား သာဂိကား Facebook ေပၚမွ သူ႕သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလးမ်ား၏ Fuck You ကို တစ္ခ်ိန္လံုး ထိုင္၍ Like ေနသလား ထင္ရေအာင္ စိတ္ရွိတိုင္း Like ၍သာ ေနေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္ လိုက္လို႕မမီေတာ့။ တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ သည္ေကာင္ သူ Status မတင္ရတိုင္း သူမ်ားတင္သမွ် Like ေနသည္လားဟုေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ထင္မိသည္။ သူနားလည္ေနတာပဲေလဟု ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ကို ျပန္ေလွ်ာ့ရ၏။

တစ္ခါေတာ့ သူ႕ကို g talk မွာ ေတြ႕၍ ကၽြန္ေတာ္ေမးၾကည့္သည္။ မင္းဘာလုပ္တာလဲ ဆိုေတာ့ အစ္ကို မသိပါဘူး ဆိုၿပီး စကားစ ျဖတ္ထားခဲ့ရာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေမးမေနေတာ့။ သူ႕သေဘာသူေဆာင္ေလေတာ့ ဟုသာ ေတြးရေလေတာ့သည္။ ထို႕ျပင္ သည္ဘက္ေခတ္ လူငယ္မ်ား မသိေသာ ေလာကနီတိ ဆိုသည္ကိုလည္း ေပးဖတ္ခ်င္မိေသးသည္။

" ကိုယ္ရိုင္းလွ်င္ အဖ ယုတ္သည္။ ႏႈတ္ရိုင္းလွ်င္ အမိ ယုတ္သည္ " ဆိုေသာ ေလာကနီတိ စကားကို သူတို႕မသိေတာ့။ သိလည္း မ်က္ကြယ္ ျပဳၾကေလၿပီဟု ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိသည္။ မတတ္ႏိုင္ေတာ့။

xxxxxxxxxxxxxxxxx

ထိုကာလေလးမ်ား၏ ေနာက္၊ သိပ္မၾကာခင္ အခ်ိန္အေတာအတြင္းမွာ သာဂိ၏ Status တစ္ခုသည္ Facebook ေပၚရွိ သူႏွင့္ခင္သူမ်ားၾကားမွာ ေပၚေပၚထင္ထင္၊ ႀကီးႀကီးမားမား၊ လႈပ္လႈပ္ ခတ္ခတ္ ျဖစ္ေအာင္ ကို တက္လာေလသည္။

ကၽြန္ေတာ္ကား သာဂိ ဘာလုပ္လိုက္သနည္း ဆိုသည္ကို ေတြးရင္း ၿပံဳးရ၏။ သာဂိ၏ Status ကို ဖတ္၍ သည္ေကာင္ သည္လိုလားဟု ေတြးကာ ရယ္ရ၏။ သာဂိ၏ အႀကံကို ျပန္သံုးသပ္ရင္း ဒါေၾကာင့္ သည္ေကာင္ တစ္ခ်ိန္လံုး သူ႕သူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလးမ်ား၏ Fuck You ကို Like ေနတာကိုးဟု ဆိုကာ ခုမွ ျပန္စဥ္းစားရင္း သာဂိကို ခ်ီးက်ဴးရေတာ့၏။ သာဂိကား အခ်ဥ္မဟုတ္ပါေခ် တကား။ ၾကည့္ပါဦးေလ။ သာဂိ၏ Status ကို။

" သူငယ္ခ်င္းတို႕- ကၽြႏု္ပ္သာဂိသည္ကား အသင္တို႕၏ Fuck You စကားလံုးပါေသာ Status မ်ား၊ Comment မ်ား၊ အားလံုးကို အားရပါးရ Like လုပ္ခဲ့ပါ၏။ အထူးသျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္၏ ခ်စ္လွစြာေသာ သူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလးမ်ားက Fuck You ဟု သူတို႕ဘာသာ လုပ္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူတို႕က အျခားေယာက်ာ္းေလးမ်ားကို Fuck You ဟု Comment မွာ ေရးသြားလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကၽြႏု္ပ္မွာ ႏွစ္ၿခိဳက္လြန္းေသာေၾကာင့္ Like လုပ္ရေလ၏။ အသင္တို႕ကား မည္သည့္အဓိပၸါယ္ႏွင့္ ေရးသည္ကို မသိေသာ္လည္း ကၽြႏု္ပ္ သာဂိအဖို႕မွာကား ထိုသို႕ အသင္သူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလးမ်ား၏ Fuck You စာလံုးကို ျမင္တိုင္း ရင္ခုန္ရ၏။ ရင္တုန္ရ၏။ တုန္၍ ရသမွ် အကုန္တုန္၏။ ေကာင္းလွေပသည္တကား။ အသင္တို႕သည္ မေက်နပ္ခ်က္မ်ားကို ေပါက္ကြဲမည္ ဆိုပါက ေနာင္အခ်ိန္တြင္ တျခားေနရာသို႕ မသြားပါႏွင့္။ ကၽြႏု္ပ္သာဂိ၏ Facebook စာမ်က္ႏွာသို႕သာ လာ၍ Fuck You ဟု ေအာ္ပါေလ။ ကၽြႏု္ပ္သာဂိသည္ကား အသင္တို႕၏ မေက်နပ္ခ်က္မ်ားကို နားလည္ေသာ္ျငား မေျပာသင့္ေသာ စကားကို ေျပာသည္ဟု ထင္၍ Fuck You ၏ အဓိပၸါယ္ကို ကၽြႏု္ပ္လူပ်ဳိသာဂိႏွင့္ သံ၀ါသျပဳခ်င္၍ ထိုသို႕ဆိုသည္ဟု မွတ္ယူမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္းႏွင့္ အကယ္၍ ကိုယ့္စာမ်က္ႏွာတြင္ ကိုယ့္ဘာသာ Fuck You ဟုေျပာလွ်င္လည္း လာဖတ္သူမ်ားႏွင့္ သံ၀ါသျပဳခ်င္၍ ထိုသို႕ေအာ္ဟစ္ေနသည္ဟု ထင္ျမင္ကာ ထိုသို႕ လူအမ်ားသိေအာင္ မိမိစိတ္ကို မထိန္းႏိုင္၊ မသိမ္းႏိုင္ ျဖစ္သူမ်ားကို ဂုဏ္ျပဳခ်င္၍ အားရပါးရ လာ၍ Like မည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း "

ထို Status ၏ ေနာက္တြင္ ေနာက္ထပ္ ေနာက္ဆက္တြဲက လိုက္လာသည္မွာ......

" မွတ္ခ်က္- ကၽြႏု္ပ္၏ ခ်စ္လွစြာေသာ ေယာက်ာ္းေလး သူငယ္ခ်င္းမ်ားကေတာ့ ထိုသို႕ မိမိတို႕၏ မေက်နပ္ခ်က္မ်ားကို ရင္ဖြင့္ခ်င္လွ်င္ Fuck You ဟု ခဏခဏ ေျပာေသာ မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ စာမ်က္ႏွာသို႕ သြား၍ Fuck You ဟု ရင္ဖြင့္သင့္ပါေၾကာင္း ႏွင့္ သို႕မွသာ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ မေက်နပ္ခ်က္မ်ားကို ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီး ဖြင့္ဟကာ Fuck You ဟု ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အဆင္ေျပေျပျဖင့္ အာသာေျဖႏိုင္မည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ကၽြႏု္ပ္သာဂိက ေမတၱာရပ္ခံ ပန္ၾကားအပ္ပါသည္။ "

အာဂ သာဂိပါတကား။ သူ႕ကိုယ္သူ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အမုန္းခံ၍ Fuck You ဆိုသည့္ ရုန္႕ရင္း ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားလံုးကို သူငယ္ခ်င္းမ်ားၾကား ရပ္တန္႕ေစရန္ ႀကိဳးစားခဲ့ေလသည္။

သူ႕သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလးမ်ား အျမင္မွန္ရမရေတာ့ မသိ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူ႕သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလးမ်ား လူပ်ဳိ သာဂိကိုေတာ့ျဖင့္ ေနရင္းထိုင္ရင္း အလုပ္အေကၽြး မျပဳတန္ေကာင္းရာဟု ေတြးမိေနေသးေတာ့သည္။ ။

သားလတ္

၂၀း၁၀ နာရီ

၂၄.၆.၂၀၁၂

[ ကၽြန္ေတာ္ သည္ပို႕စ္ကို ေရးမည္ႀကံေတာ့ ထို Fuck You ဆိုေသာ စကားလံုးကို ေတာ္ေတာ္ ခ်င့္ခ်ိန္၍ မည္သို႕ခ်ျပရပါမည္နည္းဟု ေတြးခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ့္စာကို ပို၍ ထင္ရွားေအာင္ ျပဳခ်င္၍ ထိုမူရင္း စကားလံုးအတိုင္း သံုးျခင္းကသာ ပိုသင့္ေတာ္သည္ဟု ဆံုးျဖတ္၍ သံုးလိုက္ပါသည္။ ထိုစကားလံုး၏ ရိုင္းျပမႈမွာ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္ေသာ ဆိုလိုရင္းကို ပိုမိေအာင္ ရည္ရြယ္ရင္း ျဖစ္ၿပီး ထိုအတြက္ စာဖတ္သူမ်ားကို အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို နားလည္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္။ ]

" ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အင္တာနက္အလန္းမ်ား " (၂)

" အားလံုးကို စြန္႕လႊတ္ရရင္ေတာင္မွ သတိရျခင္းကို ငါပိုင္တယ္။ ( တာရာမင္းေ၀)"
" အိမ္သာတက္ရင္း ၀မ္းခ်ဳပ္တယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ဗိုက္နာျခင္းကို ငါပိုင္တယ္။ ( ၾကယ္စင္သာဂိ)"

စာသားမ်ားကို ဖတ္ရင္း ဟ-ဘာလဲဟ ဟု ကၽြန္ေတာ့္ဘာသာ ႏႈတ္က လႊတ္ခနဲထြက္သြားသည္။ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ေနေသာ သာဂိ၏ Facebook ေပၚမွ စာသားပါ။ လက္စြမ္းကား ထက္လွ၏။

ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္ကို ခဏျပန္သြားခ်ိန္မွာ သာဂိက ကၽြန္ေတာ့္ကို လာေတြ႕သည္။ သူႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ အြန္လိုင္းမွာ ေမးလ္ အဆက္အသြယ္ရွိေနေသး၍ သူက ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္လာမည္ကို သိေနသည္။ ထိုစဥ္က သူေျပာခဲ့သည္ကို ၾကည့္ပါ။

" အစ္ကုိ သူမ်ားေတြ ဘေလာ့ေရးေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း လုပ္ခ်င္တယ္။ အဲဒါ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ။ အစ္ကိုလာတုန္း ရွင္းျပပါဦး "

သည္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တတ္သေလာက္၊ မွတ္သေလာက္ ရွင္းျပခဲ့သည္။ ကေလာင္ကိုလည္း သူ႕စိတ္ႀကိဳက္ေရြးဖို႔ အႀကံေပးခဲ့၏။ 'မိမိေရြးခ်ယ္ေသာ ကေလာင္သည္ မိမိ၏ စာကို ညႊန္းႏိုင္သည္' ဟူေသာ ေရွးဆရာႀကီးမ်ား၏ အယူအဆတစ္ခုကိုလည္း သူ႕ကို ေျပာျပခဲ့ေသး၏။

သည္လိုႏွင့္ သေကာင့္သားမွာ ဘေလာ့ျဖစ္မျဖစ္ေတာ့ မသိ။ ကေလာင္နာမည္ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စင္ကာပူျပန္ေရာက္ၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာ Facebook မွာ ေတြ႕ရေလေတာ့သည္။ ၾကည့္ေလ။ ' ၾကယ္စင္သာဂိ' တဲ့။ ဘာႀကီးမွန္းကို မသိ။ သည္လိုႏွင့္ သာဂိကို ဂ်ီေတာ့မွာေတြ႕ေတာ့ ေမးရေတာ့သည္။

" ညီေလး။ မင္းရဲ႕ ကေလာင္နာမည္ေလး ရွင္းျပပါဦးကြာ။ ငါေတာ့ သိပ္နားမလည္ဘူး "

" ကၽြန္ေတာ္က တာရာမင္းေ၀ ႀကိဳက္တယ္ေလ အစ္ကို။ ဒီေတာ့ သူ႕လို ခပ္ဆင္ဆင္ေလး ေပးထားတာ။ သူက တာရာ။ ကၽြန္ေတာ္က ၾကယ္စင္။ မေကာင္းဘူးလား။ ဟဲ...ဟဲ "

" မေကာင္းဘူး။ ဟိုက တာရာေနာက္မွာ မင္းေ၀ပါေတာ့ ေခၚရတာလည္း ေကာင္းတယ္။ နာမည္လည္း လွတယ္။ မင္းက်ေတာ့ ေရွ႕က ၾကယ္စင္က ဟုတ္သလိုလိုနဲ႕ ေနာက္က မင္းနာမည္ သာဂိထည့္လိုက္ေတာ့ နာမည္က ျပေရာ "

"ကၽြန္ေတာ့္ကို စင္ကာပူမွာတုန္းက အမွတ္တရ ေပးထားတဲ့နာမည္မို႕လို႔ပါ အစ္ကိုရာ။ ဒါျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ခု ေရြးထားတာ ရွိေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း) လည္း ႀကိဳက္ေတာ့ သာဂိ( ေရႊပန္းေတာ) ဆို ေကာင္းမလား အစ္ကို "

ေရႊပန္းေတာသည္ သာဂိ၏ ရြာဆိုသည္ကို Facebook မွာ သာဂိတင္ခဲ့ေသာ ' ဇာတိေျမ ခရီးစဥ္ ' ဆိုသည့္ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွ ပံုေတြကို ၾကည့္ၿပီးသိခဲ့ဖူးသည္။

" မင္းက ဘာစာေတြ ေရးမွာလဲ။ သူမ်ားကို ႀကိဳက္တာနဲ႕ သူမ်ားနာမည္ေတြ ယူစရာ မလိုပါဘူး။ မင္းနာမည္ မင္းေရြးေပါ့။ ဘာေကာင္းလဲလို႔ မေမးနဲ႕။ သူမ်ားကို မတုရင္ ၿပီးေရာ။ ႀကိဳက္တာ အကုန္ေပးလို႔ရတယ္။ "

" ကၽြန္ေတာ္က ေရးလို႔ရတာ အကုန္ေရးမွာ အစ္ကို။ သူမ်ားေတြလည္း ဒီလိုပဲ ေရးေနၾကတာ "

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သာဂိစိတ္ခ်မ္းသာလွ်င္ ၿပီးေရာ သေဘာထားကာ လႊတ္ေပးလိုက္ေတာ့သည္။ စာေရးခ်င္သူတစ္ဦးအတြက္ စာေရးစရာ ေနရာတစ္ေနရာ ရွိလွ်င္ လံုေလာက္ေပလိမ့္မည္။ စာေရးဆရာ တစ္ေယာက္သည္ သည္လိုသာ အစပ်ဳိးရင္း တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ လွမ္းခဲ့ရသည္ မဟုတ္လား။

****************

တကယ္ေတာ့ သာဂိထံမွ ဘာဘေလာ့မွ ထြက္မလာ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သာဂိကား Facebook ေပၚတြင္ Status မ်ားသာ ေလွ်ာက္ေရးေနေသာေၾကာင့္ပင္။ ၾကည့္ဦးေလ။ သာဂိ၏ Facebook ေပၚမွ Status အလန္းမ်ား။

" ေရႊဖိနပ္မွာ အစိမ္းေရာင္ ၾကက္ေျခခတ္နဲ႕ ေကာင္မေလး " ( တာရာမင္းေ၀)
" ခံုဖိနပ္မွာ အ၀ါေရာင္ ေခြးေခ်းနဲ႕ ေကာင္မေလး " ( ၾကယ္စင္သာဂိ)

မိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဖတ္ၿပီး ရယ္မိ၏။ ဘာေတြမွန္းကို မသိ။ သူ တာရာမင္းေ၀ ႀကိဳက္ျခင္းသည္ တာရာမင္းေ၀ အတြက္ေတာ့မလြယ္။ ကြယ္လြန္သြားရွာၿပီမို႔သာ ေတာ္ေတာ့၏။ ႏို႔မို႕ဆို သာဂိလက္ခ်က္ႏွင့္ပင္ တာရာမင္းေ၀ အခါခါ ေသေလာက္သည္။

" သာဂိ၊ မင္းဟာက Status မွ မဟုတ္တာ။ သူမ်ားစာေတြ အတုခိုးၿပီး လုိက္တင္ေနတာပဲကြ "

" မဟုတ္ဘူးအစ္ကို။ ကၽြန္ေတာ္ လက္ရည္ေသြးေနတာ။ ေခါင္းစဥ္လွလွေလးေတြကို တာရာ မင္းေ၀ရဲ႕ ေမာ္ဒန္ သီအိုရီ သံုးၿပီး ရွာေနတာေလ။ အစ္ကို အခု ဖတ္ရတာေတြက ကၽြန္ေတာ္ ပြားၿပီး ေတြးယူထားတာ အစ္ကိုရ။ ေနာက္ထပ္ ရွိေသးတယ္။ ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း) သီအိုရီေလ။ ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတာေလး အစ္ကို ဖတ္ၾကည့္ "

ေျပာလည္းေျပာ၊ ဂ်ီေတာ့မွ တျဗဳန္းျဗဳန္းႏွင့္ ျမန္မာလို တက္လာေသာ သာဂိ Message ကို ၾကည့္ပါဦး။

" အႏုသယလမ္းမွာ
သမုဒယ ပန္းကို ႀကိဳက္မိေတာ့
ဘုက်က်နဲ႕ ကန္းမိုက္ေနတုန္းမွာပဲ
( အခ်စ္ရယ္...ငါေလ )
ပုကြကြနဲ႕ လြမ္းလိုက္ေတာ့မယ္။ ။"

ၿပီးေရာ။ ဆရာေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း)ႏွင့္ ေတြ႕လွ်င္ ကဗ်ာစာအုပ္ ဆက္မထုတ္ဖို႕ ေျပာရဦးမည္။ သာဂိ (ေရႊပန္းေတာ) ၏ စာအုပ္မ်ားက အေရာင္းပိုသြက္သြားႏိုင္သည္ မဟုတ္လား။ သူ႕ကဗ်ာကို ဖတ္ရင္း အရပ္ပုကြကြႏွင့္ သာဂိကို ျမင္ေယာင္မိေသးသည္။

" သာဂိေရ-လန္းတယ္ကြာ"

ေျပာရင္း သည္ဘက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးေနမိေသးသည္။ သာဂိကား ကၽြန္ေတာ္မျမင္ႏိုင္ေသာ တစ္ဖက္မွာ သေဘာက်ေနေလမလား မသိ။

*****************

" ဆီဒိုးနားဟိုတယ္တြင္ ညစာစားေနသည္ "

ခုတေလာ သာဂိ၏ Status မ်ားကား အစားအေသာက္ကိစၥမ်ား ပါလာသည္။ ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္က ထိုသို႔ အစားအေသာက္မ်ားကို Status အျဖစ္ တင္ေနသည္ကို ကၽြန္ေတာ္အံ့ဩမိ၏။ သာဂိကို အြန္လိုင္းမွာေတြ႕ေတာ့ ေမးၾကည့္ရသည္။

" သာဂိ။ မင္းအဲဒါေတြ ဘာလို႔တင္ေနတာလဲ။ အရည္မရ၊ အဖတ္မရ။ အဲဒါမိန္းကေလးေတြမွ လုပ္တာ "

"အစ္ကို ေျပာလို႔ ကၽြန္ေတာ္က ေျပာရဦးမယ္။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြေလ။ အစ္ကို႕ကို တစ္ခါ ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ ရြာမွာေနတုန္းက ေအးပုတို႕၊ ေထြးငယ္တို႔၊ ဘုတ္မတို႔ဆိုတာေလ "

" ဪ-ေအး။ မွတ္မိၿပီ။ သူတို႔က ဘာျဖစ္လို႔လဲ "

"ဟာဗ်ာ-စလံုးေရာက္ၿပီး မလုပ္ဖူးတာေတြလုပ္၊ မစားဖူးတာေတြစား။ ၿပီးေတာ့ စကား အႀကီးႀကီးေတြ ေျပာ။ ေတာ္ၾကာေနရင္း ဘယ္နားမွာ ဘယ္သူနဲ႕ ဘာစားေနျပန္ၿပီတို႔။ ဘယ္သူနဲ႔ ဘယ္နားမွာ ဘာလုပ္ေနျပန္ၿပီတို႔။ အဲဒါေတြ ျမင္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္လည္း ျမင္ျပင္းကတ္တာနဲ႔ ရြဲ႕ၿပီး အဲဒါေတြ တင္ေနတာ "

"သူတို႕က မိန္းကေလးပဲကြာ။ သူတို႔မွာ တင္စရာမရွိေတာ့လည္း ဒီလိုပဲ စိတ္ထဲ ရွိတာေလးေတြ ေလွ်ာက္ တင္တာ ေနမွာပါ။ မင္းက နားလည္ေပးရမွာေပါ့။ သူတို႔လည္း ကိုယ့္ပိုက္ဆံ ကိုယ္သံုးၿပီး တင္ေနတာပဲ။ မင္းပိုက္ဆံ ယူသံုးေနတာမွ မဟုတ္တာ "

" ဒါေပမဲ့ အစ္ကိုရာ၊ အစ္ကိုပဲ စဥ္းစားၾကည့္။ သူတို႔လိုသာ တင္မယ္ဆိုရင္ တင္ႏို္င္တဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီး မဟုတ္ဘူးလား။ သူတို႔ထက္ေကာင္းတဲ့ ေနရာေတြမွာ စားေနသူေတြ စလံုးမွာ တစ္ပံုႀကီး။ အဲဒီလို သူေတြေတာင္မွ မတင္တာ။ သူတို႔သိဖို႕ေကာင္းတယ္။ သူတို႕က မေန႕တစ္ေန႕ ကမွ ေရာက္ၿပီး ေတာင္ တင္၊ ေျမာက္တင္နဲ႔။ ကၽြန္ေတာ့္အယူအဆကေတာ့ သူတို႔ သက္သက္ကို ႂကြားေနတယ္ လို႔ကို ယူဆတာ "

" မိန္းကေလးဆိုေတာ့လည္း ဒီလိုပဲေပါ့ကြာ။ မင္းကနားလည္ ေပးရမွာေပါ့။ သူတို႔ရဲ႕ စရိုက္ကိုက အဲဒီလိုေလးေတြ ရွိပါလားလို႔ မင္းနားလည္ေပးလိုက္ရင္ အိုေကပါတယ္ကြ "

" ကၽြန္ေတာ္လည္း ရြဲ႕ၿပီး တင္ေနတာပါ အစ္ကိုရာ။ စိတ္နဲ႕ကိုယ္ အခန္႔မသင့္ရင္ ဒီလိုပါပဲ "

" ဒါနဲ႕ မင္းက တကယ္ေရာ အဲဒီေနရာေတြမွာ သြားစားေနတာလား။ မင္းတင္လိုက္တဲ့ ေနရာေတြမွာေလ။ အခုဆိုငါေတြ႕တာ ဆီဒိုးနားမွာတဲ့။ အဲဒါဟုတ္လား "

" သြားစားတာေတာ့ တကယ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ဒင္နာေလ။ ဖုန္းကေတာ့ တင္လို႔မရဘူး။ အင္တာနက္ဆိုင္ေရာက္မွ ေကာက္တင္လိုက္တာ "

ေကာင္းကြာ ဟု ဆိုကာ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်စြာျဖင့္ သူႏွင့္ စကားေျပာျခင္းကို ရပ္တန္႕လိုက္ပါသည္။ သာဂိသည္ လူတစ္မ်ဳိးဟု ကၽြန္ေတာ္နားလည္လိုက္ရျပန္ပါသည္။ သိပ္မၾကာခင္မွာပင္ သာဂိ၏ လန္းေနေသာ Status မ်ားကို ဆက္ေတြ႕ရပါေတာ့သည္။

" ဆာကူရာတာ၀ါ၏ ထိပ္တြင္ ေကာ္ဖီေသာက္ေနသည္။ ( သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္။ ႏိုင္ငံျခားက ျပန္လာေသာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ လိုက္တိုက္ေသာေၾကာင့္)"

" ထရိတ္ဒါးဟိုတယ္တြင္ ေန႔လယ္စာ စားေနသည္။ ( Myanmar Time မွ Sudoku ေျဖရာတြင္ မွန္သြားေသာေၾကာင့္ )"

ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္ေနသည္။ သာဂိသူငယ္ခ်င္း ေယာက်္ားေလးမ်ားက မွတ္ခ်က္ေပးရာတြင္ ငႂကြားဟု လာေရးသြားတာ ေတြ႕ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ၿပံဳးမိျပန္၏။ သာဂိသူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလးမ်ားကလည္း စင္ကာပူကေန ဘာေတြဆက္တင္ေနလဲ မသိ။ သာဂိကလည္း Non stop လႊတ္ေနသည္။

သူ႕ကိုယ္သူ ငႂကြားဟု အထင္ခံရသည့္တိုင္ သာဂိ၏ Status မ်ားက ေျပာင္းမသြားခဲ့။ သူတင္တာေတြ ဖတ္ၾကည့္သည့္အခါတိုင္းလည္း ၿပံဳးရ၏။ တစ္ခုမွ် သူ႕ဘာသာ လုပ္တာမပါ။ ဖရီးကစ္ခ်ည္းသာ။ သူ႕ဘာသာသူေတာ့ အဆင္ေျပေန၏။

****************

" စိတ္ေတြရႈပ္ေနတယ္။ စကားလာမေျပာၾကပါနဲ႕။ လူေတြကို စိတ္ကုန္တယ္ "

"ငါ့မနက္ခင္းေတြကို ဘယ္သူယူထားလဲ "

" လဲလို႔ရမယ္ဆို အားလံုးကို ငါလဲပစ္မယ္။ ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ငါေနမယ္"

" ဟိုးမွာ အစိမ္းေရာင္ေတာင္ေတြ။ ငါတို႔ စိမ္းလန္းခဲ့တယ္။ အခုေတာ့ ေျခာက္ေသြ႕ေနခဲ့တာ ၾကာၿပီ"

လာျပန္ၿပီ။ သာဂိ၏ မရိုးႏိုင္ေသာ အလန္းမ်ား။ အသစ္မ်ား။

" ေဟ့ေကာင္။ ဘာျဖစ္ျပန္ၿပီလဲ "

" ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး အစ္ကို။ ပ်င္းတာနဲ႕ လက္ေဆာ့ေနတာ "

" မင္းလက္ေဆာ့တာ ငါတို႔လို Facebook က အသိေတြက တစ္မ်ဳိးထင္မိတယ္ကြ။ မင္းမ်ား ျပႆနာေတြ တက္ေနလားလို႔ေတာင္ ထင္ေနတာ"

"ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္ ေအာင္ျမင္တာေပါ့။ ေမာ္ဒန္ေလ အစ္ကို။ သစ္ၾကည့္တာ။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက Facebook ထဲမွာဆို ဘယ္သူ႕ကိုမွ မေျပာတဲ့ ခံစားမႈ ထူးထူးဆန္းဆန္းေတြ တင္တတ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း လန္းၾကည့္လိုက္တာ။ မိုက္လား အစ္ကို "

ကၽြန္ေတာ္ မေျဖ။ သူ႕ Status ၏ ေအာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္လိုက္ရေသာ သူ႕သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္၏ မွတ္ခ်က္ကို ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ေတာ့ ၿပံဳးမိေသးသည္။ သာဂိကို ' မင္းေတာ့ ရူးေနၿပီ' တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူ႕ကို ရူးသည္ဟု မေနာက္ပါ။ တခ်ဳိ႕ေတြကလည္း Like ဟု လာလုပ္သြားေသးသည္။ သာဂိကို ရူးေနၿပီဟု ေပးထားေသာ မွတ္ခ်က္ကို ၾကည့္လိုက္ Like လုပ္ထားသူေတြ၏ နာမည္မ်ားကို ၾကည့္လိုက္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးရေသးသည္။ မၿပံဳး ခံႏိုင္ရိုးလား။ တခ်ဳိ႕က ထို Status မ်ားကို ရူးေနၿပီဟု မွတ္ခ်က္ေပးထားသည့္တိုင္ တခ်ဳိ႕က ႀကိဳက္သည္ဆိုေသာအခါ ထိုသူမ်ားသည္လည္း နည္းနည္းေတာ့ ထူးေနေလၿပီ။

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သာဂိကို သေဘာတရားတစ္ခုသာ ေျပာျပလိုက္ပါသည္။ လုပ္သည္၊ မလုပ္သည္။ နားလည္သည္၊ နားမလည္သည္က သာဂိ၏ လက္ခံႏိုင္မႈ အပိုင္းဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္သည္။

"လူတိုင္းမွာ စိတ္ခံစားခ်က္ဆိုတာေတာ့ ရွိၾကတာေပါ့ကြာ။ အစ္ကိုလည္း နားလည္ပါတယ္။ အစ္ကိုဆိုလည္း အာဆင္နယ္ ေတာ္ေတာ္ႀကိဳက္ေတာ့ အာႀကီးအေၾကာင္းေတြ ေလွ်ာက္တင္ေလ့ရွိတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ စဥ္းစားတယ္။ ငါတို႔က စိတ္ထဲရွိတာေတြ အကုန္လံုးကို ဒီအထဲမွာ ေလွ်ာက္ေရးေနမလားလို႔။ ဘယ္သူ႔မွ ရိုက္စစ္စရာမလိုတဲ့ ငါတို႔ Life က ဒီထဲမွာ အကုန္ေရာက္ေနပါေပါ့လား လို႔လည္း ေတြးမိတယ္။ ေနာင္ တစ္ခ်ိန္ က်ရင္သာ အဲဒီလို သူမ်ားသိထားတဲ့ ကိုယ့္ဘ၀ကို တကယ္လက္ခံႏိုင္မွာလား ဆိုတာကို စဥ္းစားသင့္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ Celebrity လို႔ေျပာၾကတဲ့ နာမည္ႀကီး အႏုပညာရွင္ေတြေတာင္ အင္တာနက္မွာ မဟုတ္တာတစ္ခါ ပါလာရင္ ေျဖရွင္းဖို႔ ခက္ၾကတာေလ။ ဘာမွမဟုတ္တဲ့ ကိုယ္က အလကားေနရင္း ကိုယ့္ရဲ႕ကိစၥေတြ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ နာမည္ႀကီး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဒုကၡမ်ဳိး မခံရႏိုင္ဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာႏိုင္လဲ။ အဲဒါ မွန္လား၊ မမွန္လားဆိုေတာ့ မင္းလည္း စဥ္းစားတတ္တာပဲ သာဂိရာ။ စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့ "

" ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ေအာင္ျမင္ေနတုန္း Status ေတြကို စံုေနေအာင္တင္ၿပီး ကုိယ္ အဲဒီလို မလုပ္နုိင္တဲ့ေန႕က်ရင္ေရာ။ အင္တာနက္ကေန အသာေလး လွ်ဳိထြက္သြားမွာလား။ ကိုယ့္အေၾကာင္း သိေနတဲ့ အျပင္ကလူေတြၾကားမွာ ကိုယ္တစ္ခ်က္မွားတာနဲ႕ ကဲြမွာပဲေလ။ အားလံုးဟာ ခ်င့္ခ်ိန္ၿပီး လုပ္သင့္တယ္လို႔ အစ္ကိုေတာ့ ထင္မိတယ္။ မင္းလည္း သူမ်ားေတြ ဘာလုပ္လုပ္ လုိက္ရိမေနပါနဲ႕။ ပင္ပန္းတယ္။ အားလံုးက ကိုယ့္စရိတ္ ကိုယ္စား၊ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္ေနတာပဲကြာ။ ကိုယ့္သမိုင္း ကိုယ္ ေရးၾကပါလိမ့္မယ္"

ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ရွိသည္ကို သာဂိကို ခ်ျပလိုက္သည္။ ဘာတုန္႕ျပန္မႈမွ ျပန္မလာေတာ့။ သာဂိကၽြန္ေတာ့္ကို ႏႈတ္ဆက္၍ အြန္လိုင္းက ထြက္သြားသည္။

***************

အစ္ကို

ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့စေရးပါေတာ့မယ္။ အစ္ကို႕စကားေတြ ျပန္စဥ္းစားၿပီး ဘယ္ဟာက အမွန္လဲလို႔ ေတြးေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ႏို္င္တာေတြ ထဲက ေကာင္းတာေလးေတြေတာ့ ျပန္ လုပ္ၾကည့္လိုက္ ပါဦးမယ္။

တစ္ခါတစ္ခါ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ဆံုဖို႕ရယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ေပးခ်င္တဲ့ ေကာင္းတဲ့ Message ေလးေတြ ရွယ္ဖို႔ရယ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရွယ္ထားတဲ့ ေကာင္းတဲ့ Message ေလးေတြ ဖတ္ဖို႔ရယ္ အတြက္ေတာ့ Facebook ကို ရံဖန္ရံခါ တက္ခဲ့ပါမယ္။

အျမင္ကတ္လို႔ ေလွ်ာက္ရိေနတာေတြေတာ့ ရပ္ပစ္လိုက္ပါၿပီ။ အစ္ကိုေျပာသလို ကိုယ့္သမိုင္း ကိုယ္ေရးၾကတာေပါ့ဗ်ာ။

အစ္ကို႕ကို ေက်းဇူးတင္လ်က္
သာဂိ

အီးေမးလ္ကို ဖတ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်စြာ ေနာက္တစ္ေခါက္ျပန္ဖတ္သည္။ သာဂိထံမွ ပို႕လိုက္ေသာ ေမးလ္ပါ။

ေနာက္ဆံုး အဆံုးသတ္ကိုေတာ့ အေခါက္ေခါက္ ျပန္ဖတ္ေန၏။ ၾကယ္စင္သာဂိလည္း မဟုတ္။ သာဂိ (ေရႊပန္းေတာ) လည္း မဟုတ္ေတာ့။ သည္တစ္ခါေတာ့ သာဂိသည္ သာဂိျဖစ္လို႔ေနေတာ့၏။ လူမွန္၊ ေနရာမွန္ကို သာဂိတစ္ေယာက္ ေရာက္သြားေလၿပီဟု ကၽြန္ေတာ္နားလည္မိသလို ေနာက္ထပ္လည္း ဘယ္သူ႕ကိုမွ်၊ ဘာေစာင္းတရားေတြ ေဟာေနေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ဟု သာဂိကို ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္ေနမိပါေတာ့သည္။ ။

သားလတ္
၁၀:၄၅နာရီ
၃.၁၁.၁၁

" အိပ္ခ်္ဇီးရိုး ( H 0) " ( ၂ )

ေနာက္ေန႔နံနက္ အိပ္ရာမွမႏိုးခင္ ဆူသံပူသံေတြၾကားသည္။ လေရာင္ အိပ္ရာကထၿပီး ျပတင္းေပါက္ တံခါးဖြင့္၍ အိမ္ေရွ႕ကိုၾကည့္ေတာ့ လူေလးငါးဆယ္ေလာက္ သူ႔ျခံတံခါးမွာ စုေ၀းကာ ေအာ္ဟစ္ေနသည္။

" ဆရာလေရာင္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သတင္းေထာက္ေတြပါ။ တံခါးဖြင့္ေပးပါ "

ဒုကၡပဲ။ ဘာျဖစ္လို႔ သူ႔ဆီလာရတာလဲ။ ဘာအေၾကာင္းရွိလို႔လဲ။

" ဆရာ၊ ဆရာ့ရဲ႕ အိပ္ခ်္ဇီးရိုးစက္အေၾကာင္း သတင္းယူမလို႔ပါ "

" ဟာ "

ဒါ...ဒါ.......ရဲေခါင္ လက္ခ်က္ပဲ။ သည္ေကာင္ ကတိမတည္တဲ့ေကာင္ပဲ။

" ခင္ဗ်ားတို႔ ျပန္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္စက္က လံုး၀မၿပီးေသးပါဘူး။ အၾကမ္းထည္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ စမ္းသပ္ရဦးမယ္။ စမ္းသပ္ၿပီးေအာင္ျမင္ရင္ ကၽြန္ေတာ္အားလံုးကို ဖိတ္ၿပီး အသိေပးပါမယ္ "

အိမ္ေရွ႕တံခါးက ထြက္၍ေအာ္ေတာ့ မေက်နပ္သံေတြ ဆူပြက္လာသည္။ လေရာင္ တံခါးပိတ္ကာ အိမ္ထဲ၀င္ေတာ့ အသံေတြ တိတ္သြားသည္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဟုေတြးၿပီး ျပတင္းေပါက္ကၾကည့္မွ အားလံုးလွည့္ျပန္ သြားတာေတြ႕သည္။

လူေတြကေတာ့ ခက္ၿပီ။ သူ႔စက္ကို စမ္းသပ္ၿပီး မွတ္ပံုတင္ရဦးမည္။ ကမၻာကို ခ်မျပခင္ေတာ့ ျမန္မာက လူေတြသိေအာင္ ျပရမွာေပါ့ဟုေတြးရင္း လေရာင္က ႏွစ္ၿခိဳက္စြာျပံဳးသည္။

" ကရင္.....ရင္......ရင္ "

ဒါ လေရာင္အိမ္က လွ်ဳိ႕၀ွက္ဘဲလ္ျမည္သံ။ သည္ဘဲလ္ကို ရဲေခါင္ကလြဲ၍ ဘယ္သူမွ်မသိ။

အေတာ္ပဲ။ သည္ေကာင္ႏွင့္ သူ႔သတင္းေထာက္ေတြကိစၥ ရွင္းစရာရွိ၍ လေရာင္က တံခါးဆြဲဖြင့္လိုက္သည္။ ၿခံစည္းရိုးတံခါးကိုၾကည့္ေတာ့ ရဲေခါင္မဟုတ္။ အေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္ကို ေတြ႕သည္။

" ဘာလဲ အေဒၚ။ ဘာကိစၥရွိလို႔လဲ "

" အေဒၚ့ကို အိမ္ထဲ၀င္ခြင့္ေပးပါလား။ ေနာက္မွရွင္းျပပါရေစ "

" ကၽြန္ေတာ့္လွ်ဳိ႕၀ွက္ဘဲလ္ကို သိတာ ရဲေခါင္ဆိုတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းပဲ ရွိတယ္။ အေဒၚက ဘယ္က ဘယ္လိုသိတာလဲ "

" ရဲေခါင္ ေျပာျပလို႔ပါကြယ္။ အေဒၚက ရဲေခါင္ရဲ႕အမ်ဳိးပါ "

" ကၽြန္ေတာ္ဧည့္ခံဖို႔ အခ်ိန္မရွိလို႔ပါ အေဒၚ။ အားနာပါတယ္ "

" ဒီလိုပါကြယ္။ ေမာင္လေရာင္နဲ႔ စီးပြားေရးကိစၥ ေဆြးေႏြးခ်င္လို႔ပါ "

" အဲဒါဆို သီးခံပါအေဒၚ။ ကၽြန္ေတာ္က စီးပြားေရး စိတ္မ၀င္စားလို႔ ဘိုးဘြားပိုင္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြကို လူယံုေတြနဲ႔ လႊဲထားတာ "

" အေဒၚ့ရဲ႕ အစီအစဥ္ေတြကို ေမာင္လေရာင္စိတ္၀င္စားမွာပါကြယ္ "

" ဘာမ်ားမို႔လို႔လဲ "

" ေမာင္လေရာင္ရဲ႕ အသစ္ထြင္လိုက္တဲ့စက္ကို အေဒၚတစ္ဦးတည္း ကိုယ္စားလွယ္ယူဖို႔ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္မယ္။ အဲဒီအတြက္ ေမာင္လေရာင္ ႀကိဳက္သေလာက္ ေတာင္းပါ "

" ဟား-ဟား-ဟား။ ကၽြန္ေတာ္စိတ္မ၀င္စားပါဘူး အေဒၚ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီစက္ကို ဘယ္သူ႔ကိုမွ မေရာင္းပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ ထပ္လည္းမထြင္ပါဘူး။ ဒီစက္က သူမ်ားကိုင္လို႔ မျဖစ္ဘူး။ ဒီေတာ့ အေဒၚျပန္ပါေတာ့ "

လေရာင္က ေျပာၿပီး အိမ္ထဲျပန္၀င္သည္။ အေဒၚႀကီး စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ႏွင့္ ျပန္သြား၏။

****************

လေရာင္သည္ သူ႕ ( H 0 ) စက္ကို စတင္စမ္းသပ္ရန္ ျပင္ဆင္ေလသည္။ သို႔ေသာ္ အဓိကစမ္းသပ္ရမည္က ကိုယ္၀န္ေဆာင္မိခင္တစ္ဦး၏ ဗိုက္ထဲက သေႏၶသားကေလး။

" တီ-တီ-တီ "

ရုတ္တရက္ ဖုန္းျမည္လာ၍ လေရာင္ ထကိုင္လိုက္သည္။

" ဟဲလို- ဦးလေရာင္နဲ႕ စကားေျပာခ်င္လို႔ပါ "

သည္ဖုန္းနံပါတ္ကို ရဲေခါင္ဆီကပဲ ရတာျဖစ္လိမ့္မည္ဟု လေရာင္ေတြးမိသည္။

" ကၽြန္ေတာ္ပါပဲ "

" ေဩာ္- ဟုတ္ကဲ့။ ကၽြန္မက ကိုယ္၀န္ေဆာင္မိခင္ တစ္ဦးပါ။ ကၽြန္မတို႔ မ်ဳိးရိုး အစဥ္အဆက္ ပညာအရည္အခ်င္း ေတာ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေတာ္သလဲဆိုရင္ ကၽြန္မတို႔အားလံုးဟာ တကၠသိုလ္၀င္တန္း စာေမးပြဲေျဖခဲ့ၾကတဲ့ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ျမန္မာတစ္ျပည္လံုး ပထမကေန ပဥၥမၾကား ၀င္ခဲ့သူေတြခ်ည္းပါပဲ "

" ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မ၀င္စားပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အလုပ္ေတြရွိပါေသးတယ္ "

" အို - ဖုန္းမခ်လိုက္ပါနဲ႔ဦး။ ဒီလိုပါ။ ကၽြန္မအခုလြယ္ထားရတဲ့ သေႏၶသားကေလးကို ျမန္မာျပည္မွာသာမက ကမၻာမွာပါ အိုင္က်ဴအျမင့္ဆံုး ျဖစ္ေစခ်င္တယ္ရွင္။ အဲဒါ........ဦးလေရာင္ လိုသေလာက္ေတာင္းပါ။ အာဆီယံေငြေၾကး၊ ယူရိုေငြေၾကး၊ အေမရိကန္ ေဒၚလာ၊ ႀကိဳက္တဲ့ပံုစံနဲ႔ ေတာင္းပါ။ ေပးပါ့မယ္ "

" ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ တစ္ခုေတာ့ သီးခံၿပီး နားေထာင္ေပးပါဦး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘိုးေဘးေတြ ဒီစက္ကို တီထြင္ခ်င္တဲ့ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္က ေျမျပင္ေပၚမွာရွိတဲ့ လူတန္းစားေတြ အားလံုးကို ဆင္းရဲခ်မ္းသာ ကြာဟမႈနည္းေအာင္ ဥာဏ္ရည္က စညွိမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာနဲ႔ ဖန္တီးခ်င္ၾကတာပါ။ ခ်မ္းသာတဲ့လူေတြ ပိုၿပီးခ်မ္းသာေအာင္၊ ဆင္းရဲတဲ့လူေတြ ပိုၿပီးဆင္းရဲသြားေအာင္ လုပ္ဖို႔ စိတ္ကူး မရွိပါဘူး။ ဒီစက္ကို အမ်ားသံုးဖို႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တီထြင္တာပါ။ တစ္ဦးခ်င္းအတြက္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ အခ်ိန္တန္ရင္ အမ်ားအတြက္ ကၽြန္ေတာ္လႉခဲ့ပါမယ္။ ဒါေပမဲ့ ေလာေလာဆယ္ ကၽြန္ေတာ္ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ အေနအထားအရ ဒီစက္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘာလုပ္ရမလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိသြားပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေနာက္ထပ္ဘယ္ေတာ့မွ ဆက္မႀကိဳးစားပါနဲ႔ေတာ့ "

လေရာင္က ေအးေဆးစြာတံု႕ျပန္ၿပီး ဖုန္းကိုခ်လိုက္သည္။

ထို႔ေနာက္မွာေတာ့ တိတ္ဆိတ္ေသာ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ လေရာင္၏အိမ္မွ အသံမ်ား ေပၚထြက္ လာသည္ကို ေဘးအိမ္နီးနားခ်င္းမ်ား ၾကားသိရပါေတာ့သည္။

" ဂြမ္း "

" ဒါက ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေဖာက္ျပန္မႈအတြက္ "

" ဒုန္း "

" ဒါက ဘယ္သူမဆို ေလလည္တာနဲ႔ အနံ႔ခံ အနားေရာက္လာတတ္ၿပီး ေတြ႕ကရာ သတင္းေလွ်ာက္လုပ္ခ်င္တဲ့ လူတခ်ဳိ႕အတြက္ "

" ဖုန္း "

" ဒါကေတာ့ ေငြရွိရင္ အကုန္လုပ္လို႔ရတယ္ ထင္သူေတြအတြက္ "

" ဂၽြမ္း "

" ဒါကေတာ့ ေလာဘနဲ႔ သူမ်ားထက္ သာၿပီးရင္းသာခ်င္တဲ့ လူေတြအတြက္ "

အသံေတြၾကားၿပီး ျပန္တိတ္ဆိတ္သြားသည္။

အိမ္ထဲမွာေတာ့ ႏွစ္ရာေပါင္းမ်ားစြာ ႀကိဳးစားတီထြင္ခဲ့ၿပီးမွ ျဖစ္ေပၚလာေသာ Horizontal Zero ဆိုသည့္ စက္တစ္လံုး၏ ပ်က္စီးက်ဳိးပဲ့ေနေသာ အပိုင္းအစမ်ား။

ၿပီးေတာ့ လူ႔ေလာကႀကီးကို စိတ္ပ်က္နာၾကည္းလ်က္ လြန္ခဲ့သည့္ ခရစ္ႏွစ္ ရာေပါင္းမ်ားစြာက လူမ်ားစြာ၏ ရိုးသားျဖဴစင္သည့္ စိတ္ဓာတ္မ်ားကို ျပန္လည္တပ္မက္ေနေသာ မ်က္ႏွာတစ္ခုႏွင့္ လေရာင္ဆိုေသာ လူတစ္ဦး.........။ ။

သားလတ္

[ န၀ေဒးမဂၢဇင္း၊ ဒီဇင္ဘာလ၊ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ]