Wednesday, March 2, 2016

" သက္သတ္လြတ္စားတဲ့က်ား "



တစ္ခါတုန္းကက်ားတစ္ေကာင္မ်က္စိလည္လမ္းမွားၿပီးျမန္မာျပည္နယ္စပ္ကိုေရာက္လာသတဲ့။ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ က်ားေလာကမွာသတင္းတစ္ခုထြက္ေန တယ္။

တေလာကပဲက်ားတစ္ေကာင္ေသနတ္ပစ္ခံရၿပီးေသသြားတယ္။ဒါေပမဲ့ျမန္မာျပည္ကလူေတြဟာအင္မတန္ သနားၾကင္နာတတ္ၿပီးက်ားကိုေတာင္မသတ္ဖို႕ေျပာဆိုေနသံေတြFacebookေပၚမွာသတင္းထြက္ေနတဲ့ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းပါ။

ဒီေတာ့အဲဒီက်ားကသူတို႕အခ်င္းခ်င္းေမးရတယ္။တကယ္လားေပါ့။သူ႕ မိတ္ေဆြက်ားေတာင္ေသသြားၿပီ။လူေတြကသူတို႕က်ားေတြဟာရွားပါး မ်ဳိးရိုးေတြမို႕အခုအခ်ိန္မွာသတ္ဖို႕ထက္ေမ့ေဆးေပးၿပီးဖမ္းသင့္တယ္ လို႕ေျပာေနတာဟုတ္ပါ့မလားေပါ့။က်ားအခ်င္းခ်င္းကလည္းျပန္ေျဖပါတယ္။သိခ်င္ရင္ Facebookဖတ္တဲ့။

ဒါနဲ႕အဲဒီက်ားကသူတို႕႒ာနခ်ဳပ္ကိုလွမ္းေမးၿပီးAccountဖြင့္ခိုင္းတယ္။႒ာနခ်ဳပ္ကသူ႕ကိုစာျပန္တယ္။
" မင္းၾကားဖူးတယ္မဟုတ္လား။ေသခ်င္တဲ့က်ားေတာေျပာင္းဆိုတာ။ေအး-အဲဒါလူေတြေျပာတာ။ မင္းလည္းေသခ်င္လို႕လား။ငါတို႕က်ားေလာက မွာေတာ့ေသခ်င္တဲ့က်ားFacebookသံုးလို႕ဆိုၾကတယ္။ အဲဒီFacebookဆိုတာႀကီးထဲမွာမဟုတ္တမ္းတရားေတြမ်ားတယ္။ထင္ရာျမင္ရာေတြေရးတယ္။အင္ထုတယ္။ တူရာတူရာပင္းတယ္။သူတို႕အခ်င္းခ်င္းေျပာတာေတာ့ ဘာမတယ္ဆိုလား။ငါတို႕ေတာ့နားမလည္ဘူး။ ဒီေတာ့အဲဒါႀကီးကလူေတြသံုးတာ။ငါတို႕နဲ႕မအပ္စပ္ဘူး။တကယ္လို႕မင္းဆႏၵရွိရင္ေတာ့Accountဖြင့္ေပး မယ္။ကတိတစ္ခုေပးရမယ္။မင္းဟာအဲဒီAccountရတဲ့ေန႕ကစၿပီးငါတို႕က်ားေလာကရဲ႕ေကာင္းေၾကာင္း ကိုပဲေရးရမယ္။ငါတို႕က်ားေတြဟာလူသား မစားေၾကာင္းမင္းေျပာရမယ္။ငါတို႕ကိုအေသမသတ္ သင့္ဘူး။ေမ့ေဆးေပးၿပီးဖမ္းရင္မ်ဳိးရိုးထိန္းသိမ္းရာေရာက္လို႕ငါတို႕ကိုအရွင္ဖမ္းမယ္ဆို အသာတၾကည္လက္ခံတတ္တဲ့သေဘာရွိတယ္ဆိုတဲ့၀ါဒကိုမ်ားမ်ားျဖန္႕ရမယ္။က်ား၀ါဒေပါ့ကြာ။ တစ္နည္းအားျဖင့္က်ားတို႕၏မာယာလို႕လည္းေျပာလို႕ရ တယ္။အဲဒါေတြကိုမင္းလက္ခံမယ္ဆိုရင္ မင္းအတြက္Accountတစ္ခုဖြင့္ေပးမယ္။အဲဒီကတိနဲ႕အလုပ္လုပ္ေနတဲ့က်ားေလာကကAccountေတြရွိတယ္။ အဲဒီေကာင္ေတြကိုမင္းသိစရာမလုိဘူး။သူတို႕ဟာငါတို႕႒ာနခ်ဳပ္ကလုပ္သမွ်ဘာမွမသိလည္းအားလံုးေထာက္ ခံေနတဲ့ေကာင္ေတြ။သူတို႕ကိုသိပ္ျမန္ျမန္ရွာစရာလည္းမလိုဘူး။အခုလူေတြေျပာေနတဲ့ဆီသည္ဆိုလားစီလီ ဆိုလားျဖစ္ေနၿပီ။မင္းမသံုးတတ္ရင္သူတို႕ဘာေရးလဲၾကည့္ၿပီးမွီးၿပီးလိုက္ေရး။ မင္းေနာက္မွာငါတို႕ရွိတယ္။တစ္ခုခုျဖစ္ရင္မင္းကိုငါတို႕လိုက္ရွာမယ္"

ဒီေတာ့Facebookသံုးခ်င္တဲ့က်ားလည္းေတြေ၀သြားတယ္။ဒါေပမဲ့လူေတြရဲ႕သတင္းအခ်က္အလက္ကို လိုက္ဖို႕ကဒီတစ္နည္းပဲရွိေတာ့သံုးမယ္ဆိုၿပီးလက္ခံလိုက္တယ္။႒ာနခ်ဳပ္ကFacebookသံုးနည္းစာရြက္ စာတမ္းေတြပို႕တယ္။အနီးဆံုး႒ာနကေနဖုန္းတစ္လံုးနဲ႕လက္ပ္ေတာ့ပ္တစ္လံုးလာယူခိုင္းတယ္။
သူ႕Accountကို႒ာနခ်ဳပ္ကေရြးေပးတယ္။

"သက္သတ္လြတ္"တဲ့။

ေတာ္ေတာ္ေလးမိုက္တယ္။Accountဖြင့္တဲ့ေန႕ကတည္းကသူဟာအသားမစားသူပါလို႕တင္လိုက္တာ လာAddတာတစ္ရာေက်ာ္တယ္။
တျဖည္းျဖည္းနဲ႕Friend Listထဲမွာလူေတြမ်ားလာေတာ့သတင္းေတြ လုိက္ၾကည့္တာေနာက္ဆံုးသူ႕မိတ္ေဆြနာေရးကိုဖတ္လိုက္ရတယ္။

လူေတြဟာေတာ္ေတာ္ခက္လြန္းတယ္လို႕ေတြးတယ္။သူ႕မိတ္ေဆြအသားရွာမလို႕ထြက္တုန္းလူႏွစ္ေယာက္ ငါးေဖာ္ေနတာေတြ႕လို႕စားမလို႕လုပ္တယ္။အဲဒီလူႏွစ္ေယာက္လြတ္သြားတယ္။လူစုၿပီးသူ႕မိတ္ေဆြကိုျပန္လာ ရွာတယ္။ ၿပီးေတာ့သတ္ပစ္လိုက္တယ္။ဒါဟာသူတို႕က်ားေလာကရဲ႕ထူးဆန္းတဲ့ကိစၥေတာ့မဟုတ္ဘူး။

သူတို႕ဟာသားေကာင္ရွာမယ္။ဒီလိုပဲတစ္ခ်ိန္မွာသူတို႕ဟာသားေကာင္ျဖစ္ မယ္။မုဆိုးနဲ႕ေတြ႕ ရင္ေတြ႕မယ္။ေတာဆင္ရိုင္းေတြ၊ေတာ၀က္ေတြ၊၀က္၀ံေတြ၊ေႁမြေတြနဲ႕ေတြ႕မယ္။အဲဒီအခါသူတို႕ ခံရတဲ့အလွည့္ေတြအမ်ားႀကီးပဲ။

ထူးဆန္းတာကသူ႕မိတ္ေဆြကိုသတ္ၿပီးရြာမွာက်က်နနျပထားတယ္။အေရခြံခြာတယ္။Facebookတင္တယ္။ စမိၿပီဆိုကတည္းကသနားလိုက္တဲ့လူေတြ။ၾကင္နာတတ္ၾကတယ္။ရွားပါးမ်ဳးိရိုးမို႕မသတ္သင့္တဲ့အေၾကာင္း ကမၻာနဲ႕ ခ်ီၿပီးေျပာတယ္။ေမ့ေဆးနဲ႕ပစ္သင့္တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေျပာတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္းလူ႕အသက္နဲ႕ေမ့ေဆး။အဲဒီအခ်ိန္ဘယ္လိုလုပ္မလဲေျပာတယ္။စံုေနတာပါပဲ။

ပိုၿပီးထူးဆန္းတာကအင္ထုတဲ့သတင္းလို႕ေျပာရမယ့္ကေလးတစ္ေယာက္ကိုသူ႕မိတ္ေဆြက်ားက ၀င္ပူးတယ္ဆိုၿပီးက်ားအတြက္ေနရာေတာင္းတယ္တဲ့။ဒီလူေတြသူ႕မိတ္ေဆြက်ားကိုခုတုံးလုပ္ၿပီလို႕ သိလိုက္တယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္လူေတြရဲ႕သေဘာကိုေသေသခ်ာခ်ာသိၿပီမို႕လူေတြနဲ႕အနီးဆံုးကိုသြားဖို႕သူဆံုးျဖတ္လုိက္တယ္။
ဒီလိုနဲ႕ရြာတစ္ရြာအနားမွာသားေကာင္ေလးေတြရလိုရျငားရွာၾကည့္တယ္။႒ာနခ်ဳပ္ကသတင္းေရာက္လာတယ္။ "တံတားေတြနားမွာအေပါ့မသြားရ"တဲ့။က်ားနားမလည္ျဖစ္သြားတယ္။အေပါ့မသြားရဆိုတဲ့အမိန္႕ကိုလြန္ဆန္ရင္ ႒ာနျပန္ေရာက္ရင္ငယ္ပါကိုအျဖတ္ခံရမယ္တဲ့။စတြန္႕သြားတယ္။စမံုတံုးမယ့္ကိန္းဆိုေတာ့ဒီညႊန္ၾကားခ်က္ကို အတိအက်လိုက္နာပါမယ္လို႕ျပန္လိုက္တယ္။ေနာက္မွတျခားေဘာ္ဒါေတြဆီေမးၾကည့္ေတာ့တံတားေတြ ပ်က္တာ ဆီးေၾကာင့္လို႕လူေတြသံသယ၀င္ေနတာကိုက်ားေၾကာင့္အထင္မခံႏိုင္လို႕
တဲ့။ရွင္းသြားတယ္။က်ားေတြရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာက်မယ့္ကိစၥသူဘယ္ေတာ့မွမလုပ္ဘူး။

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ရြာကေနလမ္းမွားေရာက္လာတဲ့လူႏွစ္ေယာက္နဲ႕ေတာအုပ္အလယ္မွာဆံုတယ္။ သူ႕ကိုလည္းျမင္ေရာသူတို႕မွာပါတဲ့လက္နက္ေတြထုတ္ တယ္။ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ေတာ့ တစ္ေယာက္ကေသနတ္၊တစ္ေယာက္ကဖုန္းကိုင္ထားတယ္။

" ငါတို႕ကိုစားေတာ့မယ္။မင္းပစ္မလား"

သူတို႕ခ်င္းၾကည့္ၿပီးလူႏွစ္ေယာက္ေျပာတယ္။က်ားကနားမလည္ဘူးလို႕ထင္ပံုရတယ္။Google Translate မွာသူတို႕ဘာသာစကားကိုေလ့လာထားတာ အဲဒီလူေတြမသိဘူး။မတိက်ေပမယ့္အနီးစပ္ဆံုးဘာသာ
ျပန္လို႕ရတယ္ဆိုတာ႒ာနခ်ဳပ္ကေျပာထားတာ။

ပစ္မယ္ဆိုတဲ့လူကလက္တုန္ေနတယ္။က်ားကၿငိမ္ေနေတာ့ဘာလုပ္မလဲ လို႕ေစာင့္ၾကည့္ေနပံုပဲ။က်ားကလည္းစဥ္းစားတယ္။ငါလည္းဗိုက္ဆာေနၿပီ။ ဒီေတာ့ႏွစ္ေယာက္စလံုးကိုစားမယ္။ဒါေပမဲ့ေသနတ္နဲ႕ေကာင္
ကငါ့ကိုပစ္ႏိုင္တယ္။ႀကံစမ္းဆိုၿပီးဥာဏ္စိမ္း၊ဥာဏ္နက္ေတြထုတ္တယ္။

သူတို႕ေလာကမွာအသားစိမ္းပဲစားလို႕ဥာဏ္စိမ္းလို႕ေခၚတယ္။ဥာဏ္နက္ဆိုတာတရားမ၀င္ရလာတဲ့အမဲ၊ သားေကာင္မ်ဳိးကိုတိုက္ခိုက္ဖို႕စဥ္းစားရတာကိုေခၚတာ။တမင္ေခ်ာင္းၿပီးစားတာမဟုတ္ဘူးေပါ့။ဥာဏ္နီ က်ေတာ့ေခ်ာင္းၿပီးစားတာ။က်ားဆိုတာသားေကာင္ကိုေခ်ာင္းၿပီးပဲစားတယ္။ဒါဟာရိုးသားတယ္။ သတၱိရွိတဲ့လုပ္ရပ္ျဖစ္တယ္။ေသြးရဲတယ္။ဒါေၾကာင့္ဥာဏ္နီလို႕သတ္မွတ္ တယ္။

အခုကသြားရင္းလာရင္းဖ်တ္ခနဲေတြ႕တာ။တိုက္ရေတာ့မယ္။ဒါေၾကာင့္ဥာဏ္နက္ကိုထုတ္တယ္။ဒါေပမဲ့က်ား ကံေကာင္းေနတာကေသနတ္သမားဟာခ်ိန္သာထားတယ္သူ႕အေျခအေနကိုၾကည့္ရင္းေတြေ၀ေနပံုပဲ။ေဘးက လူက လည္းပြားေနတာပါတယ္ထင္ပါရဲ႕။ဟိုလူကဖုန္းကိုပြတ္ေနတယ္။

"ေဟ့ေကာင္။ရွားပါးမ်ဳိး။က်ည္နဲ႕ပစ္မလား။ေမ့ေဆးနဲ႕ပစ္မလား"

ဖုန္းထဲကအခ်က္ေတြၾကည့္ၿပီးတတြတ္တြတ္ေျပာေနတယ္။ဟိုလူကျပန္ေျပာတယ္။

" ေတာထဲကိုလာတာ။မင္းႀကီးေဒၚေမ့ေဆးကပါမလား"

" ဒါဆိုသစ္ေတာတို႕၊ေတာရိုင္းတိရိစၦာန္ထိန္းသိမ္းေရးတို႕ေခၚမလား"

"မင္းေနခဲ့ေလ။ငါသြားေခၚလိုက္မယ္။မင္းအေမလင္ကအဲဒီျပန္ေခၚေနတာကိုေစာင့္မလား။ငါျပန္လာရင္ မင္းအရိုးေတာင္ဘယ္ကရွာရမွန္းမသိျဖစ္ေန မယ္"

ဖုန္းပြတ္ေနတဲ့လူမ်က္လံုးျပဴ းသြားတယ္။

"ဒါဆိုလည္းပစ္ကြာ"

ဖုန္းပြတ္တဲ့လူေျပာသလိုပဲေသနတ္ကိုင္ထားတဲ့လူကေမာင္းတင္တယ္။

သိလိုက္ၿပီ။ဒီလူတကယ္ပစ္ေတာ့မယ္။ဒါနဲ႕က်ားတို႕ရဲ႕မာယာသံုးၿပီး လက္ကာျပလိုက္တယ္။

" ေနပါဦး။ က်ုပ္ရွင္းျပပါမယ္"

လူႏွစ္ေယာက္မ်က္လံုးတင္မဟုတ္။အကုန္ျပဴ းသြားပံုရတယ္။က်ားက လူစကားေျပာပါလားဆိုၿပီး။

"က်ဳပ္ကအသားမစားပါဘူး"

" ဘာ။ရူးေၾကာင္မူးေၾကာင္လာေျပာေနတယ္။ပစ္ထည့္လိုက္ရ"

"တကယ္ပါ။ကၽဳပ္ရဲ႕Facebook Accountမွာ၀င္ၾကည့္ပါ။ သက္သတ္လြတ္ဆိုတာက်ဳပ္Accountပါ"

ဖုန္းကိုင္ထားတဲ့လူကခ်က္ခ်င္းအလုပ္လုပ္တယ္။ပြတ္တာမွစိမ္ေျပနေျပပဲ။ ခဏေနေတာ့ေသနတ္နဲ႕လူကိုရွင္းျပတယ္။

"သူတို႕ကေမ့ေဆးနဲ႕ဖမ္းတာတို႕၊အရွင္ဖမ္းရင္တို႕ဆိုလက္ခံတယ္တဲ့။ရွားပါးမ်ဳိးေတြပါတဲ့။တိရိစာၦန္ထိန္းသိမ္းေရးေတြ၊သစ္ေတာထိန္းသိမ္းေရးေတြကို အေၾကာင္းၾကားသင့္တယ္ထင္တယ္။လူသားမစားဘူးတဲ့ကြ။ေတာ္ေသး တာေပါ့"

" ေဟ့ေကာင္။ေသာက္ရူး။က်ားကလူသားမစားဘူးရွိလား"

" ဟ-ဒီေကာင့္Accountထဲမွာေျပာထားတာေလ"

"ဟုတ္ပါတယ္။က်ဳပ္ကလူသားမစားပါဘူး"

ေသနတ္နဲ႕လူနည္းနည္းေတြေ၀သြားတယ္။

"ေကာင္းၿပီ။ဒါဆိုမင္းထြက္သြားေတာ့။ငါေသနတ္နဲ႕ခ်ိန္ထားမယ္။လွည့္လာ ရင္ပစ္ၿပီပဲ"

က်ားလည္းနည္းနည္းေတာ့ေတြေ၀သြားတယ္။

"တစ္ခုေတာ့ရွိပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းက်ားေသသြားတဲ့ျဖစ္စဥ္ကို သိရင္ေျပာျပေပးပါလား။ အဲဒါသိခ်င္လို႕ဒီနားကိုလာတာပါ"

လူႏွစ္ေယာက္နည္းနညး္ေတြေ၀သြားတယ္။မင္းေျပာလိုက္ဆိုၿပီးဖုန္းကိုင္ထားတဲ့လူကိုေမးေငါ့ျပတယ္။ေျပာတာ ကေတာ့သူသိထားတဲ့သတင္းေတြအတုိင္းပဲ။ေနာက္ဆံုးသူ႕မိတ္ေဆြကိုေသေသခ်ာခ်ာသၿဂႌဳဟ္ေပးတာကအစ ရွင္းျပတယ္။အဲဒီအခ်ိန္က်ားသတိထားမိတာကေသနတ္သမားရဲ႕ လက္ကေအာက္က်သြားတယ္။

တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာပဲသူလ်င္လ်င္ျမန္ျမန္နဲ႕ခုန္အုပ္လိုက္တယ္။ေသနတ္သမားလက္ကေသနတ္လြတ္က်ၿပီး လည္ၿမိဳကိုတစ္ခ်က္ခဲလိုက္တာနဲ႕ေသနတ္သမားေသြးေတြထြက္လာတယ္။ေသခ်ာေအာင္ေသနတ္သမားရဲ႕ လက္ကို တစ္ခ်က္ထပ္ကိုက္လိုက္တယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာဖုန္းသမားကေျပးဖုိ႕ျပင္ေနၿပီ။ဒါနဲ႕တစ္ပတ္လွည့္ၿပီးခုန္အုပ္ လိုက္တယ္။မိတယ္။ေက်ာကုန္းကို တစ္ခ်က္ကိုက္ၿပီးလက္သည္းနဲ႕ျခစ္လိုက္တယ္။သူ႕လက္ထဲကဖုန္းကိုခပ္ေ၀းေ၀းေရာက္ေအာင္ပုတ္ထုတ္ လိုက္တယ္ ။ၿပီးမွကိုက္မယ္လုပ္ေတာ့ဖုနး္သမားက၀ူး၀ူး၀ါး၀ါးနဲ႕ေအာ္တယ္။

"မင္းေျပာေတာ့လူသားမစားဘူးဆို။ၿပီးေတာ့ငါကမင္းကိုသတ္ဖို႕လုပ္တဲ့လူ မဟုတ္ဘူး။ဟိုေသနတ္သမားကသာသတ္မွာေလ။ငါ့ကိုလႊတ္ေပးပါ"

သူ႕မ်က္ႏွာၾကည့္ၿပီးတည့္တည့္ေျပာလိုက္တယ္။

" မင္းသူငယ္ခ်င္းေျပာတ့ဲေသာက္ရူးဆိုတာဘာလဲ"

ဖုန္းသမားေၾကာင္သြားတယ္။

"သံုးမရတဲ့ေကာင္ေပါ့ကြာ။ပံုမွန္စိတ္မရွိဘူးေျပာတာ။ဘာျဖစ္လို႕လဲ"

" ေအး-အဲဒီအတိုင္းပဲ။ေသာက္ရူး။က်ားဆိုတာအသားစားတယ္။မင္းဘာသာ Facebookသံုးၿပီးရူးခ်င္ရူး။ ငါ့ခြင္ကိုမဖ်က္နဲ႕။ၿပီးေတာ့မင္းကိုငါအရင္စားကိုစားရမယ္။ဘာလို႕လဲသိလား။ေသနတ္သမားက တစ္ခါပစ္ရံုနဲ႕ေသမယ္။မင္းတို႕ကအြန္လိုင္းဆိုတာကေနအႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာပစ္တယ္။ငါတို႕က်ားကို အရွင္ဖမ္းဖို႕ေလး၊ဘာေလး။ေလွ်ာက္ေျပာေနတယ္။ၿပီးေတာ့ဖမ္းၿပီးေလွာင္ အိမ္ထဲထည့္၊ဟိုဆပ္ကပ္ထဲပို႕ၿပီး လူေတြေရွ႕ကစားခိုင္းလိုကစားခိုင္း၊ ငါ့မိတ္ေဆြဆိုအသတ္ခံရတဲ့အျပင္ နတ္စိမ္းျဖစ္ၿပီးေနရာေတာင္းတယ္ ဘာညာအေျပာခံလိုခံရ။ဒီေတာ့ငါတို႕က်ားသိကၡာက်တယ္။အဲဒီအတြက္မင္းတုိ႕လိုအြန္လိုင္းေလက်ယ္ Facebookသံုးဖုန္းပြတ္တဲ့ေကာင္ေတြနဲ႕ေတြ႕ရင္အရင္ရွင္းရမယ္လို႕ငါတို႕႒ာနခ်ဳပ္ကမွာထားတယ္။ ဒီေတာ့ေနာက္ဘ၀မွဆက္ၿပီး ပံုေတြဆက္တင္။မင္းတို႕ဘာလုပ္လဲသိလို႕မင္းဖုန္းေတာင္ ငါေ၀းေ၀းပို႕ထားတာၾကည့္။ငါတို႕ကိုက္တာေတာင္မင္းတုိ႕ပံုတင္ခ်င္တင္မွာေလ။ဒီက်ားေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုကိုက္ပါတယ္ဆိုၿပီးပံုႀကီးခ်ဲ႕မွာ။က်ားကိုဖမ္းေတာ့သဘာ၀ ၀နး္က်င္ထိန္းသိမ္းတယ္။ေတာရိုင္း တိရိစၦာန္ေစာင့္ေရွာက္တယ္တဲ့။ က်ားကိုက္ေတာ့က်ားဆိုးတယ္တဲ့။သြားေတာ့။ဆီးယူေနာက္ဘ၀"

ေျပာၿပီးတစ္ကိုယ္လံုးကိုက္စားပစ္လိုက္တယ္။အဲဒီအခ်ိန္ေသနတ္သမားဟာသူ႕ေသနတ္ကိုျပန္ေကာက္ ဖို႕ႀကိဳးစားေနတယ္။ဒါေပမဲ့မမီေတာ့ဘူး။ သူ႕ေသနတ္ကိုက်ားကနဂိုကတည္းကေ၀းေ၀းပို႕ထားတာ။

"မင္းငါ့ကိုျပန္လႊတ္ေပးပါ။မင္းရဲ႕ေကာင္းေၾကာင္းေတြကိုပဲငါသတင္းလႊင့္ေပးပါမယ္"

"လာျပန္ၿပီ။ေနာက္တစ္ေကာင္။ေသာက္ရူး။မင္းကိုလႊတ္ေပးလိုက္ေတာ့မင္းတို႕ေျပာတဲ့ဘာထိန္းသိမ္းေရး၊ ညာထိန္းသိမ္းေရးေတြကငါ့ကိုေတာေျခာက္သလိုေမာင္းထုတ္မယ္ေလ။ဒါမွမဟုတ္ဖမ္းမယ္ေလ။
ၿပီးေတာ့မင္းတုိ႕လူေတြၾကည့္ဖုိ႕ငါတို႕ကေလွာင္အိမ္ထဲမွာဆင္းရဲဒုကၡခံၿပီးမသဒၶါေရစာစားၿပီးေနရဦးမယ္ေလ။ အခန္႕မသင့္ရင္ကၽြမ္းဘားပါကစားျပရဦးမယ္ေလ။မင္းေကာင္းေၾကာင္းေလာက္သတင္းလႊင့္တာလာမေျပာနဲ႕။ ငါ့လိုပဲကိုယ့္ဘာသာေကာင္းေၾကာင္းလႊင့္ေနတဲ့ေကာင္ေတြမင္းတို႕ Facebookေလာကမွာ အမ်ားႀကီးပဲ။မင္းတို႕လူေတြကမင္းတို႕သာအေကာင္း၊မင္းတို႕သာဆရာေတြ။ဘာတဲ့။စဆရကတို႕၊ဘာတို႕ဆိုတာ ငါအဘိဓာန္ မွာေတာင္ရွာလို႕မရဘူး။ၿပီးေတာ့ကြီးတို႕၊ေညးတို႕၊ေခးတို႕ရွိေသးတယ္။
မင္းတုိ႕Facebookေလာကဆိုတာမင္းပစ္တဲ့ေသနတ္ထက္ေတာင္ေၾကာက္ ဖို႕ေကာင္းတယ္။မဟုတ္တာ အဟုတ္လုပ္ေနၾကတာ။အခုမင္းကိုလႊတ္ေပးလိုက္ရင္ငါ့႒ာနခ်ဳပ္ကငါ့ကိုအေရးယူမွာ။မင္းကလည္း သတင္းမွားေတြတင္ေတာ့မွာ။ငါကပဲကူလီကူမာလုပ္လို႕မင္းကခုခံရတာမ်ဳိးလုပ္မွာေလ။ေနရင္းထုိင္ရင္း ငါ့အမ်ဳိးေတြပါေတာေျပာင္းေနရဦးမယ္။မင္းတုိ႕လူေတြကလြယ္တာမဟုတ္ဘူး။လူအခ်င္းခ်င္းေနတဲ့အိမ္ေတာင္ ဖ်က္ဆီးေနၾကတာ။ဒီေတာ့မင္းကိုလႊတ္မေပးေတာ့ဘူး။ဖုန္းနဲ႕ေကာင္ကအႏၱရာယ္မ်ားလို႕အရင္စားလိုက္တာ။ မင္းကိုေတာ့ငါ့အမ်ဳိးေတြစားဖို႕ယူသြားမယ္"

ေျပာေျပာဆိုဆိုေသနတ္သမားကိုကိုက္ခ်ီယူၿပီးေတာထဲကို၀င္တိုးသြားေတာ့တယ္။
ေနာက္ေန႕မွာေတာ့က်ားတစ္ေကာင္လူႏွစ္ေယာက္ကိုသတ္ျဖတ္လိုက္တဲ့ အေၾကာင္းFacebookေပၚမွာ သတင္းေတြျပန္႕ေနျပန္တယ္။အဲဒီအခ်ိန္သက္သတ္လြတ္ဆိုတဲ့Accountပိုင္ရွင္ကက်ားမ်ဳိးစိတ္ေတြနည္းလာလို႕ က်ားေတြကိုေတြ႕ရင္မသတ္ဖို႕၊အရွင္ဖမ္းဖို႕တဖြဖြေျပာေနေသးရဲ႕။ ။

ဆူးသစ္
၁၄း၂၃ နာရီ ( စင္ကာပူစံေတာ္ခ်ိန္ )
၂၈.၀၂.၂၀၁၆

Sunday, November 15, 2015

" အဖံုးလွပ္မိတဲ့ည၊ ေနာက္တစ္သီးစိုက္မယ့္ေန႕" ( သို႕မဟုတ္ ) " ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္အင္တာနက္အလန္းမ်ား " ( ၆ )



တကယ္ေတာ့သာဂိဆိုသည့္လူငယ္ေလးသည္ျပႆ     နာေကာင္ မဟုတ္မွန္းကၽြန္ေတာ္သိသည္။သို႕ေသာ္ယခုေတာ့သူ႕ျပႆ     နာေတြကိုၾကားလာရသည္။

" အစ္ကို႕ေကာင္သာဂိေတာ့ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္မွာေတာင္နာမည္ႀကီးေနၿပီ "

သာဂိတို႕ရြာနားကအလုပ္သမားေလးတစ္ေယာက္ခြင့္ႏွင့္အိမ္ျပန္ၿပီးျပန္လာစဥ္ကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာသည္။

" ေဟ-ဘာျဖစ္လို႕တုန္း။ ဒီေကာင္သီခ်င္းေခြလည္းထုတ္တယ္။ ဘေလာ့လည္းေရးမယ္ဆိုၿပီးဟုတ္တိပတ္တိေတာ့မလုပ္ပါဘူး။ဟိုတေလာကသူတို႕ရြာကစင္တင္ျပဇာတ္ က လို႕ငါ့ကိုေတာင္စီဒီေပးလိုက္ေသးတယ္။ "

" အဲဒါေတြေၾကာင့္မဟုတ္ဘူးအစ္ကို။ အခုနာမည္ႀကီးတာကထူးဆန္းတယ္။ ေနာက္တစ္မ်ဳိး "

" တစ္မ်ဳိးပါလားဟ။ ကဲ-လင္းစမ္းပါဦးကြာ။ ဒီေကာင္နဲ႕မေတြ႕တာၾကာေတာ့သူ႕အေၾကာင္းစိတ္၀င္စားတယ္။ "

ထိုသို႕ေျပာၿပီးသကာလသာဂိအေၾကာင္းကိုေဖာက္သည္ခ်သည့္အလုပ္သမားေလးေၾကာင့္သာဂိအေၾကာင္းကို ရုပ္ရွင္အလားျပန္ၾကားရေလေတာ့ သည္။

x x x x x x x x x x x x x x x x x

" လိုက္ေဟ့.......လုိက္ဟ။ ကတံုး......ကတံုး "

ေရႊပန္းေတာရြာ၏ညအေမွာင္မိုက္မွာဆူညံပြက္ေလာရိုက္သံမာ်းထြက္က်လာသည္။ရြာသူရြာသားမ်ားႏိုး ကုန္၍တခ်ဳိ႕ကလည္းတုတ္ေတြ၊ဓားေတြ၊လွံေတြဆြဲကိုင္လာၾကသည္။

ျပည္ဘက္မွာၾကားဖူးေသာကတံုးသည္ေရႊပန္းေတာရြာကို၀င္ေလၿပီဟု အထင္ရွိ၏။သိပ္ေတာ့မလြယ္။ထိုကတံုးဆိုလည္းဖမ္းဖို႕မလြယ္ေခ်။ၿပီးေတာ့ထိုကတံုးသည္အပ်ဳိမ်ားအိမ္ကိုသာ လာတတ္သည္ဟုသတင္းေတြကဆိုထားသည္မဟုတ္လား။

" ဘယ္နားမွာေတြ႕တာလဲ။ ဘယ္သူေတြ႕တာလဲ။ "

 တခ်ိဳ႕လည္းဗီြဒီယိုရံုအျဖဳတ္မို႕မအိပ္ၾကေသး။ စိတ္၀င္စားစြာေမးၾကသည္။

" အရီးေလးေအးရီတို႕အိမ္နားမွာ "

" ဟာ-ဒါဆိုျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အရီးေလးမွာသမီးအပ်ဳိေတြသံုးေယာက္ေတာင္ ရွိတာဆိုေတာ့ဒီကတံုး လာေခ်ာင္းတာျဖစ္မယ္။"

တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္သံမ်ားၾကားရသည္။ရြာလူႀကီးသည္လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးတ၀င္း၀င္းျဖင့္ေရာက္လာ၏။

" အရီးေလးတို႕အိမ္မွာေခြးရွိပါတယ္ကြာ။ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး "

" ဘာလို႕မျဖစ္ႏိုင္ရမွာလဲ။ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္စိနဲ႕ျမင္တာ။ စြပ္က်ယ္ေတာင္၀တ္ထားေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဗြီဒီယုိရံုက အျပန္လူရိပ္ေတြ႕လို႕အရီးေလးတို႕အိမ္ကလားလို႕ထင္ေနတာ။အရီးေလးသားေမာင္လတ္ကကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ဗီြဒီယိုၾကည့္ၿပီးလမ္းမွာသူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕က်န္ခဲ့တာေလ။အိမ္မွာေယာက်ာ္းေလးမွမရွိတာကို။ "

" ဒါဆိုဘယ္ဘက္ကိုထြက္သြားလဲ "

" ေနာက္ေဖးႏြားတင္းကုပ္နားမွာရိပ္ခနဲေပ်ာက္သြားတာ။ ရိုးထဲဘက္ဆင္းေျပးတယ္ထင္တာပဲ။ "

" အားလံုးသတိရွိၾက။ ငါတို႕ရိုးထဲဘက္နဲ႕ၿခံထဲကိုရွာမယ္။ မင္းတုိ႕အိမ္ေရွ႕နားကေစာင့္ၾကည့္ေန။ ေခြးကဘယ္ေရာက္ေနပါလိမ့္ "

ေျပာသူေျပာ၊ရွာသူရွာျဖင့္အားလံုးအလုပ္ရႈပ္သြားၾကသည္။အရီးေလးလည္းသူ႕သမီးမ်ားကိုႏိႈးကာ စိုးရိမ္စိတ္ျဖင့္လိုက္ၾကည့္ေန၏။အရီးေလး၏ေယာက်ာ္းကားဆံုးသြားသည္မွာတစ္ႏွစ္ခန္႕ရွိၿပီျဖစ္၍ သမီးေလးေယာက္၊သား တစ္ေယာက္ႏွင့္အရီးေလးမွာအားကိုးေယာက္်ားေလးဆို၍ သူ႕သားပင္ရွိ၏။သူ႕သားကလည္းညဘက္ဗီြဒီယိုရံုျဖဳတ္မွအိမ္ျပန္လာတတ္ရာအလြန္ေမွာင္မွ အိမ္ကိုေရာက္၏။ဒါေတာင္ရံဖန္ရံခါလမ္းမွာသူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ေလကန္ေနလွ်င္ေတာ္ေတာ္ႏွင့္အိမ္မေရာက္။

" ဟာ-ၾကက္ၿခံတံခါးပြင့္ေနတယ္ေဟ့။ ဒီေကာင္ၾကက္လာခိုးတာျဖစ္မယ္။"

" ဒါဆို ကတံုးဘယ္ဟုတ္ေတာ့မလဲ။ ၾကက္သူခိုးေပါ့။ "

" အဲဒါဆိုရွာစမ္း။ ဒီေကာင္ေ၀းေ၀းမေျပးႏိုင္ပါဘူး။ ဒီနားတင္၀ပ္ေနတာေနမွာ။ "

သည္သုိ႕ျဖင့္တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ေျပာၾက၊ရွာၾကျဖင့္ရွာေလရာေနာက္ဆံုးေကာက္ရိုးပံုေထာင့္တြင္ေမွာင္ ရိပ္ခိုေနေသာစြပ္က်ယ္ခ်ဳိင္းျပတ္ျဖင့္ကတံုးပံုလူတစ္ေယာက္ကိုဓာတ္မီးေရာင္ေအာက္တြင္ျမင္ရေလေတာ့ သည္။

" ဟာ-ဟိုမွာ။ ဟိုမွာ။ "

" ၀ိုင္းေဟ့။ ခ်ဟ။ ေဆာ္ကြာ။ ေတာ္ေတာ္အလုပ္ရႈပ္ေအာင္လုပ္တဲ့ေကာင္ "

" ေအးကြာ။ အိပ္ေရးပ်က္ေအာင္လည္းလုပ္ေသး "

" ဟ-ေနၾကပါဦး။ ဘယ္သူမ်ားလဲၾကည့္ပါဦး "

ရြာလူႀကီးကသတိေပးမွအားလံုးဓာတ္မီးႏွင့္၀ိုင္းထိုးေလေသာအခါရြာသူရြာသားမ်ားအံ့အားသင့္ ရေလေတာ့သည္။မအံ့ဩလွ်င္ေနႏိုင္ရိုးလား။သူတို႕ မီးေရာင္ေအာက္တြင္မိေနသူကား။တျခားသူမဟုတ္။

တစ္ရြာလံုး၏အသည္းေက်ာ္၊ ျပဇာတ္အေကာင္းဆံုးဆုရ၊ အဆိုေတာ္ဖန္ေဂၚလီ၊ ဘေလာ့ဂါစာေရးဆရာၾကယ္စင္သာဂိပင္တည္း။

x x x x x x x x x x x x x x x x x x

" ေဟ့ေကာင္သာဂိ။ ေသေသခ်ာခ်ာေျဖစမ္း။ ဒါေနာက္စရာမဟုတ္ဘူးေနာ္ "

ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္သည္သေဘာေကာင္းသလိုစည္းစနစ္လည္းႀကီး၏။လက္ထဲကႀကိမ္လံုးသည္လည္း အစြမ္းထက္၏။ေခတ္စနစ္ တို႕ေျပာင္းေသာ္ျငားဆရာေတာ္၏ႀကိမ္လံုးသည္ေခတ္ အဆက္ဆက္ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္တို႕၏လက္စြဲအျဖစ္ဤေရႊပန္းေတာရြာကိုထိန္းေက်ာင္းလာခဲ့ရာ ဆရာေတာ္ကိုရိုေသေလးစားသည္ကတစ္ပိုင္း၊ႀကိမ္လံုးကိုေၾကာက္သည္ကတစ္ပိုင္းျဖစ္၏။

သာဂိသည္မ်က္ႏွာကိုမေမာ့ရဲ။လက္အုပ္ကေလးခ်ီထား၏။ညကဖမ္းၿပီးဆရာေတာ္ေက်ာင္းကိုပို႕သည္။ ဆရာေတာ္ကမနက္မွရွင္းမည္ဆို၍ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာရြာသားမ်ားကသာဂိကိုအပ္ထားခဲ့သည္။တခ်ဳိ႕သာ ဆရာေတာ္ႏွင့္သာဂိကိုေစာင့္အိပ္ၾက၏။

" တပည့္ေတာ္ညကဗီြဒီယုိသြားၾကည့္ပါတယ္ဘုရား။ အဲဒါအျပန္မွာဗိုက္ဆာေနတုန္းအရီးေလးသားေမာင္လတ္ နဲ႕ေတြ႕ေတာ့ေမာင္လတ္ကသူတို႕အိမ္ေအာက္ထပ္က၀င္ရလြယ္တယ္။ခ်က္ကိုလက္လွ်ဳိၿပီးႏိႈက္လို႕ရတယ္။ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာထမင္းနဲ႕ဟင္းရွိတယ္။အိမ္ကေခြးကသူသြားေလရာလိုက္လို႕သူ႕နားမွာေခၚထားတယ္တဲ့။ သူ႕အေမနဲ႕ညီမေတြမႏိုးေအာင္၀င္စားပါဆိုၿပီးေျပာလို႕အိမ္ထဲ၀င္၊မီးဖုိေခ်ာင္မွာဟိုရွာဒီရွာ နဲ႕အိုးေတြ႕လို႕အဖံုးလွပ္ေနတုန္းျဗဳန္းဆိုကို၀င္းေမာင္ရယ္ထေအာ္တာနဲ႕ လန္႕ၿပီးေနာက္ေဖးကို၀င္ေျပးတာပါဘုရား။ တပည့္ေတာ္မညာပါဘူး။ "

" ဒါဆိုေမာင္လတ္ကသက္ေသေပါ့။ ေခၚစမ္းေမာင္လတ္ "

" ညကတည္းကဗီြဒီယိုသြားၾကည့္တာေပၚမလာေသးပါဘူးဘုရား။ တျခားရြာကသူ႕သူငယ္ခ်င္းအလႉရွိတာပါသြားလားမသိပါဘူး။ဒီေန႕ သြားမယ္ေျပာထားတာ "

အရီးေလးက၀င္ေျဖေတာ့သာဂိမ်က္ႏွာပ်က္ေလၿပီ။

" အရီးရယ္။ အရီးလည္းကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းသိသားနဲ႕။ ခိုးဖို႕မွမဟုတ္တာ။ ဗိုက္ဆာလို႕၀င္တာပါ။ ေမာင္လတ္သာရေအာင္ေခၚေပးပါေတာ့ဗ်ာ။ "

ရြာသားမ်ား်လည္းလႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္ေနေလၿပီ။သာဂိအေၾကာင္းကိုသူတို႕သိသည္။ေပ်ာ္တတ္၊ေနာက္တတ္ တာကလြဲလွ်င္ဘာမွမရိုးသားတာ မလုပ္။ၿပီးေတာ့ပစၥည္းခိုးရေအာင္ကလည္း သူ႕မိဘမ်ားကခ်မ္းသာလြန္း၍ႏိုင္ငံျခားေတာင္ထြက္အလုပ္ လုပ္ခိုင္းထားတာသာၾကည့္။

သို႕ေသာ္မည္သို႕ျဖစ္ျဖစ္သူမ်ားအိမ္ထဲညဘက္အခ်ိန္မေတာ္ႀကီးေရာက္ေနသည္။မိန္းမပ်ဳိေလးမ်ားလည္းရွိ သည္။သဃၤန္းစီးထားသည္မွာ မၾကာေသးေသာသာဂိသည္ကတံုးႏွင့္မို႕ျပည္ကကတံုးႏွင့္လည္း ပံုမွားခံထားရေသးသည္။ျပစ္မႈမ်ားကားမနည္း။ေမာင္လတ္မွမေရာက္လွ်င္သာဂိကုိၿမိဳ႕မွရဲသို႕အပ္ ရေတာ့မည္။

" ဒီလိုလုပ္ကြာ။ သာဂိအေၾကာင္းလည္းမင္းတုိ႕သိသားပဲ။ ငါလည္းဒီရြာမွာေနလာတာၾကာၿပီ။ ဘယ္သူဘာလုပ္လဲကအစငါသိေနတာပဲ။ ဒီေတာ့မင္းတို႕လည္းေက်နပ္ေအာင္၊ ဒကာမႀကီးေဒၚေအးရီလည္းစိတ္ရွင္းေအာင္ဘုန္းႀကီးတစ္ခုဆံုးျဖတ္ေပးမယ္"

" ေကာင္းပါတယ္ဘုရား "

အားလံုးကေထာက္ခံသည္။သာဂိလည္းအားတက္လာ၏။

" မင္းတို႕ကိုမဲေပးခိုင္းမယ္ "

" ဟင္.....ဘယ္လိုႀကီးလဲ။ ဒါကႏိုင္ငံေရးမွမဟုတ္တာ "

" မင္းတုိ႕ကသာဂိကိုယံုတယ္ဆိုရင္၊ၿမိဳ႕မပို႕ရဘူးဆိုရင္ အမွန္ျခစ္ေလးေတြျခစ္ၿပီးငါခ်ထားတဲ့မွန္ပံုးထဲကိုထည့္ရမယ္။ သာဂိကိုမယံုဘူး။ ရဲလက္အပ္ဆိုရင္အမွားျခစ္ၿပီး သစ္သားပံုးထဲကိုထည့္ရမယ္ "

" အဲဒီမဲေပၚမွာမူတည္ၿပီးသာဂိကိုရဲလက္အပ္မအပ္ဆံုးျဖတ္မယ္။ ဘယ္လိုသေဘာရလဲဒကာမႀကီး "

" ေကာင္းလွပါၿပီဆရာေတာ္ဘုရား "

အရီးေလးကားဆရာေတာ္၏စကားကိုလိုက္နာေလၿပီ။

x x x x x x x x x x x x x

သည္သုိ႕ျဖင့္ေရႊပန္းေတာရြာတြင္သာဂိႏွင့္ပတ္သက္၍သူခုိးလား၊လူေကာင္းလားဆိုသည့္၀ိ၀ါဒကြဲျပားေစရန္ မဲေပးပြဲကိုရြာဦးဆရာေတာ္ေက်ာင္းမွာ စတင္ေလေတာ့သည္။

ဆရာေတာ္ကမတူညီေသာမဲပံုးႏွစ္ပံုးကိုအခန္းလြတ္တစ္ခန္းထဲသို႕ထည့္ေစ၏။ၿပီးမွတစ္ေယာက္ခ်င္း ၀င္ကာမဲေပးရသည္။

ထိုသို႕မဲေပးေသာအခါတခ်ိဳ႕ကလည္းအမနာပတုတ္၏။သူတို႕မွမေပးလွ်င္သာဂိအဖို႕ေခြးလံုးလံုးျဖစ္ၿပီ ဆိုသူကတစ္မ်ဳိး၊သူတို႕မဲသည္သူတို႕အသည္းၾကားမွလာသည္ျဖစ္၍သာဂိသာမကသူ႕ေဆြမ်ဳိးမ်ားပါမ်က္ႏွာ ရေစႏိုင္သည္ဟုဆိုသူကတစ္ဖံု၊ေပးၾကည့္ေလ၊သာဂိသူခိုးကိုတမင္လႊတ္ေပးသလိုျဖစ္မွာေပါ့ဟုသာဂိမိဘမ်ား စီးပြားေရးေကာင္းေနသည္ကိုမနာလိုသူတို႕ကတစ္မ်ဳိး၊ထိုမဲေၾကာင့္သာဂိဘ၀တစ္ခုလံုးေျပာင္းသြားႏိုင္သည္ ဟုအာေပါင္အာရင္း သန္သန္ျဖင့္ေျပာဆိုေနၾကသည္ကတခ်ဳိ႕စသည္ျဖင့္စံုလင္လွေတာ့၏။

ရြာရွိလူကုန္မဲေပးၿပီးၿပီဆုိေသာအခါဆရာေတာ္ကရြာလူႀကီးကိုသက္ေသထား၍မဲပံုးမ်ားကိုေရတြက္ေစ၏။

သာဂိကားမ်က္ႏွာငယ္ေလးႏွင့္မဲမ်ားကိုၾကည့္ေနေလသည္။ၿပီးေတာ့ပါးစပ္မွလည္းတတ္သေလာက္၊ မွတ္သေလာက္ဆီမန္းမန္းကာဂါထာေတြြရြတ္ေသး ၏။

သည္သို႕ျဖင့္မဲေရတြက္သည္ကုိေစာင့္ၾက၏။ဆရာေတာ္ကားေမာင္လတ္ အျပန္ကိုေစာင့္ခ်င္ေသး၍ရွိထားသည့္မဲမ်ားကိုရြာလူႀကီးအားျဖည္းျဖည္းေရတြက္ခိုင္း၏။

ထိုအခါရြာလူႀကီးသည္မဲေရတြက္ပံုကိုစလိုးမိုးရွင္းပံုစံျဖင့္ေရတြက္ေတာ့၏။ရြာလူႀကီးအတြက္ထိုခြင္ကို မိသြားေစေသာအခ်က္လည္းရွိ၏။တခ်ိဳ႕မဲမာ်းသည္ကားမွန္သလိုလို၊မွားသလိုလိုျခစ္ထားသည္လည္းပါရာ မရွင္းဟုဆို၍ေဘး ဖယ္ထား၏။ၿပီးမွျပန္ေရမည္ဟုေျပာ၏။

ထိုသို႕မဲေရတြက္ေနသည့္ၾကားထဲဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလာလည္ေသာဧည့္သည္မ်ားရွိကဘုန္းဘုန္းကလက္ခံ စကားေျပာေန၍ရြာလူႀကီးမွာေစာင့္ရေသး၏။ ထို႕အျပင္ၿမိဳ႕ေရာက္ေနကုန္ေသာရြာမွေျပာင္းသြား သူမ်ားလာေသာအခါမွာလည္းသူတို႕ပါထည့္ခ်င္၍ဆိုေသာအခါဘုန္းႀကီးကခ်င့္ခ်ိန္ၿပီးမွခြင့္ျပဳသင့္သူကို ခြင့္ျပဳေလရာအခ်ိန္ကပိုၾကာလာ၏။

" လူႀကီးရယ္။ ဆရာေတာ္ကျဖည္းျဖည္းေရဆိုလို႕ေရတာ လည္းေရေပါ့။တို႕လည္းအိမ္မွာအလုပ္ေတြနဲ႕ဟ။ တလင္းထဲမလည္းစပါးေတြနဲ႕။ မိုးေကာက္ရြာခ်ရင္ဒုကၡကေရာက္ဦးမယ္။"

" ခင္ဗ်ားတို႕ကလည္းဗ်ာ။ ဆရာေတာ္ကမွားမွာစိုးလို႕ပါဗ်ာ။"

ရြာသားမ်ားလည္းဆရာေတာ္ႏွင့္လူႀကီးမ်က္ႏွာေၾကာင့္ေအာင့္ကာေနရေလ၏။သည္သို႕ျဖင့္မဲေရတြက္ သည္မွာေနာက္ထပ္သီးထပ္သီးႏွံမ်ားစိုက္ပ်ဳိး၍ ရေအာင္ၾကာသည္ဟု ရြာသားမ်ားကေရရြတ္ျမည္တမ္းေတာ့မွပင္အဆံုးသတ္ဖို႕ကိုေရာက္ေလ၏။

" ကဲ-အားလံုးပဲခင္ဗ်ာ။ မဲေရပါေတာ့မယ္ "

ရြာသားမ်ားကားအားလံုးၿငိမ္သက္သြားေတာ့သည္။သာဂိကားဘုရားစာကို စိတ္ထဲကက်ိတ္ရြတ္ေန၏။မွန္ပံုးထဲမွာကားအမွန္ျခစ္ပါသည့္မဲမ်ားကိုျမင္ေနရသည္။ပံုးအျပည့္နီးပါး။

သစ္သားပံုးကားမျမင္ရ။ထို႕ေၾကာင့္မွန္းရခက္လွသည္။

ရွိသမွ်မဲအားလံုးကိုေရတြက္၍ၿပီးေသာအခါ.......

" ဟုတ္ကဲ့။ အမွန္ျခစ္ဘက္ကမဲအျပတ္အသတ္နဲ႕ႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ "

" ေဟး "

သာဂိကိုရြာသူရြာသားမ်ား၀ိုင္း၍ေျပးဖက္ၾက၏။ အရီးေလးတို႕မိသားစုကလည္းေပ်ာ္ၾကေလသည္။ရိုးသားသူမ်ားမို႕အျပစ္မရွိသူကိုဒုကၡမေရာက္ေစခ်င္ၾက။

ထိုစဥ္မွာပင္ေက်ာင္းအ၀ကိုလူတစ္ေယာက္ေရာက္လာေလသည္။

" ေမာင္လတ္ "

ဆရာေတာ္၏အသံကိုၾကားမွအားလံုးကလွည့္ၾကည့္ၾက၏။

" ဟာ-ေဟ့ေကာင္ေမာင္လတ္။ လုပ္ဦးဟ။ ဒီမွာငါဒုကၡေရာက္ေနတာ။ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ မဲကလည္းႏိုင္၊ မင္းလည္းျပန္လာလို႕ "

ေမာင္လတ္သည္မဲကိစၥကိုနားမလည္။ဘာေတြျဖစ္ေနမွန္းပင္မသိ။သည္ သုိ႕ႏွင့္ဆရာေတာ္ႏွင့္ရြာသားမ်ားကအကုန္၀ိုင္းရွင္းျပမွသူပါကူရေတာ့သည္။

" ဟာ-သာဂိကရြာကငယ္ေမြးၿခံေပါက္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕နဲ႕ေဆြမ်ဳိးလိုေနတာ။ကၽြန္ေတာ့္ႏွမေတြဆိုလည္းသူ႕ႏွမေတြလိုမို႕ဒီေကာင္ဗိုက္ဆာတာကို သြားစားလို႕လႊတ္လိုက္တာပါဗ်ာ။ကၽြန္ေတာ့္အမွားပါ။ကၽြန္ေတာ္ပါလိုက္သြားရမွာ။ၿပီးေတာ့ဗီြဒီယိုၾကည့္ၿပီး အျပန္အေရွ႕ပိုင္းကဖိုးခၽြန္တို႕အိမ္ဘက္ပါသြားတာ။မနက္က်ေတာ့ႏိုးေတာ့ဟိုဘက္ရြာအလႉရွိတာနဲ႕ ထလိုက္သြားတာေလ။အေမတို႕ကိုေျပာၿပီးသားဆိုေတာ့ညေနျပန္လာမွ  ပဲေျပာေတာ့မယ္ဆိုၿပီးပါသြားတာ။ထင္ေတာ့ထင္သား။ရြာမွာညကသူခိုးဖမ္းတယ္လို႕ဟိုဘက္ရြာက လူေတြေျပာေတာ့ငါေတာင္ညကဗီြဒီယိုၾကည့္ခဲ့ပါေသးတယ္လို႕ေျပာခဲ့တာ "

ေမာင္လတ္စကားအဆံုးမွာအားလံုးနားလည္လာေတာ့သည္။

" ေအးေလကြာ။မင္းတုိ႕လူငယ္ခ်င္းကယံုေပမယ့္အေျခအေနကရွိေသးတာကိုးကြ။ငါလည္းသာဂိကို ယံုေပမယ့္အမ်ားယံုေအာင္ေတာ့ျပရေသးတာ။ဒါနဲ႕သာဂိ။ မင္းညကဘာစားလိုက္ရေသးလဲ "

" ဘုန္းဘုန္းရယ္။ ဟင္းအိုးကေလးကိုအဖံုးကေလးလွပ္ၾကည့္ရံုေလးပါ။ စားေတာင္မစားရေသးပါဘူး။ လက္နဲ႕လည္းႏိႈက္တာမဟုတ္ပါဘူး။ခိုးလည္းမခိုးပါဘူး။ တကယ့္ကိုလွပ္ၾကည့္ရံုကေလးပဲလွပ္ၾကည့္တာပါ။ ေနာက္ကေအာ္သံၾကားလို႕ေျပးရတာပါပဲ "

သာဂိစကားအဆံုးဆရာေတာ္ႏွင့္ရြာသားမ်ားရယ္ၾက၏။

" ကဲ...ကဲ။ ေမာင္သာဂိသည္ဟင္းအိုးကိုအဖံုးလွပ္ရံု လွပ္၍ႏိႈက္လည္းမစားခဲ့ရေပ။ ထို႕ျပင္အမ်ား၏ယံုၾကည္မႈမွာလည္းေမာင္သာဂိသည္သူမ်ားပစၥည္းကို အေခ်ာင္ခိုးယူလိုေသာသေဘာမပါဘဲဗိုက္ဆာေသာေၾကာင့္သာပိုင္ရွင္၏သားျဖစ္သူေမာင္လတ္ကို ခြင့္ေတာင္း၍သြားေရာက္ စားေသာက္ျခင္းေၾကာင့္.."

" အဖံုးလွပ္ရံုကေလးပါဗ်ာ။ ခိုးမစားရေသးပါဘူး "

သာဂိျဖတ္ေျပာ၍ရြာလူႀကီးကမ်က္ေစာင္းလွမ္းထိုး၏။

" သြားရာက္မစားေသာက္မီအဖံုးကိုလွပ္မိေသာေၾကာင့္ ယခုကဲ့သို႕ျဖစ္ရျခင္းျဖစ္ရာေမာင္သာဂိတြင္အျပစ္မရွိဟု ယံုၾကည္ေသာေၾကာင့္ဤကိစၥကိုဤေနရာတြင္ပင္အၿပီးသတ္လိုက္ပါသည္။ အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္းခင္ဗ်ား။"

ေရႊပန္းေတာရြာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ထိုေန႕ကလက္ခုပ္သံမ်ားစည္ကားေန၏။

အမွားကိုအမွန္ကႏိုင္ေသာေန႕ဟုလည္းဆိုၾက၏။

အဖံုးကိုလွပ္ေသာညဟုလည္းယခင္ညကအျဖစ္အပ်က္ကိုဆိုၾက၏။

ႏွစ္သီးစားစပါးစိုက္၍ရေသာမဲေရတြက္သည့္ေန႕ဟုလည္းဆိုၾက၏။

မည္သို႕ဆိုေစထိုအျဖစ္အပ်က္၏ေနာက္မွာေတာ့ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္ေတာ္သာဂိကားေရႊပန္းေတာရြာတင္ သာမကရြာနီးခ်ဳပ္စပ္အထိနာမည္ေတာ္ေတာ္ေပါက္၍နာမည္ႀကီးေလေတာ့သတည္း။              ။

 သားလတ္
 ၂၂း၄၀ နာရီ( စင္ကာပူစံေတာ္ခ်ိန္ )
 ၁၃.၁၁.၂၀၁၅

Monday, October 19, 2015

" စိန္႕မာတင္ဒရိုက္ဗ္ေပၚကအိပ္မက္မ်ား "



တကယ္ေတာ့ေရြးေကာက္ပြဲမွာမဲေပးခြင့္ဆိုတာလူတိုင္းရႏိုင္တဲ့အခြင့္ အေရးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။အသက္ရယ္၊အခ်ိန္ရယ္၊ေနရာရယ္၊ဆႏၵရယ္အားလံုးေပါင္းစံုမွရတတ္တာမ်ဳိးပါ။
ဒါေပမဲ့ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံအတြက္က်ေတာ့ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ရဲ႕ မ်က္လွည့္ျပမႈကိုပါထည့္ေျပာရမယ့္သေဘာျဖစ္ေနပါတယ္။မဲစာရင္းထဲပါသူပါ၊မပါသူ မပါကိုး။

ကၽြန္ေတာ္တို႕လိုျမန္မာျပည္ရဲ႕အေ၀းကလူေတြအတြက္လြန္ခဲ့တဲ့လေတြ ကတည္းကမဲစာရင္းကိုျမန္မာျပည္ကိုလွမ္းစစ္၊ပထမတစ္ခါမွား၊ဒုတိယ တစ္ခါျပန္ေစာင့္၊ဒီဘက္မွာလည္းပံုစံ(၁၅)ကိုစင္ကာပူႏိုင္ငံဆိုင္ရာျမန္မာသံရံုးကိုပို႕ဖို႕လုပ္နဲ႕
စအားထုတ္ခဲ့ရပါတယ္။

ေနာက္ေတာ့နာမည္မဲစာရင္းမွာမွန္မွန္ကန္ကန္ပါလာၿပီဆိုေတာ့မွဒီဘက္ကပံုစံ(၁၅)အတြက္
သံရံုးရဲ႕တုန္႕ျပန္မႈကိုျပန္ေစာင့္ရပါတယ္။သံရံုးကဘာေမးလ္မွျပန္မလာေတာ့မွသူငယ္ခ်င္းအကူအညီနဲ႕
ပင္နင္ဆူလာပလာဇာကေနတစ္ဆင့္စာရြက္ကိုပို႕ရပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့မဲပို႕ႏိုင္တဲ့လူစာရင္းမွာပါလာၿပီဆိုမွသက္ျပင္းခ်ရတာပါ။
ဒီလိုနဲ႕စင္ကာပူကမဲေပးရက္ကေအာက္တိုဘာ (၁၅)ကေန(၁၈)ရက္ေန႕ အထိဆိုေတာ့ပိတ္ရက္ျဖစ္တဲ့တနဂၤေႏြမွသြားေပးမလို႕စီစဥ္ထားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကဒီတစ္ပတ္ပေရာဂ်က္အသစ္ကိုေရာက္ၿပီးစေနပါစဆင္းရမွာမို႕တနဂၤေႏြကိုခက္မယ္မွန္း
သိေပမယ့္ေရြးခဲ့တာပါ။

ထင္တဲ့အတုိင္းပါပဲ။မဲေပးဖို႕အခြင့္ရွိတဲ့လူ၂၀၀၀၀ေက်ာ္မွာၾကာသပေတး ၊ေသာၾကာကလူနည္းၿပီးစေနမွာလူမ်ားေတာ့ေသာၾကာညမွာကတည္းသံရံုးရွိရာ Saint Martin's Drive လမ္းနဲ႕အဲဒီလမ္းကအထြက္ Tanglin လမ္းမေပၚမွာပါညအိပ္ေစာင့္တဲ့မဲေပးခ်င္သူေတြနဲ႕ျပည့္ႏွက္လို႕သြားပါေတာ့တယ္။

ဒီလိုနဲ႕စေနမနက္နဲ႕စေနတစ္ေနကုန္မွာညဘက္တန္းစီးထားသူေတြမဲေပးတာမကုန္ေတာ့သံရံုးဟာ
တိုကင္စနစ္နဲ႕တစ္ရက္ကိုသံုးေထာင္ဆိုၿပီးစျဖတ္ရပါေတာ့တယ္။အဲဒီအတြက္စေနမွာလူသံုးေထာင္ကို
မဲေပးခြင့္ေပးခဲ့ၿပီး တနဂၤေႏြလူသံုးေထာင္စာကို တိုကင္ေ၀လိုက္ပါတယ္။ၿပီးေတာ့တနလၤာလူသံုးေထာင္စာကိုစေနည၈နာရီခြဲမွာထပ္ေ၀မယ္လို႕
ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းဆီကသိရၿပီးအလုပ္ကျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းကားငွားလို႕ေျပးရပါေတာ့တယ္။
တကယ္လည္းလူကမ်ားေနၿပီးသံရံုးနားကTanglin Road ကိုေရာက္တဲ့အခါ စေနမဲေပးရမယ့္လူစာရင္းမကုန္ေသးဘဲတနလၤာအတြက္တုိကင္လာေစာင့္သူေတြကပါေနာက္တစ္တန္း
အျဖစ္ရွိေနပါၿပီ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ေစာင့္ေနတဲ့ကာလမွာကိုပဲVolunteersေတြကစားစရာ ၊ေသာက္ေရ၊ေဆး၀ါးေတြအခမဲ့လိုက္ေ၀၊မဲေပးပံုကိုရွင္းျပနဲ႕ကၽြန္ေတာ္တို႕ျမန္မာေတြကိုယ့္ဘာသာ
ကိုယ္ထူကိုယ္ထလုပ္ကိုင္ေနၾကတာအားရစရာပါပဲ။
ဒီလိုနဲ႕ည၈နာရီခြဲမွာတိုကင္စာရြက္ရပါတယ္။

တကယ္ေတာ့စေန၊တနဂၤေႏြမွာအခ်ိန္ရရင္ေပးခ်င္တာကိုလူမ်ားတာရယ္၊ မဲေပးဖို႕စနစ္ကအဆင္မေျပတာရယ္ေၾကာင့္ဒီႏွစ္အတြက္ခြင့္ကုန္ေနေပမယ့္တနလၤာကိုခြင့္ထပ္ယူၿပီး
ပိုက္ဆံအျဖတ္ခံကာမဲေပးဖို႕စီစဥ္ခဲ့ပါတယ္။

တနလၤာမနက္ေလးနာရီမွာအိမ္ကထ၊ကားငွားၿပီးသံရံုးနားေရာက္ေတာ့ လူတန္းကအရင္စေနေန႕ကတိုကင္ယူဖို႕ေစာင့္ေနတာထက္ေတာင္ေ၀း တဲ့ေနရာကိုေရာက္ေနခဲ့ပါၿပီ။ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းကလာေစာင့္ေနလဲကိုမသိတာပါ။

ဒါနဲ႕ကိုးနာရီခြဲမွာစၿပီးသံရံုးထဲ၀င္ခြင့္ရေတာ့ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးက ၁၀နာရီေက်ာ္မွာမဲေပးခြင့္ရၿပီး၁၀နာရီမခြဲခင္မွာအားလံုးၿပီးစီးခဲ့ပါတယ္။
သံရံုးထဲေရာက္တဲ့အခ်ိန္သက္ဆိုင္ရာၿမိဳ႕နယ္အလိုက္နံပါတ္ေတြနဲ႕စီထားတဲ့တန္းေတြထဲ၀င္ရပါတယ္။
အဲဒီတန္းေတြကေနမဲစာရင္းစိစစ္ဖို႕နဲ႕မဲေ၀တဲ့စားပြဲေတြဆီကိုလႊတ္ပါတယ္။အဲဒီမွာၿမိဳ႕နယ္နာမည္နဲ႕
ရပ္ကြက္နာမည္ကိုေျပာၿပီးကိုယ့္နာမည္ေဘးမွာလက္မွတ္ထိုး၊ၿပီးရင္မဲစာရြက္၃ရြက္နဲ႕စာအိတ္ေတြပါ ယူရပါတယ္။

မဲကအမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္၊ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္နဲ႕တိုင္းေဒသႀကီးဆိုၿပီးတိုင္း ရင္းသားမဟုတ္သူေတြအတြက္၃မဲျဖစ္ၿပီးတိုင္းရင္းသားေတြကသူတို႕ကိုယ္စားလွယ္ေတြအတြက္ေနာက္ တစ္မဲထပ္ရပါမယ္။တစ္ခုသတိထားရမွာက တိုင္းေဒသႀကီးပါ။ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့တိုင္းေဒသႀကီးမွာမဲဆႏၵနယ္ခြဲထားတာရွိေလေတာ့မိမိေရြးခ်ယ္တဲ့ ပါတီျဖစ္ေစဦး၊လူမွန္မွရမွာပါ။
အဲဒီအတြက္အခုေနာက္ဆံုးလူငယ္ေတြထြင္လိုက္တဲ့mVoter 2015 Application ကိုေဒါင္းလုပ္ရယူၿပီးကိုယ့္ၿမိဳ႕နဲ႕ရပ္ကြက္နာမည္နဲ႕ရွာၿပီး အလြတ္မွတ္ထားရင္ရပါၿပီ။

မဲစာရြက္မွာေရွ႕မ်က္ႏွာစာမွာမဲရံုမႉးလို႕သတ္မွတ္သူ(မဲလက္မွတ္ထုတ္ေပးသူ)ရဲ႕လက္မွတ္ပါရမွာျဖစ္ၿပီးေနာက္ေက်ာမွာေတာ့ေရြးေကာ္ကတံဆိပ္တံုးနဲ႕ လက္မွတ္ပါရပါမယ္။

အဲဒါေတြစံုရင္အမွန္ျခစ္ျခစ္ဖို႕နဲ႕စာအိတ္ေကာ္ကပ္ဖို႕အခန္းငယ္ေတြထဲ၀င္ရပါတယ္။ၿပီးေတာ့ေသေသခ်ာခ်ာ အမွန္ျခစ္ၿပီးစာအိတ္ထဲကို သံုးေခါက္ေလာက္ေခါက္ထည့္၊ၿပီးရင္စာအိတ္ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းသားကိုေကာ္ နဲ႕ေသေသခ်ာခ်ာပိတ္၊ၿပီးေတာ့မွသူတို႕ခ်ထားတဲ့မဲပံုးေတြထဲမဲထည့္ရပါတယ္။အဲဒီလိုထည့္တဲ့အခါနာမည္ေတြ ကပ္ထားလို႕ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ၿပီးမွအမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္စာအိတ္ကိုအမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ပံုး၊ျပည္သူ႕ လႊတ္ေတာ္ စာအိတ္ကိုျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ပံုး၊တိုင္းေဒသႀကီးစာအိတ္ကိုတိုင္းေဒသႀကီးပံုးမွာထည့္ၿပီးတာနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ တို႕ရဲ႕တာ၀န္ၿပီးပါၿပီ။

တစ္ခုေျပာစရာရွိတာကအရင္ရက္ေတြကမဲကိစၥအဆင္မေျပတာ ဟာေရြးေကာ္ရဲ႕ညံ့ဖ်င္းမႈလို႕ေျပာရမယ္ထင္ပါတယ္။သံရံုးဘက္ကေတာ့ သူတို႕ရဲ႕မဲေပးသူေတြကိုဘယ္ႏွစ္ရက္မွာဘယ္ေလာက္ေပးႏိုင္သလဲဆိုတဲ့ေရတြက္ခ်ထားမႈမွာ အားနည္းခဲ့တယ္လို႕သံုးသပ္ရပါတယ္။
တစ္ခုရွိတာကမဲေပးမယ့္လူအဲဒီေလာက္မလာႏိုင္ပါဘူးလို႕လည္းထင္ခဲ့ပံုရပါတယ္။

ဒါေပမဲ့အမွန္အတိုင္း၀န္ခံရရင္အဲဒီအခ်က္ကလြဲလို႕သံရံုး၀န္ထမ္းေတြစိတ္ ရွည္လြန္းခဲ့ပါတယ္။ဒါကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ျမင္ခဲ့၊ႀကံဳခဲ့တာပါ။လူေပါင္းစံုရဲ႕ေမးခြန္းေတြကိုစိတ္ရွည္ရွည္နဲ႕ တုန္႕ျပန္ခဲ့တာကိုအသိအမွတ္ျပဳပါတယ္။
မဲစာရင္းမပါတာကေတာ့သူတို႕ဘာမွ်လုပ္လို႕မရတဲ့အပိုင္းပါ။မဲစာရြက္ပါမလာတာ၊စာရင္းမပါတာ၊မဲေပးခြင့္ မရွိတာဒါေတြဟာသံရံုးအပိုင္းမဟုတ္ဘူးလို႕နားလည္ပါတယ္။မဲေပးတဲ့သူေတြအဆင္ေျပေျပနဲ႕မဲေပးဖို႕ စီစဥ္တာကသာသံရံုးအပိုင္းပါ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကၽြန္ေတာ္တို႕အတြက္အေတြ႕အႀကံဳေကာင္းတစ္ခုရခဲ့ၿပီျဖစ္ လို႕ျမန္မာျပည္ကျပည္လံုးကၽြတ္ဆႏၵမဲေပးပြဲႀကီးမွာအမွားအယြင္းမရွိ၊ပယ္မဲမရွိျဖစ္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ႏိုင္မယ္ လို႕ေမွ်ာ္လင့္လို႕ဒီအေတြ႕အႀကံဳေတြကိုျပန္မွ်တာပါ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ဒီမဲေတြေပးဖုိ႕လူေတြပင္ပန္းခဲ့ပါတယ္။ေငြလည္းကုန္ခဲ့ပါတယ္။အလုပ္လည္းပိုက္ဆံအျဖတ္ခံၿပီး မသြားခဲ့ပါဘူး။ဒီမဲတစ္မဲဟာကၽြန္ေတာ္တို႕အနာဂတ္၊ေနာက္ထပ္ျဖစ္လာမယ့္တိုင္းျပည္နဲ႕လူငယ္ေတြရဲ႕ အနာဂတ္ျဖစ္လို႕ယံုၾကည္စြာေပးခဲ့တာပါ။
လိမ္တဲ့မဲ၊ေကာက္က်စ္တဲ့မဲေတြအျဖစ္ေျပာင္းမသြားဖို႕ေတာ့ဆုေတာင္းရမွာပါပဲ။

ဟုတ္ကဲ့ပါ။ကၽြန္ေတာ္တို႕အေ၀းေရာက္ျမန္မာေတြအတြက္ျမန္မာသံရံုးရွိရာ Saint Martin's Drive လမ္းေပၚမွာအိပ္လို႕၊နားလို႕တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္အတြက္မဲေပးခဲ့၊ေပးေနၾကဆဲပါ။

တစ္ခါတစ္ခါျမန္မာျပည္ကလူေတြထဲမွာဘယ္သူတက္တက္ဘာအေရးလဲ၊မဲမေပးပါဘူးတို႕ေျပာေနတာၾကား ရပါတယ္။စင္ကာပူမွာေတာင္မဲေပးရတာအာရံုမလာပါဘူးဆိုတဲ့သူေတြလည္းရွိေနပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ေပးေနတဲ့မဲဟာႏိုင္ငံရဲ႕အနာဂတ္အတြက္ပါ။ကိုယ္နဲ႕မဆိုင္ဘူးထင္ရင္တစ္ခ်ိန္မွာကိုယ္နဲ႕ပဲ လာဆိုင္ပါလိမ့္မယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္။ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ျမန္မာႏုိင္ငံသားပီပီကိုယ့္တာ၀န္ကိုယ္ေက်တယ္လို႕ခံယူပါတယ္။

Saint Martin's Drive ေပၚကအိပ္မက္ေတြအျမန္အေကာင္အထည္ေပၚလာ မယ္လို႕ယံုၾကည္ေနလ်က္ပါ။           ။



သားလတ္
၁၉း ၄၇ နာရီ ( စင္ကာပူစံေတာ္ခ်ိန္ )
၁၉.၁၀.၂၀၁၅


Sunday, October 18, 2015

" မနက္ျဖန္ႏိုင္ငံသစ္ "


 +   ေကာင္းကင္ၾကယ္ေတြ လင္းလက္တဲ့အခ်ိန္
      ၾကယ္တစ္ပြင့္ကိုျမင္တယ္။

+    တျခားငွက္ေတြ အိပ္တန္းတက္ခ်င္တက္မယ္
      ဒါေပမဲ့.....
      ေဒါင္းေတြမအိပ္ခဲ့ၾကဘူး။

+    အနာဂတ္အတြက္
      တိုင္းျပည္အတြက္
     ကိုယ္မရွိေတာ့မယ့္အခ်ိန္ မျမင္ရေတာ့မယ့္မ်ဳိးဆက္အတြက္
     ေမွာင္မဲေနတဲ့ေကာင္းကင္ကို ရဲရဲေတာက္ေစဖို႔ေလ။

+   ပလက္ေဖာင္း ခဏေလ်ာင္းမယ္
     ျခံစည္း႐ိုးတိုင္ ထိုင္မွီမယ္
     ေျမႀကီးေပၚနား အားစုမယ္
     ၿပီးမွ.......
     ႏိုင္ငံသစ္မွာ တစ္ေရးအိပ္ၾကမယ္။ ။

သားလတ္
၁၀း၂၇ နာရီ ( စင္ကာပူစံေတာ္ခ်ိန္ )
၁၇.၁၀.၂၀၁၅
( စင္ကာပူသံရံုးေရွ႕ညအိပ္ၿပီးမဲေပးရန္ႀကိဳးစားသူမ်ားသို႔ )
Photo Credit to weknowyourdreams.com

Sunday, August 16, 2015

" ၿငိမ္းခ်မ္းေသာငွက္ "



+ စကားလံုးေတြမလိုဘူး
စကားလံုးမွမရွိတာ
သူက စကားလံုးမရွိတဲ့ေကာင္းကင္ထဲမွာ။

+ အခါလြန္တဲ့မိုး ျဖစ္ေလမလား
ေၾကကြဲခဲ့ရတာ ႏွစ္ေတြၾကာလည္း
မင္းမရွိတဲ့ေနာက္ သီခ်င္းလို
အေမ့ရဲ႕ဒုကၡအိုးေလးကိုေဆြးတယ္။

+ ဂ်ပ္ဆင္ထိပ္ကလရိပ္ျပာကို ေငးေနတုန္း
ၾကယ္ေတြစံုတဲ့ညကို ပုန္းေရွာင္သြားသူတစ္ေယာက္
ရာဇ၀င္မ်ားရဲ႕သတို႕သမီးကိုဖ်က္ေနသူေတြၾကား
ျပန္လာမလား၊ ေမ့လုိက္ေတာ့လုိ႕ ေျပာေလမလား။

+ မ်က္ရည္၀ဲရံုေလး
ေမ့ထားတယ္ဆိုတာ အေမ့အိမ္ သီခ်င္းကိုဆိုမိမွာစိုးလို႕
သက္ၿငိမ္ ပန္းခ်ီကားလို ေနမိတဲ့အခါ
ဗင္းဆင့္ဗန္ဂိုးတမ္းခ်င္းလိုပါပဲ
ဘယ္သူေတြ ဘာေတြဆိုဆို
သီခ်င္းမ်ားနဲ႕လူကို မမီႏုိင္ခဲ့တာေလ။

+ ေခါင္းေလာင္းေလးေတြျမည္ေနၿပီ
အရင္အတုိငး္ပဲ
နာရီေပၚကမ်က္ရည္စက္မ်ားကိုစားသံုးလို႕
သင္းကြဲငွက္က အစိမ္းေရာင္တံခါးမ်ားအျပင္မွာ
ၿမိဳ႕ျပညလေရာင္တမ္းခ်င္းကိုဆိုေနမလား
တုႏိႈင္းမဲ့ရတနာတစ္ပါးဟာ အရိပ္မဲ့
အထီးက်န္အျဖစ္ ဂီတခ်စ္သူေတြကို ခ်န္ထားခဲ့
စိမ္းရက္ေလအားလို႕ ေျပာခ်င္ေပမယ့္
ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစေလ။            ။

သားလတ္
၁၂း၁၀ နာရီ ( စင္ကာပူစံေတာ္ခ်ိန္ )
၁၆.၈.၂၀၁၅
[ ၁၄.၈.၂၀၁၅ ေန႕ကအဆိုေတာ္ထူးအိမ္သင္ ကြယ္လြန္သြားတာ ( ၁၁ ) ျပည့္သြားတဲ့အတြက္ အမွတ္တရ ခံစားေရးထားတာပါ။ ဒီေန႕မွအဆံုးသတ္ႏိုင္လို႕။ ]

Monday, June 1, 2015

" ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ "




ကၽြန္ေတာ္တို႕ျမန္မာျပည္မွာသည္လိုအခ်ိန္မ်ဳိးဆိုကေလးမ်ား စာသင္ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ေတာ့မည္။ဇြန္မိုးစက္ တို႕ၾကားမွာအားလံုးသည္ သစ္လြင္ေသာသေဘာကိုေဆာင္ေတာ့မည္။ကၽြန္ေတာ္တို႕ငယ္ငယ္ကေတာ့အက်ၤီအသစ္၊ေဘာင္းဘီအသစ္၊လြယ္အိတ္အသစ္၊စာအုပ္ခဲတံအသစ္ စသည္ျဖင့္အသစ္အသစ္တို႕ျဖင့္ေက်ာင္းတက္ရမည္ကိုတက္ႂကြေနတတ္ သည္။ကေလးဘ၀ေပကိုး။

နည္းနည္းအရြယ္ေရာက္ေတာ့သစ္ျခင္း၊ေဟာင္းျခင္းကေက်ာင္းတက္ခ်ိန္မွာသိပ္မရိုက္ခတ္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္တစ္တန္းတည္းျပန္က်ျခင္း၊ျပန္ေတြ႕ျခင္းကေပ်ာ္စရာျဖစ္လာသည္။

တကၠသိုလ္တက္ေတာ့ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ဆိုေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္သည္။စာသင္လိုက္၊လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ မွာေလကန္လိုက္လုပ္ရေတာ့မွာကိုး။တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ကေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ကို ကဗ်ာတစ္ပုဒ္စပ္ခဲ့သည္။

ႏွလံုးသားေတြက ႏိုးထလာခဲ႔ၿပီ

ေပ်ာ္စရာေတြက တံခါးရြက္ၾကားထဲအတင္းတိုးလို႔

ရွင္းသန္႔တဲ႔ခင္မင္မႈေတြကိုရူရိႈက္ခဲ႔ရ

(အဲဒီအခ်ိန္) ဘ၀ကတစ္ခါ ျပန္ႏုပ်ိဳသြားတယ္ ။ ။

ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ဟုသိရရံုျဖင့္ပင္သူငယ္ခ်င္းမ်ားမ်က္ႏွာကိုေျပးျမင္မိသည္။
ကေလးမ်ားအတြက္ေတာ့ဆုေတာင္းေပးခ်င္သည္။

ကေလးတို႕ေရ-
သည္ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္မွာအစစအရာရာျပည့္ျပည့္စံုစံုနဲ႕ေက်ာင္းတက္ႏိုင္ပါေစကြာ။
သည္ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္မွာမိုးေလလံုတဲ့စာသင္ေက်ာင္းေလးမွာရာသီဥတုဒဏ္ကင္းကင္းနဲ႕စာသင္ႏိုင္ပါေစကြာ။
သည္ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္မွာစစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ ကင္းေ၀းလို႕ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေက်ာင္းတက္ႏိုင္ပါေစကြာ။
သည္ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္မွာစာေတြေအးေအးေဆးေဆးသင္လို႕စာ၀တ္ေနေရးမပူမပင္ရတဲ့ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြအျဖစ္စာအံႏိုင္ပါေစကြာ။
သည္ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္မွာေစတနာ၊ေမတၱာအျပည့္နဲ႕သင္ေပးႏိုင္မယ့္ဆရာ၊ဆရာမေတြရဲ႕သင္ယူမႈကိုရရွိလို႕ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာႏိုင္ငံ့တာ၀န္ထမ္းႏိုင္မယ့္သားေကာင္း၊သမီးေကာင္းေတြျဖစ္ပါေစကြာ။        ။



သားလတ္
၂၁း၁၈ နာရီ
၂.၆.၂၀၁၃
( ကၽြန္ေတာ့္Facebook Page ကေနျပန္ကူးယူေဖာ္ျပတာပါ။ ပံုကကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသိုလ္ထဲမွာရိုက္ထားတဲ့ပံုပါ။ )

Tuesday, May 19, 2015

" Facebook ေပၚက ကၽြန္ေတာ့္ Status မ်ား " ( ၂၀ )



+ သည္ေန႕ညအိမ္ျပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္ေသာ တရုတ္ကားျဖစ္သည့္" Crouching Tiger, Hidden Dragon " ကိုယခင္ၾကည့္လက္စျဖစ္ေန၍ဆက္ၾကည့္မိသည္။ထိုသို႕ၾကည့္ေနရင္းမွာ ခဏရပ္၍ဇနီးသည္ႏွင့္ဖုန္းေျပာၿပီးFacebookၾကည့္မိေသာအခါသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ျပန္ရွယ္ထားေသာ
"ေမသက္ထားေဆြ"ဆိုသည့္ကေလးမေလးသီခ်င္းဆိုၿပိဳင္ပြဲ၀င္စဥ္ကသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကိုၾကည့္ရ၍YouTubeမွာ ဖြင့္နားေထာင္မိသည္။ေတာ္လိုက္သည့္ကေလး။ဒါႏွင့္ပင္သူႏွင့္ၿပိဳင္သည္ဆိုေသာကေလးမ်ား၏ သီခ်င္းအခ်ဳိ႕ကိုဆက္ဖြင့္မိသည္။၀ိုင္းလမင္းေအာင္ဆိုသည့္ေကာင္ကေလးဆိုထားသည္မွာလည္း ခ်ီးက်ဴးစရာ။ဂ်င္မေလးဂ်မ္းလိုခက္သည့္သီခ်င္းကိုသူဆိုျပထားသည္ကေလးစားစရာ။ ဘယ္သံကုိခိုင္ခိုင္မာမာဆိုႏိုင္လွသည္။ေမသက္ထားေဆြကေတာ့စႏၵကိႏၷရီမွာအငို၊အရိႈက္တို႕ႏွင့္ ပညာေတြျပသြားသည္။သူကပထမရၿပီး၀ိုင္းလမင္းေအာင္ကဒုတိယ။ ၾကယ္ပြင့္ေလးတို႕ရဲ႕ဂီတမိုးေကာင္ကင္ဟုအမည္ေပးထားေသာထိုၿပိဳင္ပြဲကို ကၽြန္ေတာ္ယခင္ကမၾကည့္ဖူးခဲ့။ယခုေတာ့သူတို႕ေလးေတြ အဆိုေကာင္းတာၾကည့္ၿပီးသေဘာက်ေနမိသည္။ေမသက္ထားေဆြကေလးကိုေတာ့တစ္ခါလားမသိ။ Facebookမွာၾကည့္ဖူးသည္။ေတာ္သည္။ကေလးျဖစ္၍ရံဖန္ရံခါအသံကိုလူႀကီးသံတုခ်င္သည္ကလြဲလွ်င္ သူကေလးကေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာအဆိုေတာ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္သည္ဟုသံုးသပ္မိသည္။ကၽြန္ေတာ့္ အလုပ္ကေကာင္ေလးတခ်ဳိ႕ကေမသက္ထားေဆြ၏ပရိသတ္ျဖစ္သည္။ထမင္းစားခ်ိန္မွာအၿမဲလိုနားေထာင္
တတ္ၾကသည္။သူတို႕သည္လိုကေလးမ်ားဆိုေသာသီခ်င္းမ်ားကိုနားေထာင္ေနသည့္အခါဟိုစဥ္က ဆို၊က၊ေရး၊တီးမွာကေလးမ်ားျမန္မာသံသီခ်င္းမ်ားျဖင့္ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ခဲ့သည္ကိုသြားသတိရသည္။ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုကဦးေဆာင္သည္ဆိုေသာအျမင္ကို ဖယ္ခ်ၿပီးၾကည့္လွ်င္ဆို၊က၊ေရး၊တီးလိုၿပိဳင္ပြဲမ်ဳိးက ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံမွာရွိသင့္သည္ဟုကၽြန္ေတာ္ထင္သည္။ျမန္မာသံ၊ျမန္မာသီခ်င္းမ်ားကိုမ်ဳိးဆက္သစ္မ်ား ဆက္လက္သီဆိုတီးမႈတ္ထိန္းသိမ္းသြားႏိုင္မည္မဟုတ္လား။
သူတို႕ကေလးေတြႏွစ္ၿခိဳက္စြဲလမ္းသြားလွ်င္ကၽြန္ေတာ္တို႕ျမန္မာသံစဥ္မ်ား မတိမ္ေကာ၊မေပ်ာက္ပ်က္ႏိုင္ေတာ့။တျခားမၾကည့္ႏွင့္။သူတို႕ကေလးေတြဆိုသည္ကိုၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္လိုလူႀကီးရင့္မာႀကီးတစ္ေယာက္ပင္လွ်င္ၾကည့္လက္စတရုတ္သိုင္းကားကိုထား၍သူတို႕ ကေလးေတြ၏ျမန္မာသံစဥ္ေတြၾကားမွာစီးေမ်ာသြားခဲ့ရေသးသည္ပဲ။ကၽြန္ေတာ္တို႕ျမန္မာသံစဥ္ကိုျမန္မာ လူမ်ဳိးျဖစ္ေသာကၽြန္ေတာ္တို႕ခံစား၍ႀကိဳက္ရံုသာမကဆက္လက္ထိန္းသိမ္းသြားသင့္သည္မဟုတ္လား။ သူတို႕ကေလးေတြကိုေက်းဇူးေတာင္ တင္မိပါေသးသည္။ ( ဇြန္လ ၂၇ ရက္၊ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ )

+စင္ကာပူမွာအာမခံလုပ္ငန္းမ်ားေတာ္ေတာ္မ်ားသည္ဟုကၽြန္ေတာ္ထင္သည္။က်န္းမာေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ အိမ္တိုင္ရာေရာက္လာေရာက္စည္းရံုးေဆြးေႏြးၿပီးလစဥ္အာမခံေၾကးေပးသြင္းျခင္းျဖင့္ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္အက်ဳိး ရွိမည္ဟုထင္ေသာကိစၥမ်ားကိုလုပ္ၾကသည္ဟုကၽြန္ေတာ္နားလည္ပါသည္။
ယခုတေလာမွာပင္ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းအိမ္သို႕စလံုးမေလးမ်ားထိုအာမခံကိစၥကို လာေရာက္ေဆြးေႏြးသြားေသးသည္။
ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးကေလးမ်ား၏အာမခံလုပ္ငန္းက်ေတာ့တစ္မ်ဳိး။ကၽြန္ေတာ္အိမ္အျပန္လမ္းမွာ သူတို႕ႏွင့္ေတြ႕၍ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္းေသာအခါကိုယ့္လူမ်ဳိးခ်င္းမို႕ဖုန္းနံပါတ္ေပးခဲ့သည္။ကၽြန္ေတာ္ မအားသည္ကိုအားနာ၍လားမေျပာတတ္။ေသာၾကာညေနမွာဖုန္းဆက္သည္။စေန၊တနဂၤေႏြမွာ အားမအားေမးသည္။ကၽြန္ေတာ္ကပေရာဂ်က္အရမ္းက်ပ္သည့္ကာလျဖစ္ေနျခင္း၊ကၽြန္ေတာ့္လုပ္ေဖာ္ ကိုင္ဖက္ကသူ႕မိသားစုစင္ကာပူလာလည္၍ပိတ္ရက္မွလိုက္ပို႕ေနျခင္းေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္နားရက္မွာပင္သူ႕အတြက္ဆင္းေပးေနရသည္မို႕ကၽြန္ေတာ့္မွာနားရက္ရဖို႕သိပ္မလြယ္။ ထုိ႕ေၾကာင့္သူတို႕ကို အခ်ိန္မေပးႏိုင္။
သို႕ေသာ္တစ္ခါေတာ့ဖုန္းထဲကပင္အာမခံလုပ္ငန္းကအမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးက ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမးပါသည္။ကၽြန္ေတာ့္ေနအိမ္တည္ေနရာပါ။ေနရာကိုေျပာျပေတာ့သူကကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ခြန္းထပ္ေမးပါသည္။ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ႏွင့္အနီးဆံုးဘူတာ(MRT)ကိုလာ၍ရမရ။
စဥ္းစားသာၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္။ကၽြန္ေတာ္က၀န္ေဆာင္မႈလိုခ်င္၍လား။သူကအာမခံထားမည့္သူရွာေနတာ လားဆိုသည္ကို။သူက၀န္ေဆာင္မႈေပးမည့္သူ။ယခုသူကကၽြန္ေတာ့္ကိုမရွာဘဲကၽြန္ေတာ္ကသူ႕ျပန္ရွာရမည့္ သေဘာ။သူ႕ကိုကၽြန္ေတာ့္အားလပ္ခ်ိန္မ်ားဖဲ့ေပးရံုမကကၽြန္ေတာ္ကပင္သူ႕ကိုအခ်ိန္ကုန္သက္သာေစရန္ သြားေတြ႕ရဦးမည္လား။
ကၽြန္ေတာ္ေတြးပါသည္။စင္ကာပူမေလးမ်ားလုပ္သည့္အာမခံလုပ္ငန္းကသူတို႕ကိုယ္တိုင္အိမ္တိုင္ရာေရာက္ လာေဆြးေႏြးသည္။လူအမ်ားႏွင့္ပါ။သူတို႕လည္းအေဖာ္ပါပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ျမန္မာမေလးမ်ားလုပ္သည့္အာမခံလုပ္ငန္းကေတာ့အာမခံထားေစခ်င္သည့္သူကို သူတို႕ေတြ႕ခ်င္သည့္ေနရာကိုေခၚ၍ေတြ႕ခ်င္သည္။
ေရွ႕မွာဆိုခဲ့သလိုစင္ကာပူမွာကၽြန္ေတာ္တို႕အတြက္အခ်ိန္ကရွားပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းမဟုတ္ပါ။အားလံုးလိုလိုပါ။ကိုယ့္ျမန္မာခ်င္းမို႕အလုပ္သေဘာကူခ်င္ေသာ္ လည္းျမန္မာကားစင္ကာပူေရာက္သည့္တိုင္ျမန္မာက်င့္မေဖ်ာက္ခ်င္လွ်င္ျဖင့္အလုပ္ျဖစ္မွာမဟုတ္ဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါသည္။
ထုိေနာက္ပိုင္းမွာကၽြန္ေတာ့္ဆီကိုသူတို႕ဖုန္းဟုထင္ေသာဖုန္းနံပါတ္မ်ား၀င္လာလွ်င္ကၽြန္ေတာ္ဖုန္း မကိုင္ေတာ့ပါ။ၾကာေတာ့သူတို႕လည္းမဆက္ေတာ့ပါ။မွား၍ကိုင္မိလွ်င္ပင္ကၽြန္ေတာ္အာမခံမထားခ်င္ပါ ဟုေျဖမိမည္ျဖစ္ပါသည္။ ( ဇြန္လ ၂၉ ရက္၊ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ )

ဆူးသစ္
၂၁း၂၉ နာရီ ( စင္ကာပူစံေတာ္ခ်ိန္ )
၁၉.၅.၂၀၁၅

Friday, May 15, 2015

"မက်ရႈံးတဲ့ငါ"

 သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ ငါဟာ
ဘယ္ေတာ့မွ် မက်ရႈံးေစရဘူး။

ငါဆိုေနမယ္
ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို။

ငါတမ္းတေနမယ္
ငါခ်စ္တဲ့အမိေျမကို။

ငါမွန္းဆေနမယ္
ငါ့မိဘ၊ငါ့ဇနီး၊ငါ့ညီအစ္ကို၊ငါ့ေဆြမ်ဳိး၊ငါ့သူငယ္ခ်င္း
ငါနဲ႕ပတ္သက္တဲ့အရာအားလံုးကို။

ငါတိုင္တည္ေနမယ္
ငါေလးစားတဲ့ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို။

ငါစီးေမ်ာပစ္မယ္
ငါ့ေသြးခ်င္းေတြရဲ႕ဧရာ၀တီထဲကို။

ငါဦးခိုက္ေနမယ္
ငါတို႕ယဥ္ေက်းမႈနယ္ေျမပုဂံကုိ။

မွတ္ထား......
မင္းတို႕တုိင္းျပည္ မင္းတို႕ႏိုင္ငံသား
မင္းတို႕ႏွလံုးသားကသိပ္ခ်စ္သလို
ငါတို႕တိုင္းျပည္ ငါတို႕ႏိုင္ငံသား
ငါတို႕ႏွလံုးသားကလည္းသိပ္ခ်စ္ပါတယ္။
ငါတို႕တိုင္းျပည္ ငါတို႕ႏိုင္ငံသား
ငါတို႕ႏွလံုးသားကိုလည္း သူတို႕ခ်စ္ပါတယ္။

စိတ္ခ်.......
သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ ငါဟာ
ဘယ္ေတာ့မွ် မက်ရႈံးေစရဘူး။ ။
သားလတ္
၁၆း၄၈ နာရီ
၂၀.၆.၂၀၁၃

Sunday, April 19, 2015

" Facebook ေပၚက ကၽြန္ေတာ့္ Status မ်ား " ( ၁၉ )


+ကၽြန္ေတာ္ယခုလုပ္ေနသည့္ပေရာဂ်က္မွာေန႕လယ္ထမင္းကိုဒရိုင္ဘာေလးတစ္ေယာက္က သြား၀ယ္ေပးသည္။သူကေစာလွ်င္ထမင္းဘူးမ်ားကိုရံုးထဲမွာထားခဲ့သည္။အခ်ိန္က်လွ်င္ကၽြန္ေတာ္တို႕က တရုတ္စာ၊အိႏၵိယစာ စသည္ျဖင့္ကိုယ္မွာသည္ကိုေရြးယူရံုသာ။
ၿပီးခဲ့သည့္အပတ္ထဲကတစ္ရက္မွာကၽြန္ေတာ့္ထမင္းဘူးကိုလွမ္းယူစဥ္ဘူးကကြဲေနသည္ကိုမသိ၍ပက္လက္ လန္ကာေအာက္ျပဳတ္က်သြားသည္။ဘူးထဲမွာတစ္၀က္သာက်န္ခဲ့သည္။ က်သြားေသာထမင္းဟင္းမ်ားကိုရွင္းထုတ္ၿပီးကၽြန္ေတာ္စားမည့္ထမင္းကိုၾကည့္မွ တရုတ္ထမင္းျဖစ္ေနသည္။ကၽြန္ေတာ္ကအိႏၵိယစာမွာထားေသာ္ျငားဘူးကေမွာက္သြားၿပီျဖစ္၍ ထိုဘူးကိုသာယူလိုက္ၿပီးတရုတ္စာစားမည့္ျမန္မာမ်ားကိုကၽြန္ေတာ့္အိႏၵိယစာ ဘူးကိုစားခိုင္းလိုက္သည္။
ထမင္းစားသည့္နားေနေဆာင္ေရာက္ေတာ့ျမန္မာေလးမ်ားကိုထိုအေၾကာင္းေျပာျပစဥ္ တခ်ဳိ႕ကကၽြန္ေတာ့္ကို သူတို႕အထဲကထမင္း ထပ္ထည့္ေပးသည္။တခ်ဳိ႕ကသူတို႕ခ်က္လာေသာ ဟင္းကိုလာေပးသည္။
ထိုေန႕ကကၽြန္ေတာ္ထမင္းဘူးျပဳတ္က်ခဲ့ေသာ္ျငားယခင္ေန႕မ်ားထက္ထမင္းေရာ၊ဟင္းပါပိုမ်ားခဲ့သလို စား၍၀ခဲ့သည္။ျမန္မာျဖစ္ရျခင္းအတြက္ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာျမန္မာျပည္အေ၀းေရာက္ေနသည့္တိုင္ ထမင္းတစ္လုပ္ကေတာ့မရွားသည္ကိုကၽြန္ေတာ္၀မ္းေျမာက္စြာသတိထားမိခဲ့ပါသည္။ကၽြန္ေတာ့္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ညီငယ္မ်ားကိုထိုေန႕က အတြက္ေက်းဇူးတင္မိသည္ကေတာ့အမွန္ပင္။ ( ဇြန္လ ၃ ရက္၊ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ )

+ေလျပည္ကျဖည္းျဖည္းညင္ညင္တုိက္လိုက္တာပါ
ႏွလံုးသားႏုတဲ့ငါကသာ
အဲဒီေလျပည္ကိုမုန္တိုင္းလို႕ထင္ခဲ့မိတာ။ ။ ( ဇြန္လ ၁၆ ရက္၊ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ) 

+အဲဒီလိုမီးခိုးေတြေ၀ေနက်ၿမိဳ႕ကေလးထဲမွာ
အလြမ္းေတြေ၀ေနတဲ့ကိုယ္က
မ်က္ရည္ေတြလည္းေ၀လို႕..............။ ။ ( ဇြန္လ ၁၇ ရက္၊ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ) 

+တကယ္ေတာ့သူေ႒းဆိုတဲ့လူတန္းစားဟာသူတို႕ကိုလိမ္တဲ့လူေတြကို အထင္ႀကီးၿပီး သူတို႕အက်ဳိး၊ကုမၸဏီ အက်ဳိးကိုတကယ္လိုလိုလားလား လုပ္ေပးတတ္သူေတြအေပၚမွာေတာ့ တလြဲထင္တတ္ၾကတဲ့ လူတန္းစားတစ္မ်ဳိးလို႕ထင္မိတယ္။
သူတို႕ကိုေနာက္ကြယ္မွာပါးပါးလွီး၊ကုမၸဏီပိုင္ေငြကိုနည္းမ်ဳိးစံုနဲ႕လိမ္ယူေနသူေတြကိုအေကာင္းျမင္ၿပီး တကယ္အလုပ္လုပ္ေပးေနသူေတြက်ေတာ့တျခားလူေတြစကားတစ္ခြန္းဂံုးတိုက္တာနဲ႕သူ႕ကုမၸဏီ ပ်က္မတတ္ယံုတတ္တာ ဒီဘက္ေခတ္သူေ႒းေတြလို႕ေကာက္ခ်က္ခ်ရမလိုပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္လက္ရွိႀကံဳေနရတဲ့အေပၚသံုးသပ္မိတာပါ။လြတ္လပ္စြာသေဘာထားကြဲလြဲႏိုင္ပါတယ္။( ဇြန္လ ၁၈ ရက္၊ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ )

+"ရတာမလို.."
ငါေဆးလိပ္မေသာက္ဘူး
ဒါေပမဲ့....အေငြ႕ေတြရွဴေနရတယ္။
ငါေဆး၀ါးမသံုးဘူး
ဒါေပမဲ့.....ဓာတုပစၥည္းေတြနဲ႕ထိေတြ႕ေနရတယ္။
ငါေမတၱာလိုခ်င္တယ္
ဒါေပမဲ့....ငါ့ရဲ႕အေ၀းမွာေမတၱာေတြရွိေနတယ္။ ။
( ဇြန္လ ၁၉ ရက္၊ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ )

+စင္ကာပူေရာက္ေနတုန္းဘယ္ဟာမွအလကားမရသမွ်
သည္တစ္ခါေတာ့မီးခိုးေတြတစ္ၿပံဳတစ္ေခါင္းတစ္နင့္တစ္ပိုးအလကားကိုရေနေတာ့သည္။ ( ဇြန္လ ၂၀ ရက္၊ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ )

ဆူးသစ္
၂၃း၃၇ နာရီ ( စင္ကာပူစံေတာ္ခ်ိန္)
၁၉.၄.၂၀၁၅
( ဓာတ္ပံုမူရင္း-ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ရိုက္ကူးထားေသာဓာတ္ပံုျဖစ္ပါသည္။ )

Sunday, April 12, 2015

" ရင္ထဲက မိုး "


၁၉၅၇/ မႏၱေလးသႀကၤန္
ေအာင္ေက်ာ္ခ်မ္းေအး မႏၱေလးတဲ့
အလြမ္းေတးေတြ ဆိုဖို႕အစလား
ကိုၿငိမ္းေမာင္နဲ႕ထားက တူးပို႕.......တူးပို႕ သီခ်င္းသံေတြၾကားမွာ စေတြ႕တယ္။

အလႊာမတူေပမယ့္ ေမတၱာတူတဲ့အခါ
ခ်စ္လာခဲ့သူေတြျဖစ္
အလိုမယူဘဲ အျပစ္မခ်သူေတြရဲ႕သတင္း
' ႏွစ္ကိုယ္တူ ခ်စ္သမွ် ' သီခ်င္းက သက္ေသ
ဒါေပမဲ့...
မ်က္ရည္နဲ႕ခြဲခဲ့ရဖူးတယ္။

အင္တာနက္နဲ႕မိုဘိုင္းမရွိတဲ့ေခတ္မွာ
ရင္နာလ်က္ပဲ အငိုမဆိုင္းခဲ့ရတာက
ထာ၀ရခရီးအတြက္ ခိုးေျပးဖို႕အပ်က္
ကိုၿငိမ္းေမာင္ လူရိုးႀကီးသစၥာဖ်က္ေလသလား
ထား........ထား...........ထား.......ေလ
' အတုမရွိေက်ာင္း ' မွာ အတုမရွိေမတၱာထားလို႕ေစာင့္ေပမယ့္
လူရိုးႀကီးစႏၵယားဆရာ ခမ်ာလည္း
ျမခက္အေမ အသက္ကိုတစ္ခါလုဖို႕
' အတုမရွိေက်ာင္း ' ကိုလည္း မလာႏိုင္
ေရာက္ျပန္ေတာ့ ထား ထိုင္ခဲ့တဲ့ ေနရာကိုေငး
' ႏွစ္ကိုယ္တူ ခ်စ္သမွ် ' ေတး အပိုင္းအစ  စာရြက္ေတြနဲ႕
ကံၾကမၼာရက္စက္ခ်က္ကို ခါးစည္းခံခဲ့ရတယ္။

' ဖိတ္တဲ့သူက ဖိတ္မွေတာ့ 
တီးတဲ့သူက တီးရေတာ့မွာေပါ့ကြာ ' တဲ့
စႏၵယားဆရာ ကိုၿငိမ္းေမာင္ရဲ႕ အႏုပညာမာနစကား
ထားရဲ႕မဂၤလာမွာ ထားရဲ႕အၾကင္နာ၊ ထားရဲ႕ေစတနာေတြ တုန္႕ျပန္ဖို႕
ရင္မွာမခ်ိေပမယ့္ အႏုပညာသမား ဂုဏ္ပုဒ္ကိုဆင္
ထား နားေထာင္ခ်င္တဲ့ ' ႏွစ္ကိုယ္တူ ခ်စ္သမွ် ' သီခ်င္း
ေမတၱာရင္းလို႕ ဆိုျပရတဲ့အခါ
( ထားရယ္......)
ကိုၿငိမ္းေမာင္ ရင္မွာ ဘယ္လိုရွိေလမလဲ
အႏုပညာသမားမွာ မာနရွိေပမယ့္
အႏုပညာသမားမွာ မ်က္ရည္လည္း ရွိတာေပါ့ကြယ္။

ထား က ထားသြားတဲ့အခါ
ဘ၀က ဘာမွ်မက်န္ေတာ့
ဒါေပမဲ့.....သနားစရာ ျမခက္ ဘ၀
ကိုၿငိမ္းေမာင္ ကရုဏာသက္တဲ့အခါ
' အႏုပညာ ပန္းတိုင္ ' ကို ခ်ီတက္မွာေပါ့ အေတြး
စႏၵယားခလုတ္ေလးေတြမွာ ေျပးေဆာ့လို႕ ေရးတဲ့အခါ
ေမတၱာ ကမၻာက တစ္ခါ သစ္ပါေလေရာ။

ဘ၀က တစ္ဆစ္တင္ မဟုတ္ဘူး
ႏွစ္ဆစ္ သံုးဆစ္ခ်ဳိးတဲ့အခါ
ကိုၿငိမ္းေမာင္အတြက္ သားတစ္ေယာက္ကုိခ်န္ၿပီး လက္ျပထြက္
ျမခက္တစ္ေယာက္ လူ႕ေလာကႀကီးကို ႏႈတ္ဆက္တဲ့အခါ
' သူ႕အေမက အသက္ေပးၿပီး ေမြးသြားတဲ့ ကေလးကို
ကၽြန္ေတာ့္ရင္မွာပဲ တစ္သက္လံုး ေထြးထားပါရေစ ' လို႕ေျပာၿပီး
သက္ေထြး လို႕နာမည္ေပးခဲ့တဲ့ ကေလးရဲ႕ဘ၀
စႏၵယားဆရာ တစ္ျဖစ္လဲ အရက္သမားႀကီးရဲ႕ လက္ထဲမွာ
ခက္ခဲစြာ ရွင္သန္ခဲ့ရျပန္ပါေရာ။

စႏၵယားဆရာရဲ႕သား စႏၵယားတီးတတ္တဲ့အခါ
သံေယာဇဥ္ႏြယ္တစ္စကလည္း ရင္မွာေရာက္
( ဒါေပမဲ့......)
ကိုၿငိမ္းေမာင္ရဲ႕ ေမတၱာဇာတ္လမ္းေအာက္မွာ ဓားစာခံျဖစ္
ႏြယ့္ကိုခ်စ္တဲ့ သက္ေထြးရဲ႕အခ်စ္
လွစ္ခနဲေတာင္ မျပျဖစ္ခဲ့
သႀကၤန္ရဲ႕အေ၀း ႏြယ္ရဲ႕အေ၀းမွာ
သက္ေထြးခမ်ာ တိတ္တိတ္ေလး ေၾကကြဲရတာေပါ့။

သမီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္တဲ့အခါ
မေနသာတဲ့ ေဒၚခင္ခင္ထား
သြားမေတြ႕သင့္ေပမယ့္ ကိုၿငိမ္းေမာင္ဆီအလာ
' ဒီေနရာက စိန္ေကာင္းေက်ာက္ေကာင္း ေရာင္း၀ယ္တဲ့ ေနရာ
မဟုတ္ဘူး ဆိုတာေတာ့ သိပါတယ္ေနာ္ ' ဆိုတဲ့
ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေဆာက္နဲ႕ထြင္းတဲ့ စကား
အသည္းၾကား စူးနစ္ေပမယ့္
မိဘေမတၱာအစစ္နဲ႕ ကေလးေတြေပ်ာ္ဖို႕ ေတြးရင္း
' ကေလးေတြကို ေပ်ာ္ခြင့္ေပးလိုက္ပါ ' လို႕ မခ်ိဘဲ သံုးခဲ့ရ
ကုိၿငိမ္းေမာင္ ဟီလာတိုက္တာ ခံရတာထက္
' အသံုးခ်ဖို႕ တစ္ခုခုေတာ့ လိုျပန္ၿပီနဲ႕တူတယ္ '
' ခင္ဗ်ားအားမနာတတ္တာ ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္ ' ဆိုတဲ့စကားေတြသာ ရင္နာလို႕
မ်က္ရည္ကို အၿပံဳးနဲ႕ဖံုးရင္း
ႏွလံုးသားတြင္းကိစၥေတြကို သို၀ွက္
အတိတ္ေတြ ေရာယွက္ေနတဲ့ အိမ္ဘက္က ျပန္ခဲ့တယ္။

ရုိးသားတဲ့ ဖခင္ရဲ႕သား
ဖခင္စကားကို တစ္သေ၀မတိမ္း နားေထာင္တဲ့လူ
ဖခင္သေဘာမတူရင္ ေျခဦးမလွည့္
ႏြယ္တို႕ သႀကၤန္ပြဲဘက္ကို မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္
ငိုင္လိုငိုင္ ေဆြးလိုေဆြး
သႀကၤန္ေတးေတြၾကားက အလြမ္းသမားဘ၀
ႏြမ္းလ်လို႕ အိမ္ျပန္တဲ့အခါ
ဖခင္ရဲ႕အရက္ပုလင္းက ရင္နာေျပေလာက္မလား
တစ္ခြက္ေလာက္ေတာ့ ေသာက္ေမာ့ၾကည့္မိတယ္။

ဖခင္ရဲ႕ အၾကင္နာ ေစတနာ
အရက္သမား သား၊ အရက္သမား မျဖစ္ရဘူး ဆိုတဲ့ အၾကည့္မ်ဳိး
ကိုၿငိမ္းေမာင္ ေဒါနဲ႕ပ်ဳိးေလေတာ့
မ်က္ရည္မိုးေတြၾကားက အႏုပညာသည္ေပါက္စ သက္ေထြးရဲ႕စကား
' အရက္သမားရဲ႕သား အရက္ေသာက္တာ မဆန္းပါဘူး အေဖ 
အႏုပညာသမားရဲ႕ သား အႏုပညာ ျပခြင့္မရတာသာ ဆန္းတာပါ 'ဆိုတဲ့ အေျပာ
ၾကည့္ပါဦး.........ကိုၿငိမ္းေမာင္ အူလိႈက္သည္းလိႈက္ ေမာရၿပီေပါ့။

ေနာက္ဆံုးေတာ့.........
မိဘေမတၱာေလ
ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ ျပယုဂ္ေလ
အတိတ္ေတြကို ေခ်ဖ်က္
သက္ေထြးေရ-မင္းဘ၀ အေပ်ာ္နဲ႕ဆက္ဖို႕
ကိုၿငိမ္းေမာင္ အမွန္တရားေတြျမင္
အႏုပညာသမားရဲ႕ အႏုပညာဂုဏ္ကို ျပခ်င္ျပ
သႀကၤန္ရဲ႕ ညကို လွပပါေစ
သြားေလေတာ့ ခြင့္ျပဳ
' ေႏြဦးကဗ်ာ ' မ႑ာပ္နားမွာ ေမတၱာေတြ စုထားတဲ့ အၾကည့္
ထားကေတာ့ ျမင္မိေအာင္ ျမင္တယ္ ကိုၿငိမ္းေမာင္။

ဟုိမွာ ႏြယ္က ပိေတာက္ဖူးေလးနဲ႕ ကတယ္
ဒီမွာ သက္ေထြးက ၾကည္ႏူးၿပံဳးနဲ႕ တီးတယ္
' တန္ခူးမည္မြတ္ ဖက္ဆြတ္ေရတိုး သႀကၤန္မိုး ' ဆိုတဲ့ အလွျပကားေပၚကေန
' သႀကၤန္မိုး ' သီခ်င္းကို ကိုလတ္က ဆိုတယ္
ထားက ၀မ္းသာတ့ဲ အၿပံဳးနဲ႕ ခံစားတယ္
ကိုၿငိမ္းေမာင္က ပီတိနဲ႕ ေငးတယ္
အဲဒီလိုနဲ႕.........
အႏုပညာ၊ ခ်စ္ျခင္း၊ မိဘေမတၱာေတြ အမွန္တိုးေတာ့
' သႀကၤန္မိုး ' တဲ့ေလ
သႀကၤန္က်တိုင္း ကၽြန္ေတာ့္ရင္မွာ အၿငိဳးနဲ႕ ခဏခဏ ရြာေနေတာ့တယ္။           ။

သားလတ္
၁၉း၄၃ နာရီ
၁၄.၀၄.၂၀၁၃
သႀကၤန္အက်ေန႕

[ မည္သည့္အခ်ိန္၊ မည္သည့္ေနရာ ေရာက္ေရာက္ သႀကၤန္က်တိုင္း ျပန္ခံစားမိသည့္ ' သႀကၤန္မိုး ' ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားႀကီးကို ခံစားၿပီး ေရးပါသည္။ " ပရိသတ္ အေပၚ အႏုပညာတာ၀န္ ေက်ပြန္ခဲ့ၾကေသာ ဂီတ သုခုမ ပညာသည္မ်ားအား ေလးစား ဂုဏ္ျပဳလ်က္ " ဟု ဆရာေမာင္တင္ဦး ဆိုခဲ့သည့္ အတုိင္း ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္သည့္ ' သႀကၤန္မိုး ' ရုပ္ရွင္ ဇာတ္ကားအတြက္ ပါ၀င္ခဲ့ၾကေသာ ဂီတသုခုမ ပညာသည္မ်ား၊ အႏုပညာရွင္မ်ား အားလံုးအတြက္ ျမန္မာတစ္ေယာက္ အေနႏွင့္ ခံစားမိေသာ သႀကၤန္ပြဲေတာ္ႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အႏုပညာ အားထုတ္မႈမ်ားအတြက္ ေက်းဇူးတင္သည့္အေနျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တတ္ကၽြမ္းေသာ စာေပအႏုပညာျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳပါသည္။ ]
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...